Cauſa XXVI

acceperūt n̄ ſe credāt abſolutos ſin̄ manꝰ īpoſitōne ſi ſuꝑuixerīt. ¶ It̓ ex ꝯͣ. niceno. Cura ⁊ ꝓbaEhis ꝟo qͥ tiōe ēriēts rerecedūt ex corꝑe ātiq̄ legꝭ regl̓a obẜuabit̉ēt nūc ita vt ſi forte quis recedat de corꝑeneccͣrio vite ſue n̄ d̓fraudet̉ viatico. Qd̓ ſi d̓ſꝑatꝰ aliqͥs r̄cepta cōione ſuꝑuixerit ſit int̓ eos qͥ ſola orōne cōicāt De his oībꝰ eī qꝛ a corꝑe recedūtī tradēdo eis cōionē cura ⁊ ꝓbō ſit ep̄i ¶ It̓ leoep̄s. Nō ē denegāda recōciliatō his qͥ ī tꝑe nccͣtꝭIs qͥ tꝑe nccͣtꝭ ⁊ ī ꝑicl̓i vrgētꝭ in eāſtātia p̄ſidiū pnīe ⁊ munꝰ recōciliatōis. imeplorāt nec ſat factio int̓dicēda ē nec recōciliatō denegāda. qꝛ mīe d̓i nec mēſuras poſſumꝰponere nec tꝑa diffinire apd̓ quē nll̓as patit̉ vēire moras dicēte dei ſpū ꝑ ꝓph̓am. Cū ꝯu̓ſus īgeinuerꝭ tc̄ ſaluꝰ erꝭ Qd̓ ſi ita aliqͣ egritudīe aggͣuati ſt̓ vt qd̓ paulo an̄ poſcebāt ſb̓ pn̄ti ſignificar̄ n̄valeāt teſtīonio. eis fideliū circūſtātiū ꝓdeſſe debebūt. ſil̓ tn̄ ⁊ pnīe ⁊ recōciliatōiſ bn̄ficiū ꝯſeq̄nt̉ẜuata tn̄ regl̓a ſctōꝝ canonū pr̄noꝝ circ̓ eoꝝ ꝑſonas qͥ ī dn̄icaᵉ fide diſcedēdo peccauerūt ¶ It̓ex ꝯ. yſpalen̄. Nō reſpūat̉ eiꝰ oblatio qͥ feſtinansIali ad pnīainuēire n̄ potuiqͥs fuit mortuꝰ qͥ iā ſit ꝯfeſſus ⁊ teſtīoniuꝫhꝫ bonū ⁊ n̄ pot̓at vēire ad ſac̄dotē ſꝫ p̄occupauit eū mors ī domo aut ī via faciāt ꝓ eo parētes eiꝰ oblatōes ad altar̄ ⁊ dent redēptōeꝫ ꝓ captiuis. Ecce ꝙ ep̄o p̄cipiēte pēitētes de occl̓tispctīs ſiue īꝑicl̓o ꝯſtituti ꝑ pb̓m pn̄t recōciliari.ſꝫ ſi nccͣte mortꝭ pctōꝝ vrgeret̉ ⁊ ep̄s ita remotꝰ ēypb̓r eū ꝯſulere n̄ poſſit negabit̉ pnīa moriēti etbn̄ficiū recōciliatōis n̄ p̄ſtabit̉ pēitēti. quē ꝯu̓ſūdeꝰ recepit ad veniā. iuxta illd̓. In qͣcunqꝫ horaꝯu̓ſus pctōr fu̓it ⁊cͣ. Et iteꝝ. Conu̓timī ad me etego ꝯu̓tar ad vos. eccīa ſibi recōciliare negligitquē deꝰ intꝰ ſuſcitauit eccīa forꝭ ꝯtēnet abſoluereDānabit abſentia ep̄i queꝫ gr̄a dīne pn̄tie illuſtrat. ꝑ lauacꝝ regn̓atōis moriturꝭ ſuccurrit̉ ēt alaicꝭ ſi pb̓ri defu̓int. Cur gͦ bn̄ficio recōciliatiōisꝑ pb̓rm eis ſb̓uēire n̄ pot̓it ſi ꝯtigerit ep̄m d̓eſſeSi ẜm aug. qͥ agēs ī extemis ꝯfitet̉ ſocio turpitudinē crimīs ſit dignꝰ vēia ex deſiderio ſac̄dotꝭcur ſil̓r n̄ ſit dignꝰ recōciliatōe ex deſiderio ep̄i q̄ſac̄doti n̄ negat maculā ſui reatꝰ. Iteꝫ moriētibꝰpnīam negare pb̓ri n̄ dn̄t. ¶ Und̓ iuliꝰ pa. ait.pb̓r pnīam abnegauit moriētibꝰ reꝰ eritē aīaꝝr qͥ moibꝰ pnīam negataīaꝝ. qꝛ dn̄s d̓t Quacūqꝫ die pctōr fu̓it cōu̓ſus ad pnīam vita viuet ⁊ nō moriet̉. Uera eīꝯfeſſioᵏ ī vltīo tꝑe p̄t eē. qꝛ dn̄ſ n̄ ſolū tꝑis ſꝫ ēt cordis īſpector ē ſic̄ latro vniꝰᵇ momēti pnīa meruiteē ī ꝑadiſo ī hora vltīe ꝯfeſſiōis. ¶ It̓ celeſtinꝰpa. ait. Pnīa moriētibꝰ nō ē deneganda.Ogͦuimꝰ pnīam moriētibꝰ denegari necilloꝝ deſiderijs ānui qͥ obitꝰ ſui tꝑe hͦ anīeſue cupiūt remedio ſb̓uēiri Horremꝰ fateor tāteīpietatꝭ aliquē reꝑiri vt de dei pietate d̓ſꝑet qͣi n̄poſſit ad ſe qͦuis tꝑe ꝯcurrēti ſuccurrere. ⁊ ꝑiclitātē ſb̓ onere pctōꝝ hoīem redimere qͦ ſe velle expediri ⁊ lib̓ari deſiderat. Quid gͦ hͦ rogo alid̓ ēqͣꝫ moriēti mortē addere eiꝰqꝫ aīam ſua crudelitate occidere ne abſoluta poſſit eē cū dn̄s ad ſb̓ueniēdū vt ꝑati ſimꝰ īuitat ad pnīaꝫ ſic ꝓmittatpctōri. In qͣcūqꝫ hor̄. ⁊cͣ. ⁊ iteꝝ. Nolo mortē pctōris ſꝫ vt ⁊cͣ. Salutē b̓ hoī adiuiit qͥſqͥs mortꝭ tꝑepnīaꝫ ſibi denegau̓it ⁊ d̓ſꝑau̓it de mīa d̓i. qͥ eummoriēti ad ſb̓uēiēdū ſufficer̄ l̓ ī mom̄to poſſe nōcrediderit. ꝑdidiſſꝫ vtiqꝫ latro ī cruce p̄miū ad d̓xterā xp̄i pedēs ſi eū vniꝰ hore pnīa n̄ iuuiſſꝫ Cū

eēt ī pe̓a pēituit ⁊ ꝓ vniꝰ ꝯfeſſiōe ẜmōis hītacl̓mꝑadiſi eo ꝑmittēte ꝓmeruit. Uera erga ad deuꝫꝯu̓ſio ī vltīs poſitoꝝ mēte potiꝰ ē extimanda qtꝑe ꝓph̓a hͦ tal̓r aſſerēte cū ꝯu̓ſꝰ īgenuerꝭ tc̄ ſaluꝰerꝭ. Cū gͦ dn̄s ſit cordis ſſpector quiſ tꝑe n̄ ē d̓negāda pnīa poſtulāti. cū illi ſe oblgꝫ iudici cui occl̓ta oīa nouit reuelari ¶ Cui āt pnīa n̄ d̓negat̉nec recōciliatō ſibi d̓negāda ē. Incōſulto gͦ ep̄openitētē pb̓r recōciliare n̄ dꝫ niſi vltīa nccͣtas cogat. ¶ Un̄ ī carth̓. ꝯcͣ. uij. legit̉. Incōſulto ep̄operiliet niſi vltīa qgat nccͣtaReſbyt̓ īcōſulto ep̄o n̄ recōciliet penitētēniſi abnte ep̄o vltīa nccͣtas cogat. Cuiꝰ cūqꝫ penitētꝭˡ publicū ⁊ vulgatiſſimū ē crimēqd̓ vniuſā ꝯmouit vrbē: an̄ᵏ abſcidā .i. an̄ atriū ecEtꝑe ſa Qō .vij. (cl̓ie manꝰ ei īponat̉tꝭ factōis an ſit īponēdū moriturꝭ theodorꝰ cātuariēẜ ar̄ep̄s ī pnīali ſuo ita diffinit dicēs. In ꝑicl̓o ꝯſtitutꝭ pnīe qͣꝫtitas n̄ ē īpoB īfirmis ī ꝑicl̓o mortꝭ nēda ſꝫ īnotepoſitꝭ pura ē inqͥrēda ꝯfeſſio pctōꝝ. nō tn̄Till̓ īponēda ē qͣꝫtitas pnīe ſꝫ īnoteſcēda ⁊ cūamicoꝝ orōnibꝰ ⁊ el̓inaꝝ ſtudijs pōdꝰ pnīe ſb̓leuādū. ſi forte migͣuerīt ne obligati a cōione ⁊ ꝯſortio venie fiāt alieni. a qͦ ꝑicl̓o ſi dīnitꝰ ereptꝰ ꝯualuerit pnīe modū a ſac̄dote ſibi īpoſitū diligēt̓ obẜuet. ⁊ iō ẜm aucͣtatē canonicā ne ill̓ ianua pietatis clauſa videat̉ orōnibꝰ ⁊ ꝯſolatōibꝰ eccīaſticiſſacͣ vnctiōe olei inūcti ẜm canonica ſtatuta ſcōꝝpatꝝ cōione viatici reficiāt̉. ¶ Alijs ꝟo ꝓ qͣlitate pctī ⁊ p̄ſidētiū arbitrio tꝑa pnīe decernēda ſt̓Un̄ leo pa. Oreſidētiū arbitria p̄figant̉ tꝑaEmꝑa penitudīs hita mode­ penitudratōe ꝯſtituēda ſt̓ tuo iudicio ꝓut ꝯu̓ſorūaīos ꝓſpexerꝭ eē deuotos. ꝑit̓ ēt hn̄tes etatisª ſenil̓ intuitū ⁊ ꝑicl̓oꝝ qͦꝝcūqꝫ āt egritudinuꝫreſpiciētes nccͣtates. In qͥbꝰ ſi qͥs ita gͣuit̓ vrgeatur vt dū adhuc penitet de ſalutē ip̄iꝰ deſꝑet̉ oꝫei ꝑ ſac̄dotalē ſolicitudinē cōionis gr̄a ſb̓ueniri¶ Itē nicolaꝰ pa. Et qͣlitas criminū et ꝯtritiopenitētiū ī ſatꝭ factōe īponēda a ſac̄dote ꝯſideret̉Ehis ꝟo qͥ crimībꝰ pnīaꝫ ger̄t ⁊ ad cīgulūᵇ militie reu̓tūt̉ ꝯſtat eos ꝯͣ ſacͣs regl̓aſager̄. Ueꝝ qꝛ crīna n̄ eqͣlia ſt̓ ꝑhibeſqꝫ alios hoꝝ ꝓpt̓ nimiā hebetudinē ī d̓ſꝑatōeꝫ cecidiſſe. alios ob hͦ ad pagāos fugiſſe tibi hͦ ꝯmittīꝰ decernēdū nimiꝝ qͥ loca ⁊ tꝑa regiōis iſtiꝰ modūqꝫcl̓ꝑe necnō ⁊ pnīam ⁊ gētꝰ hoīꝫ ad ꝯfeſſiōꝫ vēiētiūᶜ pn̄s poſitꝰ īſpicer̄ vales. ¶ It̓ ex ꝯ. laodic̄.Is qͥ diu̓ſoꝝ pctōꝝ lapſꝰ īcurrūt De eod⁊ orōe ⁊ ꝯfeſſiōe acpnīa maloꝝſuoꝝ ꝑfectā¶ Su̓ſationē demonſtrat ꝓ qͣlitate pctī pnīetꝑs attribuēdū ē ꝓpt̓ mīam ⁊ bonitatē d̓ Qui gͦhmōi ſt̓ r̄uocādi ⁊ ad cōionē ſt̓ applicādi. ¶ It̓ex ꝯcͣ. carth̓. iiij. Ep̄i arbitrio ꝓ qͣlitate pctī pnīeĘnitētibꝰ ẜm dr̄am tꝑa diſttur.pctōꝝ ep̄i arbitrio pnīe tꝑa d̓cernēt̉. ¶It̓ ex ꝯͣ. laodicēſi. Sine ꝑſōaꝝ acceptōe ī¶ Acdos pnīam īploratipnīa dat̉abſqꝫ ꝑſōe acceptōe pnīam ẜm leges īiungat. negligētiores ꝟo pēitētes tardiꝰ recōciliēt̉. Oī āt tꝑe ieiunij manꝰ pēitētibꝰ a ſac̄dotibꝰīponāt̉ Diebꝰ ēt rēiſſiōis pēitēteſ genua flectātmortuos ī eccīa efferāt ⁊ʳ ſepeliāt die āt dn̄ico n̄ieiunēt Nā qͥʰ dn̄ico die ſtudioſe ieiunat n̄ credit̉eē catholicꝰⁱ. pēitētes ꝟo qͥ leges pnīe attēte exequūt̉ ſi caſu itiner̄ l̓ ī mari mortui fu̓int vbi eisſb̓uēiri n̄ poſſit mēoria eoꝝ ⁊ orōibꝰ ꝯmēdet̉ ⁊Item in octaua ſinodo legitur. Tempus penitentie pro qualitate delicti impendatur.