Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa XXIIII

peccātiū. ſꝫ forte ſi eēt int̓rogati reꝑirēt̉ʳidonei ind̓ reddere rōem. ego āt ſi qͥs a meq̄ſierit vtꝝ id recte fiat. qͥd ei rn̄deā n̄ inuenio. nūqͣꝫ hͦ auſus ſū de qͦrūdā facer̄ facinoribꝰ vnanimit̉ adu̓ſus eccīam ꝑpetratꝭ niſi gͣuiſſimeª ꝯmouerer. ſi tibi qͣꝫ iuſte id fiatdn̄s reuelauit neqͣqͣꝫ iuuenilē etatē tuā ethonoris eccīaſtici rudim̄ta ꝯtēnoᵇ ſenex ea iuuene ⁊ ep̄s tot ānoꝝ colleganͤ dū ānicl̓o ꝑatꝰ ſū doceri quō poſſiml̓ d̓o vl̓ hoībꝰiuſtā redder̄ rōem ſi aīas īnocētes ꝓ ſceler̄alieno qd̓ n̄ trahūt ex adā ī qͦ oēs peccauerūt ſpūali ſupplicio puniamꝰ. Etenī claſſiciam filiꝰ ⁊ ſi traxit ex parente noxā primihoīs ſacro fōtē baptiſmatꝭ expiādā. tn̄ qͥcqͥd poſtqͣꝫ eū genuit pctī pr̄ ēiꝰ admiſit vbiꝑticeps ip̄eᵏ n̄ fuit ad eū ꝑtiner̄ qͥs ābigit.Quid dicāⁱ de ꝯiuge qͥd de tot aīabꝰ vnitſe familie vn̄ ⁊ ſi vna anīa ꝑ iſtā ſeueritatēdiſciplie qͣ tota domꝰ iſta anathematizataē ſin̄ baptiſmate d̓ corꝑe exeūdo ꝑierit īnumerabiliū mors corpoꝝ ſi d̓ eccīa hoīesᵐ īnocētes violēter abſtrahāt̉ ⁊ int̓ficiāt̉ huicdāno n̄ p̄t cōꝑari Si gͦ de hac re potes r̄ddere rōem. vtinā ⁊ nob̓ reſcribēdo p̄ſtes vtpoſſimꝰ ⁊ nos ſi aūt nō potes qͥd tibi ē īcōſulta cōmotiōe animi facere. vn̄ ſi int̓rogatus fu̓is rn̄ſionē rectā n̄ vales inuēire. hͨ ātdixi ēt filiꝰ nr̄ clafficianꝰ aliqͥd admiſit qd̓tibi anathemate plectēdū iuſtiſſime videret̉. Vt gͦ ex hac aucͣte euidētiſſime monſtrat̉ illicite excōicat̉ qͥs ꝓ pctō alteriꝰ. neqꝫ aliqͣ rōe nitūt̉ qͥ ꝓ pctō vniꝰ ī totā familiam ſnīam ferūt excōicatōis. Illicita āt excōicatio notatū n̄ ledit ſꝫ excōicātē ꝯdēnat. Un̄ gre. ſcribit magno mediolan̄. ep̄olicite aliqꝫdēnat nōOmꝑimꝰ ꝙ laurētiꝰ qͦndā fr̄ ⁊ ilicoep̄s nr̄ null̓ te cl̓pis extātibꝰ cōiōepriuauit. iōqꝫ hꝰ p̄cepti nr̄i aucͣteᵖ munitꝰ oſfm̄ tuū ſecurꝰ ꝑage. ⁊ cōionē ſine aliqͣ ſume formidīe. Itē hiero. ī leuitico.Qui nō corde ſꝫ ore maledicūt labioꝝ imNUi negligūt orꝭ maͣ mudiciā ꝯͣledicti ꝯſuetudinē reſecare ēt ſi nōcordeʳ maledicūt tn̄ īmūdicia labiorū ẜm eſaie ꝟbū ⁊ inqͥnamēta oris incurr̄t¶It̓ Uita nō ſnīa quēlibꝫ ſoluitat.I qͥs n̄ recto iudicio eoꝝ q̄ p̄ſunt eccleſie depellat̉ ⁊ foras mittat̉ ſi ipſeantea nō exijt. hͦ ē ſi nō ita egit vt mereret̉ exireᵏ nihil ledit̉ in eo ꝙ n̄ recto iudicio ab hoībꝰ vid̓r expulſꝰ. ⁊ ita fit vt int̓dūille qͥ foras mittit̉ intꝰ ſit. ⁊ ille forꝭᶜ ē qͥ ītꝰ vr̄retineri. It̓ rabanꝰ de eccīaſticꝭ p̄ſſurꝭOn ī ꝑpetuū dānam̄ (li. i. De eoīcū īiuſte iudicam̄. dicēte pſalmiſta.gnec dānabit̉ illū cū iudicabit̉ illi ml̓ti ſac̓dotū culpā zelo d̓i ſe ꝑſeqͥ ꝓfitent̉. ſeddū indiſcrete h̓ agit̉ ſacrilegij facinꝰ incurrūt. ⁊ dūᵍ p̄cipites qͣſi ad emēdandū veniunt. ip̄i qͦꝫ ml̓tomagꝭ d̓teriꝰ cadūt. Itēex ꝯcͣ. ꝑiſien̄. tꝑe ludoīci Qua pēa feriat̉Ęᵇ illicita ex illicite aliquē excōicācōicatiōe lex iuſtiniāi īꝑatoris catholici quā ꝓbat ⁊ ẜnat catholica eccl̓iaꝯſtōne. c. xxviij. ca. ccclij. decręuit vt nemopb̓r excōicꝫ aliquē an̄qͣꝫ cā ꝓbet̉ ꝓpt̓ quā eccl̓iaſtici canōes hͦ fieri iubet. ſi qͥs aūt adu̓ſus eā aliquē excōicau̓it. ille qͥdē qͥ excōicaus ē in aioris ſac̄dotꝭ ad gr̄am ſcē cōionis

redeat. is an̄t qͥ ltīme n̄ excōicauit intm̄ tēpus abſtineat a ſacͣ cōione qͣꝫtū maiori ſac̄dotiˢ viſū fu̓it. vt qd̓ īiuſte fec̄ ip̄e iuſte patiat̉. Hinc ēt ſanctꝰ gre. ad ioh̓em ep̄m inſte excōicātē int̓ cet̓a ſcribit dicēs caſſatispriꝰ atꝫ ī nihilū redactꝭ p̄dictꝭ ſnīe tue d̓cretis ex btī petri prīcipis apl̓oꝝ aucͣte decreuimꝰ. xxx. dieꝝ ſpacio te ſacͣ cōiōe pͥuatū aboīpotēti d̓o tāti exceſſus veniā cū ſūma penitētia ac lachrymis exorar̄. Qd̓ ſi hāc ſētētiā nr̄am te cogͦuerimꝰ n̄ īpleſſe remiſſiꝰn̄ iā tm̄ īiuſticiā ſꝫ ꝯtūaciā frat̓nitatꝭ tue cogͣſcas iuuāte d̓o ſeueriꝰ puniēdā. qꝛ nēo p̄ꝓpere l̓ p̄poſtere .ſ. n̄ cōmonitꝰ neqꝫ ꝯuiciē iudicādꝰ. De ꝯuētiōe aūt huiꝰ īꝑatorisⁿmāifeſtoꝝ crīmᵇ lex d̓t. qͥcūqꝫ tribꝰ aucͣtibꝰiudicꝭ ꝯuentꝰ vl̓ tribꝰ edictis fu̓it ad iudicē ꝓuocatꝰ aūt vno ꝓ oībꝰª ꝑēptorio .i. qd̓cām extīguit fu̓it vocatꝰ ⁊ pn̄tiā ſuā apd̓ eūiudicēa q̄ ei d̓nūciatū ēº exhibere nolueritadu̓ſus eū qͣſi in ꝯtumacē iudicari p̄t. qͥnimo retractari necº ꝑ appellatōem negociapn̄t qn̄ ī ꝯtūacē fu̓it iudicatū. ⁊ hāc ſnīamd̓ tribꝰ aucͣtibꝰ ꝯuētꝭᶜ ex euāgel̓. aucͣte celeſtinꝰ ad neſtoriū dicēs ⁊ epheſina ſinodꝰ d̓eodē d̓cernēs ⁊ b. gre. ad ioh̓em ſcribēs cōꝓbauit d̓ ꝑēptorio ſcripto affricanū ꝯciliūdemōſtrat. de creſconio vt ſi ꝯuētꝰ reſipiſcere d̓tractau̓it ſuo ꝯtēptū ēt ſua ꝯtūaciafaciēte autoritate iudiciaria iā ꝓtinꝰ excludat̉. Itē beatꝰ gre. de ſnīa ī ꝯtūacē ſcribēsad maximū p̄ſūptorē ſalonitanū ep̄m dixithortam̄ vt ad nos venire oī poſtpoſita excuſatōe feſtines. qͣtinꝰ ẜuata iuſticia hͨ d̓ hͦde qͥbꝰ accuſarꝭ ⁊ cogͦſcere ⁊ finire ẜm canonica inſtituta xp̄o reuelante poſſumꝰ. Itaāt fac vt ad veniēdū āpliꝰ iā moras n̄ ingeras nec magꝭ ip̄a te abn̄tia obnoxiū his q̄dn̄r aſſignet. ⁊ nos in te hͦ res nō ſolū ꝓpt̓p̄dicta crīna q̄ purgare ſb̓ter fugꝭ ſꝫ ēt ꝓpterinobediētie culpā duriꝰ .ſ. vt in ꝯtūacē cōgat ex ꝯcil̓. ferreᵇ iudiciū. Itē aug. ſuꝑleuit̉. Uita n̄ ſnīa ab eccīa aliquē eijcit l̓ acUm aliqͥs exit a ꝟitate a eā retīore d̓i a fide a caritate exit d̓ caſtrꝭeccl̓ie ēt ſi ꝑ ep̄i vocē mīme abijciat̉ſic eꝯͣrio aliqͥs n̄ recto iudicio foras mittit̉ſed ſi an̄ nō exierit .i. ſi n̄ egerit vt mereretexire n̄ ledit̉. It̓ int̓dū enī qͥ foras mittit̉ ītus ē. ⁊ qͥ forꝭ ē intꝰ vr̄ retīeri. It̓ aug.Et qͥ apto ſacrilegio ⁊ qͥ ꝑu̓ſa vitā fidelibꝰd eccīam nō ꝑtinere ꝓbarEill̓ qͥ ab eccl̓ia ſūt ſegregati n̄ d̓t eaq̄ ſūt ſpūs nō recipiētes ne ad ſcīe ꝑceptōnē referet̉. ſꝫ dictū ē ſpm̄ n̄ hn̄tes ſedhͦ vtiqꝫ n̄ diceret̉ niſi de ſegregatꝭ ab eccl̓iaqͥ dicti ſūt ſpm̄ n̄ hn̄tes. ſꝫ nec ille dicēdꝰ ēeē ī eccīa ⁊ ad iſtam ſocietateꝫ ſpūs ꝑtinēqͥ ouibꝰ xp̄i ficto corde miſcet̉. ſctūs eī ſpūsdiſcipline effugiet fictū. neqꝫ eī ſolū illi adeccīaꝫ n̄ ꝑtinēt qͥ ſeꝑatiōis aꝑto ſacrilegiomāifeſti ſt̓ ſꝫ ēt illi qͥ ī eꝰ vnitatē corꝑal̓r mixti ꝑ peſſimā vitā ſeꝑāt̉ It̓ ex. v. ſinodo Ettfſe qfdipe Aih̓o fepatꝰr ⁊do̓.ſic̄ ēt ille qͥᵇ anathematiſatꝰ ē tāqͣꝫ īpiꝰſep̄atꝰ ē. Nihil .n. alid̓ ſignificat anathemaniſi a d̓o ſeꝑatiōꝫ. Illicita gͦ excōicatiovt ex p̄miſẜ apꝑet n̄ ledit euꝫ qͥ not̉ ſꝫ illū aqͦ nōt̉ ac ꝑ hͦ qͥ īnocētes ſt̓ ex alt̓iꝰ crīe n̄ ꝯdēnari pn̄t ſic̄ ab īprudētibꝰ familie potentū