Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

ſunt faciūt ip̄i ſūt ſibi lex. Si qͥs hoꝝ in eccleſia ſua ſb̓ ep̄o ppl̓m retinet ⁊ ſeculariterviuit. ſi afflatꝰ ſpūſctō ī aliqͦ mōaſterio velregulari canōica. ſaluare volu̓it ſe. qͥ eī a lege priuata ducit̉. nll̓a rō exigit vt a publicalege ꝯſtringat̉. ᵇ dignior enī lex priuata qͣꝫpublica. ſpūs qͥdē d̓i lex ē. ⁊ qͥ ſpū agūt̉ lee d̓i ducūt̉. ⁊ qͥs ē qͥ poſſit digne ſpūſcō reſiſtere. Quiſquis igit̉ ſpū hͦ ducit̉ etiā ip̄eep̄o ſuo ꝯdicente eat liber nr̄a autoritate.Iuſto enī lex poſita nō ē. ſꝫ vbi ſpūs d̓i ibilib̓tas. ⁊ ſpū dei ducimini nō eſtis ſub leAnonicosⁱ āt re Queſt. iij. gegulares ad mōaſteriū tranſireml̓tꝭ aucͣtibꝰ ꝓhibet̉. Un̄ inAꝯc̄. educē. ꝯgregato ſb̓ gre. vij.egit̉. Regulares canōīci miachi fieri nōIUllus abbas vel mōachus debētcanōicosᵐ regl̓ares a ꝓpoſito ꝓfeſſiōis canōice reuocare atqꝫ ad mōaſticū hītum ꝓfeſſiōis trahēdo ſuſciꝑe audeat vt mōachi fiāt qͣꝫdiu ordīs ſui eccīaꝫinuēire qͥuerīt. ī qͣ canōice viuēdo deo ẜuire ⁊ aīaꝫ ſuā ſaluare poſſit. qd̓ ſi temerarioauſu id agere tēptauerīt anathematꝭ vīculo oblige̓t̉. Itē vrbanꝰ pa. ij. De eodēAndamꝰ ⁊ vl̓r ⁊ int̓dicimꝰ ne qͥs canonicꝰ regularꝭ ꝓfeſſus niſi ꝙ abſitpubliceⁿ lapſus fu̓itº monachꝰ efficiat̉. Qd̓ ſi decreto nr̄o ꝯͣire p̄ſumēs ageītemptauerit ad ordinē canonicū p̄cipimvt redeat ⁊ deincepsʳ memorialē cucullaꝫdeferat ⁊ vltimꝰ in choro maneat. Sb̓audiēdū ꝟo ē niſi cū pr̄is ſui lnīa religiōisppoſitū īduerit. Un̄ vrbanꝰ pa. ij. ſcribit abbati ſctī rufini Patris ſui ꝯceſſiōelares canonici monachi fierioſſunTatuimꝰ ne ꝓfeſſionis canōice qͥſpiā poſtqͣꝫ dei vice ſupra caput ſibihoīem impoſuerit alicuiꝰ leuitatisinſtīctu vel diſtrictiorꝭ religiōis obtētū exeodē claūſtro aud̓at ſine pr̄is ⁊ totiꝰ ꝯgregatōis ꝑmiſſiōe recedere. Diſcedentē ꝟonll̓s abbatū vel ep̄oꝝ ⁊ nll̓s monachoꝝ ſin̄cōi lr̄aꝝ cautiōe ſuſcipiat. Ouerit̉ʳ ſimonaſteria q̄ ſel̓ dedicata ſūt poſſint trāſire ī clericoꝝ vl̓ ſeculariū hītacl̓a. qd̓ ī calcedonenſi ꝯcͣ. oībꝰ modis ꝓhibet̉. xxiiij. cap̄.ūt d̓dicata mōaſteria ſꝑ mōaſteOUeſel̓ dedicata ſūt moria ꝑſeuerētnaſteria cū ꝯcͣ. ep̄oꝝ maneāt ꝑpetuomonaſteria ⁊ res q̄ ad ea ꝑtinet monaſterijs reẜuari oꝑtet: nec poſſe ea vltrafieri ſecl̓aria hītacula. Qui ꝟo ꝑmiſerint

hec fieri ſb̓iaceāt his ꝯdēnationibꝰ q̄ ꝑ canones ꝯſtitute ſunt.. Itē in ſinodo. vijc. xxiij Qui loca ſacͣ cōia diuerſoria fecet: clericus excōicet Uoniā a qͥbuſdā virꝭ q̄dā venerabiles domꝰª ſb̓ripiūt̉ tam vicꝫ epiſcopia qͣꝫ mōaſteria ⁊ facta ſūt cōia diu̓ſoria.ſiquidē voluerīt hi qͥ retinēt hec ea reddere vt ẜm antiqͥtatem reſtaurent̉. bn̄ ⁊ optime ē. alioqͥn ⁊ ſi d̓ ſacro cathalogo fuerinthosᵇ deponi p̄cipimꝰ. ſi ꝟo laici vel monachi excōicari: qͦs nimiꝝ ꝯſtat ꝯdēnatos eēa pr̄e ⁊ filio ⁊ ſpūſctō ⁊ deputabūt̉ vbi ꝟmis eoꝝ nō moriet̉: ⁊ ignis nō extinguet̉ qꝛdeo aduerſant̉ qͥ d̓t Nolite facere domumpr̄is mei domū negotiatōis. Querit̉d̓ his qͥ ad ꝯuerſionē veniūt qͦ tꝑe debeāttōſurari. De his ita ſcribit gre. pa. fortunato ep̄o neapolitano Anteqͣꝫ bienniuꝫin ꝯuerſione cōpleuerit aliqͥIrari nōOnaſterijs oībꝰ frat̓nitas delvr̄a diſtrictius int̓dicat: vt eos qͦsad ꝯuerſionē ſuſceperint priuſqͣꝫᵉ bienniū in ꝯuerſione cōpleuerint nullo mōaudeāt toſurare. ſed hͦ ſpacio vita moreſqꝫeoꝝ ſollicite cōprobent̉. ne qͥs eoꝝ aūt n̄ ſitꝯtentus qd̓ voluit aūt ratū nō hēat qḋ elegit Nā cū graue ſit inexꝑtos obſequijs hominū ſociari qͥs poſſit dicere qͣꝫtoᵈ ſit gͣuiad d̓i ẜuitiū īprobos applicare.ᵉ Miles ꝟoſi ꝯuerti volu̓it priuſqͣꝫ nob̓ denūciet̉ nll̓seū ſine nr̄o ꝯſenſu qͣlibꝫ p̄ſumat rōne ſuſcipere. Querit̉ ſi ingreſſis mōaſteriū vltra relinqͣtur licētia teſtādi. hͦ gre. ꝓhibetita ſcribēs ianuario charolitano epiſcopoterij ingiuꝫ nulli relinquiſUia ingrediētibꝰmōaſteriū ꝯuertēdi gr̄a vlteriꝰ nulla fitᵍ teſtādi licētia: ſꝫ vt res eoꝝᵇ eiꝰdē monaſterij ſint aꝑta legꝭ diffinitōeʳ diffinitū eſt. Itē greg. cipriano ſb̓diaconoreſſū eidē mōaſterioErlatū ē ad nos pe oīa ſūt ꝯferēdatronillā noīe de prouīcia lucania ꝓgenitamᵏ ꝑ exhortationē agnelli ep̄ifuiſſe ꝯuerſam. reſqꝫ ſuasˡ omēs quas hr̄epotuīt: lꝫ iure ſibi potuiſſent cōpeter̄: n̄ eaſeidē monaſterio in qd̓ ingreſſa ē etiā ſpāliter donationis titulo ꝯtuliſſe. Ecōtrapaulꝰ primꝰ heremita ī teſtamēto colobiūſuū anathaſio alexādrīo ep̄o reliqͥt tunicāꝟo btō anthonio. Sꝫ alid̓ eſt de hisˡ qͥ mōnaſteriū ingreſſi ſe ⁊ ſua tradider̄t. alid̓ dehis qͥ ſolitariā vitā ducētes ſe nulli eccl̓ie

x