poterit apud ep̄m ſecreto ſeip̄m purificet.Ecrimīeſibi illato dyaconꝰ tuꝰ veriſſiue fatebat̉ ſe eē īmunē veꝝtū ſiſuſpitio hr̄ ⁊ accuſatores ydonei reperiunt̉ ⁊ teſtes tales qͣles ſacri canōes ſanctiūt accito tecū certo ep̄oꝝ nūero vocēturaccuſatores. vocet̉ ⁊ ip̄e aldericꝰ diaconꝰ etſi negau̓it vētilet̉ cā canōice. ⁊ ſi vl̓ ſpōte cōfeſſus vl̓ ltīmis teſtibꝰ fu̓it apꝑbatꝰ canōicaferiat̉ ſnīa. qd̓ ſi nec ſpōte ꝯfitet̉ nec accuſetores ⁊ teſtes ltīmi r̄ꝑti fuerīt ⁊ mala famacrebreſcitᵇ n̄ ī publico examīe ſꝫ corā te ⁊ aliquātꝭ reuerēdiſſimis ꝑbr̄is ⁊ diaconibustue eccīe ſecreto iuramēto ſe purificet. ⁊ deinceps boni teſtīonij eū ānūcia ⁊ ꝯpeſce etꝯmone eccīe tue filios. ne ſacerdotē dei vlteriꝰ infamare p̄ſumāt timētes ꝙˣ chā maledictꝰ ē qͥ pr̄is pudēda deriſit. ¶ It̓ nicolaꝰ ſaloni ꝯſtātiēſi ep̄o. Nō ē ſpoliādꝰ ꝑbr̄diaconꝰ niſi ſpōte ꝯfeſſus vl̓ ltīme ꝯuictReſbit̓ aūt diaconꝰ quē aſſe (fuiris crimīa nolle publice cōfiteri. ſedvelle cū ſacr̄o defendere ſe: ⁊ ſi tam̄notū ſit ep̄o ſcelꝰ illiꝰ eē ꝑpetratū n̄ p̄t ꝑ alaliquāᵐ pnīam ſacerdotali vl̓ diaconali officio potiri. Sꝫ mirādū ē ſi ip̄e ꝯfeſſus nōfuerit qūo notū poſſit eē ep̄o ſcelꝰ ab ip̄opetratū niſi accuſatore forte idoneo ꝑ teſteidoneos aꝓpbāte. vn̄ ſi examināte ep̄o cāmpbr̄i vel diaconi niſi fuit ꝑ teſtiū approbationē pbr̄ vl̓ diaconꝰ forte ꝯuictꝰ nō ē ſcelusep̄o ltīme manifeſtū niſi ſua ſpōte ip̄m ꝯfiteat̉. vd̓ niſi fecerit interim n̄ videmꝰ ſuo d̓bere pbr̄m vl̓ diaconū officio priuari. Soia gͦ ſpōtanea ꝯfeſſio ⁊ canonicꝰ nūrꝰ vl̓ qͣlitas teſtiū decnētibꝰ ep̄is. ⁊ accuſatore qd̓obiecerat ꝯprobāte cl̓icū priuat ꝓprio gͣdu.Qneſtio ſexta.Uod ꝟo ꝯfeſſio cruciatibꝰ extoronda n̄ ſit. Alexāder pa. teſtat̉ ſcribēs oībꝰ ort hodoxis. Miniſtroꝝ ꝯfeſſio n̄M I a ſacerdo (ſit extortaſōtaneatibꝰ vl̓ auctoribꝰ eccīe q̄dā ſcriptureqͦquo mō aūtᵇ ꝑ mētū aut fraudemaut ꝑ vim extorte fuerint vel vt ſe libertate
poſſint qͦcūqꝫ ab eis ꝯſcripte aut roboratefuerint ingenio ad nullū eisᶜ p̄iudiciū l̓ nocumētū valere cēſemꝰ: neqꝫ vllam eos infamiā vl̓ calūniā aūt a ſuis ſeq̄ſtratōꝫ bonisvnqͣꝫ deo auctore ⁊ ſctīs apl̓is eoꝝqꝫ apl̓isſucceſſoribꝰ ſuſtinere ꝑmittimꝰ. cōfeſſio enīin talibꝰ n̄ ꝯpulſa ſꝫ ſpōtanea fieri dꝫ. oīs eīcōfeſſio q̄ fit ex ncc̄itate fides n̄ ē cōfeſſio. gͦin tl̓ibꝰ n̄ dꝫ extorq̄ti ſꝫ ſpōte ꝓfiteri. Peſſimū eī ē de ſuſpitōe aūt d̓ extorta ꝯfeſſionequēqͣꝫ iudicare. cū magꝭ ſit inſpector cordiſdn̄s qͣꝫ oꝑis. Nō p̄t āt hūano ꝯdēnari examine quē dn̄s ſuo r̄ẜuat iudicio ſi oīa nāqꝫin hͦ ſcl̓o vīdicata eēt locū diuina iudician̄ hrēt. It̓ ē ēt hͦ ꝑlatū ad ſctām ſedē quodpudeo dicere ⁊ n̄ tm̄ ſac̄dotali ſꝫ ēt oī xp̄iāonoī ē inimicū vt nōnulli ep̄os vl̓ ſac̄dotesaut mētu ꝯpellūt aut vi extorquēt aut fraude decipiūt aliqͣs cōfeſſionis ſue in alterā ꝑtā qͣꝫ debeātᵈ lr̄as ſcribere aūt ꝓ ſuaꝝ nōᵉ reqͥſitōe cāꝝ aūt qd̓ deteriꝰ ē alieni erroris ſecte ſcripturas facere ⁊ ꝓprijs manibꝰ roborare ⁊ corā ppl̓is recitare atqꝫ cōfiteri aliosdicūt carceribꝰ ⁊ ergaſtul̓ retrudi vt ſalteꝫhis territe inſidijs dn̄i ſac̄dotisʳ ſuis faueant voluptatibꝰ. It̓ cōfeſſio ꝟo in tl̓ibꝰ nōꝯpulſa ſꝫ ſpōtaneā fieri dꝫ ip̄ teſtāte qͥ ait excorde ꝓcedūt hōicidia adult̓ia ⁊ cet̓a q̄ ſūtad hec ꝑtinētia. ¶ Nec tm̄ attēdēda ſuntq̄ fiāt. qͣntū qͦ aīo fiāt. āpliꝰ enī reſpicit deꝰad cogitatōes ⁊ ſpōtaneas volūtate qͣꝫ adactꝰ qͥ ꝑ ſimplicitatē aūt ncc̄itatē fiiuntIt̓ nicolaꝰ pa. ep̄is gallie. Aucͣtas apl̓icaitꝰ illicita ī irritū dediUctoritatē venerabiliū p̄deceſſoruꝫE nr̄oꝝ ſecuti ⁊ noīatim btīſſimi pape⁊ martirꝭ alexādri a btō Petro qͥnti ab oībꝰ iuram̄tis ⁊ cuiuſcūꝫ modi obligatōnibꝰquibꝰ illi ſe coacti violētia impioꝝ obligauerātʰ abſoluimꝰ ⁊ ne illa ẜuent̉ vetuimꝰ tāprefatum archiep̄m Treuerenſem qͣꝫ eiusp̄poſitū ⁊ oēs qͥ tūc tꝑis capti ſe illis qͦ quomō obligauer̄t: neqꝫ enī vllā eos ꝓinde infamiā vl̓ calūniā aūt a ſuis bōis ſeq̄ſtratōꝫvnqͣꝫ auctore deo ⁊ ſctīs apl̓is ⁊ nr̄is prede