Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

Pro tribꝰ crimībꝰ qͥlibꝫ priuet̉ cōmuniōeErtū ē ꝓ hisⁿ tribꝰ crimībꝰ aliquēexcōmunicari debere cū ad ſinodūAcanōice vocatꝰ venire ꝯtempſerit.aut ſi poſtqͣꝫ illuc venerit ſacerdotalibꝰ reſpūit obdire p̄ceptꝭ. aut ſiº an̄ finitā cauſeſue examinationē a ſinodo abire p̄ſumat. Deʳ his inqͣꝫ ⁊ hmōi p̄miſſe aucͣtes loquunt̉ nō de iniuſte ſuſpēſis. Qd̓ aūtiniuſte ſnīe parendū nō ſit ml̓tꝭ aucͣtibꝰ ꝓbat̉. Quaꝝ prima ē illa hiero. ſuꝑ matth̓.Sētentia paſtorꝭ reū vl̓ īnocētē n̄ ꝯſtituitUomōº ſacerdos mūdū leproſū nōfacit. ſic ep̄s vl̓ pbr̄ͣ nō alliget eos qͥCinſontes ſūtʳ nec ſoluit noxios. ſꝫ ꝓofficio ſuo cum pctōꝝ varietates audieritſcit qͥ ligādus ſit qͥ ſoluēdꝰ. Itē augu.Iidiculū eſt (ſuꝑ math̓. Paleavt eū dicamꝰ qͥ vincul̓ pctōꝝ ſuorūE ligatꝰ ē. ꝓpter hͦ ſolū ꝙ ep̄us d̓r hr̄ehmōi ptāte: vt ſoluti ab eo ſoluti ſint ī celoet ligati ī terrꝭ ligati ſint ī celo. Sit gͦ irreprehēſibil̓ qͥ alteꝝ ligat aūt ſoluit. Iteꝫgelaſiꝰ pa. orientalibꝰ ep̄is de dānatōe dioſcori. Nō eſt petēda ſol utio cū iniqͣ fertui Ui illata eſt ſnīa depo­ ſententianat errorē ⁊ vacua ē. ſi iniuſta ē tā¶A to curare eā nō dꝫ qͣnto apd̓ deū eteiꝰ eccl̓iam neminē p̄t gͣuare iniqͣ ſnīa. Itagͦ ea ſe non abſolui deſideret qͣ ſe nullatenꝰperſpicit obligatū. Itē augꝰ. de ſūmobono. Deus nec nocꝫ nec noceri patit̉ aliMEcundūˣ cath̓olicā fi/ quē iniuſtedem nec dei nat̉e nocere quiſqͣꝫ p̄tnec nat̉a dei iniuſte nocere cuiqͣmpōt nec noceri iniuſte patit̉ quenqͣꝫ. Quienī nocet vt ait apl̓s recipiet hͦ qd̓ nocuit. Idē de ꝟb̓ dn̄i. Iniuſta vincl̓a diſrūEpiſti hr̄e frēm tuū pet iuſticia.tanqͣꝫ publicanū. ligas illuꝫ ī tertaſed vqꝝ iuſte alliges vide. Nā iniuſta vīculaᶻ diſrumpit iuſticia. Quē ſolueris inqͥt in t̓ra ſolutꝰ erit in celo. Idemde ẜmōe dn̄i in mōte. Temeritas iudicāīnō ei qͥ iudocet.Emerariū iudiciūᵇ plerūqꝫ nil nocet ei de qͦ temere iudicat̉ ei āt qͥ temere iudicat ip̄a temeritas ncc̄e ēᶜ vt noceat. Idē ad cleꝝ yponēſeꝫ. Nō obeſt hoUid obeſtᵈ hoī ꝙ mir-ex illa tabula vult eū delere hūanaTigͦrantia. ſi de libro viuētiū nō euꝫdeleat iniqͣ ꝯſcīa. Id̓ ad ſecūdinū maEnti de auguſti (nicheū. De eodno qͥcqͥd libet. ſola me in oculis deiꝯſcientia nō accuſat. Itē greg.conſtātino archiep̄o mediolanēſi. Quosſcientia iuſtificet alioꝝ maledicta non tiN cunctꝭᶠ q̄ in hac vita aduerſa mean.ꝓueniūt ſola ē ſic̄ noſtis oīpotētis deidiſtrictio pēſanda. atꝫ ad cor ꝓpriū ſemꝑ recurrendū. vt nulliꝰ līgua ibi implicetvbi ꝯſcīa n̄ accuſat. Quē enī ꝯſcīa defēditliber eſt int̓ accuſatōes ⁊º ſin̄ accuſatiōe eēnō p̄t ſi ſola q̄ interiꝰ addicit ꝯſcīa accuſet.De vr̄a igr̄ ſctītate abſit a xp̄ianoꝝ iudicōea qͥᵇ maledicoꝝ hoīm rumoribꝰ ꝯficta credimꝰ in qͣlicūqꝫ modulo ſuſpitōis adduciquia ⁊ ſacri eloquij teſtīoniū tenemꝰ vt mala maioꝝ cū forſitan dicūt̉ nō ꝓbata credinō debeant: ſꝫ citiꝰ ꝓbataᵏ vlciſci. Hec igit̉

lixi vt nimie leuitatꝭ eſſe on̄derē ſi q̄ malagͣuia credere ſtudeāt q̄ ꝓbari nō pn̄t. vnd̓ſanctitas vr̄a dꝫ mētē ſuā a maledicoꝝ rumoribꝰ hoīm atꝫ obtrectatōibꝰ diſiungereet ſolū q̄ et̄ne vite ſunt atꝫ ad vtilitatē ſubditoꝝ ꝓficiūt cogitare. Itē aug. ī pſalxxvij. Fruſtra dānat̉ ab hoīe que deꝰ iuTſi ad tꝑus dānarꝭ ab hoīe ſtificat.et ſi dixerit ſnīam ꝓcōſul̓ in cipriacnum. aliud ēᵐ ſella terrena. alid̓ eſttribunal celeſte. ab īferiori accipit ſnīam: aſuꝑioriⁿ coronā. Id̓ in pſal. xxviijUſtōdiº intꝰ innocētiā tuā vbi nēoAopprimit cām tuā: p̄ualebit in te falſum teſtioniū ſꝫ apd̓ hoīes. Nūqͥd apd̓ deum valebit vbi cā tua dicēda ē. qn̄ deiꝰ iudex erit aliꝰ teſtis qͣꝫ ꝯſcīa tua n̄ erit. Int̓iuſtū iudicē ⁊ ꝯſcīam tuaꝫ noli timere niſicām tuam. It̓ greg. pa. Nō hoīm linguas ſꝫ ꝯſcientias curare debemꝰ.Nter ꝟba laudātiū ſiue vituꝑantiū admentē ſꝑ recurrēdū ē. ⁊ ſi in ea n̄ inuēit̉bonū qd̓ de nob̓ d̓r magnā nob̓ triſticiamgenerare dꝫ. ⁊ turſus ſi ī ea nō inuenit̉ malum qd̓ de nob̓ hoīes loquūt̉ in magnā debemus ꝓſilite leticiā. Quid enī ſi nō oēslaudāt ⁊ ꝯſcīa liberos nos eē d̓monſtrat.Hēmꝰ paulū dicētē: gl̓ia nr̄a hͦ ē teſtīoniūconſciētie nr̄e. Iob qͦꝫ dic̄. Ecce in celo teſtis meꝰ. Si gͦ eſt nob̓ teſtis ī celo teſtꝭ ī corde dimittamꝰ ſtultos loqͥ forꝭ quod volūt.Quid enī alid̓ detrahētes faciūt niſi qd̓ īpuluerē ſufflāt et in ocl̓os ſuos terram excitant. vt vnde puluerē detractōis ꝑſlantinde magꝭ nil ꝟitatꝭ videāt. vocādi tn̄ ſuntetiā ip̄i trāquille amonendi. eiſqꝫ ſatiſfierimodis oībꝰ dꝫ ſciētes ꝙ de iudeis veritasdic̄ᵖ ne forte ſcādalizemꝰ eos. ſi āt ſatiſfieriſibi ex ꝟitate noluerint habes ꝯſolatōemquā in euāgelio accipias. Cuꝫ enī dn̄o dictū fuiſſꝫ. Scis qꝛ audito hͦª verboᵇ ſcādaliſati ſunt iudei. Rn̄dit. Sinite illos: ceciſunt ⁊ duceſcecoꝝ. Paulꝰ qͦꝫ apl̓s amonꝫdicēs: ſi fieri p̄t qd̓ ex vob̓ ē cuꝫ oībꝰ hoībꝰpacē hn̄tes dicturꝰ cū oībꝰ hoībus pacemhēamꝰ. hͦ difficile eē ꝓſpiciēsᶜ p̄miſit ſi fieri pōt. Et ſb̓iūxit. qd̓ fieri p̄t cuꝫ dicit ꝙ exvob̓ ē. qꝛ ſi nos in mēte caritatē erga odiētes ẜuare cupimꝰ. ⁊ ſi illi nobiſcū pacē nōhn̄t: nos tn̄º cū illis ſine dubio hēamꝰ.Hoc int̓ eos obẜuādū ē qͥ ꝑati ſūt ſuſpicati n̄ ꝙ vidēt ꝑati ſꝑ rep̄hēdere nūqͣꝫ imitari apd̓ alios āt ꝯſcīa ē nccͣria nob̓: fama ill̓ Un̄ aug. CCōſciētia nob̓ ⁊ fama ꝓximiAn ſunt audiēdi ſiue eſt nccͣriaviri ſctī ſiue femīe. qͥ qn̄ rep̄hendūItur in aliqͣ negligētia ꝑ quā fit vt īmalū veniāt ſuſpicionē. vn̄ ſuā vitā longeobeſſe ſciūt. dicūt totā ſufficere ſibi ꝯſcīaꝫĘſtimationē hoīm nō ſolū īpudēter verūetiā crudel̓r ꝯtēnētesʳ cuꝫ occidūt animasalioꝝ ſiue blaſphemātiū viā dei qͥbꝰ ẜm ſuam ſuſpitionē qͣi turpis q̄ iuſta eſt diſplicꝫvita ſctōꝝ. vel etiāʰ cū excuſatōe imitantiūnō qd̓ vidēt ſꝫ qd̓ putāt. Proinde qͥſquis.a crimībꝰ flagicioꝝ atꝫ facinoꝝ vitā ſua cuſtodit ſibi bn̄ fac̄ qͥſqͥs ēt famā ⁊ ī alijs miẜicors ē. Nob̓ eī nccͣria ē vitā nr̄a. alijs fama nr̄a. Itē hiero. ſuꝑ epl̓am pauli adphilemonem. Apud deū malediciturmoribus qͥ diſſonam pro fert ſententiā.