Queſtio III

deꝰ aūt qͥ videt ī abſcōdito ꝓſpiciēs mentēeiꝰ ⁊ aīos vicijs ac poſſeſſiōibꝰ deẜuiētes ⁊ī corde eiꝰ nō ſe diligi: ſꝫ aut auariciā aūt libidinē aūt iactātiā vl̓ alia hmōi. Iſtū talēip̄e dn̄s tradidit ſathane. qūo āt tradit euꝫſathāe. diſcēdit a mēte eiꝰ. au̓tit ſe ⁊ refugita cogitatiōibꝰ eiꝰ mal̓ ⁊ deſiderijs īdignis⁊ reliqͥt domū cordis eiꝰ vacuā. ¶ Cuꝫ gͦꝑ ſnīam qͥs noīatꝰ fuit. cū eo cōicare nō debemꝰ. Cū aūt ſolo reatu occl̓te excōicatōisꝯͣxerit penā nō ē ab eiꝰ cōione ceſſādū. Un̄dn̄s in euāgelio: tūc demū pctōrē dixit habēdū ſic̄ ethnicū ⁊ publicū cū eccl̓iaꝫ audire ꝯtēpſerit. Apl̓s qͦꝫ n̄ ait: ſi qͥs fr̄ eſt fornicator ſꝫ ſi qͥs fr̄ noīat̉ fornicator ⁊c̄. ſnīe nomīationē intelligēs. Hīc etiā vrbanꝰ gͣuilimūdo ep̄o ſane qd̓ ſuꝑ richardo ⁊c̄. reqͥreI. cāⁿ qͥdā ep̄s ī hereſim lapſꝰ. Hīc etiamxp̄s in euāgelio zyzaniā dixit eſſe tolerādāvſqꝫ ad meſſem. ¶ Hīc hiero. ī eodē li. iudicū. Mali a bonis penitꝰ ſeꝑari nō pn̄t.Olite recedere a dn̄o vſqꝫ ī hodiernū diē: hͦ ē donec ſeculū ſtatᵈ Oſtēdat gͦ mͥ qūo iebuſeꝰ donec hierl̓mſtat hītet cū filijs iſrl̓ ⁊ iuda. ī hierl̓m qͥppecū nec ipſi qͥdē filij iuda hītēt in hierl̓m. iōnec iſtd̓ veꝝ eē pot̓it ꝙ iebuſei cum iudeishītabāt ī hierl̓m. qm̄ nec ipſi qͥdē hītāt ī ea.Sꝫ nos ītelligamꝰ hec ſpūalit̓ aſſumēteseuāgelij ꝑabolā q̄ dic̄ª de zyzanijs. Sinitevtraqꝫ creſcere ne forte volētes eradicarezaniā eradicētꝭ ſil̓ cū ipſis ⁊ᶜ triticū. ⁊ infra. Audi igit̉ ſcripturā dicentē: qꝛ non poterāt filij iuda diſꝑdere iebuſeos ſꝫ hītauerūt cū ipſis ī hierl̓m vſqꝫ ī hodiernū diemUn̄ dep̄cor vos qͥ fideles eſtꝭ vt ita vitamvr̄am ⁊ ꝯu̓ſationē ẜuetꝭ: ne ī aliqͦ vl̓ ipſi ſcādalū patiamī: l̓ alij ſcādalū faciatꝭ. ſꝫ ſit vobis ſūmi ſtudij ſūmeqꝫ cautele ne qͥs ī hācſctōꝝ ꝯgregationē pollutꝰ ītroeat. ne qͥs iebuſeꝰ hītet ī vob̓. vides enī qꝛ dic̄ ſcripturaꝙ nō potuerīt eijcere filij iſrl̓ vel iuda iebuſeos de hierl̓m. Iebuſeꝰ aūt īterp̄tat̉ ꝯculcatio. eſto gͦ qꝛ non poſſumꝰ eijcere iſtos qͥnos ꝯculcāt eos ſaltē qͦs poſſumꝰ qͦꝝ pct̄amāifeſta ſūt eijciamꝰ. Ubi eī pctm̄ euidēsnō ē eijcere de eccl̓ia neminem poſſumꝰ neforte eradicātes zyzānia eradicemꝰ ſil̓ cū ill̓⁊ triticū. mouet me tn̄ ꝙ dixit: qꝛ nō potuerūt eijcere iebuſeos .i. eos qͥ īterp̄tant̉ ꝯculcatio. ⁊ iō videamꝰ qͥ ſint ī eccl̓ia ꝯculcātesilli ſine dubio. de qͥbꝰ dn̄s dicebat ī euāgelio. Nolite mittere ſctm̄ canibꝰº neqꝫ margaritas an̄ porcos: ne forte ꝯculcēt eas pedibꝰ ſuis ⁊ ꝯu̓ſi dirūpāt vos. Iſte ē gͦ iebūſeꝰ .i. ꝯculcatio qͥ indigni audiūt ꝟbū dei. ⁊cū audierint neqꝫ vt īfideles diſcedūt neqꝫꝑmanēt vt fideles. ſꝫ ꝑcepta mīſterioꝝ noticia: ⁊ fidei nr̄e ſecretioribꝰ ꝑſcrutatꝭ cōu̓ſipoſtmodū īpugnāt nos ⁊ ꝯͣdictionibꝰ ſuiscorda nr̄a dirūpūt: ⁊ ꝯculcantes ꝟbi dn̄icimargaritas ⁊ ornamenta fidei maculātesDe iſtꝭ gͦ d̓r: qꝛ n̄ potuerūt eijcere filij iudaiebuſeū de hierl̓m vſqꝫ n hodiernū diem.¶ Itē idē ſuꝑ. xij. ꝓph̓is. Porcꝭ ⁊ canibꝰUādoᶜ gͦ vir ſctā nō ſūt cōmittēdaeccl̓iaſticꝰ ⁊ prudens atqꝫ ītelligensmultas īpietates ī ea q̄ vocat̉ domꝰdei eſſe cogͦu̓it ⁊ nō ſolū multas ſꝫ ⁊ fortes⁊ q̄ opprīere poſſint iuſticiā ⁊ in tm̄ doctoꝝ

rabiē ꝓceſſiſſe vt accipiāt p̄miū in iudicio ⁊ oīa ꝓmuneribꝰ faciāt. pauꝑes deuitēt ī portꝭ ⁊ audireꝯtēnāt. Taceat illo tꝑe ne det ſctm̄ canibꝰ ⁊ mittat margaritas an̄ porcos qͥ ꝯu̓ſi ꝯculcent eas: etimitet̉ hieremiā dicētē: ſolꝰ ſedebā: qꝛ amaritudine repletꝰ erā. ¶ Itē ioh̓es chryſoſt. in epl̓a adheb̓. Cū pagano comedere ſꝫ cū excōicato mīmD mēſam qͥppe pagāoꝝ ſi volueritꝭ ire lꝫ.ſine vlla ꝓhibitione ꝑmittimꝰ. Si enī qͥsfr̄ noīat̉ inqͥt int̓ vos ⁊c̄. fr̄em ī hͦ loco oēmfidelē ſimpl̓r ītellige n̄ mōachū tm̄. Quid ē aūtꝙ fr̄nitatē vocat niſi lauacrū regn̓atiōis qd̓ facitpoſſe vocari deū pr̄em oīpotētē. ſi qͥs in qͥt noīatꝰfr̄ fu̓it fornicator aūt auarꝰ aut ebrioſꝰ cum hmōinec cibū ſumere debetꝭ. Cū aūt de paganis ageret. n̄ ita ſꝫ ſi qͥs vos vocau̓it ex īfidelibꝰ pagāosſigͥficās ⁊ vultis ire oē qd̓ apponit̉ vob̓ coedite. ſiqͥs fr̄ ebrioſꝰ noīat̉ ⁊c̄. O qͣnta ītegritas. Nos nōſolū n̄ fugimꝰ ebrioſos ſꝫ etiā imꝰ ad eos ꝑticipātes cū eis. ¶ Euident̓ᵍ itaqꝫ ex p̄miſſis aucͣtibꝰapparet ꝙ eoꝝ cōionē vitare nō cogim̄ qͥ ſnīa notati nō ſūt. Sꝫ ⁊ ipſiꝰ ſnīe notatio multipl̓r intelligit̉ aliqn̄ enī arcet̉ qͥs a limībꝰ eccleſie ⁊ a cōionecorporis ⁊ ſanguīs xp̄i. Uel teſte ꝯſcīa. iuxta illd̓apl̓i. ꝓbet ſe hō: ⁊ ſic de pane illo edat ⁊ de calicebibat. qꝛ qͥ indigne manducat ⁊ bibit: iudiciū ſibimāducat ⁊ bibit. Itē illd̓ ꝓſperi. Faciliꝰ ſibi deūplacabāt ⁊c̄. reqͥre infra in cā. Maleficijs īpeditꝰqōe prīaʳ de pnīa. Uel eccl̓iaſtica ſnīa ſic̄ penitētes qͥbꝰ tꝑeᵏ p̄finito bn̄ficiū recōciliatiōis īpēdit̉.hec ſnīa excōicatō vocat̉. qꝛ a cōione corꝑis ⁊ ſanguīs xp̄i notatū ꝓhibet. ſic̄ ⁊ adā ab eſu ligni vite excōicatꝰ ē dicēte dn̄o: Uidete ne forte ſumatde lingno viteᶠ qͣ ſnīa non ſeꝑat̉ qͥs a ꝯſortio fideliūi Eſt ⁊ alia ſnīa q̄ anathema vocat̉: qͣ qͥſqꝫ ſeꝑatur etiā a ꝯſortio fideliū: de qͣ ſupra dictū eſt. Cūexcōicatis nolite excōicare. hāc diſtinctōnē cuiqꝫlꝫ adu̓tere ex aucͣte ioh̓is pa. engeltrudā vxoreꝫboſonis ⁊c̄. Reqͥre ſupra in cā. qͥdā ep̄s a ꝓpria ſede deiectꝰ. Itē ex aucͣte eiuſdemⁿ ſi qͥs domū deiviolau̓it ⁊c. reqͥre. I. in cā. qͥdam pb̓r infirmitategͣuatꝰ. Itē ex aucͣte ſilueſtri pa. pn̄ti decreto cenſemꝰ ⁊c. reqͥre ſupra in cā. Infamiā cuiuſdā ep̄i.iuxta hāc gͦ diſtinctionē intelligēda ē illa aucͣtasīnonētij. Si qͥs ſuadente dyabolo ⁊c̄. vt iufra incā quidā pb̓r. vt iuxta ethimologiā vocabuli anathemati .i. ſeꝑatiōi ſb̓iaceat qͥ in edictū illud inciderit. qꝛ a corꝑe ⁊ a ſanguīe xp̄iʳ ab ingreſſu eccleſie ſe alienū facit qͥ īpias manꝰ ī cl̓icū inijcere auſus fu̓it. qͥ etiā a nullo ep̄o abſolui .i. more penitētiū recōciliari pōt: ⁊ niſi primū apl̓ico ꝯſpectui ſerepn̄tare curauerit. Illud autē petri de clemēteſi inimicꝰ ē iſte clemes ⁊c̄. de ſnīa notatꝭ intelligēdū eſt. ſicut ⁊ illudᵈ vrbani qͥbꝰ ep̄i nō cōicant ⁊c̄.vt infra in cā eadē. Ceterū falſū eſſet illud varēſis ꝯcilij ſecūdiʳ ſi tm̄ ep̄s alieni ſceleris ſe ꝯſciūnouerit. Itē ⁊ illud. placuit vt ſiqn̄ ep̄s ⁊c̄. require ſupra in cauſa. duo fornicatores ⁊ infamia notati. ¶ Item grego. econtra clero ⁊ populo ſalonitano. Communicare non lꝫ his qui cum excōmunicatis cōmunicant.ſcripto maximo cōicanti ꝯtra aīam ſuamOgoᵛ ⁊ moneo ne cuiqͣꝫ ſacerdoti ſupra-Oquiſqͣꝫ veſtrum cōicare preſumat. ¶ Itēex concilio toletano primo. Nullus clericorū vellaicoꝝ ad domū excōicati accedat.Iquis laicꝰ abſtinetur ad domum eiusvel clericorum vel religioſorum nullusaccedat. ſimiliter ⁊ clericus ſi abſtinetur a clericis deuitetur. Si quis vero cum illo colloqui