Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

gruere diximꝰ. exhibeāt ſibijnuicē vacāteſlaici ⁊ te nēo occupet ab bis ſtudijs ꝑ q̄ ſalhoībꝰ dat̉. It̓ ex eadē. In hiſ qͥ ad cōivite vciuet laici ſibijnuiciam denIcūc eī īpietas crim̄ ē tibi o clemēſneglectꝭ ꝟbi dei ſtudijs ſolicitudīesſecl̓ares ſuſciꝑe. ita vnicuiqꝫ laicoꝝē pctm̄ niſi īuicē ſibi ēt ī hisᵈ q̄ ad cōis vſuꝫvite ꝑtinēt oꝑaꝫ fidelit̓ dederit Te ꝟo ſecūrū facereʸ ex his qͥbꝰ n̄ debesª īſtar̄ oēs cōitelaborēt qd̓ ſi forte a ſemetp̄is hͦ laici nō ītelligūt̉ ꝑ diacōes docēdi ſt̓. vt tibi ſoliuseccīe ſolicitudīeſ relinqͣnt̉ Exᵉ his oībꝰd̓ at̄ ītelligi ꝙ ī ciuili cā cl̓icꝰ an̄ ciuilē iudicē ē ꝯueniēdꝰ. Sic̄ eī eccīaſticaꝝ legū eccīaſticꝰ iudex ē admīſtrator. ita ⁊ ciuiliū n̄ niſiciuil̓ dꝫ eē executor. Sic̄ eī ille ſolꝰ hꝫ ius interp̄tādi cāones qͥ hꝫ ptātē ꝯdēdi eos. itaille ſolꝰ ciuiliū legū dꝫ eē int̓pres qͥ eis iut⁊ aucͣtē īꝑtit̉. In crīali ꝟo cā nō niſi an̄ ep̄ꝫcl̓icꝰ exaīandꝰ ē. ⁊ hͦ ē illd̓ qd̓ legibꝰ ⁊ canōbus ſupra diffinitū ē. vt in crīali vicꝫ cā an̄ciuilē iudicē nullꝰ cl̓icꝰ ꝓducat̉. niſi forte ciꝯſenſu ep̄i ſui. veluti qn̄ īcorrigibl̓es īueniunt̉. tūc detracto eis offō curie tradēdi ſūt Un̄ fabianꝰ pa. Qui ep̄o iuſidiatur ſeTatuimꝰ (motꝰ a clero curie tradat̉vt ſiqͥs cl̓icoꝝ ſuis ep̄is īfeſtꝰ aut iſiIdiator extit̓it̉ mox an̄ exaīatū iudiciūſb̓motꝰ a clero curie tradat̉. cui diebꝰ viteſue deẜuiat. ⁊ īfamis abſqꝫ vlla reſtōis ſpeꝑmaneat. Ꝙꝛ gͦ iſte nō ī crīali ſꝫ ī ciuili cācl̓icū an̄ ciuilē iudicē ꝓ duxit. nō ē iudicandus trāſgreſſor canonū. nec ē dicēdꝰ ꝑtraxiſſe reū ad iudicē nō ſun̄. qꝛ de ciuili cā nōniſi ciuil̓ iudex ꝯgͣſcere dꝫ. Eꝯͣ ea q̄ ī actoris defenſiōe dicta ſt̓ ꝟiſil̓ia qͥd ē vidēturſꝫ pōdere carēt. ſacris eī canōibꝰ ⁊ forēſibꝰlegibꝰ tā ciuili qͣꝫ crīali cā cl̓icꝰ ad ciuilē iudicem ꝑtrahēdꝰ negatur. Un̄ ī epl̓a clemētis legit̉. Frēs apud p̄bros iudicentuI qͥᵇ ex fratribꝰ negocia hūerint int̓ſe apd̓ ꝯgnitorē ſeculi nō iudicent̉ſꝫ apd̓ pb̓ros eccīe qͥcqͥd illud ē dirimat̉. It̓ ſilueſter pa. Nullꝰ cl̓icꝰ ꝓpt̓ aliUllus cl̓icꝰ vel qͣꝫ cām intret curiā.diaconꝰ l̓ pb̓r ꝓpt̓ quā libet cāꝫ intretcuriā. nec an̄ ciuilē iudicē ſuā p̄ſūatdicere cām. It̓ leo pa. Eccīaſticū nō foCid̓ (xēſe iudiciū penitēs expectet.qͥdē ē debita iuſte repoſcere. alid̓ ꝓpria ꝑfectōis amore ꝯtēnere. Sꝫ illicitoꝝ veniāᶜ poſtulātē oꝫ ēta ml̓tꝭ licitꝭ abſtinere dicēte apl̓o. Oīamͥ licēt ſꝫ n̄ oīa expediūt. Un̄ ſiqͥsᵉ penitēs hꝫ cāꝫ quā negligere forte n̄ dēat. meliꝰ ē illi vt expectet eccl̓iaſticū qͣꝫ forēſe iudiciū. Nōᶠ ait ꝓptercrimīalē tm̄. ſꝫ gn̄al̓r ꝓpt̓ quālibꝫ cām tā ciuilē qͣꝫ crīalē ītelligēs. It̓ thaodoſius īꝑator. Cuicūqꝫ liceat ſacroſctē ſedis antiUicūqꝫª litēſſtitis iudicihn̄s ſiue petitor fu̓it vel ī inicio litꝭvel decutẜ tꝑm curricul̓ ſiue cū ne-

gociū ꝑorat̉. ſiue cū iam ceꝑit ꝓmi ſnīa ſiiudiciū elegerit ſacroſcē ſedis ātiſtitꝭ illicoſine aliqͣ dubitatōe ēt ſi alia ꝑs r̄fragat̉. adep̄oꝝ iudiciū cū ẜmōe litigātiū dirigat̉ Id̓oēs itaqꝫ cāe q̄ p̄torio l̓ ciuili iure tractant̉ep̄oꝝ ſentētijs t̓mīare ꝑpetua ſtabilitatisiure firmēt̉ nec vlt̓iꝰ liceat tecractari negociū qd̓ ep̄oꝝ ſnīa d̓cidet̉. Teſtīoniū ēt ab vnō lꝫ ep̄o ꝓhibitū oēs iudices īdubitāt̉ accipiāt. nec aliꝰ audiat̉ cū teſtīoniū ep̄i a qͣlibet fu̓it reꝓmiſſū. Illd̓ enī ꝟitatꝭ aucͣte firmatū. illud īcorruptū hēat̉. qd̓ a ſacroſctōhoīe ꝯſcīa mētꝭ illibate fu̓it ꝓlatū. hͦ nos ēdicto ſalubri firmamꝰ ⁊ ꝑpetua lege tenēdūeē cēſemꝰ. Hec ſiqͥs atiqͣta eē ꝯtēdat qꝛin iuſtiniani codice nō īueniūt̉ ita inẜta ꝑcarolū reuocata ꝯgͦſcat qͥ ī ſuisᵏ capitularibus ait int̓ ceterā. Volumꝰ atqꝫ p̄cipimusvt oēs nr̄e ditiōi ſb̓iecti taꝫ rōani qͣꝫ francialamaui. bauari. burgūdiōes. ſaxōes. torigi. friſones. galli. britones. lōgobardi. guaſcones. beneuētani. guti. hiſpani. ceteriqꝫoēs ſb̓iecti nob̓ qͦcūqꝫ videant̉ legꝭ vincl̓odiſtricti l̓ ꝯſuetudīario ꝯnexi more hāc ſentētiaꝫ quā. cxxvij. theodoſij īꝑatoris lib̓ca.vicꝫ. xi. li. ad īterrogata blanij ducꝭ quā etilli ⁊ oībꝰ ꝑ ſcripturā miſimꝰ ⁊ int̓ nr̄a capitula ꝓ lege tenēda ꝯſultū oīm fideliū nr̄oꝝpoſuimꝰ lege cūcti ꝑpetua teneāt .i. qͥcunqꝫlitem hn̄s ſiue petitor fu̓it ⁊cͣ. vt ſupra.It̓ gre. ioh̓i defēſori eūti ī hiſpaniā monēdo dic̄ep̄m tm̄ iudicari debetEꝑſonaⁱ pb̓ri hͦ attēdēdū ē ſi quamcām hūit nab alio teneri ſi ep̄s ſuadiri debuit. ſic̄ nouellaꝝ ꝯſtō manifeſtat. q̄ ita loqͥt̉ de ſctīſſimis ⁊ deo amabilibꝰ atꝫ reuerēdiſſimis ep̄is ⁊ cl̓icꝭ ⁊ monachis. Impr iuſtinianꝰ auguſtꝰ petro gl̓ioſiſſimo pape ca. liij. Si qͥs ꝯͣ aliquē cl̓icūr aut monachū aūt diaconiſſaꝫ aut mōaſteriāº aūt aſſiſtriaꝫ hꝫ aliquā actōeꝫᵖ doceat priꝰ ſctīſſimū ep̄m cui hoꝝ vnuſqͥſqꝫ ſb̓iacet. ille ꝟo cām int̓ eos dijudicet ⁊ ſiqͥdēvt̓qꝫ ꝑs his q̄ iudicata ſt̓ nō acqͥeu̓it. iubemus ꝑ lociᵈ iudicē executiōi ꝑfecte mādari. Ne ꝟo obijciat̉ qꝛ hec de cl̓ico loquit̉ n̄de pb̓ro ſciēdū ē. qꝛ ī eadē ſuꝑius ꝯſtōe licapl̓o legit̉ appellatōe cl̓icoꝝ ⁊ pb̓ros ⁊ diacones ꝯtineri. v̓ba aūt legꝭ iſta ſt̓. Pb̓rosaūt ⁊ diacoues ⁊ lectores ⁊ cātores qͦs oēscl̓icos appellamꝰ ⁊ reliqͣ. Idē gre. romao defenſori ſicilie. Cl̓icus cl̓icū ad publiEruenit ad (ca iudicia nō p̄tuos ꝙ ſi qͥs ꝯͣ clericos quoſlibꝫ cāhēat deſpectis eoꝝ ep̄is. eoſdē clericos tuo facias iudicio exhiberi. qd̓ ſi ita eſtvalde ꝯſtat eē incōgruū. Sed hac tibi auctoritate p̄cipimꝰ vt denuo hͦ facere nō p̄ſumas. ſꝫ ſi qͥs ꝯͣ quēlibet cl̓icū cām habueritep̄m ip̄iꝰ adeat. vt aut ip̄e cogͦſcat aūt certe ab ip̄o iudices d̓putēt̉ᵉ aūt ſi forte ad arbitros eūdū ē ꝑtes ad eligēdū iudices abip̄o executio deputata ꝯpellat. ſi qͥs ꝟo cl̓i

q iij