Diſtinctio LIX
Ex adulterio natꝰ a ſacerdotio nō ꝓhibeOminꝰ nt̄ ieſus xp̄s voluit nō ſolide alienigēis ꝯmixtiōibꝰ ſꝫ ēt d̓ adl̓terinis naſci nobis magnā fiduciaꝫp̄ſtās vt qͣlicūqꝫ mō naſcamur. tm̄ vt veſtigia eiꝰ imitemur ab ip̄iꝰ corꝑe n̄ ſeꝑemurſeiꝰ ꝑ fidē mēbra effecti ſumꝰ ⁊ ſic̄ ille verꝰ eſtpōtifex ⁊ ex ad l̓tirinis natꝰ ꝯiūctōibꝰ. ita qͣlicūqꝫ ordīe natꝰ ſit aliqͥs tn̄ vt ꝑfectā fideꝫhēat ⁊ qd̓ fid̓ tꝫ oꝑbꝰ īpleat ſitqꝫ lr̄atꝰ ⁊ virvniꝰ vxoris neqͣqͣꝫᶜ a ſac̄dotio repellit̉. Iudas eī pr̄iarcha ꝯcubuit cū thamar nuruſua ⁊ ex illo ꝯcubitu nati ſūt phares ⁊ zarāīde poſtea ſalomō qͥ fuit dux ī deẜto. indeobeth ind̓ qͦꝫ booꝫ. īde pꝰ ea yſay qͥ fuit paidd̓. ex illa aūt ꝓgenie origo ducit̉ xp̄i qͥ verꝰſac̄dos ē. Iōqꝫ ſi filij eiꝰ ſumꝰ q̄ ip̄e fec̄ nosmitari dēmus. ¶ It̓ aug. de vnico baptiſno li. i Apl̓o d̓i n̄ ſeꝑat aliquē mr̄na ꝯditōSmahel vt ſeꝑet̉ a (ſed ꝓpria culpappl̓o d̓i n̄ obfuit mr̄ ācilla agar ſꝫ obfuitFᵉfrat̉na diſcordia. nec ꝓfuit ptās vxoriscuiꝰ magꝭ filiꝰ erat. qꝛ ꝑ ipſiꝰ iura cōiugalia⁊ ī ācilla ſeīatꝰ erat ⁊ ex acilla ſuſceptꝰ ē.Cōtra bonifa. martyr ſcribēs regi anglorūUitiantū et ad poſteros trāſerIgēs āgloꝝ ſic̄ ꝑ iſtas ꝓuīcias di¶ ulgatū ē. ⁊ nob̓ ī frācia ⁊ ī italia imꝓperat̉ ⁊ ab ip̄is paganis ī ꝓperiū nob̓ obijcit̉ ſpretꝭ legalibꝰ ꝯnubijſ adl̓terādo ⁊ luxuriādo ad īſtar ſodomitice gētis fedā vitamduxerit de tali ꝯmixtiōe meretricū extimādū ēᵉ degeneres ppl̓os ⁊ ignobiles ⁊ furentes libidīe fore ꝓcreādos. ⁊ ad extremū vniuerſā plebē ad det̓iora ⁊ ad igͦbiliora ꝟgētē⁊ nouiſſime nec bello ſcl̓ari fortē nec ī fideſtabilē ⁊ nec honorabilē hoībꝰ nec d̓o amabilē eē vēturā. ſic̄ alijs gētibꝰ hiſpanie ⁊ ꝓuīcie ⁊ burgūdionū ppl̓s ꝯtigit. q̄ ſic a deor̄cedētes fornicate ſūt dōec videx taliū crīꝫvltrices pēas ꝑ ignorātiā legꝭ d̓i ⁊ ꝑ ſaracenos venire ⁊ ſeuireᵇ ꝑmiſit. ¶ Un̄ ideꝫ vrba. in fine ſuꝑioris. c. pbr̄oꝝ diſtīguēdo ſb̓iūxit. Si religioſi inuēti fuerīt filij ſac̄dotIſi aūt ī cenobijs aut in (ordinecanonicꝭ religioſe ꝓbati fuerīt ꝯu̓ſaEti filij ſac̄dotū nō admittāt̉ ad clerūItem alexan. ij. ¶ De eodem.Pl̓ica aucͣte p̄cipimꝰ vob̓ vt ſi eū qͥᵏab eccīa electꝰ eſt alt̓o digniorē eē canonicāqꝫ eiꝰ electōeꝫ ꝓbau̓itꝭ fulti nr̄a auctoritate ꝯſecretꝭ nā ꝓ eo ꝙ filiꝰ ſac̄dotꝭ d̓r ſic̄te ꝟtutes ī eū ꝯueniāt n̄ reijcimꝰ ſꝫ ſuffragātibꝰ meritꝭ ꝯniuēdo eū r̄cipimꝰ ¶¶ Hocaūt qd̓ de filijs ſac̄dotū dr̄ ex diſpēſatōe eccleſie ītroductū vr̄. ⁊ qd̓ ex diſpeſatōe ītroducit̉ ad ꝯſeq̄ntiā regl̓e gn̄al̓ trahi n̄ potit.¶ Un̄ vrba. ſcribit bar. turon̄. ar̄ep̄o. Filijꝓhibent̉p̄atu ſi cetere virtuĘnomanēſēⁿ ele (tes īueniāctū ꝓ eo ꝙ filiꝰ ſac̄dotꝭ d̓r ſi cet̓e ꝟtutes ī eū ꝯueniūt n̄ reijcimꝰ. ſꝫ ſuffragātibꝰ meritꝭ eū patiēt̓ ſuſcipimꝰ. n̄ tn̄ vt hͦꝓ regl̓ poſteꝝ aſſumat̉ ſꝫ ad tp̄s eccīe ꝑi-
cl̓o ꝯſulit̉. ¶º Cū gͦ ex ſac̄dotibꝰ nati ī ſummos pōtifices ſupra legunt̉ eē ꝓmoti n̄ ſūtītelligēdi de fornicatōe ſꝫ de legitimis cōiugijs nati q̄ ſac̄dotibꝰ an̄ ꝓhibitionē vbiqꝫ lcita erāt ⁊ ī oriētali ecc̄ia vſqꝫ hodie eis licer̄ꝓbāt̉. ¶ Qd̓ aūt vitiū origīs ſemī īputarinegat̉. vr̄ eē ꝯͣriū illi ſnīe. adl̓teroꝝ filij abominatio ſt̓ dn̄o. ſꝫ ſic̄ ſupradictū ē d̓ ꝑbr̄orūfilijs ita ⁊ hic de filijs adult̓oꝝ ītelligendūvr̄. vt illi dicant̉ eē abomīatō dn̄o ad qͦs pr̄na flagicia hereditaria ſucceſſiōe deſcēdūt¶ Sil̓r ⁊ illd̓ vrbani ītelligendū ē qd̓ ipſeſcribit pr̄ono legionēſi ep̄o. ¶ De eodemUiaᵉ ſimpl̓r ad ſedē apl̓icā veniēſ humilit̓ pctm̄ ꝯfeſſus es. ex eo ꝙ pōtificij tui videbat̉ offm̄ īpedit vid̓lꝫ ꝙex mr̄e n̄ ltīma ꝓcreatꝰ ſis quā viuēte ꝓpriavxore pr̄ tuꝰ cogͦuiſſe cognoſcit̉. nosᶠ apl̓icemāſuetudīs gr̄a admonēte a cēt̓is q̄ ſac̄dotiū īpediūt crībꝰ tā tui ꝓfeſſione qͣꝫ fr̄m teſtimonio qͥ tecū ſūt īmunēte agnoſcētes etvitā tuā religioſā audiētes ab hmōi peccati vīcl̓o te abſolutū ī ſuſcepto ſac̄dotali offōꝯfirmamꝰ. DiſtinTē qͥ ī egritudīe ꝯſtitutꝰ baptiſatꝰ fu̓it pbr̄ ordīari non dēt.Un̄ ī neoceſariēſi ꝯci. legitur.Nōritudīe ꝯſtituaptiſI qͥsª in egritudine ꝯſtitutꝰ fue (tirit baptizatꝰ pbt̄ ordinari n̄ dꝫ. n̄ enfid̓s illiꝰ volūtariaᵇ ſꝫ ex nccͣtate ē niſiforteᶜ poſtea ip̄iꝰ ſtudiū ⁊ fides ꝓbabil̓ fu̓itaut hoīm raritas exegerit DiſtinctioTe ex monachali hītu nullꝰ aſſumat̉ ad eccīaſticū offm̄ niſi fu̓itoblatꝰ ꝓprij volūtate abbatꝭ.¶ Unde grego. ſcribit. Monachnet̉ clericꝰ niſiate abbatiUllus ad eccīaſticū (fuerit2oſfm̄ ex monaſterio ꝓducat̉ mōachIniſi quē abbas loci admonitus ꝓpriavolūtate obtulerit ep̄o. ¶ Itē ex ꝯci. carIqͥs deal/ (tha. v. ¶ De eodem.teriꝰ monaſterij ꝯuētu reꝑtū vl̓ adclericatū ꝓmouere voluerit vl̓ ī ſuomonaſteri oº maiorē ꝑſonā monaſterij cōſtituere ſine licētia abbatꝭ ⁊ ſuoꝝ monachoꝝep̄s qͥ hͦ fecerit a ceteroꝝ cōione ſeiūctꝰᵇ ſuetm̄mō plebis cōione ꝯtētꝰ ſit. ⁊ ille neqꝫ clericus neqꝫ canonicus neqꝫ prepoſitus perſeueret.ctio.Te qͥ eccīaſticꝭ diſcipl̓is ībuti n̄ſunt ⁊ tp̄m ꝓbatōe diſcuſſi nōſūt. ad ſummū ſac̄dotiū ꝓuehi¶ nō debēt. ¶ Itē vrbanus papa. Ad ſacerdotale officium nullus niſi ꝑtus accedatAſomiciat fecularia principalē locūnō veſtibulū actōis ingreſſis ſed ꝑſingl̓os gradus examīatis deferūtqͥs tā arrogās tā impudēs inuenit̉ qͥ in celeſti militia q̄ ꝓpēſiꝰ pōderāda ē ⁊ ſicut aurum repetitis ignibꝰ eſt explorāda ſtatimdux eſſe deſiderat cum tiro an̄ non fuerit