Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio

paſtor eccl̓ie in ſua culpa diſceª ⁊ tqͣlit̓ lmiſereriˢ debuiſſꝫ: priꝰ itaqꝫ eū on̄dit ſibi: ettūcᵇ prepoſuit ceterꝭ vt ex ſua īfirmitate cognoſceret qͣꝫ miſericordit̉ alienā infirmitatem toleraret. Itē ambro. in omelia.Soſt neitionin fide ⁊ gͣdū petꝑ̄fecit.Idelior factꝰ ē petrus poſtqͣꝫ fidemſſe ꝑdidiſſe defleuit: atꝫ iō maiorengrām reꝑit qͣꝫ amiſit: tanqͣꝫ enī bonꝰpaſtor tuendū gregē accepit: vt qͥ ſibi anteinfirmꝰ fu̓at fieret oībꝰ firmamētū: ⁊ qͥ ſe interrogatōis tēptatōe mutau̓at cēt̓os fideiſtabilitate fūdaret Deniqꝫ ꝓ ſoliditate deuotiōis eccl̓iaꝝ petra dicit̉: ſic̄ ait dn̄s: Tues petrꝰ ⁊cͣ. Petra eniꝫ d̓r eo ꝙ primus inˣ nationibꝰ fidei fundamēta poſuerit: ⁊ tanqͣꝫ ſaxū īmobile totiꝰ corꝑis xp̄iani cōpageꝫmolēqꝫ ꝯtineat Itē obijcit̉ penitentesad ſacros ordīes ꝓmoueri nō dn̄t. Nō gͦ laſpi pꝰ pnīam ad maiora cōtingere pn̄t.Un̄ in carthagin̄. cō. iiij. legit̉. Nō ordinex penitentibꝰ clerientiqͣꝫuis ſit bonꝰ: tn̄ clericꝰ nō ordinet̉.et ſi ꝑ ignorantiā ep̄i factū fuit: deponat̉ a clero: qꝛ ſe ordinatōis tꝑe nōᵐ ꝓdidit fuiſſe penitētē Si aūt ſciēs ep̄s ordīauerit talē etiā ipſe ab ep̄atu ſuo ordinandidūtaxat ptāteⁿ priuet̉. ſimili ſnīe ſb̓iecebitep̄us. ſi ſciēs ordinauit clericū qui viduaꝫaut repudiatā vxorē habuit aut ſecundam Item ſiritius papa ymerino ep̄o.Bygamꝰ penitens vidue maritꝰ ſacre milmotōis in ſuo ordicie ſe ingerēs ſine ſpeUicūqꝫ penitēs qͥcū­ dine maneat.qꝫ bigamꝰ: qͥcunqꝫ vidue maritusad ſacrā militiā indebite ⁊ incōpetenter irrepſerit. hac ſibi ꝯditiōe a nob̓ veniā intelligat relaxatā: vt in magno debeatcomputare bn̄ficio ſi adēpta ſibi omni ſpeꝓmotōis ī hͦ in qͦº inuenit̉ ordīe ꝑpetua ſtabilitate ꝑmaneat. It̓ ex ꝯci. gerūdenſi.Non ꝓhibeat̉ a clero qͥ p̄ſſus lāguore ꝑ cōꝗnē pnīe bitōem accipit Sꝟoʳ qui egritudīs languore dep̄ſſuspnīe bn̄dictiōem quā viaticū dicimusꝑ cōionē acceꝑit poſtmodū recōualeſcensſi caput pnīe in eccl̓ia publice nō ſb̓dideritſi ꝓhibitis vicijs n̄ detinet̉ obnoxiꝰ admittat̉ ad cleꝝ. Itē hormiſda pa. oībꝰ ep̄isper vniu̓ſas ꝓuincias ꝯſtitutis. Qui adnīam?Iā in monaſterio retrudit̉I ille qͥ vltro pe ſbyter nō ordinet̉.tit pnīam qͣꝫuis eā ꝑfecte agat nonX poteſt ep̄us aut p̄br̄ ordinari: ita vt

etiam ſi ꝑ ignorātiā ordinatꝰ fu̓it: et poſteacōuincit̉ pnīam accepiſſe deijciat̉. Ille gͦ qͥinuitꝰ ad pnīaꝫ agēdā mittit̉ˢ in moaſterioqui vtiqꝫ nihil aliud qͣꝫ penitēsᵈ dicendꝰ ē:qua ꝯſciētia ad ſacerdotiū ꝑuēire ꝑmittit̉Nemo mͥ alia q̄libꝫ ꝯͣ aucͣtem ſedis apl̓icevel. ccc. viij. ep̄oꝝ ⁊ reliqͦꝝ canonū conſtituta obijciat: qꝛ quicqͥd ꝯͣ illoꝝ diffinitionemin qͥbus ſpm̄ ſctm̄ credimꝰ locutū dictū fuerit reciꝑe nō ſolum temerariū ſed etiaꝫ periculoſum eē nō dubito. Itē gelaſiꝰ vrbis rome ep̄s oībꝰ ep̄is. Gygamꝰ vl̓ qͥlibetpenitēs poſt pniam ſacrꝭ n̄ applicent̉ miniUllus ꝯfidat qͥſqͣꝫ ponti­ ſterijsficū fas eē bigamos aūt ꝯiugia ſotientes ab alijs relictaᵉ ſiue qͦſ libepoſtpnīaꝫ vl̓ ſine lr̄is vl̓ corꝑe viciatos velꝯditionarios aut curie publicaꝝ reꝝ nexibus implicatos aūt paſſim nulla tꝑis congruētis expectatōne diſcuſſos diuīs ẜuituros applicare mīſterijs. It̓ innoc̄. papaPenitētes nec etiā clerici fieri p̄Anones apd̓ nycenā ꝯſtituti penitētes etiā abˢ infimis officijs clericoꝝexcludunt. Hoc nō de qͥbuſ libet penitentibꝰ intelligit̉: ſꝫ de illis tm̄ qͥ poſt actaꝫpnīam ſecularꝭ milicie cingulū acceperūt. De quibꝰ innocē. ſcribit victori rothomagenſi ep̄o. Nec debet fieri clericꝰ qͥ poſtremiſſionē pctōꝝ milicie cirabuit.I quis poſt remiſſiōeꝫ pctōꝝ cingium milicie ſecularꝭ habuit ad clericatū oīno admitti nō debꝫ. Poteſt ⁊ alter intelligi. eſt q̄dā pnīa q̄ ſolennisappellatur q̄ ſel̓ tm̄ in eccl̓ia ꝯcedit̉. de quaambroſiꝰ ait: Sicut vnū eſt baptiſma: itavnica eſt pnīa. Itē nō eſt locꝰ ſcd̓us pnīe.Itē hiero. reperiunt̉ qͣꝫ plurimi qͥ ſepiꝰ agēdam pnīam putāt qͥ luxuriant̉ in xp̄o. namſi vere pnīam agerēt nunqͣꝫ iterandā putaNrent. Item aug. ad macedoniūUāuis caute ⁊ ſalubrit̓ ꝓuiſum ſitvt locus hūilime pnīe ſemel tantūin eccl̓ia ꝯcedatur ne medicinaⁱ nimis vtilnimis vilis haberet̉ tn̄ qͦttidie peccantibꝰnunqͣꝫ ꝑⁿ pnīam venia negat̉. Hec ātpnīa quō imponēda ſit in agathenſi ꝯciliolegitur in qͦ ſit ſtatutū ē. Quo tꝑe qͦ peniad penitēntiā accedEnitētes temꝑe qͦ pnīaꝫ petūt̉ⁿ impoſitionem manuum etcilicium ſuper capita ſua a facerdote ſicut vbiqꝫ ſtatutum eſt ꝯſequunt̉. Si aūtº comas n̄ depoſuerit aut veſtimēta n̄ mutauerint abijciāt̉