Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio

mi dn̄i miſcd̓iam dep̄cari. ſed cōtēpto dn̄ode ſua felicitate p̄ſumere. ⁊ infra. Mādantmartires aliqͣ fieri. ſed ſi iuſta ſi licita ſi nōꝯͣ ip̄m dn̄m ac dēi ſacerdotē n̄ ſint ſūt faciēda. Si obtemperātis facilis ⁊ ꝓna ꝯfeſſioſi pēitentis fuit religioſa moderatio. Mandant martires aliqͣ fieri ſꝫ ſi ſcripta nō ſuntin dn̄i lege q̄ mādāt an̄ eſt vtʳ ſciamꝰ illos d̓deo īpetraſſe qd̓ poſtulāt. et tūc facere qd̓.mandāt. Neqꝫ eī ſtatī videri pōt dīna maieſtate cōceſſū. qd̓ fuit hūana pollicitatiōeꝓmiſſū. Nam ⁊ moyſes ꝓ pct̄īs ppl̓i petijt.nec tn̄ peccātibꝰ veniā cū a deo petiſſet accepit. Itē yſid̓. ad meſſanū ep̄m. Quiſunt reꝑandi pꝰ lapſuꝫ vel qui nonOmino ſctō meritiſqꝫ beato fratrimeſſano ep̄o yſidorꝰ ep̄us qd̓ᶻ ī epl̓isvenerabilis frat̓nitas tua īnotuit. videlꝫ ꝙin canōe anqͥritano capitl̓o. xix. legit̉ poſt lapſū corꝑalē reſtaurandū honoris gͣdū poſtpnīam. Alibi ꝟo legit̉ pꝰ hmōi delictū neqͣqͣꝫ reꝑādū antiqͥ ordīs meritū. h̓ diuerſitashic mō loqͥtur. Illos eī ad priſtinū ſtatū tedire canōes p̄cipiūt qͦs pnīe p̄ceſſit ſatiſfactio vl̓ cōdigna pctōꝝ ꝯfeſſio. At ꝯͣ. hi qͥ neqꝫ a vicio corruptōis emēdant̉ atqꝫ hocip̄mcarnale delictū qd̓ admittūtʳ vēdicare qͣdāſuperſtitioſa temeritate nitūtur. nec gradūvtiqꝫ honorꝭ. nec gr̄am recipiāt cōionis. gͦita det̓mināda ē hec ſnīa. vtᵇ ncc̄e ſit illos reſtaurari ī loco honoris qͥ ꝑ pnīam recōciliationē merēt̉ dīne pietatis. hi nō īmerito cōſequūt̉ adepte dignitatis ſtatū qͥ ꝑ emēdationē pnīe recepiſſe noſcunt̉ remediū vite.Id aūt ne forte magꝭ ſit ambiguū dīne auctoritatis ſnīa ꝯfirmat̉. Ezechiel qͥdā ꝓph̓eſb̓ tipo p̄uaricatricꝭ hierl̓m on̄dit pꝰ pnīe ſatiſfactionē priſtinū reſtautari honorē. Cōfundere inqͥto iuda ⁊ porta ignominiā tuāEt pꝰ paululū. Et tu inqͥt ⁊ filie tue reuertimini ad antiqͥtatē tuā. qd̓ dixit cōfundereon̄dit poſt opus pctī dēre q̄nqͣꝫ erubeſcere⁊ poſt ꝯfuſionē ꝓ admiſſis ſordibꝰ verecūdā frontē humo ꝓſtratā demergere ꝓ eo ꝙdiguū cōfuſiōe ꝑpetrauit opꝰ. dein̄ p̄cepitvt pꝰ igͦminiā .i. deiectiōeꝫ ſui noīs ſiue dignitatis reu̓tat̉ ad ſuā antiqͥtatē. Ergo diquiſqꝫ pꝰ opꝰ ꝯfeſſionis ſue ꝯfūdit̉. atqꝫᵇ igͦminiā portāsᶜ depoſitōꝫ ſua cū hūilitate luget reuocari ẜm ꝓph̓am ad prioreꝫ poteritſtatū. Itē ioh̓es euāgeliſta angelo epheſieccīe inter cetera q̄dā ſil̓ia ſcribit. Memoreſto vn̄ excideris ⁊ agepnīam. ⁊ prima oꝑafac. alioqͥn veniā tibi ⁊ mouebo cādelabrūtuū de loco eiꝰ. niſi pnīaꝫ egeris. Ecce inqͣntū valui ꝯcilij anqͥritani antiquam plane ⁊plenam auc̄tem ſacris teſtīonijs explanauion̄dens eū poſſe reſtaurari in ꝓprio ordīe qͥꝑ pnīe ſatiſfactōnē nouerit ꝓpriā delicta deflere. Qui ꝟo negligit nec luget q̄ geſſit. etlugenda ſine vllo pudore religiōis vl̓ tīorediuini iudicij cōmittit eū nll̓o mō poſſe adpriſtinū gradū reſtaurari cogͦſcas. In fineaūt hꝰ epl̓e hͦ adijciendū putaui. vt qͦtienſcunqꝫ in geſtis ꝯcilioꝝᵈ diſcors ſnīa inuenitur illius ꝯcilij magꝭ teneat̉ ſnīa cuiꝰᶜ antiq̄or ⁊ potior exiſtat aucͣtas. Quicunqꝫ gͦꝓ crimībꝰ ſuis digne deo pnīam obtulerītauctoritate gregorij. hieronimi. auguſtiniet yſidori gradū priſtine dignitatis reciꝑe

poſſunt. qͦ aūt nō odio crimīs. ſꝫ timore vilitatis vl̓ ambitōe dignitatꝭ vel honorꝭ falſas deo pnīas offerūt ī priſtinū honorꝭ gradū reꝑari mīme poterūt. Sꝫ obijcit̉ ilud Hormiſte pape qd̓ ſcribit omībꝰ ep̄isꝑ vniuerſas ꝓuincias ꝯſtitutis. Dyaconvel pbr̄ in adulterio dephenſus reꝑari nōM Iqͥsʳ dyaconꝰ aūt pbr̄ pꝰ ac/ poteſtceptā bn̄dictiōem leuiticā cū vxoreſua incōtinēs inuenit̉ ab officio ſuoabijciat̉. Ecce maīfeſte ꝯſtat qꝛ ẜm titulosantiqͦꝝ patꝝ ſcōſpū ſuggerēte ꝯſcriptos. etẜm ſnīas cccxviij. ep̄oꝝ qͣs etiā gallicāi canones ꝯtinere vident̉. clerici ī adulterio dep̄henſi. aut ipſi cōfeſſi aūt ab alijs conuictiad honorē redire n̄ pn̄t. Quia ꝟo forte nōdeſunt quibꝰ ꝓ nimiaⁱ pietate ſupraſcriptaſctōꝝ ſeueritas mīme placeat. ſciāt ſe trecētoꝝ decē ⁊ octo ep̄oꝝ q̄ ⁊ reliqͦs canōes ſtatuer̄t ſnīas rep̄hēdere vl̓ dānare. Sꝫ fortemaior eſt in illis pietas qͣꝫ in ſupradictꝭ trecētis decē ⁊ octo ep̄is. maior in illis mīa qͣꝫin ſctō ioh̓e pa. maior caritas qͣꝫ in reliqͥsſctīs ſacerdotibꝰ qͥ hͦ exēploʳ remedia eccl̓iarū ſuis diffinitōibꝰ delib̓auerūt. ⁊ iō aūt ꝓna volūtate p̄ceptis illoꝝ ꝯſentiāt. aut oībꝰillis ꝯͣrios ſe. etᵖ inimicos eſſe cognoſcant.Que ē iſta iuſticie īimica bōitas palparecrimīoſos et vl̓nera eoꝝ vſqꝫ in diē iudicijincurata ẜuare. Qd̓ ſi eos duriſſimā pēitētiā ꝑ pl̓es ānos videremus agere. tūc nos⁊ ſaluti eoꝝ poſſemus ꝯſulere. ⁊ ſtatuta canonūʳ deberemus tēperare. Cū ꝟo in aliqͦbus nec ꝯpūctio hūilitatꝭ nec īſtātia orādiappareat. nec btm̄ dauid imitent̉. qͥ dic̄ Lauabo ꝑ ſingulas noctes lecū meū lacrimismeis ſtratu meū rigabo. Et illud Cinerētanqͣꝫ panem manducabā ⁊ potū meū cuꝫfletū miſcebā. nec eos ieiunijs nec lectōibꝰvacare videamꝰ. poſſumus agnoſcere ſi adpriſtinos honores vl̓ gradꝰ redirēt cū qͣꝫtanegligētia ⁊ qͣꝫto torpore inimica ſue aīe ſecuritate ꝑmanerēt credentes ꝙ ſic eis nōacta digna pnīaʳ dimiſerit deꝰ. qūo ſacerdotes indulſiſſe vidēt̉. Uere dico quia illiip̄i qͥbꝰ cū ꝑiculoſa ⁊ falſa miſcd̓ia īdulgerevidemur cū an̄ tribunal xp̄i ꝓ tantis pctīsdānandi aduenerint ꝯͣ nos cām dicturi ſt̓dicētes. qd̓ dū aūt aſꝑitatē līgue eoꝝ expauimꝰ. aut falſa blādimēta ⁊ ꝑiculoſas adl̓atōes ip̄oꝝ libenter accipimꝰ in eiſdē pctīs ꝑmanere eis inutil̓r indulgemꝰ aūt ip̄a pctāaugere ꝑmittimꝰ. nō recordantes illd̓ qd̓ īveteri teſtamēto ſcriptū ē. qꝛᶻ vno peccāteꝯͣ om̄s ira dei deſeuit. It̓ hieronimusDifficile eſt poſt lapſū ad priſtinū graduꝫUicunqꝫ dignitate diuini. (cediregradꝰ nō cuſtodiūt ꝯtenti fiāt aīamſaluare reuerti enī in priſtinū gͣduꝫpoſt lapſūᵍ difficile eſt. Item Baſiliusltario tm̄ modo mīſtret.Ui ſubᵉ gradū ceciderit poſt pnīamꝯtentus fiatᵉ baptiſare cōionē īfirmis dare ⁊ altario tantūmō miniſtrare. non aūt ſacrificare. It̓ ex cōcilioanchiritano. De ſacerdotibꝰ dyaconibusel laicis qͥ ydolis thurificant.Meſbiteros qui imolauerūt ⁊ poſtea iteꝝ certamēᶜ inieruūt. ⁊ ſi ex fideluctati fūt ⁊ nōº ex pacto ad oſtentatōem vt