Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio XLV

galliā ⁊ europā ⁊ germaniā ꝯſtitutꝭ. Beniuolētiā plꝰ qͣꝫ ſeu̓itatē etIcet pleꝝqͣꝫ accidāt in ſacͣdoti p̄labꝰ q̄ ſūt rep̄hēdēda. plꝰ tn̄ erga corrigēdos agatⁿ beniuolētia qͣꝫ ſeu̓itas.plꝰ cohortatio qͣꝫ cōmotio. plus caritas qͣꝫptās: cū nēo nr̄m ſin̄ r̄p̄hēſiōe aūt ſin̄ pctōviuat. Nā ſi dn̄s ſtatī pꝰ trinam negatiōeꝫbt̄m̄ petꝝ p̄ceptorē nr̄m apl̓m iudicaſſetʳ n̄tm̄ ex eo fructū ſic̄ fec̄ recepiſſꝫ. Expectādigͦ atꝫ corrigēdi magꝭ ſt̓ rectores eccīe qͣꝫ ſtatīᵈ iudicādi. Un̄ ncc̄e ē q̄qꝫ negocia eccīaſtica pꝰ ml̓taꝝ exꝑimēta cāꝝ ſolicitus ꝓſpici ⁊diligētiꝰ p̄caueri. qͣtenꝰ ꝑ ſpm̄ caritatꝭ ⁊ pacis oīs mat̓iesᵉ ſcādaloꝝ ⁊ p̄ſūptio īuidorūatqꝫ oppreſſio ſimpliciū fr̄m de eccl̓ijs dn̄iauferāt̉. Et ſic̄ᵈ n̄ vl̓t qͥſqͣꝫ fr̄m ſe alioꝝ iudicio p̄grauari: ita nō audeat alij īferre qd̓ ſibi n̄ vult fieri. Iud ei n̄ ſt̓ ad fidē cogēdi: quā tn̄ ſi īuiti ſuſceꝑint cogēdi ſt̓ retine̓. Un̄ in tol̓. ꝯci. iij. ſtat utū ē. Sic̄ n̄ ſūtli: ita nec ꝯu̓ſis ab ea reudei.Ęiudeis āt p̄cepitᵐ cedere p̄mſctā ſinodꝰ nemi deinceps ad credēdū vī inferre. Cui eī vl̓t deꝰ miẜet̉ ⁊quē vult īdurat. Nō enī tl̓es īuitiᵉ ſaluandiſt̓: ſꝫ volētes vt integra ſit forma iuſticie ſic̄eī hō ꝓprij arbitrij volūtate ẜpēti obediēsperijt ſic vocāte ſe gr̄a dei ꝓprie mētꝭ ꝯu̓ſione qͥſqꝫ credēdo ſaluat̉. gͦ non vi ſꝫ liberi arbitrij volūtate ⁊ facl̓tate vt ꝯu̓tāt̉ ſuadēdiſūt n̄ potiꝰ īpellēdi qͥ aūt iā pridē ad xp̄ianitatēᶠ coacti ſt̓: ſic̄ factū ē tꝑibꝰ religioſiſſimiprīcipis ſyſebuti. qꝛ iā ꝯſtat eos ſacͣmētꝭ diuinis aſſociatos ⁊ baptiſmi gr̄am ſuſcepiſſe ⁊ criſmate vnctos eē ⁊ corꝑis dn̄i extitiſſe ꝑticipes. oportꝫ vt fidē ēt quā vi l̓ ncc̄itate ſuſceperūt tenē cogāt̉ ne nomē dn̄i blaſphemet̉: fides quā ſuſceper̄tª vil̓ ac ꝯtēptibil̓ hēat̉. Itē leo pa. Beniuolētia plꝰ qͣꝫlitasca corIcꝫ nō nūqͣꝫ accidāt q̄ ī ſac̄dotalibꝰſt̓ rep̄hēdēda ꝑſōis. plꝰ tn̄ erga corrigēdos agat beniuēlētia qͣꝫ ſeu̓itas. plus cōhortatio qͣꝫ comīatio. plꝰ caritas qͣꝫ ptās: ſꝫab his qͥ q̄ ſua ſt̓ q̄rūt. n̄ q̄ ieſu xp̄i. facile abhac lege diſcedit̉: ⁊ dū dn̄ari magꝭ qͣꝫ ꝯſulēſb̓ditꝭ placꝫ: honor īflat ſuꝑbiā. ⁊ qd̓ʰ ꝓuiſūē ad ꝯcordiā tēdit ad noxā. Itē ex canone apl̓oꝝ. Deijciat̉ ab offo dyaconꝰ pb̓r et¶Piſcopū ep̄s vberibꝰ tīeri q̄rensaut pb̓rm aūt dyaconū percutientēfideles delinquētes: at īfideles iniq̄agētes. ⁊ ꝑ hmōi volētē tīere ab officio ſuodeijci p̄cipimꝰ: qꝛ nūqͣꝫ nos hͨ dn̄sᵏ docuit.Ęcōtrario ꝟo ip̄e cū ꝑcuteret̉ nō reꝑcutiebat cū malediceret̉ nō remaledicebat. cuꝫpateret̉ n̄ cōmīabat̉. It̓ ex ꝯci. bracarēꝫ ꝟbis ep̄i ſb̓ditos co Um btūs apl̓s arguere: obſecͣre: vl̓ncrepare ī oī patiētia p̄cipiat. extrahanc doctrina nouimꝰ qͦſdā ex fr̄ibꝰtātꝭ cedibꝰ īhoneatores efferueſce: qͣꝫto poterāt latrocinātiū ꝓmereri ꝑſone. Et iō qͥgͣdꝰ eccl̓iaſticos iā meruerunt .i. pb̓ri abbates ſiue leuite qͥ exceptisʳ gͣuioribꝰ ⁊ mortalibꝰ cl̓pis null̓ dn̄t ꝟberibꝰ ſb̓iacere: nō ē dignū vt paſſim vnuſqͥſqꝫ p̄latꝰ honorabiliorā mēbra ſua ꝓut volu̓it ⁊ ei placu̓it ꝟberibus ſb̓ijciat ⁊ dolori. ne dum īcaute ſb̓ditaꝑcutit mēbra. ip̄e qͦꝫ debitā ſibi ſb̓ditoꝝ re-

uerētiāᵐ ſb̓trahat iuxta illd̓ qd̓ qͥdā ſapiēsd̓t. Leuit̓ caſtigatꝰ reuerētiā exhibet caſtigāti. Aſꝑitatꝭ aut nimie īcrepatio: nec īcrepationē recipit nec ſaluteꝫ. ⁊ iō ſi qͥs alit̓ qͣꝫdictū ē p̄dc̄os honorabiles ſb̓ditos lnīa ꝑcepte ptātꝭ elatus malicia aī tm̄ credideritꝟberādos luxta ꝟbeꝝ modū q̄ intulerit excōicatiōis ꝑit̓ ⁊ exilij ſnīam ſuſtīebit.Salomō ꝟo ꝯͣ admōet dicēs: Percute filiū tuū ꝟga ⁊ lib̓abis aīaꝫ eiꝰ a morte. Hīcetiā btūs gre. ſcribit ī dyal̓. btm̄ bn̄dictumq̄ndā mōachū ꝟga ꝑcutiendo ſanaſſe: quēcrebra admōitiōe curare nō pot̓at. Hīc ētdn̄s flagello fc̄o de reſticul̓ male cōu̓ſātesin tēplo flagellauit ⁊ de or̄onis domo eiecit. Hic etiā apl̓sº fornicatorē illuꝫ ſathanecorꝑal̓r vexādū tradidit ⁊ magū illū corꝑali cecitate dānauit. Hīc ēt in canōibꝰ ꝑueri qͥ an̄ rōnabiles ānos irrōnabilit̓ verſant̉ꝟberibꝰ caſtigari iubēt̉. Uirgīes qͦꝫ ſi religionis veſte depoſita alijs ſe copulauerītergaſtul̓ retrudi iubet̉. Hinc ēt gre. inmora. ſcribit. xx. li. ꝑ. iiij. c. xi. Diſciplina n̄ẜuādā ſine mīa nec mīa ſine diſciplina.Iſciplina vl̓ mīa multū deſtituit̉ ſivna ſine alt̓a teneat̉: ſꝫ circa ſb̓ditosineſſe dꝫ rectoribꝰ ⁊ iuſte ꝯſulēs miẜicordia ⁊ pie ẜuiēs diſciplina. Hīc ē ꝙ ſemiuiui illiꝰ vl̓neribꝰ qͥ a ſamaritano ī ſtabulū ductꝰ ē ⁊ vinū adhibet̉ ⁊ oleū. vt ꝑ vinū moderēt̉ vl̓nera ⁊ ꝑ oleū fouerēt̉. qͣtenꝰvnꝰ qͥſqꝫ qui ſanādis vl̓neribꝰ p̄eſt. in vinomorſū diſtrictōis adhibeat. ī oleo molliciēpietatꝭ. ꝑ vinū mūdant̉ putrida. ꝑ oleū ſanāda fouēt̉. Miſcēda gͦ ē lenitas cū ſeu̓itate faciēdū ē qḋdā ex vtroqꝫ tꝑamētū. vt neqͣꝫ ml̓ta aſꝑitate exulcerent̉ ſb̓diti neqꝫ nimia benignitate ſoluant̉. Hoc nimirū illatab̓nacl̓i archa ſignificat: in qͣ cū tabul̓ virza ſil̓ ⁊ māna ē: qꝛ cū ſcripture ſacre ſcīa inbōi rectoris pectore ē ſi eſt ꝟgā diſtrictōisſit ⁊ māna dulcedīs. Hīc ēt dauid ait: Uirga tua ⁊ baculꝰ tuꝰ: ip̄a me ꝯſolata ſūt. Uiga ꝑcutim̄ ⁊ bacl̓o ſuſtētam̄. Sit gͦ diſtrictio iuſticie q̄ feriat. ſit ⁊ ꝯſolatio bacl̓i q̄ ſuſtētet. ſit itaqꝫ amor ſꝫ n̄ emolliēs. ſit rigorn̄ exaſꝑans. ſit zelꝰ ſꝫ n̄ īmoderate ſeuiēs. ſitpietas ſꝫ nō plꝰ qͣꝫ expediat ꝑcēs. Intuerilibet in moyſi pectore mīam ſil̓ cū ſeu̓itateſociatā. Uideamꝰ amantēpie ⁊ diſtricte ſeuiētē. Certe cū iſraheliticꝰ ppl̓s an̄ dei oculos pene īuēiabilē ꝯͣriſſet offenſā. ita vt eiꝰrector audiſſet. deſcēde peccauit ppl̓s tuꝰ:ac ſi dīna vox ei diceret. qͥ ī tali pct̄ō lapſꝰ ēmeꝰ nō ē atꝫ ſb̓iūgat. dimitte me vt iraſcatur fuxor meꝰ ꝯͣ eos ⁊ deleā eos. faciāqꝫ te īgētē magnā. ille ſel̓ ⁊ iterū ꝓ ppl̓o cui p̄eratobicē ſe ad īpetū dei iraſcētis opponēs aitaūt dimitte eis hāc noxā: aut ſi nō facꝭ deleme de libro tuo quē ſcripſiſti. Pēſemꝰ gͦ qͥbꝰ viſceribꝰ eūdē ppl̓m amauit: ꝓ cuiꝰ vitaſe de libro vite deleri petijt. ſꝫ tn̄ iſte qͥ tātoamore eiꝰ ppl̓i cōſtrīgit̉ ꝯͣ eiꝰ cl̓pas peſemꝰqͣꝫto zelo rcitudīs accēdat̉. Mox ei vt cl̓peveniā ne dānet̉ᵇ obtinuit rectitudinis zeloſuccēſꝰ ait. Pōat vir gladiū fr̄ femur ſuūite ⁊ redite de porta vſqꝫ ad portā ꝑ mediūcaſtroꝝ ⁊ occidat vnuſqͥſqꝫ fr̄em ⁊ amicū ⁊ꝓxīm ſuū. ceciderūtqꝫ ī die illa qͣſi. xxiij. milia hoīm. ecce qͥ vitā hoīm etiā cū ſua morte petijt paucoꝝ vitā gladio extīxit ītꝰ arſit