Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio XIIII

illiꝰ argum̄ta īplicatꝭⁿ inuētꝭ alligāt̉. vt pleroſqꝫ ita peccar̄ faciāt. qͣtenꝰ ſi fortaſſe peccatū fugere appetant. hͦ ſine aliqͦ pctī laq̄on̄ euadāt ⁊ culpā faciāt dū vitāt. ac neqͣqͣꝫſe ab vna valeāt abſoluere niſi ī aliā ꝯſentiant ſe ligari. Qd̓ meliꝰ on̄dimꝰ ſi qͣ ex ꝯu̓ſatōe hoīm alligatōis exēpla hmōi ꝓferāꝰEcce qͥdā dū md̓i hꝰ amicicias appetit cuilibet alt̓i ſil̓em ſibi ducēti vitam ꝙ ſecretaſcelera illiꝰ oī ſilētio ꝯtegat ſe iureiurādoaſtrīgit. Sꝫ is cui iuratu ē adulteriū ꝑpetrare cogͦſcit̉ ita vt ēt maritū adulter̄ occider̄ conet̉. Is āt qͥ iuſiurādū p̄buit ad mētē reu̓tit̉. ⁊ diu̓ẜ hīc ind̓ cogitatōibꝰ īpugͣꝭatqꝫ hͦ ſilere formidat ne ſilētio adl̓terij ſil̓⁊ hoīcidij: ꝑticeps fiat ꝓdere trepidat nereatu ſe ꝑiurij obſtrīgat. ꝑplexis gͦ teſticuloꝝ neruis ligatꝰ ē. qͥ ī quālibet ꝑtē d̓clinetmetuit. ne a trāſgreſſiōis ꝯtagiōe lib̓ n̄ ſitAliꝰ cūcta q̄ ſūt md̓i deẜens ac ꝑ oīa frangere ꝓprias q̄rēs volūtates alieno ſe ſb̓der̄regimī appetit. ſꝫ eū qͥ ſibi ad deū p̄eſſe debeat. minꝰ cauta inqͥſitōe diſcernit qꝛ fortaſſe is qͥ ſine iudicio eligit̉ cū p̄eſſe iā cepit ager̄ q̄ d̓i ſūt ꝓhibet ⁊ q̄ mūdi ſūt iubꝫPēſans itaqꝫ ſb̓ditꝰ vl̓ q̄ ſit culpa īobediētie. vl̓ qd̓ ꝯtagiū ſecularꝭ vite. ⁊ obedir̄ trepidat. ⁊ n̄ obedireʳ formidat. ne aut obediens deū ī ſuis p̄ceptꝭ deẜat. rurſus aut n̄obediēs deū ī electo priore ꝯtēnat. Aliuspēſare pōdꝰ onerꝭ eccl̓aſtici negligēs ad locū regimīs p̄mijs aſcendit. ſꝫ qꝛ oē qd̓ h̓ p̄minet plꝰ meroribꝰ afficit̉ qͣꝫ honoribꝰ gaudeat. dū cor tribulatōe p̄mit̉ ad memoriācl̓pa reuocat̉. Doletqꝫ ſe ad laborē cū culpa ꝑueniſſe ⁊ qͣꝫ ſit iniquū ꝙ admiſerit exip̄a fractuſ ſine dubio difficultate cogͦſcit.Reū ſe gͦ cū īpenẜ p̄mijs agͦſcēs vult adepte ſb̓limitatꝭ locū deẜere. ſꝫ timet ne gͣuiuſdelictū ſit ſuſcepti gregꝭ cuſtodiā reliqͥſſe.vultᵇ ſuſcepti gregꝭ curā gerere. ſꝫ formidat ne det̓ior culpa ſit regimīa paſtoralisgregꝭ empta poſſider̄. Per honoris gͦ ābitū ligatū cl̓pa hīc ind̓ ſe ꝯſpicit eē. jppe ſine reatu crimīs neutꝝ vid̓t. ſi aūt ſuſceptꝰſel̓ grex relinqͣt̉. aut rurſū ſacrā actio ſecularit̓ empta teneat̉. Undiqꝫ metuit ⁊ vt ſuſpectꝰ latꝰ oē ꝑtimeſcit. ne aūt ſtās in ēptoregimīe n̄ digne lugeat qd̓ n̄ ēt deẜens emēdat. aut certe regimē deẜens dū aliudfſere nitit̉ rurſus alid̓ de ip̄a gregꝭ deſtitutiōe ꝯmittat. Eſt tn̄ qd̓ ad d̓ſtruēdas beemoth ꝟſutias ſb̓tilit̓ fiat. vt cū mēs int̓ mi

nora ⁊ maxīa pctā ꝯſtrigit̉ ſi oīno nullꝰ ſin̄pctō aditꝰ pꝫ mīora ſꝑ eligāt̉. qꝛ ⁊ qͥ muroꝝvndiqꝫ ābitu ne fugiat claudit̉ ibi ſe in fugaʳ p̄cipitat vbi breuior murꝰ īgerit̉. Hincpaulꝰ cū qͦſdā ī eccl̓a incōtinētes aſpiceretꝯceſſitʳ mīma vt maiora declinaret. Propt̓ fornicatōꝫ āt vnuſqͥſqꝫ ſuā hēat vxorē ⁊qꝛ tē̄ ſolū ꝯiuges ī admiratōe ſine cl̓ꝑa ſūtcū n̄ ꝓ explēda libidīe. ſꝫʸ ꝓ ſuſcipiēda ꝓlemiſcent̉ vt hͦ ēt qd̓ ꝯceſſerat ſine culpa qͣꝫuisᶻ mīma n̄ eē mōſtraret ilico adiūxit. hͦ ātdico ẜm ītelligentiā n̄ ẜm īperiū. Nō eī eſtſine vitio qd̓ igͦſcit̉ ⁊ nō p̄cipit̉. pctm̄ ꝓfecto vidit qd̓ poſſet īdulgeri p̄uidit. Sꝫ cuꝫī dubijs ꝯſtringim̄ vtil̓r mīmis ſb̓dim̄. neī magnis ſine venia peccemꝰ. Itaqꝫ plexqꝫ neruoꝝ beemoth iſtiꝰ ꝑplexitas ſoluit̉.dū ad ꝟtutes maxīe ꝑ cōmiſſa mīora trāſit̉īctioquartadecimaErūºʳ hoc in vna eadēqꝫ ꝑſonav intelligit̉. Ceterū an in diuerẜeadē diſpēſatio locū hēat. vicꝫvt cōmittamᵉ mīora ne alij gͣuioribꝰ īplicētur merito q̄ritur. De his itaqꝫ ſcribitAug. in lib̓. qōnum ſuꝑ geneſim li. i.Nō ſunt a nobis aliqͣ cōmittēda delicta neUod ait ſo (algrauiora cōmittadomitis loth. ſunt mihi due filie q̄non dum nouerunt viros producāillas ad vos. Utimini illis ſicut placueritvobis. tantum in viros iſtos ne faciatisiniquū.ᵇ quoniā ꝓſtituer̄ volebat filias ſuas hac cōpenſatione. vt viri hoſpites eiusnihil a ſodomitis tale paterent̉. Utrū admittēda ſit compenſatio flagitioꝝ vel quorumcūqꝫ peccatoꝝ vt nos faciamꝰ maliliquid ne aliꝰ grauiꝰ malū faciat. an potitꝑturbatōni loth non cōſilio tribuendū ſitqui hoc dixerit merito querit̉. ⁊ nimiꝝᶜ ꝑiculoſiſſime admittit̉ hecᵇ cōpenſatio. Siaūt ꝑturbationi hūane tribuit̉ ⁊ menti tāto malo ꝑmote. nullo modo imitanda eſtCōſuetudinis aūt vel ꝯſtitutionis rigornōnunqͣꝫ relaxatur. Unde leo pa. ait.Que conſtitutiones valeant temperariIcūt̉ quedam ſunt vel qꝛnon.que nulla poſſunt rōne cōuelli. itamulta ſunt que aūt ꝓ neceſſitateⁱtēpoꝝ aūt ꝓº ꝯſideratiōeʰ etatū oꝑtet tēꝑari illa ſemꝑ ꝯditione ẜuata vt in his q̄ veldubia fuerīt aut obſcura id nonerimꝰ ſeq̄ndū qd̓ nec p̄ceptꝭ euāgelicꝭ ꝯͣriū nec decretis ſctōꝝ patꝝ inueniat̉ aduerſum.