Diſtinctio XI
eſt quēqͣꝫ vel pōtificū vl̓ ordinū ſb̓ſeq̄ntiūhāc regulā refutare quā btī Petri ſedē ētſeqͥ viderīt ⁊ docere. Multū ꝯuenit vt totū corpꝰ eccl̓ie ī hac ſibi obẜuatōe ꝯcordetq̄ inde aucͣtem hꝫ vbi dn̄s eccl̓ie totiꝰ poſuit principatū. ¶ Itē codicis li. viij. tit̓. q̄ſit lōga ꝯſuetudo. Uſus ⁊ cōſuetudo lege⁊ rationem vincere non poteſtOnſuetudīs vſuſqꝫ lōgeui nō vilisaucͣtas ē veꝝ nō vſqꝫ adeo ſui valitutā momēto vt aut rōem vincat aūt legemſcriptā. ¶ Cū ꝟo nec ſacris canonibꝰ nechūanis legibꝰ ꝯſuetudo obuiare mōſtrat̉incōcuſſa ẜuāda ē. ¶ Un̄ Aug. ait ex dictis Baſilij. Inuiolabilis ꝯſuetudo eſt.nec hūab nec ſacrīs canonibꝰ obCcl̓iaſticaꝝ inſti (uiare mōſtral̓.tutionū qͣſdam ſcripturis qͣſdaꝫ ꝟoapl̓ica traditiōe ꝑ ſucceſſores īⁿ mīſterio ꝯfirmatas accipimꝰ. q̄dā ꝟo ꝯſuetudīe roborata approbauit vſus. qͥbꝰ par ritus ⁊ idē vtriuſqꝫ pietatꝭ debet̉ effectꝰ. vn̄qͥs vel aliqͣntulū ſacraꝝ exꝑtꝰ ſcripturarūheſitauerit. Si enī attēderimꝰ ꝯſuetudīeſeccl̓ie n̄ʸ ꝑ ſcripturās a pr̄ibꝰ traditas nihil̓ eſtimare qͣꝫtū religio detrimēti ſitʸ laturaᶻ incētiuū deſpicientibꝰ liquido ꝯſtabit.Que eī vt inde exordiamᶻ ſcriptura ſalutifere crucꝭ ſigͣcula fideles docuit inſigniri.q̄ velᵉ trifariā digeſta ſuꝑ panē ⁊ calicē ꝓlixe orōnis vel ꝯſecͣtionis ꝟba cōmendauit.Nā nō mō qḋ in euāgelio ꝯtinetur. vel abapl̓o inẜtū ſecretis dicimus ſꝫ ⁊ᵖ alia pluraadicimꝰ. Magnā qͣſi vim cōmēdātia miſterijs. q̄ orienteꝫ ꝟſus nos orare lr̄aꝝ formadocuū. Bn̄dicimꝰ fontē baptiſmatis oleovnctionis. huic accedit ꝙ terº oleo inungimꝰ. qͦs baptizamꝰ ꝟbis abrenūciare ſathane angeliſqꝫ eiꝰ informamꝰ. Un̄ ⁊ hͦ ⁊ aliain hūc modū n̄ pauca niſi tacita ac miſticatraditiōe a pr̄ibꝰ eccl̓iaſtico more ac reuerētiori diligētia ſunt in mīſterijs obẜuatamagꝭ ſilētio qͣꝫ publicata ſcripto. ¶ Idead caſulanū pb̓rm. Laudabilis eſt ꝯſuetudo que nihil fOnſuetudinēᵉ laudamꝰ q̄ tn̄ ꝯͣ fidē catholicā nil vſurpare dinoſcit̉.¶ Idē ad eundē. Ubi auctoritas defiit n̄l̓i ⁊ maioꝝ inſtituta ẜuentur.N his rebꝰ de qͥbꝰ nihil certiſtatuit diuīa ſcriptura mos ppl̓i dei ⁊ īſtituta maioꝝ ꝓ lege tenēda ſūt. ⁊ ſic̄ p̄uaricatōnes legū diuinaꝝ. ita ꝯtēptore.conſuetudinū eccl̓iaſticaꝝ coercendi ſunt.
¶ Idē ī li. de xp̄iana fide. Aucͣte ⁊ traditiōe generali vel ſpēali eccl̓ia regit̉.Atholica eccl̓ia ꝑ orbē diffuſa tribꝰmodis ꝓbat̉ exiſtere. Quicqͥd ī eatenet̉ aūt aucͣtas ē ſcripturaꝝ. aut traditōvniu̓ſal̓. aut certe ꝓpria ⁊ ꝑticularꝭ inſtructio. Sꝫˣ aucͣte ꝓpria tota ꝯſtringit̉. Uniu̓ſali traditiōe maioꝝ nihilominꝰ tota. priuatis ꝟo ꝯſtōnibꝰ ⁊ ꝓprijs informationibꝰvnaq̄qꝫ ꝓ locoꝝ varietate ꝓut cuiqꝫ viſuꝫē ſb̓ſiſtitᶠ ⁊ regit̉. ¶ Idem in lib̓. ꝯͣ manicheos. Ualet ad fide catholice aucͣtas ecAlā ēⁿ ꝙ in te dubiaⁿʳ ad fi (cleſidē valeat aucͣtas eccl̓ie catholice. q̄ab ipẜ fūdatiſſimis ſedibꝰ apl̓oruꝫvſqꝫ ad hodiernū diē ſuccedētiuꝫ ſibimetep̄oꝝ ſerie ⁊ tot ppl̓oꝝ ꝯſenſiōe firmat̉. ¶Itē leo. Ab aplicꝭ nō lꝫ inſtitutꝭ recederOc vr̄e indicimꝰ caritati vt ab īſtitutꝭ apl̓icis nll̓o vlt̓ius recedatꝭ exEceſſu. Ꝙꝛ multūʳ pꝰ hͦ eſſe n̄ pot̓it ſiqͥſqͣꝫ apl̓icas regulas ī aliqͦ crederit negligēdas. ¶ Itē innocē. decentio ep̄o Aboībꝰ ẜuari oꝑtet qd̓ romana ẜuat eccleſiaUis neſciat aūt nō adu̓tat id qd̓ aprincipe apl̓oꝝ Petro romane eccleſie traditū ē ac nc̄ vſqꝫ cuſtodit̉ab oībꝰ debere ẜuari. nec ſuꝑduci aūt ītroduci aliqͥd qd̓ aucͣteꝫ debeat aliūde acciꝑevel exēplū. Preẜtim cū ſit māifeſtū ī oēꝫitaliā gallias hiſpanias ⁊ affricā atqꝫ ſiciliā īſulaſqꝫ int̓iacētes nullū īſtitniſſe eccīasniſi eos qͦs venerabil̓ Petrꝰ apl̓s aūt ſucceſſores eiꝰ ꝯſtituer̄t ſacerdotes Legāt ātſi ī his ꝓuīcijs aliꝰ apl̓s īuenit̉ aut legit̉ docuiſſe ꝙ ſi n̄ legūt qd̓ nuſqͣꝫ īuenit̉. oꝑtꝫ eoſſeqͥ qd̓ eccl̓ia romana cuſtodit. a qͣ prīcipiuꝫ eos accepiſſe n̄ dubiū ē ne dū ꝑegrinisẜmonibꝰ ſtudēt caput inſtōnum videāt̉ amittere. Sepe dilectōꝫ tuā ad vrbē veniſſe ac nobiſcū ī eccl̓ia ꝯueniſſe nō dubiū eſt⁊ quē morē vel in ꝯſecrādis miſterijs velceterꝭ agēdis archanis teneat. agͦuiſſe qd̓ſufficere arbitrarem ad īformatiōeꝫ eccl̓itue l̓ reformatōꝫ ſi p̄deceſſores tui minꝰ aliqͥd aūt alit̓ tenuerīt ſatꝭ certū haberē niſid̓ aliqͥbꝰ noſ ꝯſulēdos eē duxiſſes. Quibꝰidcirco rn̄demꝰ. Nō ꝙ teʸ igͦrare credamꝰ.ſꝫ vt maiori aucͣte vl̓ tuos īſtituas. vel ſi qa rōane eccīe īſtōnibꝰ errāt. aut cōmoneaaūt nob̓ īdicar̄ n̄ differas. vt ſcire valeāꝰ qͥſint qͥ aut nouitates īducūt aūtᵇ alt̓iꝰ eccīeqͣꝫ romane exiſtimāt ꝯſuetudinē eſſe ẜuandam. Diſtinctio duodecima.