Sicut palmes nō p̄t ferre fructū a ſemnētipō nͥ māſerit in vite ſic nec vos nͥin me māſeritis. ego ſū vitꝭ ⁊ vos palmites. Qui manet ī me ⁊ ego in eo hͨfert fructū multū. Aa fine me nihilpoteſtis face̓di qͥs ī me n̄ māſei̓t mittet̉ foras ſic̄ palmes ⁊ areſcet ⁊ colligēt eū ⁊ ī ignē mittēt ⁊ ardetSi māſeritis ī me ⁊ v̓ba meā in vob̓ māſerintqd̓cūqꝫ volueritꝭ petetis ⁊ fiet vobis.Go ſum vitis.¶ PoſtillaIoh̓. xv Hoc euāgeliū locutꝰ ēdn̄s Ih̓s xp̄s aīno eꝰ. xxxiij. ix. kal̓apl̓. feria. v. cōne dn̄i. luna. xiiij. Indictione. vj. An̄ initiuꝫ illiꝰ euāgelijſanctus Iohannes in precedēte capitulo ſcribit ꝙ xp̄s dixᵗ diſcipulis ſuis. Qui hꝫ mādata mea ⁊ ẜuat ea: ille eſt qͥ diligit me. Qui āt diligᵗ mediliget̉ a pre meo Tūc poſtmodū ſeqͥ̉ euanᵐ hodiernū (Ego ſū vitꝭ veā)Ly. fic̄ em̄ vitꝭ material̓ hꝫ lignū viLe ⁊ deſpectū ⁊ qͣſi inutile videt̉ cuꝫ tn̄fructꝰ optīos habeat: ita xp̄us in humana natura: videbat̉ abiectꝰ viliset deſpectus. ⁊ tn̄ ꝑ eiꝰ humilitatē ſecutus eſt fructꝰ gloi̓oſus. vniꝰ enimnature ſūt vitis ⁊ palmes ⁊ ideo xp̄sdicit̉ vitis ratione humanitatis in qͣnatura ē fidelibꝰ ſil̓is (⁊ pr̄ meꝰ agricola ē) Aho. ſicut eī agricola colit vinea vel agꝝ ut fructificet: ſic deꝰ aīaꝫ(Oēm palmiteꝫ in me nō ferentē fructū) Ry. i. qͥ ſola fide adheret xpō. ſednō ꝑ caritatē oꝑātē (tollet eū) qꝛ tālis infructuoſus ⁊ ocioſus hō abſcidetur ꝑ ꝯdēnatōis ſmīam .ſ. in morte etmittet̉ in igne et̓nuꝫ. utꝫ Nath̓. vij.Om̄is arbor q̄ nō facit fructū boᵐ excidet̉ ⁊ in igneꝫ mittet̉ (⁊ oēm qͥ fertfructū purgabᵗ eū) ly. ꝑ mūdi tribl̓atōes q̄ ſūt q̄dā medicīe ⁊ purgatōes(ut fructū plꝰ afferat) ly. ſic̄ em̄ in vite materiali aliqͥ palmites etiā fructuoſi veſcindūt̉ ne humor nimis diſꝑgat̉ ⁊ ſic v̓tꝰ vnita fortificat̉ ⁊ magis fructificat. ſic ꝑ tribulatōes iocūditatē vite pn̄tꝭa fidelibꝰ reſcindētescorda eoꝝ retrahūt̉ ab amore mūdialiū. et ſic intra ſe collecta feruētiꝰ ferūt̉ in deū ⁊ faciūt maiorē fructum bonoꝝ opeꝝ (Iā vos mūdi eſtis ꝓpt̓ ſermonē quē locutꝰ ſū vobis) Gor. iſtefuit ẜmo fidei q̄ purificat credētes vtꝫact. xij. fides ꝑuificās corda eoꝝ (manēte in mea ego invob̓) Li. ꝑ fide cai̓tate fortā. ꝑ quā hō ē in deo ⁊ deꝰ ī homine (Sic̄ palmeſ n̄ p̄t ferre fructū aſemetipō niſi maſerit in vite) Li. hͦ ſēſibil̓r videmꝰ in vite matei̓ali. qꝛ face̓fructū n̄ p̄t niſi ꝑticeps ſit humorꝭ ⁊pinguedinis ip̄iꝰ ſtipitꝭ (ſic nec vostho. fructū aliquē poteſtiſ face̓ opꝰaliqd̓ qd̓ ſit meritoriū vite et̓ne (niſiin me māſeritꝭ) ꝑ fideꝫ ⁊ amorē Egoſū vitꝭ vos palmites) Li. q. d. ſi vultꝭfructificare manete in me (Ꝙ manetin me) Gor. credēdo ⁊ obediēdo (⁊ egoin eo) illuīando ſb̓uēiēdo ⁊ ꝑſeuerātiadado (h̓ fert frc̄ꝫ multū) .ſ. bonoꝝ oꝑūqꝛ ſn̄ me nihil poteſtꝭ face̓) Tho. necpaꝝ nec multū. īmo nec cogitare aliqͥd boī vn̄ Apl̓s. ij. coꝝ. iij Nō ſūꝰ ſufficiētes cogitae̓ aliqͥd a nob̓ qͣi ex nobiſ Si qͥs ī me n̄ maſeit mitteʳ foa̓s).ſ. ꝑ abſciſiōꝫ in morte (ſic̄ palmes)gor. a vite ſeꝑatꝰ exͣ vinea ꝓijcit̉ ſic ꝑſeꝑatōꝫ abvnitaᵉ ecc̄e utꝫ Apo. vl. Foris caēſa veneficia īpudici (⁊ ae̓ſcet.ꝑ amiſſiōꝫ hūoris grē (et colligenteū) .ſ. ageli executōe̓s d̓ine iuſtie (etin ignē mittēt) .ſ. infernalē (a ardet)ſupple ſine fine ī ꝑpetuitate pene (Smaſeritꝭ ī me) ꝑ dilectōꝫ (et v̓ba meain vobis maſerint) qd̓ ſit ut dic̄ gloqn̄ facimꝰ qd̓ xp̄s p̄cepᵗ ⁊ diligiiꝰque ꝓmittit (qd̓cūqꝫ volueritꝭ) Tho.defiderio ⁊ affectōe (petetis) in orōnediſcrete ⁊ ꝑſeueranter (⁊ fiet vobisAy. de pertinētibꝰ ad ſalutē veſtram¶ Incipit cōe de martiribꝰ ⁊ pͥº epl̓ade vno mrͣe.Eccle. x.xxj.Eatꝰ ē vir qͥ inuētꝰ ē ſine macula. ⁊ qͥ pꝰ auꝝ nō abijt: necſpea̓uit ī pecunia ⁊ theſauris.Ꝙs ē h̓ ⁊ laudabimꝰ eū Fec̄ eī miābilia ī vitā ſua Ꝙ ꝓbatꝰ ē ī illo: et ꝑfc̄sinuētus ē. et erit illi in gl̓ia eternaꝫ
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten