dabo in futuro .ſ. poſt mortē meā. ſeddo in pn̄ti. qꝛ vnꝰ denariꝰ plus valetin vita ꝙͣ mille pꝰ mortē (⁊ ſi qͥd aliquē defraudaui reddo qͣdruplū) ergoin quatucūqꝫ modico In hͦ at ꝙ ponit ſb̓ dubitatōe di. Si qͥd alique defraudaui. on̄dit ſe nō multū defraudaſſe Reddo. n̄ dic̄ reddā. qꝛ tenẻ hōſtatī reſtitue̓ res iniuſtas iuxͣ oē poſſe ſuū vn̄ Augꝰ. Nō dimittit̉ pctm̄niſi ablatū reſtituat̉. Quadrupluꝫ.vtinā vſurarij ⁊ raptores ⁊ ceteri redderet ſimplū (Ait ih̓s ad eū qꝛ hodieſalꝰ domui hūic facta eſt) Gor . totifamilie. ⁊ ſpēal̓r ꝯſcīe zachei. q̄ fcā ēdomꝰ dei ꝑ grām inhabitantꝭ (eo ꝙ aipſe filius ſit abrͣhe) vn̄ Beda. zacheus filius abrahe dicỉ non qꝛ de eiusſtirpe genitus: ſed qꝛ eius fidē imitatus. ut ſicut ille terrā domūqꝫ pat̓nādeſeruit. ita iſte zacheꝰ dimidia pardē bonoꝝ ſuorū pauꝑibꝰ diſtribuit.Ex hijs vidẻ ꝙ non fuit iudeꝰ natione ſed gentilis. qꝛ omnes iudei natōne de ſtirpe abrahe deſcēderāt. Et ideꝫvidet̉ dicere Ambroſiꝰ (Venit em̄ filiꝰ hominis) Gor. de celo in mundūper humanitatis aſſumptionē (querere) ꝑ doctrinam ſuaꝫ (⁊ ſaluū facere) ꝑ grām (quod perierat) ꝑ culpa¶ Incipit vlteriꝰ poſtilla ſuꝑ epiſtolas ⁊ euāgelia de ſanctis ꝑ circulumanni ẜm litteralē ſenſū Et primode primo feſto apl̓oꝝ.¶ In feſto ſcī Andree apl̓i. Aoͣ. x.Ratres. Corde credit̉ adiuſticiā. ore at ꝯfeſſio fitad ſalutē. Dicit eī ſcpͥtūra. Oīs qͥ credit in illumnō confundet̉. Nō eī eſtdiſtinctō iudei ⁊ greci. Nā idem dn̄soīm. diues in oēs qͥ inuocāt illū Oīsem̄ qͥcūqꝫ inuocauerit nomē dn̄i: faluꝰ erit. Qūo gͦ inuocabūt in quē nōcrediderūt? Aut quō credēt ei quē nōaudierūt?. Qūo aūt audiēt ſine p̄dicate? Qūo ꝟo p̄dicabūt niſi mittāt̉Sicūt ſcriptum eſt. Ꝙ ſpecioſi pedescuangeliſantiū pacē. euāgeliſantiūbona. Sed nō oēs obediunt euāgelioIſayas em̄ dicit. Dn̄e quis crediditauditui noſtvo?. Ergo fides ex auditu. auditꝰ aubeꝫ ꝑ verbū xp̄i. Sed dico. Nunqͥd non audierūt? Et quidē.in omnē terram exiuit ſonus eorū. ⁊in fines orbis terre: verba eorum.¶ PoſtillaOrdē creditur ad iuſticiā. ore ⁊cͣAnte mitiū illius epiſtole ſcribit ſanctꝰ Paulꝰ in eodē ca. dicens.Si confitearis in ore tuo dominū Ihaſum. ⁊ in corde tuo credideris ꝙ deusillū excitauit a mortuis ſaluus eris.Tūc ſtatim ſeqͥtur epl̓a pn̄s (Frēs.corde credit̉ ad iuſticiā) Gor⁊ ad iuſtificatōnem habenda(ore aūt confeſſio ſit ad ſalutē) ⁊ad ꝑfectōem ſalutis. Neceſſe eſt em̄ fide ꝯfiteri ꝓ locō ⁊ temꝑe. In fignū huiꝰ vecipit hemō ſacramentū ꝯfirmationis in fronte. vnde d̓r in decretis. Cōfirmatio idōin fronte poniʳ: ut a vecipiēte fides finie erubeſcētia publicet̉. de ꝯſe. di. vNouiſſe. vnde Lucr. xij. Qui me cōfeſſus fuerit coraꝫ hominibꝰ: cōfitebor ⁊ ego eū coram patre meo (Dicitem̄ ſcriptura) ſacra veraciter (Om̄isqui credit in illū nō cōfundet̉) ſuppleeternaliter (Nō em̄ eſt diſtinctō iudei ⁊ greci) Ly. qͣntuꝫ ad iuſticiā quēeſt ꝑ fidē xp̄i (Naꝫ idē dn̄s oīm) .ſ. iudeoꝝ ⁊ gētiliū (diues in oēs) Gor. ditās oēs (qͥ inuocāt illū) ſcꝫ fide ⁊ oꝑe(Om̄is em̄ qͥcūqꝫ īuocauerit) nō verbotenꝰ ſed corde intimo (nomen dni.i. filiū patrꝭ in qͦ ficut ꝑ nomen ē nōtificato patris (ſaluꝰ erit) ab eternoſupplicio (Qūo ergo inuocabunt inque non crediderūt?) Ly. q. d. nullomō. qꝛ oratio preſupponit fidē orāte(aut quō credēt ei quē nō audier̄t̉qꝛ fides preſupponit auditū vel a deointꝰ ꝑ inſpirationē vel ab hoīe exterius ꝑ p̄dicationē (Qūo aūt audientſine predicāteˢ) Actꝰ āt p̄dicandi p̄ſupponit autoritatē officij. ideo dicit̉(Qūo vero p̄dicabūt niſi mittāt̉?in ij.