Qui potuᵗ trāſgredi ⁊ nō ē trāſgreſſus. ⁊ face̓ mala ⁊ non fecit. Iō ſtabilita ſūt bona illiꝰ ī dn̄o. et elcōſinasilliꝰ enarrabit oīs eccīa ſcōꝝ.¶ Poſtilla.Eatꝰ vir qͥ inuē ⁊ct. An̄ initiū illiꝰlectōis hr̄ Qui auꝝ diligᵗ nōiuſtificabit̉. Tūc pꝰ hͦ ſeqͥt̉ pn̄s lectōBtūs vir) .ſ. diues in acqͥſitōe iuſta(qͥ inuētꝰ ē ſine macula) ſupple cupiditatꝭ ⁊ auai̓cie (⁊ qͥ pꝰ auꝝ n̄ abijt)Ly. ꝑ ꝯcupiſcentiā malā. ſed magisauꝝ ſecutū eſt eū cuius obſeqͥo vſuseſt in oꝑibꝰ pijs ⁊ honeſtis (nec ſperauit in pecunia ⁊ theſauris) ibi conſtituendo finē ſuum (Quis eſt hic ⁊laudabimus eumꝰ) q. d. rarus eſt ⁊laude dignꝰ (Ffecit em̄ mia̓bilia in vita ſua) illa em̄ q̄ rara ſūt mirāʳ homines (Qui probatꝰ eſt in illo) .ſ. auro(et perfectꝰ inuentus eſt) in operibꝰliberalitatis ⁊ miſericordie (⁊ erit illi gloriā eterna) vn̄ Math̓. xxv. Venite benedicti patrꝭmei ⁊cͣ (Qui potuit tnͣſgredi) Nā diuitie dant oportunitatē ⁊ occaſionē malefaciendi (⁊nō eſt tnͣſgreſſus ⁊ facere mala ⁊ nōfecit.) per ſtabilitatem volūtatis eiꝰin bono (Ideo ſtabilita ſunt bona illius in dn̄o) nā pro tēporalibꝰ recepitet̓na. (et eleōſinas illiꝰ enarrabᵗ oīseccīa ſcōꝝ) ſupple ad inforͣtōeꝫ alioꝝ¶ Itē alia epl̓a de vno mrͣe ppu̓. iijĘatꝰ hō qͥ inuenit ſapiētiā. etaffluit prudētia elior ē acqͥſitō eiꝰ negociatōne auri ⁊ argēti: pͥmia puriſſimi fructꝰ eiꝰ Precioſior ē cūctis oꝑibꝰ ſapīa. et oīa q̄ defiderāt̉: huic nō valēt ꝯꝑari. Lōgitudo dieꝝ ī dexͣ eiꝰ. ⁊ ī ſiniſtra illiꝰ diuitie ⁊ gloīa Vie eiꝰ vie pulchre. ⁊ oēsſemite eiꝰ pacifice. Lignū vite ē hijsqͥ apprehēderint eā. ⁊ qͥ tenuerint eaꝫbti. Dn̄o ſapīa fundauit terrā. ſtabiliuit celos prudentia. Iapīa illiꝰ eruperūt abiſſi. ⁊ nubes rore ꝯcreſcūt.¶ Poſtilla.Eatus hō qͥ inue. ⁊ct. An̄ initiūulliꝰ lectōis hr Quē eī diligidescorripit ⁊ qͣſi pr̄ in filio ꝯplacꝫ ſibi Tc̄ſtatī ſeqͥt̉ pn̄s epl̓a. Btūs hō qͥ inuenit ſapīam) Ly . noticiā de d̓inis (⁊qͥ affluit prudētia) in agibilibꝰ hūanis (Melior ē acqͥſitō eiꝰ negociatōoauria argēti) qͣnto meliorā ſūt ſpūalia bona corꝑalibꝫ (pͥmi ⁊ puriſſimifructꝰ eꝰ) Et notāt̓ dicit pͥmi. qꝛ nullū opꝰ hoīs bonū eſt niſi virtute prudētie dirigat̉. Et puriſſimi. quia bonia ſpūalia non habent aliquod malum admixtū. ſicut frequēter habētbona corporalia. ſicut aurum argentum ⁊ ſimilia: habēt annexā mentisſolicitudineꝫ: eleuatōeꝫ mētis in deūimpedientē. ideo ſb̓dit̉ (Precioſior ēcunctis oꝑibꝰ. ⁊ oīa que defideranʳhuic nōvalent comparari. Longitudo dierum in dextera eius) qꝛ talis pͥmo ⁊ pnͥcipaliter habet aſpectuꝫ adceleſtia ⁊ eterna (⁊ in ſiniſtra illiusdiuitie ⁊ gl̓ia) quia ſecundario ⁊ excōſequenti habet aſpectū ad temporalia bene adminiſtranda (vie eiusvie pulcre. ⁊ omnes ſemite eius pacifice) quia nullam turpitudine admittit. ⁊ ad decorē virtutum inducit⁊ ſic hominē pacificū reddit. redigēdo vires inferiores in obſeqͥum rationis (Tignū vite eſt hijs qui app̄henderint ea) Ly. ſicut em̄ per lignū vitecōtinuabat̉ vita. ut ſic homo manēsin ſtatu innocentie: devitā natue̓ trāſiſſet ad vitam glorie ſine morde media. ſic ſapiētia ⁊ prudētia devita grēducit homine ad vitam glorie. ſinemorde mortal̓ culpe intermedia. duꝫtamē homo in eis ꝑſeueret (⁊ qui tenuerit eam btūs) quia certitudinaliter ad beatitudinem reducetur. (Dominus ſapiētia fundauit terram) ideſt ꝑ ſapiētiam ſuam (ſtabiliuit orlos prudētia) qꝛ ſūt incorruptibilesGapīa illiꝰ eruperunt abyſſi) et hoctꝑe diluuij ut hēēt̉ Gen̄. vij. Rupti ſt̓oēs fōtes abiſſi magne. (⁊ nubes vore concreſcūt) qꝛ calore ſolis eleuanʳexhalatōes humide et condenſant̉ innubes..v. iiij.
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten