vos mūdꝰ em̄tote ẜmōis mei quēego dixi vobis Nō eſt ẜuꝰ maior dn̄oſuo Si me ꝑſecuti ſūt: ⁊ vos ꝑſeq̄nt̉ſi ſermonē meū ẜuauerīt: ⁊ vr̄m ẜuabūt. Sed hec oīa faciēt vob̓ ꝓpt̓ nomēmeū. qꝛ neſciūt euꝫ qͥ me miſit. Si nōveniſſē ⁊ locutꝰ eis fuiſſem pctm̄ nōhr̄ent. nūc āt excuſatōem nō hn̄t depctō ſuo. Qui me odit ⁊ pr̄em meumodit. ſi oꝑa nō feciſſē ī eis q̄ nēo aliꝰfecit pctm̄ nō hr̄ent. Nūc at ⁊ vider̄t⁊ oderūt ⁊ me ⁊ pr̄em meū. ſed ut impleat̉ ſermo qͥ in lege eoꝝ ſcriptꝰ eſtQuia odio habuerūt me gratis.Ec man⁊cꝭ Ioh̓. xv ¶ PoſtillaEc verba ſācti euangelij locutꝰeſt dn̄s ih̓s āno eꝰ. xxxiij. ix. kl̓. apl̓feria. v .ſ. cene dn̄i. Luna. xiiij. indcōevj. An̄ initiū illiꝰ euāgelij ſcribit ſāctus Ioh̓es in eodē ca. ꝙ xp̄s dixᵗ diſcipul̓ ſuis Ego elegi vos ⁊ poſui vosut eatis ⁊ fructū afferatꝭ ⁊ fructus vr̄maneat. Tūc ſequit̉ euāgeliū hodieriiū (Hec mādo vobis ut diligatꝭ inuicē) Tho. . mutua dilectōe. eſt eī illd̓qd̓ ego p̄ ceteris cōmēdo ⁊ p̄cipio (Simūdꝰ vos odit) Li. hic accipỉ̉ fi ꝓ qꝛq. d. qꝛ futuruꝫ ē ut mūdꝰ vos odiatScitote) Ly. ad cōſolatōꝫ vr̄am (qͥame priorem vobis odio habuit. Si demūdo fuiſſetꝭ. Tho . de nūero hōimmūdanoꝝ ⁊ amatoꝝ mūdi (mūdusqd̓ ſuū erat dilige̓t) Tho. v amato e̓smūdi vos tanꝙͣ ſibi cōformes diligerēt. Si l̓itudo eī ⁊ ꝯueniētia ē cā amoris. Eccl̓. xiij. Oē aīal diligit ſibi ſil̓e(qꝛ vero de mūdo nō eſtis) .i. vebꝫ mūdi ꝑ amore adherētes (ſed ego elegivos de mūdo ꝓpterea odit vos mūdꝰtho i. mali hoīes odiūt vos ⁊ ꝑſeq̄nt̉velut ꝯtemptores eoꝝ q̄ ipſi amantLyr. diſſil̓itudo em̄ eſt ca̓ odij. Apl̓iāt diſſil̓es erāt hoībꝰ mūdanis: et iōnō debebāt admitai fi eos odio hūerint (memētote ẜmōis mei queꝫ egodixi vobis. nō eſt ẜuꝰ maior dn̄o ſuoSi me ꝑſecuti ſūt a vos ꝑſequentur)Tho. ſi caput ꝑſecuti ſunt ꝑſequētur⁊ mēbra. xp̄s at eſt caput apl̓oꝝ. etideo exēplo xp̄i debebāt patienter tolerare tribulatōes ꝑſeq̄ntiū (Si ẜmonē meū ẜuauerint ⁊ vr̄m ẜuabuntTho. q. di. ſic̄ cōtēpſerūt ⁊ nō impleuerūt meos ſermones. ſic nec implebunt vr̄os (ſed hec om̄ia faciēt vobispter nomē meū) Tho. j. ꝓpter amorem noīs mei (qꝛ neſciūt eū qͥ me mniſit) Ly .ſ. deū pr̄em. licet cognoſcerētdeuꝫ inquantū eſt pr̄ oīm ꝑ creatōemnō tn̄ ꝯgnouerūt eū inquantū miſitfiliū ſuuꝫ ad ſalutē credentiū Iſta tn̄ignorantia nō excuſabat eos in ꝑ ſecutōne xp̄i ⁊ apl̓orum. quia procedebat ex odio ⁊ inuidia (ſi nō veniſſeꝫcarnem aſſumēdo (⁊ locutus eis fuiſſem) docendo verbis ⁊ exemplis (peccatū nō haberent) .ſ. peccatū infidelitatis (nunc autē excuſationē non habent de pͣctō ſuo. Tho. .. quia veni ⁊locutus ſū eis veritatē (Qui me odit⁊ pr̄eꝫ meū odit) Tho. qͦꝝ vna ē maīeſtas vnꝰ honor vnus amor ⁊ vnūodiu (Si oꝑa n̄ feciſſē ī eis q̄ nēo aliꝰfecit) Tho. ut ābulae̓ ſuꝑ aqͥs. paſce̓qͣnqꝫ milia hoīm de qͥnqꝫ panibus ⁊duobꝫ piſcibꝫ. Ioh̓. v. Sil̓r ptꝫ in illumīatōe ceci nati. Ioh̓. ix. ⁊ in fuſcitatione Lazari quadriduam. Ioh. xj.(pctm̄ nō haberent) tā grande (nūcaūt viderūt) Tho. oꝑa ⁊ mirabilia q̄operatus ſum in eis (⁊ oderunt me ⁊patrem meū) Li. qꝛ ex odio ad xp̄mip̄i oꝑa xp̄i attribuebant beelzebubpn̓cipi demonioꝝ. ut hētur Math̓. xij.(ſꝫ ut impleat̉ ẜmo qͥ in lege eorumſcpͥtꝰ eſt). utꝫ in psͣ. xxxiiij. (qꝛ odiohabuerūt me gratꝭ) i. ſi cā. ymmoeconͣrio hēbāt cāꝫ amādi eū ex beneficijs eis impēſis in docēdo eos ⁊ ſanādo eorum infirmos.¶ Aliud euangelium de apl̓is.N illo temꝑe. D. I. diſcipulis ſuis.Ego ſū vitis vora ⁊ pr̄ meꝰ agricola ēOēm palmitē in me nō ferētē fructūtollet eū. ⁊ oēm qͥ fert fructū purgabit eū ut fructū plus afferat. Iā vosmūdi eſtis ꝓpt̓ ẜmonē quē locutꝰ ſuꝫvobis. mariete in me ⁊ ego in vobis.p. iij.
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten