fuerāt (conferēs in corde ſuo) Ly. Illa collatio erat ei valde delectabil̓. ettoti eccleſie valde vtilis. qꝛ ẜm qd̓ dic̄Iero. in ſermone de aſſūptōne beatev̓ginis: ipſa poſt aſcenſionē filij fuivenanſit ad tp̄s in terrꝭ cū apl̓is uteos pleniꝰ inſtrue̓t de ꝟ̓bo incarnatode qūo erat pleniꝰ edocta ꝑ ſpūm ſāctū: ⁊ oīa familiarius viderat ⁊ tractauerat. ꝓpter quod meliꝰ expͥmerepoterat. qꝛ qd̓ meliꝰ nouimꝰ meliꝰ etꝓferimꝰ. Et reuerſi ſunt paſtores).ſ. ad gregē ſuū (gl̓ificātes) corde (⁊laudantes) ore (deū) de beneficio totimūdo collato gn̓al̓r. ⁊ eis on̄ſo ſpecēaliter (in oībus que audierāt) .ſ. abangel̓ (⁊ que viderat) ſcꝫ ꝓprijs oculis ſuis (ſic dictū eſt ad illos) .ſ. perangelū qͥ nūciauit eis natītatē xp̄i¶ In die natītatis domini ad ſūmāmiſſam Epiſtola.Nes. Multipharie multiſqꝫmodis olim deꝰ loq̄ns pr̄ibꝰ īꝓphetꝭ: nouiſſiē diebꝫ iſtis locutꝰ eſt nob̓ in filio. quē ꝯſtituit heredē vniu̓ſoꝝ. ꝑ quē fecit ⁊ ſecula Qcūſit ſplendor gl̓e ⁊ figua̓ ſb̓ſtātie eiusportāſqꝫ oīa v̓bo v̓tutꝭ ſue purgatōꝫpctōrū faciēs. ſedet ad dexterā maieſtatꝭ in excelẜ. tāto melior angel̓ effectꝰ qnͣto differōtiꝰ p̄ ill̓ nomē he̓ditauit. Cui eī dixit aliqn̄ angeloꝝ: filiꝰ meꝰ es tu: ego hodie genui te? Etrurſū. Ego ero ipſi in preꝫ. ⁊ ipē eritmihi in filiū Et cū iteꝝ introducit pͥmogenitū in orbē t̓re dicit. Et adorēteū oēs angeli dei. Et ad āgelos qͥdēdicit. Qui facit āgelos ſuos ſpūs ⁊miniſtros ſuos flāmā ignis. Ad filiū aūt. Thronꝰ tuꝰ deꝰ in ſeculū ſcl̓ivirga eqͥtatꝭ virga regni tui. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniqͥtatē. ꝓptereavnxit te deꝰ deꝰ tuꝰ oleo exultatōis p̄ꝑticipibꝰ ſuis. Et tu in pr̓º dn̄e t̓raꝫfundaſti: et oꝑa manuū tuaꝝ ſūt celi. Ipſi ꝑibūt. tu āt ꝑmaneb̓. ⁊ oēsut veſtimētū vateraſcēt Et velut amictū mutabis eos ⁊ mutabūt̉. tu aūtidē ipē es. ⁊ anni tui nō deficiēt.¶ Poſtilla,Vltipharie multiſqꝫ. ⁊cͣ. Ad heVbre. j. ca. Hāc epl̓aꝫ ſcribᵗſcūsPaulꝰ ad hebreos. Et hebrei ſūt quiſūt ꝯu̓ſi ad fidē xp̄i de iudaiſmō Et īilla epl̓a poīt digͥtatē noui teſtamēti veſpcū veterꝭ teſtam̄ti ꝙͣuis vtrūqꝫdeſtamentū ſit a deo datū. Vetꝰ tn̄ trͣdidit̉ ꝑ angelū qui loq̄bat̉ moyſi inꝑſona dei. ut hr̄. Act. vij. ca. ⁊ Ioh̓.ix. Nos ſcimꝰ qꝛ moyſi locutus eſtdoꝰ. Nouū aūt teſtamentū tradiditdeꝰ ꝑ ſeip̄m. qꝛ ꝑ filiū ſuū incarnatūqͥ eſt deꝰ cū patrē. Itē qꝛ vetus teſtanientū traditū eſt obſcure ſb̓ velaminibꝰ ⁊ figuris. Nouū āt teſtamētuꝫtraditū eſt lucide⁊ aꝑte Et in ſignūhuiꝰ dic̄ apl̓s Fratres multifai̓e)multꝭ locutōibus .ſ. Abrahe Iſaāc aIacob ⁊ ceteris. et eiſdē ſepe (Multiſqꝫ modis) qꝛ mō ꝑ ſomnia ut danieli. mō aꝑta voce ut moyſi. mō interiori inſpiratōe ut dauid (olim deꝰloq̄ns pr̄ibꝰ in ꝓphetis) Ly. i. ꝑꝓphetas qͥbꝰ angeli reuelabat occulta diuina. ⁊ ip̄i vlteriꝰ populo nūciabant(Rouiſſime diebꝫ iſtis) Ly. tꝑe grē⁊ veritatꝭ reuelate (locutꝰ eſt nobisin filio) .i. ꝑ filiū incarnatū qͥ maioreſt ꝓphetis Quem) filiū ẜm hūanānaturā deꝰ pat̓ (cōſtituit heredem) .i.dn̄m ꝑpetuū (vniuerſoꝝ) ſuꝑ oēꝫ croaturā (per quē) Gor. ſupple xp̄m ẜmdin ā naturā ẜm quā coeternꝰ ē pr̄i.(fecit) nō ſolū inuiſibilia (ſed ⁊ ſecula) ꝯtra manicheos Ioh̓. j. Oīa ꝑ ipſum facta ſūt (Qui cum ſit ſplendorgl̓e) qꝛ filiꝰ ꝓcedit a pr̄e ut ſplendora ſole (⁊ figura ſubſtātie eꝰ) .. eiuſdem ſubſtātīe cū patre (portans)vſuſtentās ⁊ ꝯſeruans in eſſe (oīa) ⁊celeſtia ⁊ terreſtria (verbo virtutisſue) .i. ſolo imꝑio ptātis ⁊ bonitat̓ſue. Purgatōem pcc̄orum faciens)Gor. tam originaliū ꝙ actualiū Etipē xp̄s (ſedēt) id ē quieſcit et regnatpoſt multū laborē ⁊ humiliatōnemſublimatus (ad dexterā) ⁊ ad equalitatē. paterne (maieſtatꝭ in excelh)