Sparuit benignitas ⁊ hūanitas ſaluatorꝭ. Ad thi. iij. Antemitiū illiꝰ epl̓e ſcribit ſcūs Paulusthito diſcipulo ſuo: di. Loqͥre ⁊ exhortare illos pn̓cipibꝫ ⁊ ptātibꝫ ſb̓ditos eē. ad oē opꝰ bonꝑatos eē Et pꝰpauca ſeqͥt̉ epl̓a hodierna ( Apparubenignitas ⁊ hūanitaſ ſaluatorꝭ nr̄idei) qꝛ magnā mīam deꝰ nobis exhibuit in hͦ ꝙ hūanitatē ꝓ nobis aſſūpſit (n̄ ex oꝑibꝫ iuſtie q̄ fecimꝰ nos)Qor. qꝛ nulla boͣ fecerimꝰ īmo potiꝰcū inimici eēmꝰ recōciliati ſumꝰ do (ẜẜm ſuā mīam ſaluos nos fecit) Ly.ſalꝰ em̄ et̓nā excedit total̓r facultatēhūane nature. ꝓpt̓ qd̓ nō p̄t attinge̓eā qͥs n̓ ex largitate d̓ine mīe (per lauacrū regn̓atōis) .i. baptiſmi ꝑ queſit regnatīo a culpa. gn̓ato em̄ inqͥnat. pſal. l. Ecce eī in iniqͥta. ꝯceptꝰſū ⁊cl̓. Sꝫ regn̓atō lauat Ioh̓. iiij. Niſi qͥs venatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpū: nōp̄t introire in regnū dei (⁊ renouatōnis ſpūſſcī) qꝛ ſpūſſanctꝰ in bapmodatus berminat vitaꝫ vaterē q̄ eſt ſb̓pctō ⁊ inchoat nouā q̄ eſt ſb̓ gratiaquē effudᵗ in nos abūde) Ly. ad deletione ōmū pctōrum ⁊ copiam virtutū (per Ih̓m xp̄m ſaluatorem noſtrū) Cy. ex cuiꝰ paſſione habet efficaciam ſacramentū baptiſmi (ut iuſtificati gratia ipſiꝰ heredes ſimus)Ly. quia grā facit nos filios dei adoptiuos ⁊ heredes regni (ẜm ſpem) īpn̄ti (vite eterne) ſcꝫ in futuro¶ Seqͥtur euangelium.illo temꝑe. Paſtores loq̄bāt̉ adinuicē. trāſeamꝰ vſqꝫbethleē ⁊ videamꝰ hͦ verbū qd̓factū ē. qd̓ fecit dn̄s ⁊ on̄t nobis. Etvener̄t feſtinātes. ⁊ īuener̄t mariā ⁊Ioſeph ⁊ infantē poſitū ī p̄ſepio Videtes āt cognouer̄t de verbo qd̓ dcūꝫerat illis de puero hͦ. Et oēs qͥ audierāt mirati ſūt. ⁊ de hijs q̄ dicta erata paſtoribus ad ipōs. Maria āt cōẜuabat oīa v̓ba hͦ ꝯferēs ī corde ſuoEt reuerſi ſūt paſtores gl̓ificātes etlaudātes deū in oībus que audierātet viderant: ſicut dictū eſt ad illos.¶ Poſtilla.T factū eſt cū diſceſſiſſēt ange.Hec hiſtoria ſigͣt̉. utsͣ. An̄ mitiuꝫ illiꝰ euāgelij ſcribit ſcūs LucasIllud euāgeliū qd̓ hodie in nocte xp̄ilectū eſt ⁊ ſtatī pꝰ verba āgeloꝝ laudantiū ⁊ dicentiū Gl̓a in altiſſimisdeo ⁊ in terra pax hoībꝰ bone volūtatis: ſeqͥt̉ pn̄s euāgeliū (Et factū eſtut diſceſſer̄t) Ry. Hic deſc̓bit̉ paſtorū deuotio. qꝛ ſtatī pꝰ viſionē iſtā dimiſſo grege iuerūt ad videndū puerū natū (Factū eſt poſtꝙͣ āgeli diſceſſiſſēt ab eis) .ſ. paſtoribꝫ (ī celū).i. poſtꝙͣ aſpectibꝰ paſtoꝝ ſe abſtraxerūt aſcendētes in celū (paſtores loquebāt̉ ad inuicē) .ſ. de xp̄i natītateſicut ⁊ duo diſcipuli eūtes in emausde eiꝰ paſſiōe. lu. xxiiij. dicētes ¶ Trāſeamꝰ vſqꝫ bethleē: ⁊ videamꝰ hͦ verbū) .. pueꝝ natū ꝑ v̓ba angeli nob̓ſignificatū (qd̓ fecit dn̄s ⁊ on̄t nob̓)ſupple ꝑ angelū (Et venerūt feſtinātes) Ly. ex deſiderio videndi xp̄m. etut citius redirent ad gregē quē ſinecuſtodia dimiſerāt (⁊ inuener̄t mariā ⁊ ioſepha infantē) 7. xp̄m (poſitu in preſepio (ſicut angelꝰ eis p̄dixerat. Vidētes at cognouer̄t de verboqd̓ dictū erat illis de puero h̓) qꝛ nōſolū fuerūt illuīati exteriꝰ ſed ec̄ īterius de cognitōne verbi incarnati. ⁊ſic ꝑ cognitōem hūanitatis vener̄tad cognitōem deitatis. Nec ſūt ſcandalizati de tanta pauꝑtate ſed ꝑampliꝰ in fide roborati ſūt. et ceperūt p̄dicare marie ⁊ Ioſeph ⁊ cūctis aſtātibꝫ illā quā viderāt claritatē ⁊ ꝙ audierant angelicos ymnos (Et om̄squi audierat mirati ſūt de hijs q̄ dicebatur a paſtoribꝫ ad ipōs) glo. nōſolū mirabāt̉ de incarnatōis miſterio ſed etiā de tāta paſtoꝝ atteſtatōne qͥ finge̓ inaudita neſciret. ſed ſimplici facūdia vera p̄dicarent (mariaaūt ꝯẜuabat oīa ꝟ̓ba hec) .ſ. quicqͥdei vetulerat angelus gabriel qͥcqͥd apaſtoribꝫ audierat. quicqͥd expertab ij.
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten