vocatur miſericordes. virū āt fideleꝫqͥs inueniet? Tho. Fidel̓ mīſter eſt qͥin oībus ītēdit honorē dei ⁊ vtilitatēꝓxī. Sꝫ ip̄i corinthij iudicabāt plures eē infideles nec aliquē putabātfidelē (Mihi āt ꝓ mīmo ē) gor. i. parū reputo (ut a vobis iudicer) Tho.ſ. eē fidel̓ vl̓ infidelis (aut ab hūanodie) .i. ab hoīe dū eſt in ſuo die. . ī p̄ſenti tēꝑe (Sed neqꝫ ineip̄m iudico)Vm. fidelem vl̓ infidelē mīſtrū xp̄i.cū nō poſſim ſcire certitudīali ſcīa. ſꝫex ꝯiecturis eſtimo me bn̄ eē fideleꝫdiſpēſatorē Vn̄ d̓r ecc̄s. ix. Neſcit hōan odio vl̓ amore dignus fit (Nihileī mͥ ꝯſciꝰ ſū .. in nullo remordet mēꝯſcīa mea (ẜ nō in hͦ iuſtificatꝰ ſuꝫ)Gor . nō iō me iuſtū reputo qꝛ pōtcē aliqd̓ delictū qd̓ neſcio. Psͣ. xviij.Velicta qͥs ītelligit (Qui at iudicatme dn̄s ē) qͥ ſolꝰ nouit ſecreta cordismei meliꝰ ꝙͣ egoipē Itaqꝫ nolite iudicae̓ an̄ tp̄s) iudicij extremi. quiamō nō eſt tp̄s iudicādi (qͦaduſqꝫ veniat dn̄s) ſupple ad iudicādum (qͥ⁊illuīabit) .i. aꝑta faciet (abſconditatenebraꝝ) occulta pctā (et manifeſtabit ꝯſilia cordiuꝫ) .i. cogitata. qͥatūc libri cōſciarū aꝑient̓ (a tūc lauserit) remūeratio (vnicuiqꝫ a deobene agēti vl̓ cogitanti¶ Seqͥtur euangelium.N illo tēꝑe. Cū audiſſꝫ iohēsin vincul̓ oꝑa xp̄i mittēs duos dediſcipul̓ ſuis ait illi Tues qͥventurꝰ es an aliū expectamꝰ?Et rn̄dēs iheſus ait ill̓. Eūtes renūciate iohāni q̄ vidiſtis ⁊ audiſtis.Cecividēt. claudi ābulāt. leproſi mūdant̉. ſurdi audiūt. mortui reſurgūtpauꝑes euāgelizāt̉. ⁊ btūs ē qͥ nonfuerit ſcādalizatꝰ in me. Ill̓ āt abeūtibus cepit iheſus dice̓ ad turbas deiohāne Ad exiſtis in deẜtū vide̓ arūdinē vēto agitatā: ſꝫ qͥd exiſtis viderehoīem mollibꝫ veſtitūᵉ Ecce qͥ mollibꝰ veſtiūt̉ in domibꝫ regū ſūt. Sꝫ qͥdexiſtis vide̓ ꝓphetāᶜ. Etiā dico vobis⁊ plus ꝙͣꝓphetā. Hic ē eī de qͦ ſcriptū eſt. Eccr ego mitto āgelū meū an̄faciē tuā qͥ preꝑabᵗ viā tuā an̄ te¶ Poſtilla.Vm audiſſꝫ Iohēs invincul̓ ⁊cͣMath. xj. hͦ euāᵐ factū eſt ānoxp̄i. xxxj. ydꝰ decēbris. feria. v. lunaxix. indictōe. iiij. An̄ initiū illiꝰ euāgelij ſcribᵗ Nat. ī p̄cedēti ca. ꝙ xp̄sdixit diſcipul̓ ſuis Qui vos vecipᵗ merecipit. Et qͥ me vecipᵗ vecipᵗ eū qͥ memiſit Ꝙ vecipᵗ ꝓphetā in noīe ꝓphetemͥcedē ꝓphete accipiet. Et qͥ vecipit iuſtū in noīe iuſti. mͥcedē iuſti accipietEt qͥcūqꝫ potuꝫ dederit vni ex mīmisrll̓ calice aq̄ frigide tm̄ in noīe diſcipuli. Amē dico vob̓ nō ꝑdet merordēſuā. Tūc pꝰ hͦ ſeqͥt̉ euāᵐ Cū audiffꝫIohēs invincul̓ oꝑa xp̄i) ly. Herodes antipas incarcerauit Iohānē ꝓpter hoc ꝙ Iohēs vep̄henderat eumeo ꝙ abſtulerat frī ſuo philippo v̓xorē ſuā noīe herodiadē ut hr̄ Mar. vjAiſit herodes ⁊ tenuit iohānēa vinxit eum in carcerē. Iohēs gͦ in carcerepoſitꝰ (mittēs duos de diſcipulis ſuis) ad iheſū ut dicerēt (Tu es qͥ venturus eſt) .ſ. meſſias ī lege ꝓmiſſusqui debes ſaluare iſrahel (an aliū expectamꝰ?) Hic querit̉ an Iohanesdubitauit de xpō an ipſe eſſet ſaluator mūdi: ⁊ an eſſet moriturꝰ in humana natura ꝓ hoīm ſalute. Rn̄det̉ꝙ nō dubitauit qꝛ ip̄m priꝰ baptiſauit. Mat. iij. Et vidit ſpm̄ſanctū deſcendentē ſuꝑ eū. ⁊ inſuꝑ de eo deſtificatꝰ eſt: d. Ecce agnꝰ dei ecce qui tollit pctā mūdi. Sed diſcipuli eiꝰ qͥ nōſic era̓t illuīati: dubitauer̄t ip̄ꝫ eſſexp̄m. Et iō miſit diſcipulos ſuos utviderēt miracula xp̄i. ⁊ ſic crederentip̄m eſſe ſaluatorē mūdi Iſti āt duodiſcipuli vecedētes a iohāne īuener̄txp̄m cū turbis ppl̓oꝝ qui venerāt adeū cū infirmis ſuis ⁊ expectabāt īfirmoꝝ curatōem. Et pꝰ p̄dicatōeꝫ tūcdiſcipuli iohānis fecer̄t ſibi p̄dictaꝫqueſtionē corā oī ppl̓o. xp̄s at n̄ veſpondēs eis verbo ſed facto. qꝛ ut d̓rLuce. vij. In ip̄a hora xp̄s multos