libidinibꝰ contraria ſunt corpori: & corporis bona quę ſunt inomni genere uoluptatū inimica ſunt aīo. Sꝫ ſi uirtꝰ animi repu-gnauerit uoluptatibꝰ: eaſqꝫ cōpreſſerit: erit uere deo ſimilis. Vnde apparet aīaꝫ homīs quę uirtutē diuinā capit nō eē mortalem.Sꝫ diſcrimē illud eſt: qd̓ cū uirtus habeat amaritudinē: & ſit dulcis illecebra uoluptatis: uincunt̉ plurimi & abſtrahunt̉ ad ſuaui-tatē. Hi uero qꝛ ſe corpori rebuſqꝫ terręnis addi xerūt premunt̉in terrā: nec aſſeꝗ poſſunt diuini numinis gratiā: qꝛ ſe uicioꝝ labibus inꝗnauerūt. Qui aūt deū ſecuti: eiqꝫ parentes corporis deſideria cōtēpſerint: & uirtutē pręferētes uoluptatibꝰ īnocētiā iuſticiāqꝫ ſeruauerint: hos deꝰ ut ſimiles recognoſcit. Cū igit̉ ſan-ctiſſimā legē poſuerit: uel itqꝫ uniuerſos innocētes ac benificoseſſe: poteſt ne nō iraſci: cū uidet cōtēni legē ſuā: abijci uirtutē: appeti uoluptatē? Quod ſi eſt mūdi adminiſtrator ſicut eſſe de-bet: nō utiqꝫ cōtēnit id qd̓ eſt in omni mūdo uel maximū. Si eſtꝓuidus ut oportet: deū cōſulit utiqꝫ generi humano: quo ſit ui-ta noſtra & cōpioſior melior & tutior. Si eſt pater ac deꝰ uniuerſoꝝ: certe & uirtutibꝰ hominū delectat̉ & uicijs cōmouet̉: ergo& iuſtos diligit & impios odit. Odio inꝗt opus nō eſt: ſemelenī ſtatuit bonis pręmiū & malis poenā. Quod ſi aliꝗs iuſte innocent̓qꝫ uiuat: & idē nec colat nec curet oīo (ut Ariſtoteles cęteriqꝫ philoſophoꝝ) cedet ne huic īpune? Qd̓ cū legi obtēperaue-rit: ip̄m tn̄ ſpreuerit: ē igit̉ aliꝗd ꝓpter qd̓ deꝰ poſſit iraſci tanꝗͣfiducia integritatis aduerſus eū rebellanti: ſi huic pōt iraſci ꝓpt̓ſuꝑbiā: cur nō magis peccatori ꝗ legē cū ip̄o parit̉ latore cōtēpſerit: Iudex peccatis ueniā dare n̄ pōt: qꝛ uolūtati ſeruit aliene. Deꝰaūt pōt: qꝛ eſt legis ſuę ipſe diſceptator & iudex: quā cū poneretnō ademit ſibi oēꝫ ptātē: ſed habet ignoſcendi licētiam.Capitulum. xx. Quod maloruꝫ foelicitas irę dei non contradicat. Et ſit deus patientiſſimus.I poteſt igit̉ iraſci: cur ergo inquiet aliꝗs & qui peccant ſępe foelices ſunt: & ꝗ pie uiuūt ſępe miſeri; Quia fugitiui& abdicati libere uiuūt: & qui ſub diſciplina patris aut dominiſunt ſtrictius & frugalius. Virtus enim per mala & probat̉ &conſtat: uicia per uoluptatem: nec tamen ille qui peccat ſperaredebet perpetuam impunitatem: q nulla eſt perpetua foelicitas: