nec nautica pinus Mutabit merces: omnis feret oīa tellus. Non raſtros patiet̉ humus: non uinea falcē. Robuſtus quoqꝫ iam taurisiuga ſoluet arator. Tūc etiā molli flaueſcet campus ariſta. Incultiſqꝫ rubens pēdebit ſentibus uua. Et durę quercus Iudabunt rō-ſcida mella. Nec uarios diſcet mētiri lana coloris. Ipſe ſed in partis aries iā ſuaue rubenti: Murice iā croceo mutabit uellera luto.Sponte ſua ſandix paſcentes ueſtiet agnos. Ipſę lacte domum referent diſtenta capellę Vbera: nec magnos metuēt armēta leonesQuę poeta ſecūdū Cumęę Sibyllę carmīa ꝓlocutꝰ eſt. Erithręauero ſic ait. ήδέλύκοι σύν αρνεσίν εν ούρέσιν ἀμαtε εδονται χόρτον πάρδαλίσ τέ ρίφοίς ἀμα βοσκονται αρκτοισύν μοσχοίσιν ὀμοῦ καί πάσι βροτοίσῖ σαρκάβόροστελέων φατεται ἄχυρον πάρά φάτναισ σύνβρέφεσί τεδράκοντεσ ἀμάτορσι κοῖπήσονται. i. nec Iupi cū agnis ī mōtibꝰ dimicabūt: h̓bāqꝫ lynces cū hędis paſcēt̉. Vrſi cū uitulis ſil̓oībꝰ aīalibꝰ: carniuorās leo cōmedet paleas ad p̄ſepia: cū īfātibusdracōes ſine mr̄ibꝰ dormiēt. Et alio loco de libertate reꝝ κάί τότε Aή χαράν μετάλην θεόσ ἀνοράσι δῶσεί. κάί εαρ tηκάι δένδυρακαί ἀσπετά θρέμματα εαῖησ λόσοῦσι τρα-πόν τόν ἀληθίνον ἀνθρόποισιν. ὀινοῦ κάί μέλιτος tλυκυτέρον λέυκοῦτε τάλακτοσ. κάί σίτοῦ ὀπερ ερι Bροτo ī-σικλίρον ἀπάντων. Ideſt & tūc gaudium magnum deus dabit hominibus: nā & terra: & arbores: & innumerabilia terrę pecora dabunt fructū ueꝝ hominibꝰ uini: & mellis dulciſſimi: &candidi lactis: atqꝫ tritici: quod eſt hominibꝰ optimū omniū. Etalia eodē mō. έυσβεωνAέ μόνον ἀtια χθόν πάντα τα δoίςέιν ἀμα μέλιτος ἀπο πέτρίς ήδε ἀπό πητησ καί ταλακτάμβροσίησ ρέυσει πάντέσσι δίκάίοῖσ .i. pioꝝ aūt ſolaſancta terra: oīa hęc feret fluenta mellis de petra atqꝫ de fonte: &lac immortalitatis manabit oībꝰ iuſtis. Viuēt itaqꝫ hoīes tranꝗlliſſimam uitā & copioſiſſimam: & regnabūt cū deo parit̓: & reges gentiū ueniēt a finibꝰ terrę: cū donis ac muneribꝰ: ut adorēt& honorificent regē magnū: cuiꝰ nomen erit p̄claꝝ ac uenerabileuniuerſis natiōibꝰ: q̄ ſb̓ cęlo erūt: & regibꝰ ꝗ dn̄abunt̉ in terra.Cap. xxv. Quod non reſtant ex quarūdam ſcripturarumaſſertione niſi ducenti anni uſqꝫ ad rerum innouationem. Et ꝙfinis non aderit niſi Roma deſtructa.