diceret ꝙ nihil poteſt eſſe utile uel honeſtū: quod nō ideꝫ bonūſit. Nihil inutile ac turpe: qd̓ nō idē malū ſit. Quod & philoſophis uidet̉: & idē Cicero in tertio ſupradicti operis libro oſtendit. Verū ſciētia nō pōt eſſe uirtꝰ: ꝙ nō eſt intus in nobis: ſꝫ adnos extrinſecꝰ uenit. Qd̓ aūt trāſire ab altero ad alterū pōt: uirtꝰnō eſt: qꝛ uirtus ſua cuiqꝫ eſt. Scientia igit̉ alieni beneficij eſt: quiapoſita eſt in audiēdo. Virtus tota noſtra eſt: ꝙ poſita eſt in uo-lūtate faciēdi bonū. Sicut ergo in itinere celebrādo nihil ꝓdeſtuiā noſſe: niſi conatꝰ ac uires ſuppetāt ambulādi: ita uero ſciētianihil ꝓdeſt: ſi uirtus ꝓpria deficiat. Nā fere etiā hi ꝗ peccāt: & ſinō ꝑfecte: tn̄ ꝗd ſit bonū & malū ſentiunt. Et quotiēs aliꝗd im-probe faciūt: peccare ſe ſciūt: & ideo celare nitunt̉: ſed cū eos boni & mali natura nō fallat: cupiditate mala uincunt̉ ut peccent: ꝙdeeſt illis uirtꝰ: ideſt cupiditas recta & honeſtas faciēdi. Ex hocigitur apparet aliud eſſe ſcientiā boni maliqꝫ: aliud uirtutem: q̄poteſt eſſe ſcientia ſine uirtute: ſicut in plurimis philoſophoruꝫfuit. In quo quoniā recte ad culpam pertinet non feciſſe quę ſcieris: recte uoluntas praua & uicio ſus animus que, excuſare igno-ratio non poteſt punietur. Ergo ſicut uirtus non eſt bonum acmalum ſcire: ita uirtus eſt bonum facere malum non facere. Et tamen ſcientia ſic cum uirtute cōiuncta eſt: ut ſcientia pręcedat uirtutem: uirtus ſubſequat̉ ſciētiā: ꝙ nihil prodeſt cognitio: niſi &actio ſubſequat̉. Horatius ergo paulo melius diffiniuit. Virtuseſt uiciū fugere & ſapiētia prima: ſed inepte: q eam cōtrario ter-minauit: ut ſi diceret bonū ē quod malū non ē. Cur enim quidſit uirtus neſcio: ne uiciū quidem quid ſit ſcio. Vtrūqꝫ igit̉īdiget diffinitione: quia natura rei talis ē: ut utrūqꝫ aut intelligiaut nō ītelligi ſit neceſſe. Verū nos faciamus quod ille debuitVirtus eſt iram cohibere: cupiditatē cōpeſcere: libidinē refręna-re: ideſt enim uiciuꝫ fugere. Nā fere omnia quę fiunt iniuſte atqꝫimprobe: ab his oriuntur affectibus. Si enim cōmotionis huiusquę Ira dicitur impetꝰ retundat̉: omnes hominū cōtentiones male ſopient̉: nemo inſidiabit̉: nemo proſiliet ad nocendum. ItemII cupiditas temperetur: nemo terra mariqꝫ graſlabitur: nemo exexcitum ducet: ut rapiat & uaſtet aliena. Itē ſi ardor libidinuꝫ cōprimatur: omnis ętas & ſexus retinebit ſuam ſanctitatem. Ne-mo quicquam pudendum aut patietur aut faciet: ergo uniuerſa