Nunc ſaxis aſperā: nūc obductā ſentibꝰ: nūc gurgitibꝰ interciſaꝫuel torrentibꝰ rapidā: ut laborare hęrere labi cadere ſit neceſſe.Quę omnia eo ꝓferūt̉: ut appareat in uirtutibꝰ capiēdis laboreseſſe maximos: in pręcęptis aūt maximos fructꝰ: & ſolidas atqꝫincorruptas uoluptates. Vicia uero ꝗbuſdā deliniamētis natu-ralibus illicere animos hominū: & inaniū iucūditatū ſpecie captos: ad acerbas amaritudīes miſeriaſqꝫ ꝑducere. Sapiēs prorſusdiſputatio: ſi uirtutū ipſaꝝ formas atqꝫ terminos ſcirēt: nō eniꝫdidicerant uel quę ſint: ul̓ ꝗd eas mercedis a deo maneat: qd̓ noshis duobus libris docebimꝰ. Hi uero ꝙ ignorabant: aut dubita-bāt animas hominum immortales eſſe: & uirtutes & uicia terręnis honoribus aut poenis ęſtimauerūt. Omnis ergo hęc de dua-bus uijs diſputatio ad frugalitatē ac luxuriā ſpectat. Dicūt enimhumanę uitę curſuꝫ. Y. litterę eſſe ſimilē: ꝙ unuſꝗſqꝫ hominumcū primū adoleſcētię limen attigerit: & in eū locuꝫ uenerit: ubiſe uia findit in ambas. Hęreat mutabūdꝰ: ac neſciat in quā ſe partem potius inclinet. Si duceꝫ nactus fuerit: ꝗ dirigat ad melioratitubantē: hoc eſt ſi aut phīam didicerit: aut eloquētiā: aut aliꝗdhoneſtę artis: quo euadat ad bonā frugē: qd̓ fieri ſine labore maximo nō pōt. Honeſtā ac copioſam uitā diſputāt ꝑacturum. Siuero doctorē frugulitas nō inuenerit: ad ſiniſtram uiaꝫ quę me-lioris ſpeciē mentiat̉ incedere: ideſt deſidię luxurię inertięqꝫ ſetradere: quę ſuauia quidē uident̉ ad tempus uera bona ignoran-ti. Poſt autem amiſſa omni dignitate ac re familiari in omnibusmiſerijs ignominiaqꝫ uicturū. Ad corpꝰ ergo & ad hāc uitā quāin terra ducimus: fines earū uiarum retulerūt poetę fortaſſe meIius: qui binum hoc apud inferos eſſe uoluerūt: ſed in eo fallunt̉qꝛ eas uias mortuis ppoſuerūt. Vtriqꝫ ergo uere: ſed tamē utriqꝫnō recte: qꝛ oportuit uias ipſas ad uitam: fines earum ad morteꝫreferri. Nos igitur melius & uerius: quia duas iſtas uias cęli &inferioruꝫ eſſe dicimus: ꝙꝛ iuſtis īmortalitas: iniuſtis poena ęterna propoſita eſt. Quomodo autem uię iſtę uel in cęlum tollātuel ad inferna pręcipitent explicabo: & aperiā quę ſint uirtutesquas philoſophi neſcierunt: tum etiam quę ſint earum pręmia:ſimul etiam quę ſint uicia: quęue eorum ſupplicia monſtrabo.Nam fortaſſe aliquis expectet ut ſeparatim de uicijs ac uirtutibꝰdicam: cum de bono ac malo diſſerentibus nobis etiaꝫ quod eſto 5