quod dicimus ſolem cōtemplari uelint: iam ſentiāt ꝗͣ nō indigeat lucernis eorū deus: ꝗ ipſe in uſum hominis tam claram: tamcandidā lucem dedit. Et tamen cū in tam paruo circulo: qui propter longinquitatem nō ampliꝰ ꝗͣ humani capitis uidetur haberemenſuram: tātum ſit fulgoris ut eum mortaliū luminū acies nōqueat cōtueri. Et ſi pauliſper intenderis hebetatos oculos caligoac tenebre cōſequant̉. Quid tandeꝫ Iuminis quid claritatis apudipſum deum penes quem nulla nox eſt eſſe arbitremur: ꝗ hancipſaꝫ lucē ſic moderatus eſt: ut neqꝫ nimio fulgore: neqꝫ calore uehementi noceret animātibus: tantūqꝫ iſtaruꝫ rerum dedit ei quātum mortalia corpora pati poſſunt: aut frugum maturitas poſtularet: Num igit̉ mentis ſuę compos putandus eſt: ꝗ auctori& datori luminis cādelarū ac cerarū lumen offert pro munere.Aliud uero ille a nobis exigit lumen: & quidem non fumidum:ſed (ut ait poeta) Iiquidum atqꝫ clarū mentis: ſcilicet propter qd̓a poetis fontes nūcupant̉ quod exhiberi nō poteſt: niſi qui deuꝫagnouerit. Illorū autem dij quia terręni ſunt egent Iuminibus neIn tenebris ſint: quorū cultores q cęleſte nihil ſapiūt: etiam reli-giones quibus deſeruiūt ad terrā reuocant. In ea lumine opꝰ eſt:qꝛ ratio eius & natura tenebroſa eſt. Itaqꝫ dijs nō cęleſtē ſenſumſed humanum potius attribuūt. Ideoqꝫ illis neceſſaria & gratacredunt eſſe: quę nobis quibus aut eſuriētibus opus eſt cibo: autſitientibus potu: aut ueſte algentibus: aut cum Iol deceſſerit lu-mine: ut uidere poſſimus. Nullis igit̉ ex rebus tam probari &intelligi poteſt deos ipſos cū aliquādo uixerint mortuos eſſe: qͣex ipſo ritu qui eſt totus terra. Quid enim cęleſtis in ſe boni poteſt habere pecudum ſanguis effuſus: quo aras inquināt: niſi forte deos exiſtimāt eo ueſci quod homines aſpernantur attingere:Et quiſquis illis hanc ſaginam pręſtiterit: ꝗͣuis ille graſlator ad-ulter ueneficus parricida ſit: beatus ac foelix erit. Hunc diligunthunc tuentur: huic omnia quę optauerit pręſtant. Merito ergoPerſius huiuſcemodi ſuꝑſtitiones ſuo more deridet. Qua tuinquit mercede deorū emeris auriculis pulmone & lactibus unctis: Sentiebat uidelicet non carne opus eſſe ad placandā cęleſteꝫmaieſtatem: ſed mente ſancta & iuſto animo & pectore (ut ipſeait) qd̓ naturali ſit honeſtate genero ſum. Hęc eſt religio cęleſtisnon quę conſtat ex rebus corruptis: ſed quę uirtutibus animi: qO 4.