crudelitatiſqꝫ doctores: iuſtos eſſe ſe tn̄ ac prudentes uideri uo-lūt: cęci & hebetes ac rerū & ueritatis ignari: Adeo ne uobis o ꝑdite mētes inuiſa iuſticia ē ut eā fūmis ſceleribꝰ adeqͣtis? Adeo neapud uos perit īnocētia: ut ne morte ꝗdē ſīplici dignā iudicetis:ſꝫ ſupra oīa facinora habeat̉: nullū facinꝰ admittere: pectuſqꝫ puꝝab oī ſceleris cōtagiōe p̄ſtare: Et qm̄ cōit̓ cū deoꝝ cultoribꝰ loꝗ-mur: liceat ꝑ uos benefacere nobiſcū. Hęc ē enī lex nr̄a: hoc opꝰhęc religio: ſi uobis ſapiētes uidemur: imitamini ſi ſtulti cōteni-te: aut etiā ridete ſi libet. Nobis enī ſtulticia nr̄a ꝓdeſt: ꝗd latra-tis: ꝗd afdligitis? Nō īuidemꝰ ſapiētię ur̄ę. Hāc ſtulticiam maluimus: hāc āplectimur. Hoc nobis credimꝰ expedire ut uos dilig-mꝰ: & in uoſip̄os ꝗ odiſtis oīa cōferamꝰ. Eſt apud Ciceronē nōabhorrēs a ꝟ̓o locꝰ ī ea diſputatōe: q̄ habet̉ a Furio cōtra iuſticiā.Quęro inꝗt ſi duo ſint quorū alt̓ optimꝰ uir ęꝗſſimꝰ: ſūma iuſticia: ſingulari fide: alt̓ īſignis ſcelere & audacia: & ſi in eo ſit exrore ciuitas: ut bonū illū uirū ſceleratū facinoroſū nefariū putetcōtra aūt ꝗ ſit īprobiſſimꝰ exiſtimet eē ſūma ꝓbitate ac fide: proquo hac opiniōe oīuꝫ ciuiū bonꝰ ille uir uexet̉: rapiat̉: manꝰ ei de-niqꝫ auferāt̉: effodiant̉ ocl̓i: dānet̉: uinciat̉: urat̉: ext̓minet̉: egeat:poſtremo iure etiā optīo oībꝰ miſerrimꝰ eē uideat̉. Cōtra aūt illeimprobꝰ laudet̉: colat̉: ab oībꝰ diligat̉: oēs ad eū honores: oīa imperia: oēs opes: oēs deniqꝫ copię cōferant̉. Vir deniqꝫ optimꝰ oīum exiſtīatōe & digniſſimꝰ oī fortuna iudicet̉. Quis tandē erittā demēs ꝗ dubitet utrū ſe eē malit? Profecto qͣſi diuinaret q̄ nobis mala & qūo euētura eſſent ꝓpter iuſticiā. Hoc poſuit exēplūHęc enī populus noſter patit̉ oīa errātiū prauitate. Ecce in eo eſterrore ciuitas ul̓ potiꝰ orbis ip̄e totꝰ: ut bonos & iuſtos uiros tāꝗͣ malos & īpios ꝑſequat̉: excruciet: dānet: occidat. Nā ꝙ ait ne-minē eē tam demētē ꝗ dubitet utrū ſe eē malit. Ille ꝗdē ut is quicōtra iuſticiā diſſerebat hoc ſenſit: male ſapiētē malum eſſe cumbona exiſtimatōe: qͣ bonū cū mala. A nobis aūt abſit hęc amētiaut falſum uero anteponamꝰ. An boni noſtri qualitas ex populipotius pēdebit erroribus: qͣ ex conſciētia noſtra & iudicio dei.Aut aliqͣ nos foelicitas illiciet unꝗͣ ut nō potius uerā bonitatemcū omni malo: ꝗͣ falſaꝫ cū oī ꝓſperitate malimus. Sua ſibi habeātregna reges: ſuas diuitias diuites (ut loꝗtur Plautꝰ) ſuaꝫ uero prudentiam prudentes: relinquant nobis ſtulticiaꝫ noſtrā: quam uel