1Laliud (ut dixi) ꝗͣ deſertio diuinę religionis putanda eſt: que ſolaeffecit ut hō hoīeꝫ charū habeat: eūqꝫ ſibi frat̓nitatis uinculo ſci-at eſſe cōſtrictū. Siꝗdē pater idem deꝰ eſt oībꝰ: ut dei patris cōisbeneficia cū his ꝗ nō habent partiat̉: nulli noceat: nullū premat:nō fores claudat hoſpiti: nō aurē precāti: ſed ſit largus: beneficꝰ:liberalis: quas regias eſſe laudes Tullius exiſtimauit. Hęc eſt ꝑfecto iuſticia: & hoc aureū ſęculū: qd̓ Ioue regnāte primū corrurtum: mox & ipſo & omni eius ꝓgenie cōſecrata: deoꝝ multoꝝcultu ſuſcępto fuerat omne ſublatū.Cap. viI. De aduētu Chriſti aureū ſęculū reſtituētis in electisideſt uerā reformātis religionē. Et ꝙ uirtus innoteſcat: & ꝓbat̉exercitio uicioꝝ: ut liquidū ſit quare deus mala eſſe permiſerit.Ed deus ut parens indulgētiſſimꝰ: appropinquāte ultimotempore nunciū miſit: ꝗ uetus illud ſęculū fugatāqꝫ iuſti-ciam reduceret: ne humanuꝫ genus maximis & ꝑpetuis agitaret̉erroribus. Redijt ergo ſpecies illius aurei temporis: & reddita ꝗdem terrę: ſed aſſignata paucis iuſticia eſt: quę nihil aliud eſt: qͣdei unici ſola pia & religioſa cultura. Sed moueat fortaſſe ali-quē cur ſi hęc ſit iuſticia: nō omni humano generi ſit data nec ineā multitudo uniuerſa cōſenſerit: magnę hoc diſputationis eſt:cur adeo cū iuſticiā terrę daret ſit retēta diuerſitas: quod & alioloco declaraui: & ubicūqꝫ importune inciderit explicabit̉. Nūcdeſignare id breuiſſime ſatis eſt: uirtutē aut cerni non poſſe niſihabeat uicia cōtraria: aut nō eſſe ꝑfectā niſi exerceatur aduerſis.Hanc enī deus bonoꝝ & maloꝝ uoluit eſſe diſtantiā: ut qualita-tē boni ex malo ſciamꝰ. Item mali ex bono: nec alteriꝰ ratio intelligi ſublato altero pōt: deus ergo nō excluſit malū: ut ratio uirtutis cōſtare poſſet. Qūo enī patientia uim ſuā nomēqꝫ retineret:Ii nihil eſſet quod pati cogeremur? Quomo laudem mereret̉ deuota ſua fides: niſi eſſet aliquis qui a deo uellet auertere: Nam &ideo potiores eſſe iniuſtos permiſit: ut cogere ad malū poſſent:ideo plures ut uirtus eſſet precioſa quod rara eſt. Quod quideꝫipſuꝫ Quintilianus egregie ac breuiter oſtendit in capite obuo-luto. Nam quę inquit uirtus eſſet innocentia: niſi laudem raritasdediſſet? Verū qꝛ natura ſic cōparatū eſt: ut odiū cupiditas: irain id quod incubuerint agant cęcos ſupra hominem: uidet̉ culpa