Odem ductus errore Seneca. Quis enim uerā uiā tenereterrāte Cicerone? Philoſophia (inꝗt) nihil aliud eſt qͣ rectauiuendi ratio: uel honeſte uiuēdi ſciētia: ul̓ ars rectę uitę agēdę.Nō errabimꝰ: ſi dixerimꝰ ph̓iaꝫ eſſe legē bene honeſteqꝫ uiuēdi.Et ꝗ dixerit illā regulā uitę: ſuū illi reddidit. Hic plane nō reſpexit ad cōe philoſophię nomē: quę cū ſit in pluris ſectas diſciplinaſqꝫ diffuſa: nihilqꝫ habeat certi: nihil deniqꝫ de quo uniuerſiuna mēte: ac uoce cōſentiāt. Quid pōt eſſe tam falſuꝫ qͣ regulā uitę phīam uocari: in qͣ diuerſitas pręcęptoꝝ rectū iter īpediat &turbet. Aut legē bene uiuēdi: cuiꝰ capita lōge diſſonāt: aut ſciētiāuitę agēdę: in qͣ nihil cōtraria ſępe dicendo: ꝗͣ ut nemo ꝗcqͣ ſciat.Quęro enim utrū ne academiā philoſophiā putet eſſe an non-Negaturū nō arbitror: quod ſi eſt: nihil ergo illoꝝ cadit in phiIoſophiam: quę ut oīa reddat incerta legē abrogat: artem nullaꝫputat: rationem ſubuertit: regulā deprauat: ſciētiam funditꝰ tollit: falſa igitur illa omnia: qꝛ in rem ſemꝑ incertā: & adhuc nihilexplicātē cade̓ nō poſſūt. Nulla itaqꝫ ratio uel ſcientia ul̓ lex bene uiuēdi: niſi in hac unica & uera & cęleſti ſapiētia cōſtituta eſtquę philoſophis fuerit ignota. Nam illa terręna quoniam falſaeſt: fit uaria & multiplex: ſibiqꝫ tota cōtraria eſt. Et ſicut unus eſthuius mundi cōſtitutor & rector deus: una ueritas: ita unā eſſeac ſimplicem ſapientiam neceſſe eſt: ꝙ quicꝗd eſt uerū ac bonūid perfectum eſſe nō poteſt: niſi fuerit ſingulare. Quod ſi philoſophia uitā poſſet inſtruere: nulli niſi philoſophi eſſent boni.Et qui eā nō didiciſſent: eſſent omnes ſemꝑ mali: cū uero innumerabiles exiſtant: & ſemꝑ extiterint qui ſunt aut fuerint ſine ulla doctrina boni. Ex philoſophis perraro fuerit: qui aliquid inuita fecerit laude dignū. Quis eſt tandem qui nō uideat eos homines uirtutis: qua ipſi egent nō eſſe doctores? Nam ſi quis mores eoꝝ diligēter inquirat: inueniet iracūdos: cupidos: libidinoIos: arrogantes: proteruos: & ſub obtentū ſapiētię ſua uicia celātes: domī faciētes ea quę in ſcholis arguiſſent. Fortaſſe mentioraccuſandi gr̄a: nōne idipſuꝫ Tullius & fatet̉ & querit̉? Quotusinꝗt ꝗſqꝫ philoſophoꝝ inuenit̉: ꝗ ſit ita moratꝰ: ita animo ac uita cōſtitutꝰ: ut ratio poſtulat: q̄ diſciplinā uerā nō oſtentationēſcientię: ſed legē uitę putet: qui obtemperet ipſe ſibi: & decretispareat Iuis. Videre autem licet alios tanta leuitate & iactatione: