ſeip̄a ſentiret: ac nō potiꝰ ille laudādus eſſet ꝗ eā tribuit. Potuiteodē mō gr̄as agere cibo & potui: qꝛ ſine his rebus conſtare uitanō poſſit: in ꝗbus ut ſenſus ita beneficij nihil eſt: atqui ut illa corporis alimenta ſunt: ſic animę ſapientia.Ca. xiiij. Quod Lucretius & alij errauerūt opinati ſapiētiā inuentā eſſe ab homine: & nec datā hominibꝰ a creatore. Et qūoCicero ſuis uerbis cōuincit̉. Et ꝙ philoſophia nec ueꝝ docꝫ: necad recte uiuendū inſtruit.Ectius itaqꝫ Lucretius cū eū laudat ꝗ ſapiētiā primus inuenit: ſed hoc inepte: ꝙ ab homine inuētā putauit: qͣſi uero illaꝫ alicubi iacentē homo ille quē laudabat īuenerit: tāqͣ tibias adfontē (ut poetę aiūt) ꝙ ſi repertorē ſapientię ut deū laudauit. Itaenī dicit. Nemo (ut opinor) erit mortali corꝑe cretꝰ. Nā ſicut ip̄apetit maieſtas cognita rerū: dicēdū eſt deus ille fuit. Deus inclytememini: tn̄ nō erit ſic laudādꝰ deꝰ ꝙ ſapiētiā inuenerit: ſꝫ ꝙ hominē fecerit ꝗ poſſet capere ſapiētiā. Minuit enī laudē: ꝗ ꝑtē laudat ex toto: ſꝫ ille ut hoīeꝫ laudauit: ꝗ tn̄ ob id ip̄m deberꝫ ꝓ deohaberi ꝙ ſapere īuenerit. Nā ſic ut ait. Nōne decebit̉ hūc hoīemdiuū numero dignarier eſſe. Vnde apparet: aut Pythagorā uoluiſſe laudare: ꝗ̄ ſe primꝰ ut dixi phūm noīauit: aut Mileſiū Thalēꝗ de reꝝ natura primꝰ tradit̉ diſputaſſe. Sꝫ dū hoīeꝫ quęrit extollere: rē ip̄am dep̄ſſit. Non enī magna ſi ab hoīe potuit īueniri: uerū pōt ut poetę dari uenia. At ille idē ꝑfectꝰ orator ſūmuſqꝫ philoſophꝰ ne gręcos rep̄hēdā: quoꝝ leuitatē ſemꝑ accuſat: & tn̄ ſequit̉ ip̄aꝫ ſapiētiā: quā alias donū: al̓s inuētū deoꝝ uocat: poeticefiguratā laudat in faciē. Grauit̉ etiā quęrit̉ extitiſſe aliquos ꝗ eaꝫuituꝑarēt. Quiſꝗͣ ne inꝗt uituperare uitę parētem: & hoc parricidio ſe inꝗnare audeat: & tā īpie ingratꝰ eē? Nos ergo Mar. Tul.parricidę ſumꝰ: & inſuēdi te iudice in culeū: ꝗ in phīam negamꝰparētē eſſe uitę. An tu ꝗ aduerſus deū tā īpie ingratꝰ es? Nō hūccuius effigiem ueneraris in capitolio ſedentē: ſed illū ꝗ mūdumfecit hoīemqꝫ figurauit: ꝗ ſapiētiā quoqꝫ ip̄aꝫ īter cętera cęleſtiaſua beneficia largitꝰ eſt. Magiſtrā tu uirtutis: aut parentē uitę uocas: ad quā ſi ꝗs acceſſerit: ml̓to ſit īcertior neceſſe eſt: qͣ prius fuerit. Cuiꝰ enī uirtꝰ quę ipſa ubi ſita ſit: adhuc philoſophi non expediūt: cuiꝰ uitę cū ipſi doctores ante fuerint: ſenectute ac morte cōfecti: ꝗͣ cōſtituerīt qūo uiui deceat: cuiꝰ ueritatis īdagatricē