ergo rationē requiris quę pōt efficere ne credas? Si rōnē requiris& quęrendā putas: gͦ nō credis: Ideo enī q̄ris ut eā ſeqͣris cū inueneris: docet te ecce rō: nō eē ueras religiones deoꝝ ꝗd facies? Maiores ne potiꝰ an rationē ſequeris? Quę ꝗdē tibi nō ab alio īſinuata: ſed a te ipſo īuēta & electa ē: cū oēs religiōes radicitꝰ eruiſti.Si rōnem maius: diſcedere te neceſſe ē ab īſtitutis & auctoritatemaiorū: quoniā id ſolum rectum eſt quod ratio pręſcribit. Siauteꝫ pietas maiores ſequi ſuadet: fatere igitur & ſtultos illos fuiſſe: qui excogitatis contra rationem religionibus ſeruiunt & teineptum qui id colas quod falſū eſſe cōuinceris. Sed tamen qm̄nobis tantopere maioꝝ nomen opponitur: uideamus tamē quifuerint maiores illi a quorum auctoritate diſcedi nefas dicitur.Romulus urbem cōditurus: paſtores inter quos adoleuerat conuocauit: cūqꝫ is numerus cōdendę urbi parum idoneus uideret̉:conſtituit aſylum. Eo paſſim confugerūt: ex finitimis locis peſſimi quiqꝫ ſine ullo cōditōis diſcrimine ita cōflauit: ex his oībuspopulū legitqꝫ ī ſenatum eos: ꝗ ętate anteibant: & patres appellauit: quorum cōſilio gereret oīa: de quo ſenatu Proꝑtius elegiaꝝſcriptor hęc Ioꝗtur. Buccina cogebat priſcos ad uerba quirites.Centū illi in prato ſępe ſenatus erat: Curia prętexto nunc q̄ nitetalta ſenatu: Pellitos habuit ruſtica corda patres. Hi ſunt patresquorū decretis eruditi ac prudētes uiri deuotiſſime ſeruiebant:Idqꝫ ueꝝ ac īmutabile omnis poſteritas iudicet: ꝙ centum pellit.ſenes ſenatū eſſe uoluerūt: quos tamen (ut in primo libro dictureſt Pompilius illexit ut uera crederent eſſe ſacra: quę ipſe tradebat. Eſt uero ꝙ illorum auctoritas tanti habeat̉ a poſteris: quosnemo cū uiuerēt neqꝫ ſūmꝰ neqꝫ īfimꝰ affinitate dignos iudicauitCapitulū. Viij. Quod ratione potiꝰ īnitendū ē: & quę miracula ſcripta ſunt ad confirmationem erroris multorum.Vare oportet in ea re eē maxīe in qua uitę ratio uerſat̉ ſibiquēqꝫ cōfidere: ſuoqꝫ iudicio ac ꝓpriis ſenſibꝰ niti ad inueſtigādā & ꝑpendendā ueritatē: ꝗͣ credentem alienis erroribꝰ decipi tanꝗͣ ip̄m rationis exꝑtem: dedit oībus deus ꝓ uirili portione ſapientiam: ut & inaudita inueſtigare poſſent & audita ꝑpendere. Nec ꝙ nos illi temporibus anteceſſerunt. Sapientia quoqꝫ