eſſe detectam. Hac de cauſa lapſacenos aſellum Priapo quaſi inultionē mactare cōſueuiſſe. Apud Romanos uero eūdē ueſtalibus ſacris in honorē pudicitię cōſeruare panibꝰ coronari. Quidturpius? Quid flagitioſius: ꝗͣ ſi Veſta beneficio aſini uirgo eſt.At poeta fabulā finxit. Nū ergo illud eſt uerius? Quid referunthi ꝗ phenomena ſcripſerūt: cū de duabus cancri ſtellis loquūturquas gręci ὀνόυσ uocāt aſellos fuiſſe: ꝗ Liberū patrē trāſuexerint cū amnem trāſire nō poſſet: quoꝝ alteri hoc pręmiū dederit: ut humana uoce loqueret̉. Itaqꝫ inter eū Priapūqꝫ ortum eſſecertamē: de obſceni magnitudine Priapū uictū & iratū interemiſſe uictorē. Hoc uero multo magis ineptū eſt: ſed poetis licetꝗcꝗd uelint. Nō excutio tam deforme myſteriū: nec Priapū denudo: ne ꝗd appareat riſu dignū. Finxerūt hęc ſane poetę: ſꝫ neceſſe eſt alicuiꝰ turpitudinis tegēdę gratia ficta ſint. Quę ſint ergo quęramus. At ea ꝓfecto manifeſta eſt. Nā ſicut lunę thaurusmactatur: quia ſimiliter habet cornua & placat equo perſis radiis hyperiona cinctum: ne detur celeri uictima tarda deo. Ita inhoc qꝛ magnitudo membri uirilis enormis eſt: non potuit eniꝫmōſtro aptior uictima reperiri: ꝗͣ quę ipſuꝫ cui mactatur poſſetimitari. Apud Lindum quod eſt oppidum rhodi: Herculis ſacra ſunt: quoꝝ a cęteris longe diuerſus eſt ritus. Siquidem nonEuphemia (ut Gręci appellāt) ſed maledictis & execratione celebrantur. Eaqꝫ pro uiolatis habent: ſi qn̄ inter ſolemnes ritus uelimpudenti alicui exciderit bonum uerbū. Cuiꝰ rei hęc rō redditur: ſi tamen ulla eſſe in rebus uaniſſimis poteſt: Hercules cū eodelatus eſſet famēqꝫ pateretur: aratorem quēdam aſpexit operātem: ab eoqꝫ petere coepit ut ſibi unū bouem uenderet. Enīueroille negauit fieri poſſe: quia ſpes ſua omnis colendę terrę duobꝰillis iumentis niteretur. Hercules ſolita uiolentia uſus: qꝛ unū accipere non potuit: utrūqꝫ ſuſtulit. At ille infolix cū boues ſuosmactari uideret: iniuriam ſuam maledictis ultus eſt: ꝗd̓ hominieleganti & urbano gratiſſimum fuit. Nā dum comitibus ſuisepulas apparat: dūqꝫ alienos boues deuorat illum ſibi amariſſime conuiciantē cui riſu & cachinis audiebat. Sꝫ poſtꝗͣ Herculidiuinos honores ob admirationem uirtutis deferri placuit a ciuibus ei ara poſita eſt: quam de facto βοῦξυτον. ideſt bouis iugū nominauit: ad quā duo uincti boues immolarērur: ſicut illid 4º.