nihil pręter iuſſum ac uolūtatē dei faciāt. Nec tn̄ illi ſunt: ꝗ uulgo colunt̉: quoꝝ & exiguus & certus eſt numerꝰ. Ꝙ ſi cultoresdeoꝝ ipſos eos ſe colere putant: quos ſummi dei miniſtros appellamus: nihil eſt ꝙ nobis faciāt inuidiā qui unum dicamꝰ multos negemus. Si eos multitudo dilectat: nō duodecim dicimꝰ:aut trecētos ſexagintaquinqꝫ (ut Orpheus) ſed innumerabiles eēarguimꝰ eoꝝ errores in diuerſum: qui tam paucos putant. Sciāttn̄ quo nomīe appellari debeāt: ne deū ueꝝ uiolēt: cuius nomenexponūt dū pluribꝰ tribuūt. Credāt Apollini ſuo: ꝗ eodē illo reſpōſo: ut Ioui pͥncipatū: ſic etiā cęteris dijs abſtulit nomē. Tertius enī uerſus oſtēdit dei mīſtros: nō deos: ſed ueꝝ angelos appellari oportere: de ſe ꝗdē ille mētitus eſt: ꝗ cū ſit e numero dęmonum angelis ſe dei aggregauit: deniqꝫ in alijs reſpōſis dęmouem ſe eſſe cōfeſſus eſt. Nam cum interrogaretur: quomodo ſibi ſupplicari uellet: ita reſpōdit. πάνσοφε παντοδιδακτεδάιὀλοῦστροφεκλύρί δῶιμον. ideſt: omnia ſapiēs: omniadocte: qui per multa uerſaris exaudi dęmon. Itē rurſus cū p̄cesin Apollinem ſminthiū rogatus exprimeret ab hoc uerſu exorſus eſt. ἀρμονίη κόσ μοῦ φαέσολεκαί σόφε δαιμον. ideſtcaptatio mundi fere totius ſapientię dęmon. Quid ergo ſupereſt niſi ut ſua cōfeſſiōe uerberibꝰ ueri dei: ac poene ſb̓iaceat ſempiternę: Nam in alio reſpondit. Aαίμονεσ ὀι φοιτοσι περιχθονακαί πέρί πόντον ἀκάματοι δάμανταί ῦπάί μαστιε ιθέοιο. I. dęmones qui pergunt circa terram & circa pōtuminfeſſi domantur ſub uerbere dei. De utriſqꝫ generibus in ſecundo libro diſſeremus: interim nobis ſat eſt: quod dum ſe honorare uult: & in cęlo collocare confeſſus eſt id: quod res ſe habetquomodo ſint appellandi: qui deo ſemper aſſiſtunt. Retrahātergo ſe homines ab erroribus & abięctis religionibꝰ prauis parentē ſuū: dominūqꝫ cognoſcāt: cuius nec uirtus exiſtimari pōtnec magnitudo ꝑſpici: nec principiū cōprehēdi: cū ad illū mentis hūanę intentio & acumē & memoria ꝑuenerit: quę ſi ſubductis & cōſūmatis oībus uijs ſubſtitit. Hęret deficit: nec ē aliꝗdulterius quo ꝓgredi poſſit: ueꝝ ꝙ fieri nō poteſt: quin id qd̓ ſitaliquando eſſe coeperit: conſequens eſt: ut quoniam nihil anteillū fuit: ipſe ante omnia ex ſeipſo ſit ꝓcreatus: ideoqꝫ ab Apolline. ἀυτόφύησ. ideſt ex ſe ortꝰ. A Sibylla. ἀυτότενησ. ideſt