utiqꝫ facillimū eſt exequi hāc ꝑtē quālibet copioſe. Sꝫ ꝙ multurinter ph̓os agitata res eſt: & prouidētiā tollētibꝰ: ſatis reſpōſuꝫuidet̉ ab homībus argutis & eloquētibꝰ: & de ſolertia diuinę ꝓuidētię ꝑ totū hoc opus: qd̓ ſuſcępimꝰ ſparſim dicere nos neceſſe eſt. Omittamꝰ hāc in pręſenti queſtionē: quę cū cęteris ſic cohęrꝫ: ut nihil a nobis diſſeri uideat̉: ut n̄ ſil̓ de ꝓuidētia diſſerat̉.Capi. iij. An poteſtate uniꝰ dei mūdꝰ regat̉: an multorum.It igitur noſtri operis exordium quęſtio illa cōſequēs acſecūda. Vtrum poteſtate unius dei mundus regat̉: an nemultorum. Nemo eſt: ꝗ deū ſapiat rationem: qi ſecum putet:ꝗ nō unū eſſe intelligat: ꝗ & condidexit omnia: & eadeꝫ quę cōdidit uirtute moderet̉. Quid enim multis opus eſt ad mūdi regimen ſuſtinendum: niſi forte arbitremur ſi plures ſint: minushabere ſingulos neruorum atqꝫ uirium? Quod quidē faciunt hiꝗ eſſe multos uolunt: ꝙ neceſſe eſt imbecilles eſſe: ſi ꝗdē ſinguliſint auxilio reliquoꝝ: tantę molis gubernaculum ſuſtinere nonpoſſent. Deus aūt ꝗ ē ęterna mens: ex omni utiqꝫ parte perfectecōſumatęqꝫ uirtutis eſt. Quod ſi uerū eſt: unꝰ ſit neceſſe eſt. Poteſtas enī uel uirtus abſoluta retinet ſuā propriā firmitatē. Id autem ſolidū exiſtimandū eſt: cui nihil decedere: id perfectuꝫ: cuinihil poſſit accedere. Quis dubitet potentiſſimum eſſe regem:ꝗ totius orbis habeat imperiū? Neqꝫ immerito cū illiꝰ ſint: quęubiqꝫ ſint omnia: cum ad eum ſolum omnes undiqꝫ copię cōgerantur. At ſi plures partiātur orbem: minus certe opum: minusuirium ſinguli habebunt: cum intra pręſcriptam portionem ſequiſqꝫ contineat. Eodem modo etiam ſi dij plures ſunt minusualebunt: alijs tantundem in ſe habentibus. Virtutis aūt ꝑfecta-natura in eo pōt eſſe: in quo totū eſt ꝗͣ in eo in quo pars exiguade toto eſt. Deus uero ſi ꝑfectus eſt: ꝙ perfectus eſt: ut eſſe debetnon poteſt eſſe niſi unus: ut in eo ſint omnia. Deorū igitur uir-tutes ac poteſtates infirmiores ſint neceſſe eſt: qꝛ tantuꝫ ſingulisdeerit: quantum in cęteris fuerit: ita quanto plures tāto mino reserunt. Quid quod illa ſumma reꝝ poteſtas ac diuina uis: ne ſel̓-quidem diuidi poteſt. Quicquid enim capit diuiſionem & in-teritum capiat neceſſe eſt. Si autem interitus procul eſt a deo: ꝙb z.