Contra ſtoicos dicentes in deo fore gratiam ſed non iram. Cap..v. Exiſtimantur ſtoici.Quod deus iraſcitur. Cap. vi. Hę ſunt de deo:Quod philoſophi errant. & ꝙ homines ab aliis animantibus ma-xime differunt religione: q̄ hominis eſt ꝓpria. Cap. vij. Cū ſępeContra epicurum religionem ſubuertentem. & ꝙ religio ſit habēda. Cap. viij. Diſſoluitur autem.Varias opiniones de mundi opificio: & gubernatione enumerat.Cap. ix. Cum ſententię philoſophorum.Quod mundus dei prouidentia factus ſit & gubernetur. Ca. x.Qui nolunt diuina prouidentia.Vtrum unius dei an plurium deorum prouidentia mūdus rega-tur & conſtet. Cap. xi. Quoniam conſtitit.Quod religio ſit: & hominis ſit. Cap. xij. Nunc quoniam.Quod omnia tam bona ꝗͣ mala hominis gratia facta ſunt. Cap..xiij. Si conſideret aliquis.Cur deus fecerit hominem. Cap. xiiij. Sequitur ut.Vnde ad hominem peccata perueniant. Cap. xv. Hic fortaſſe.Quę materia ſit in deo miſerationis: gratię: uel irę. Cap. xvi.Quęrit qui ſpiam.Quod deus admīſtrat mundum: & regit hominum actus: & ꝑ cō-ſequens iraſcitur. Cap. xvij. Deus inquit epicurus.Quod ſine ira peccata non corriguntur. Cap. xviij. Quid opus.Quod homo ex corpore uitia: & ex anima uirtutes habeat. & ꝙ cuuelit deus homines bonos: eoꝝ uitiis iraſcitur. Cap. xix. Sꝫ quo.Quod malorum foelicitas irę dei nō contradicat. & ꝙ ſit deus patientiſſimus. Cap. xx. Si poteſt igitur.Si deus iraſcitur: cur hominem iraſci ꝓhibeat. Cap. xxi. Suꝑeſt.Epilogus & inductio auctoritatum Sibyllę erithręę ad iram deiprobandum. Cap. xxij. Hęc habui.Auctoritatibus aliarum Sibyllarum iram dei probat. Cap. xxiij.Verum quia plures.Concludit deum amandum: uerendum: honorificandum & me-tuendum. Cap. xxiiij. Quapropter nemo.Lactantii Firmiani de opificio deiuel formatione hoīs Capitula ſequūtur.