pr̄ie. plus accēdunt exēpla ꝙͣ alta predicamēta. FBſtinentia tenetur cū quis. cum debitiscircūſtantijs vtitur cibo ⁊ potu medio mō. nonſe āggrauando ut ſit tepidus ad orandū laborandum ⁊cͣ⁊ non ſe exhauriendo ad dei nutū utſit inutilis. Remediū eius eſt feruenter ſe daread cibum ſpūalem. ſicut ad ſacram ſcripturamExemplū. Cōuenerūt duo frēs. qui orātes ⁊ legentes ꝑ duos dies ⁊ noctem. obliti ſūt cibumſcilicꝫ pulmientū qd̓ comedere ꝯſueuerat. L Eniuolētia a. patiētia. cū quis in ardius ⁊ aduerſis ſuſtinendis dicit. Merito hec patior. qꝛ xp̄uſqui innocens fuit. quāta pro me paſſus eſt. Au-diat criſtū dicētē ſibi. Si me penſatis. nichil eſtqd̓ vos tolleratis. Exemplū de diſcipulo ph̓y. qͥmale tractatus riſit diceus. Iniurias hic gratiſrecipio. pro quibꝰ tribꝰ anis munera dedi ¶ A-ſtitas tenetur. ſi abſtinentia ſeruatur. ⁊ cor a cō-gitacōnibꝰ. ⁊ ſenſus ab illicitis reſeruet̉ ⁊ corpꝰcaſtigat̉. Exēplū. ſtūs bn̄dictꝰ tēptatꝰ libidiecorpus ſuū vepribꝰ lacerauit. Beatus bernard̓aquis frigidis refrenauit Iqſcretio teneturcū quis tenet mediū in om̄ibꝰ. ne ſit nimis feruidus. aut nimis tepidus. Exemplū. Interrogantibꝰ diſcipul̓. Btus anthoniꝰ ꝯcluſit. diſcrecōem eſſe mir̄em virtutū. Et idem vult. Btūs bn̄dictus. Valꝫ autē ad hanc diuerſificare operaſua. Verſus. Nunc lege. nunc ora. nūc cū feruoe̓labora. Sic erit hora breuis et labor ille leuis .ſ.in de oLeuacō mētis in deum. hoc ē ꝯtemplaco. tenetur. cū qͥs excludit ex corde ſuo vaītates