☞Vloſum nō eſſe. Onorare om̄es hoīnes¶ Nomi locōo ⁊ tꝑe deū reſpice̓. H Aritate cōci-nuam hr̄e. AEctōnes ſtans libenter audire.Aledicentes bn̄dicere. ¶ Vn iurare ne for-tē ꝑiuret. ¶Racōni frequenter in cūbere. ¶ Receptis ſuꝑiorū obedire. Ve dicūt prelati facere. VIſum multū non amare. E Pem ſuamdeo cōmittere ¶ Imere diem iudicij ¶ Itameternā oī ꝯcupīa ſpūali deſiderare. XPo oīnonichil p̄pone̓ lū ⁊ inuidiā nō hr̄e. Faciētibꝰaūt hoc ꝓmittit ſcūs bn̄dictus p̄miū qd̓ oculuſnō vidit ⁊cͣ. Si aūt querit̉ vbi pn̄t hec cuſtodiri℟endetur ꝙ difficult̓ in ſeculo. Ideo dicit in regl̓aOfficium ⁊cͣ.Tvult joh̓es Gerſoij cancellariꝰ pariſien̄. Ad inflāmacōꝫ d̓ini amoris vꝫinſpectō precedētiū ſcōꝝ. q̄ nobiſ ꝓpōnunt̉ adimitacōeꝫ in actibꝰ virtuoſis. ut ī obediētia. huīlitate. pacīa. quoꝝ interceſſioē ⁊ imitacōe pōt hō ꝓfice̓. Et hec vocatur via imitatīa. Vn̄ꝓ exēplo ponit̉ hoc alphabetū. ⁊ ꝑ talē mod̓ poſſet ſibi hō ex legendis ſcōꝝ. modū viuendi ſibicollige̓. Iuxͣ illd̓ aͣ. coꝝ. ij. hic te doceat huīlitatē.hic paciam ⁊cͣ. Quilibet enī ſcūs ē nob̓ exēplūalicuius virtutis. ¶ Abroſius eſt nobis exemplum magne confidentie. id eſt ſpei de bonitate dei. Vnde ait. Non timeo mori. quia̓ habemꝰbonum dominū. L Ernhardus. eſt nobis exemplū eximie huīlitatis. qͥ ut fumiū reputauithoīes. ⁊ alte ꝯtēplacōis qͥ eleuatus in deū toͣ diepenes lacū eqͥtauit ⁊ deſero vbi lacꝰ eēt ignoͣuit