cum non prodierit in publicum qn̄banna ſecundū conſuetudinē in eccleſijs edebant̉: vtrū vox ſue debeataccuſatōis admitti merito queri poteſt. Suꝑ quo ſic duximꝰ diſtinguēdū ꝙ ſi tꝑe denūtiatiōis premiſſe isqui iam ꝯiunctos impetit exͣ dioceſim exiſtebat: vel alias denuntiationon potuit ad eius notitiā peruenire: utputa ſi nimie infirmitatiſ feruōre laborans ſane mentiſ patiebaturexiliū: vel in annis tam teneris cōſtitutus: ꝙ ad ꝯprehenſionē taliū eiusetas ſufficere non valebat: ſeu aliacauſa legitima fuerit impeditus: eiꝰaccuſatio debet audiri: alioꝗn cumrationabiliter preſumatur: ꝙ denūtiatōnē publice̓ factā idem exiſtensin ipſa dioceſi minime ignorauit: tāqͣꝫ ſuſpectus eſt ꝓculdubio repellēdus: niſi proprio firmauerit iurameto: ꝙ poſtea didicerit ea que obiecerit: ⁊ ad hoc ex malicia non procedit: quia tunc etiam ſi didiciſſet abillis qui denuntiationis tempore ſiluerunt: claudi non debꝫ eiſdeꝫ aditus accuſandi. quoniam ⁊ ſi ab impetitione huiuſmodi culpa de ſilentio tali contracta illos excluderet:iſte tamen amoueri nequiret cū culpabilis non exiſtat:De diuoEX concilio apud vurmaciam.Iqua mulier in morteꝫmariti ſui cum alijs conſiliata eſt: ⁊ ipſe aliquemillorum ſe defendendo

occiderit: poteſt ipſe poſt mortemvxoris ſi volue̓rit aliam ducere: ipſa autē inſidiatrix penitentie abſqꝫſpę coniugij ſtet ſubiecta.Lexander tertius.Ueſiuit a nobis: ⁊. jͣ. Noſ itaqꝫt. reſpondemus: ꝙ mulier profurto vel aliō crimine viri ſui: niſi fidei ſue religioneꝫ corrumpere velitab eo ſeꝑari non debet: verum ſi cōiugem ſuam ad infidelitatis maleficium contradixerit a viro poterit ſeparari: ita ꝙ ei nubere alij non licēbit: quia licet ſeparentur: ſemper tamen coniuges erunt: in uiriſ quoqꝫpreſentis ſententie forma ſeruetur.Dem ambien̄: epiſcopo.Orro de comite pontini quib. vxorem ſuam abſqꝫ iudicioeccleſie dimiſit: quia eam cognataꝫfuiſſe vxoris defuncte proponit: prudentia tua cognoſcat: ꝙ ſi etiam parentela eſſꝫ publica ⁊ notoria abſqꝫiudicio eccleſie ab ea ſepārari nonpotuit: quare ipſum ad eam recipiendam que petit reſtitutionem ipſius diſtricte compellas. quam ſi recipere noluerit eum ⁊ ſuperinductaꝫvinculo excommunicationis aſtringas. ¶ Preterea de. h. qui cognatam ſuam duxit vxorem reſpondemus: ꝙ non apparentibus accuſatoribus ⁊ parentela manifeſta ſeupublica exiſtēte: quod credibile nōeſt: niſi eſſent in primo gradu ve̓l ſecundo: tui officij intereſt matrimonia illa adhibita grauitate diſſoluere que illicite contracta noſcuntur.

t ¶ Non potuit. qꝛ erat in femotis ꝑtibus .ſi. xvii. q. ii. ſi ꝗs incognitus.k ¶ Feruore. xv. q. i. illa. ⁊. xvii. q. i. gonſaldus. ⁊ sͣ. de regula. ſicut tenor.l ¶ In annis. Sed qūo pōt h̓ eſſe: ꝙ iſte in talibus ānis denūtiatōem factānon ꝯp̄hendat: ⁊ ad impedimentū ꝯͣhendū habilis videat̉: qꝛ vr̄ ꝙ impedimentū debeat ſcire tp̄e ꝯͣcti mr̄ionij? ſed pōt eſſe ꝙ tūc neſciebat: nec ſufficicꝰbat etas ad hoc: ſicut nec adꝯprehenſionē denūtiatiōis⁊ tn̄ poſtea potuit ſcire īpedimentū ut. jͣ. ſequit̉: tn̄ tēꝑedenūtiatōis eius etas ſufficere nō valebat: qꝛ etas illaneſcit quid videat. C. d̓ fal.mo. l. i. ⁊ ar. sͣ. de ſponſ. tuefraternitatis.m ¶ Publice. ⁊ id̓o nullipōt ignorare. xvi. di. quoddicitis. ⁊. xii. q. ii. qui ⁊ hūanis. ⁊ sͣ. de poſtu. c. i. ar. lxxxii. di. propoſuiſti.n ¶ Repellendus. ⁊ ita quiinfra tp̄s ꝯſtitutū nō ꝓpōitius ſuū: poſtea repellit̉ ⁊ abaccuſatōne ⁊ a teſtīonio. ar.sͣ. de clā. deſpō. cū inhibitōa ꝯͣrio. ⁊. C. de ingenu. diffamari. ⁊ sͣ. de ꝓba. lꝫ. Sednūꝗd admittunt̉ ad deandū; vr̄ ꝙ ſic: cū ⁊ iuramētū ei nō obſtaret. sͣ. de iureiuran. quēadmodū. ⁊. ar. sͣ.de cog. ſpi. tua. dicas ꝙ nōeſt admittēdus: cū ſit ſuſpectus ut h̓ dicit: ⁊ ſuſpecte ꝑſone remoueāt̉ a denūtiatōne ſicut ab accuſatōne. jͣ. deac. cū dilectus filius. ⁊ sͣ. d̓ſymo. cū in tua. naꝫ cui vnavia aliquid ꝓhibet̉: alia viaad idē nō dꝫ admitti. sͣ. deꝓcu. tue. cū ſuiſ ꝯcor. ibi poſitis. ⁊ ita taciturnitas nocetaccuſare volēti: niſi forte tacuit: qꝛ nō habuit tūc ꝓbationē. ii. q. vii. pleriqꝫ. Et iōdixi forte: ꝙ lꝫ tunc nō hr̄etteſtes: ipſemet potuit īpedire mr̄ioniū ꝯͣhendū: vn̄ nōꝓdeſt: ꝙ ꝓpter hoc tacuit. sͣ. de ſpō. p̄terea. ⁊ sͣ. de teſti. ſuꝑ eo. ⁊ ſola fama īpedit mr̄ioniū. sͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. c. ii. taciturnitas v̓o ip̄oꝝ ꝯͣhētiū nō p̄iudicateiſ. ar. sͣ. d̓ reſt. ſpo. ex ꝯq̄ſtiōe. ⁊ sͣ. d̓ clā. d̓ſpō. cū īhibito. ⁊. jͣ. d̓ ſē. ex. īꝗſitōi.o ¶ Iuramento. ſic. sͣ. de teſti. p̄ſentiū. ⁊ sͣ. de excep. paſtoralis. Itē noͣ. hic ꝙplus valet iuramentū vnius qͣꝫ preſumptio iuris: qꝛ per iſtud iuramentū elidit̉ iuris preſumptio. xxxv. q. iii. extraordinaria.p ¶ Excluderet. hic habes ꝙ aliꝗs admittit̉ ad accuſādū cuius auctor repellit̓: ſecus ē in teſtibꝰ. sͣ. de teſti. lꝫ. ⁊. jͣ. de hereti. fraternitatꝭ. ar. Sꝫ q̄ eſt rō diuerſitatꝭ? dic ꝙ aliud ē in accuſatore ⁊ aliud in teſte. modicū p̄iudiciū fit: ſi accuſator admittit̉ cuiꝰ auctor repellit̉ ꝑꝑ culpā ꝓpriā: ⁊ iſte culpabil̓ nō exiſtit⁊ ad dictū accuſatoris nll̓a fit ꝯdēnatio niſi adſint legitimi teſtes: ſꝫ ad dictūteſtis qui ꝯdemnat̉: ⁊ iō debēt eſſe tales auctores ut ipſoꝝ dicta ſufficerēt adhoc ut illi admittant̉ ꝗ cām habuerūt ab eis. ar. C. de acꝗ. poſ. vicia. Sꝫ nūquid ſtatī elapſo termīo obſtabit talis taciturnitas? vr̄ ꝙ in ꝯtinēti: niſi infraterminū accuſet. xxxii. q. ii. mulier. ar. sͣ. de of. dele. cū oliꝫ. ff. de le. ii. cū ꝗdāin fi. ⁊. ff. ad mace. ſi filius. ar. ꝯͣ. xx. q. ii. puella. vbi vſqꝫ ad annū ⁊ diē tutores ⁊ parētes puelle que ſacrū velamē aſſumpſit: ꝯͣdicere pn̄t vltra nō: ut ibivel ſaltē vſqꝫ ad. x. dies. ff. de ꝯſti. pecu. promiſſor. ⁊. C. qūo ⁊ qn̄ iud. ab eo.io. dixit ꝙ taciturnitas iſta cū quodā tꝑamento intelligi dꝫ. ar. ff. de ſolū. qd̓dicimus. ⁊. ff. ex qui. ca. ma. ab hoſtibus. §. vl. ⁊ bn̄ facit ad hoc. sͣ. de loca.c. pe. ⁊. vl. Ego credo ꝙ qͣꝫdiu res eſt integra ꝙ pōt dos admitti. ꝯͣcto veromr̄ionio de preſenti non vr̄ audiendus tanqͣꝫ ſuſpectus: ſi potuit infra tp̄sprocedere ⁊ denuntiare impedimentum.Iqua. voluerit qꝛ qͣꝫtū ad hoc: quo minꝰ ꝯͣher̄ poſſit poſt mortē vxoris cū tale hōicidiū directe nō fuerit volūtariū nō īpedit: ⁊ hōicidiū

non impedit matrimoniū contrahendum: niſi in caſibus. xxxiii. q.ii. interfectores. ⁊. c. admonere. ⁊. jͣ. de pe. ⁊ re. c. ii. niſi ſint iuuenes:ut. c. interfectores. ⁊. e. cā. in. c. in adoleſcētia. ⁊ tunc diſpenſatiue.b ¶ Inſidiatrix. lꝫ mulier iſta nō fuit ꝯſecuta effectū: nihilomīꝰ punūquo ad legē ꝯiugij. ⁊ ē ar. ꝙ conat̉ ſine effcū punit̉. ſi. li. di. ſiꝗs poſt⁊ de pe. di. i. ſiꝗſ cūtelo. ⁊ sͣ. de biga.nuꝑ. ⁊. c. vlt. Et ar.ꝯͣ. sͣ. de ſpō. c. vl. cūſuis ꝯcor. ibi poſivbi de hoc: tamē ſiꝯͣheret teneret.¶ ¶Ueſiuit. vel alio crimine. ꝓnullo crīe poteſt virdimittere vxorē velvxor viꝝ. vl̓ pro aliquo qd̓ ei ꝯtīgat. x.xxii. q. i. ī ꝯiugio. ⁊q. v. ſi ꝗs vxorē: p̄cepit: p̄ceptuꝫ. ⁊. q.vii. om̄s cauſatōesniſi ꝓ crīe fornicationis. ut in. c. p̄diciꝭvel ꝓ ſpūali fornicatōne. xxviii. q. i.idolatria: ⁊ h̓ etiā ſiviro ſuo mortē machinet̉. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ ſitalis turpis ꝯditioin mr̄ionio appōat̉ſi furtū feceris ꝓ n̄adiecta hr̄. sͣ. de cōdi. ap. c. vlti.d ¶ Nō licebit. cuꝫmr̄ioniū eoꝝ ſit ratū ⁊ ꝯſumatū: ſecūſeſt de mr̄ionio infideliū. jͣ. e. qͣꝫto. ⁊. c.gaudemus.e ¶ Coniuges erūt.qd̓ vinculū cōiugiſemel habitū nūqͣꝫamittit̉ viuentibusꝯiugibus etiā ſeꝑatis. xxxii. q. vii. c. ii.⁊. iii. ſicut nec bapꝰtiſma vel ordo. i. q. i. ꝙ quidam. v̓. cum videamus.f ¶ In viris. quia vir ⁊ vxor non ad imparia iudicantur. xxxii. q. i. ſiquis vxorem. ⁊. q. v. precepit. ⁊. q. vii. apl̓us. la.p Orro. notoria. ar. ꝙ in notorijs ſeruandus eſt ordo iuris. ar.xi. q. iii. eoꝝ. ⁊. xxiiii. q. i. pudēda. in fi. ⁊. iii. q. v. qꝛ ſuſpecti. ar.ꝯtra. ii. q. i. de manifeſta. ⁊. jͣ. de accu. euidentia. ⁊ sͣ. de iureiurā. adnoſtram. ⁊. ff. ad. l. aol̓. proinde. in fi. So. quo ad ſentētiā. ſemperſeruandus eſt ordo iuris: quantum ad alia non.h ¶ Seꝑari. xxxiii. q. ii. ſeculares. xxxv. q. vi. multoꝝ. ⁊ eſt rō qͣre: qꝛſnīa diuortij pena eſt: ⁊ pena nō eſt inferēda niſi ꝑ iudicē. xxxiii. q.ii. §. in hoc. ⁊. C. ut nemo ius ſibi di. ꝑ totū. ⁊. C. de iude. nullus.i ¶ Petit reſtitutōem. reſtitutio .n. faciēda eſt. sͣ. de offi. dele. cām matrīonij. ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. ex ꝯqueſtione. ⁊ sͣ. ut li. nō ꝯte. accedēs. ii.in fi. ar. ꝯͣ. sͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. vbi dicit ꝙ ſi ꝓbatōes in ꝯtinēti ſuntparate non eſt facienda reſtitutio ergo multominus eſt faciēda vbinotoriū eſt impedimentū ut hic. dic ꝙ facienda eſt preterqͣꝫ ad carnalē copulam: ut intelligas iſtā decre. ẜm illam.k ¶ Superinductā. ſic. sͣ. de ſpon. veniens.l ¶ Seu publica. ⁊ ſi manifeſta nō eſſꝫ vel publica. dūmō fama eſſetꝙ eſſent ꝯſanguinei ī gradu ꝓhibito ex offō ſuo poſſꝫ ep̄s inꝗrer̄⁊ ꝯpellere vt ꝗcūqꝫ veritatē ſciret ꝑhibeat teſtīoniū. xxxv. q. vi. ep̄sin ſynodo. ⁊ sͣ. de teſti. cog. p̄terea. ⁊ sͣ. de of. or. c. i. ⁊. ii. q. i. deꝰ omnipotens: īmo quilibet tenet̉ denūtiare eccl̓ie. sͣ. de cog. ſpi. tua.m ¶ Uel ſecūdo. ⁊ ita vr̄ ꝙ ꝯſanguinitas vltra ſecundū gradū nonpoſſet eſſe notoria: ſꝫ fama eſſe publica pōt. xxxv. q̄ vi. ſi duo.