Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
246r
Einzelbild herunterladen
 

omni diligentia requiſitus: etiam ſinequiuerit inueniri: teſtes reciꝑe poteris: ⁊ fine canonico iudicium terminare. LLemens tertius.Nobis eſt queſitū: vtruꝫ aliqui¶ſuꝑ accuſatione matrimonij nihil voce propria deprom̄tes debeant per ſolā chartule conſcriptōemadmitti. Ad hoc reſpondemus ꝙin talibus niſi qͣꝫtum ad p̄ſumptionem nullius momēti eſt conſcriptōquo ad ſententiā proferendam: niſialia legitima adminicula ſuffragentur.ILemens papa florentino ep̄o.Idetur nobis: ⁊. jͣ. Quod parēſtes fratres ⁊ cognati vtriuſqꝫſexus in teſtificatōe ſuoꝝ ad matrimoniū coniungendum vel dirimēduꝫ admittantur: tam antiqua conſuetudine qͣꝫ legibus approbatur.Ideo .n. maxime parentes: ⁊ ſi defuerint parentes proximiores admittuntur: quoniā vnuſquiſqꝫ ſuam genealogiam cum teſtibus ⁊ chartistum etiā ex recitatione maiorum ſcire laborat. qui enim melius recipidebent: qͣꝫ illi qui melius ſciunt: etquorum eſt intereſſe: ita ut ſi non interfuerint: ⁊ conſenſuꝫ non adhibuerint: ſecundū leges nulluꝫ fiat matrimonium. quod vero legitur: pater non recipiatur in cauſa filij nec filius in cauſa patris: in criminalibuſcauſis ⁊ contractibus verum eſt. inmatrimonio vero coniungendo etdiſiungendo ex ipſius coniugij prerogatiua ⁊ quia fau̓orabilis res eſt:congrue admittuntur.

Dem. Nſuper adieciſti: ꝙ aliquis cūquadam innubili puella cōtraxit que tandem etatis metas attingens: ab illo pluries cognita cōtramatrimoniuꝫ proclamauit: aſſerēsſe ſemper ab initio diſſenſiſſe: quodper teſtes proͣbat famā ⁊ conuerſation p̄claros. In hoc itaqꝫ caſu ſentimus: quod aduerſus matrimonium audiri non debet: que ante cognitionem ſui legitimum annum attingens: cum potuit minime reclamauit. ſicut enim ante legitimū conſenſuꝫ qui in duodecimo anno ſpectatur: potuit diſſentire: ſic poſtqͣꝫ legitimo tempore accedente ſemel etiam copule carnali conſenſit: ex ratihabitione ſibi ſuper hoc ſilentiumnon ambigitur indixiſſe.Nnocentius tertius archiep̄oprepoſito ⁊ priori ſancte marie dealbanen̄. genuen̄.Ignificante. m. de canula noſtro eſt apoſtolatui declaratumꝙ cū .n. duxiſſet legitime in vxorems. mater ipſius viſa eſt matrimoniūaccuſare: ut ab eo pecuniam extorqueret: ⁊ licet intellectui ſuo prauanon poſſint opera reſpōdere: nihilominus vult habere pecuniam: utab accuſatione deſiſtat. Cum igiturnon ſit malicijs hominum indulgēdum mandamus quatenus ſi ē ita:ipſam ab accuſatione matrimonijrēpellentes eideꝫ ſuper hoc ſilentiūponatis.Dem.Um in tua dioceſi: ⁊ infra. Sivero poſt contractum matrimoniū aliquis appareat accuſator

nueniri: illa culpa loco ꝯtumacie habetur: ut contra eū procedaturnec debeat mulieri obeſſe: que in culpa non fuit. iniquū eſt .n. aliuꝫalterius odio pregrauari. C. de inoffi. teſta. ſi quis in ſuo. ad fi. necpropter hoc ius mulieris debet ꝑire: maxime cū habeat legitimosteſtes ⁊ accuſatores: ⁊ tāto tꝑe fuerit expectatus: ⁊ cū diligētia reꝗſitus. vnde ꝓcedi potuit cōtra illū. ⁊ illadecre. qm̄. non cōtradicit: ſi tu bn̄ videas illā: qꝛ ibi dr̄cū ſine culpa ſit abſens: ⁊ nō malicioſa volūtate: h̓ ergoculpa ⁊ malicia facientibus eſt abn̄sſed p̄ſumptō ī hocvr̄ cōtra mulierē: ꝙeo preſente tāto tēpore tacuit: ſed preſumptio tollit̉: ſi teſtes ⁊ accuſatoreſ legitimi ſunt. ꝓut dr̄jͣ. e. cū in tua. Quidā dicūt ꝙ corrigr̄per illam decr. qm̄⁊ ei ſtandū eſt. Itēſic contra vr̄. sͣ. ti. ꝓxi. ꝑlatū. ſed ibi nōagit̉: an ſnīa tenuerit vel non: ſed anfilij legitimi eſſent.Nobis. accuatiōem. lꝫ lr̄aiſta vleat̉ intellida de accuſatore tn̄de teſte potius ītelligitur: d̓ vtroqꝫ tn̄eſt veꝝ. de accuſatore habemus. ii.vlti. p̄ſcripta. qd̓ eſtde teſte veſimilit̓.ii jteſtibus .n. ⁊ nō tenalibꝰiſſtimonijs eſt credēim eſt. ingendo etdū. iii. q. ix. teſtes. ⁊iugij presͣ. de cohab. cleri. ⁊gres eſt:mulie. tua nos. ⁊ ꝙdebeat intelligi deteſte colligitur ex illa littera: niſi qͣꝫtuꝫad preſumptionem ⁊cͣ. quia ſententia ad dicta teſtium profertur nōad dicta accuſatoris.g¶ Ad p̄ſumptōem. no. ꝙ p̄ſumptio nō ꝓbat: niſi ſit violēta. xxxiiq. i. dixit. ⁊. ii. q. i. pͥmo. ⁊ eſt hoc regulare. ff. de teſti. l. iii. §. idē diuꝰ.⁊. iii. q. ix. teſtes. ⁊ sͣ. de coha. cle. ⁊ mu. tua. tn̄ p̄ſumptio coadiuuatſi adſint alia ſuffragia. sͣ. de ſuc. ab inteſt. cū dilectus. ⁊ sͣ. de teſti. p̄terea. ⁊ sͣ. de preſump. illud. ⁊. c. iii. ⁊ ꝓpter p̄ſumptōem defert̉ iuramentū qn̄qꝫ actori qn̄qꝫ reo. ⁊ sͣ. de iureiurā. c. vl. hic vero ꝯͣ mr̄ioiiū nō defert̉ iuramentū. sͣ. de eo ꝗ cogno. ꝯſan. vx. ſue. ſuꝑ eo.u Idet̉. antiqua ꝯſuetudine. No. ꝙ antiqua ꝯſuetudo ꝓ legeſeruāda eſt. xi. di. in his. ⁊. xii. di. diuturni. ⁊. ix. q. iii. ꝯqueſtus⁊ mos fideliſſime vetuſtatis ſeruādus eſt. C. d̓ teſta. teſtamēta. ⁊ hecꝯſuetudo ſeruat̉ quo ad parētes: tn̄ in mr̄ionio ꝯiūgēdo fallit: cumalter eſt ſuꝑior nobilitate potētia vel diuitijs: parētes inferiores nōadmittunt̉ ꝓ mr̄ionio ꝯiūgendo. sͣ. de teſti. ſuꝑ eo: qꝛ ſuſpectuꝫ eſttunc teſtimoniū illoꝝ. ſed hec decre. nō vr̄ loqui in eo cāu. ut dr̄. jͣ.i Legibus .i. canonibus. ſic. xxxi. di. nicena. ⁊ loquit̉ de illis canonibus. xxxv. q. vi. c. i. ⁊. ii. ⁊ ſic tā de ꝯſuetudine approbata qͣꝫ ẜꝫ canones admittunt̉. Si vis intelligere de legibus ciuilibus: dicas ꝙad ꝓbandū ꝙ mr̄ionium ꝯͣhi poſſit nō obſtāte ꝯſanguinitate: velad dirimendū mr̄ioniū ꝑꝑ ꝯſanguinitatē eſt argumētandū: ꝙ parētes ⁊ ꝯſanguinei ſint admittendi: qꝛ melius ſciūt ſuā ꝓximitatemqͣꝫ exͣnei. C. de ī inte. reſti. mi. de tutela. ⁊. C. de libe. cā. ſi filiū. ⁊. ff. d̓

proba. etiam. ⁊ ꝙ alijs preferantur eſt ar. ff. de adulte. ſi maritus.k Genealogiam. Hec eſt ratō quare huiuſmodi perſone admittant̉ ⁊ alijspreferantur. xxxv. q. vi. c. i. ⁊. ii.l Sciūt ꝯſanguinitatē .ſ. ⁊ ꝑ hoc vr̄ ꝙ nō loꝗt̉ de teſtīonio ferēdo ꝓ ipſo cōſenſu: qꝛ ſi exͣneus intereſſꝫ eq̄ bn̄ ſciret ſicut pater ⁊ mr̄ an̄ ꝯſenſiſſent tūc adinuicē. ſed lr̄a ſequēs bn̄ innuit de ipſo conſenſu.m Nullū. xxx. q. v. aliter.⁊. ff. de ritu nup. l. ii.n Non recipiat̉. iiii. q. iii.§. item teſtis idoneus. ⁊. ff.de teſti. l. teſtis idoneus.o Cōiungendo. ex hoc vr̄ꝙ ad ꝓbādū matrimoniūeſſe contractū admittant̉ parētes: ⁊ inducit̉ ad hoc a pl̓ibus ſi. sͣ. de teſti. ſuꝑ eo. ſꝫnō loquit̉ in eo caſu: ſed ꝙdicit in ꝯiūgendo: intelligeſi diceret̉ ꝙ eſſent ꝯſanguinei: qui ꝯͣhere volunt. vel fama eſſet de hoc: pater ⁊ mr̄⁊ ꝯſanguinei admittunt̉ adꝓbandā ꝯſanguinitateꝫ. sͣ.de ſpon. cum in tua. intellige loqui hanc decr. quādoꝓpter ꝯſanguinitatē tm̄ dr̄ꝙ non poſſunt ꝯiūgi: ⁊ qn̄ꝓpter ꝯſanguinitatē debētſeꝑari: ⁊ hoc etiā ſatis colligit̉ ex rubri. ꝯſueuit tn̄ īduci: ꝙ pater ⁊ mr̄ admittunt̉ad ꝓbandū ip̄m ꝯͣctuꝫ matrīonij: qd̓ veꝝ eſt ẜm diſtīctionē illius decre. ſuꝑ eo:p Fauorabil̓. sͣ. de cō. ap.c. vl. vbi de hoc. ⁊ arg. ff. dere. iu. in ambiguis. ⁊ sͣ. deappel. dilecte. in fi.a di Nſuꝑ. ꝓbat .i. ꝓbar̄intendit iuxta illud. ēmihi pro facto ſepe quodeſſę poteſt. l.b Fama. tales .n. debentteſtes eſſe ſine oī ſuſpitōneinfamie. ii. q. vij. teſtes.c Cum potuit. ſi .n. ſemperin vita detenta fuiſſet: ⁊ verbo ⁊ facto contradixiſſet:audiretur quandocūqꝫ poſtea. ar. xvi. q. iii. prima. ſed ex tempore p̄ſumiturcontra iſtam. ſic. sͣ. de ſpon. ad id quod. ⁊. ar. i. q. i. conſtat.d Anno. xii. in muliere. ff. de ritu nup. minorē. ⁊. xiiii. in viro. sͣ. de deſpon.impube. atteſtationes.e Carnali copule. exquo enim carnali copule conſenſit: omnis violentiaſublata intelligitur ⁊ matrimonium tenet. sͣ. de deſpon. impube. de illis. sͣ.de eo qui dux. in matri. quam pol. c. ii. ⁊ sͣ. de ſponſa. veniens. ⁊ ita ratihabitio confirmat ſiue validum facit quod ab initio non valebat. sͣ. de regula.cum virum.f Ignificante. malicijs. ff. de rei. ven. in fundo. ⁊. ff. de arbi. ita demum.⁊ sͣ. de reſcrip. ſedes apoſtolica. quandoqꝫ tamen auditur qui non facit: niſi ut noceat: ut dixit. l. arg. inducit. C. de natu. libe. aut̓. licet ſicut. ⁊ priorpenitentia ficta non prodeſt: ⁊ tamen aufert vſum ſequentis. de peni. di. iii.in ſalicibus.g Repellentes. Nota ꝙ repellitur accuſator propter turpem queſtum. ſi.ii. qōe. i. prohibentur. Item repellitur ſi infra tempus ſtatutum non accuſauerit. jͣ. eo. c. proxi. niſi iuſta de cauſa: ut ibi. Et eſt argu. ꝙ ſymonia committi poſſit in matrimonio cum ſit ſpirituale. Sed contra dici conſueuit: ꝙ ibiratia non confertur.c Um in tua. conſuetudinem. Hec conſuetudo conſona fuit iuri: vndehodie pro iure communi ſtatuitur. qua omiſſa ſi poſtea impedimentūappareat: filij non erunt legitimi. sͣ. de clan. deſpon. cum inhibitio. ⁊ ſi. sͣ. deſpon. cum in tua: que eſt pars. iſtius ⁊ ei ꝯtinuatur in integra.

D 3