igitur inquiſi. t. t. r. ꝙ matrimoniuꝫin ueritate cōtrahitur per legitimuꝫviri ⁊ mulieris conſenſuꝫ: ſꝫ neceſſaria ſunt qͣꝫtum ad eccleſiam uerbaconſenſum exprimētia de preſenti.Nam ſurdi ⁊ muti poſſunt contrahere matrimoniū per cōſenſuꝫ mutuum ſine uerbis: ⁊ pueri an̄ annoslegitimos per uerba ſola nō contrahunt: cum intelligantur minime cōſentire. IDem.Ua nos duxit f. conſulendos:⁊ infra. Cōſequenter queſiuiſticum quandam mulierem quidā aliter inducere nequiuiſſet: ut ſibi commiſceretur carnaliter: niſi deſponſaſſet eandem: nulla ſolēnitate adhibita: uel alicuius preſentia: dixit illi: teioannes deſponſat: cum ipſe ioannes nō uocaretur: ſed finxit ſe uocari ioannem: nō credens eſſe ꝯiugiū:eo ꝙ ipſe non uocaretur hoc nomine: nec haberet ꝓpoſitū cōtrahēdi:ſed copulaꝫ tantum exequendi carnalem: utrum inter predictos ſit matrimonium celebratū: cuꝫ mulier cōſenſerit in eundem: ⁊ ille diſſenſerit:⁊ diſſentiat: nec aliud aliquid egeritqͣꝫ ſuperius eſt expreſſum niſi ꝙ cōgnouerit eandem. Super quo. t. r.ꝙ cū prefatus vir predictā deſponſauerit mulierem: in propria ꝑſona⁊ ſub nomīe alieno: quo uocari tūcſe finxit: ⁊ inter eos ſit carnaliſ cōpu̓la ſubſecuta: videtur foͣrte pro cōiugio p̄ſumendum: niſi tu nobis exp̄ſſe ſcripſiſſes: ꝙ ille non propoſuit:

nec conſenſit illam ducere in uxorēquod qualiter tibi conſtiterit nō videmus. Nos autē quid iuris ſit reſcribentes: dicimꝰ: ꝙ ſi res ita ſe habuerit: videlicet ꝙ ille eam non propoſuit ducere in uxorem: nec vnqͣꝫconſenſit in predictam perſonā: nōdebet ex illo facto coniugium iudicari: cum in eo nec ſubſtantia cōiugalis contractus: nec forma contrahendi coniugiū ualeat inueniri: qm̄ex altera parte dolus ſolummodoaffuit: ⁊ defuit oīno conſenſus: ſinequo cetera nequeunt fedus perficer̄coniugale: Dem epiſcopo beluacen̄.VUm in tua dioceſi: ⁊ infra. SaAne quia contingit interdum: ꝙaliquibus uolentibus matrimoniūcontrahere: bannis: ut tuis uerbisutamur: in eccleſijs editis: ac nullocontradictore publice comparentelice̓t fama priuatum impedimentūdeferat parentele: cum ex parte contrahentiuꝫ iuramenta maiorum deſua ꝓpinquitate: ut ſuſpitionis tollatur materia: offeruntur: quid tibiſit facienduꝫ in caſibus huiuſmodiqueſiuiſti. Ad quod t. r. ꝙ ſi perſōagrauis cui fides ſit adhibenda: tibidenunciet: ꝙ hi qui ſunt matrimonio cōpulandi: ſe ꝓpinquitate contingant: ⁊ de famā uel ſcandalo doceat: aut etiā ꝑ te ip̄ꝫ poſſis certificari de plāno: nō ſolū debes iuramētaparentū ſpōte oblata non recipere:uerū etiā eos qui ſic ꝯͣhere nitūtur:

q ¶ Uerba. Licet enim ſolo conſenſu contrahatur matrimoniū ſine uerbisut in mutis. sͣ. e. cum apud. tamen in his qui loqui poſſunt: nō contrahiturſine uerbis: per que exprimatur conſenſus: que ad hoc inuenta ſunt. xxij. qij. is qui. uel ꝑ aliquod aliud puta ipſo facto per quod intelligunt̉ cōſentirecontraheretur matrimonium: ſicut dicit lex de fideicō. ꝙ nutu relinꝗ poſſit:dūtamen poſſit loqui. C. d̓fidecō. in epl̓a. ff. de leg. iij.nutu. Si tamen parentescontrahant pro filijs preſentibus ⁊ ſciētibus: ſufficit nutu eorum taciturnitaſxxxij. q. ij. honorantur. ff.de ſpon. ſꝫ que patris. Etidem credo ſi per alios cōtrahatur ſubſequēte ānulſubarratiōe. ut no. jͣ. ti. ꝓx.c. vlt. in prima notula. Et īmutis ſolus conſenſus nōſufficit: immo ſigna neceſſaria ſunt conſenſuꝫ exprimētia. Et ita hoc ideꝫ faciuntſigna ī mutis quod uerbain loquentibus. sͣ. eo. cumapud. Et hoc intelligo: cūmatrimonium contrahiturſolis uerbis exprimētibusconſenſum mutuuꝫ de preſenti: ⁊ hoc expreſſe apparet ex forma cōſultationis:dū dicit: utruꝫ ex ſolis uerbis. ⁊ ad hoc reſpondet: ſecus in mr̄imonio p̄ſumto: ubi de ip̄o facto preſūptiue contrahitur matrimonium. jͣ. e. is qui. ⁊ ſecundūꝙ no. jͣ. ti. ꝓxi. c. vlti. ⁊ sͣ. d̓re iudi. tenor.r ¶ Nam. ⁊ iſtud naꝫ reſpicit quod dixit ſupra per legitimū viri ⁊ mulieris ꝯſenſum: quia mutus cōtrahitper conſenſum.ſ ¶ Sine uerbis. Sed nōſignis uel nutibus. sͣ. e. cūt¶ Uerba. Ergo patꝫ qduo ſunt neceſſaria ad iſtud ſacramentū .ſ. verba ⁊ ſigna uel cōſenſus alteroſubtracto nō eſt matrimoniū: ſicut dr̄ de baptiſmo .i. q. i. detrahe.u ¶ Non contrahunt. quia non poſſunt reddere debitum. jͣ. de frigi. ⁊ malefi. quod ſedē. ⁊ conſenſum non habēt: ut hic dicit: quia etas illa ignorat ꝗdvideat. C. de fal. mo. l. i.a A Ua nos. mulierē. Si iſte deſponſauit iſtam mulierem quibuſcūqꝫuerbis uſus fuerit potius conſiderandū eſt quid fuerit factū qͣꝫ ꝗddictum. ar. sͣ. de ap. ad audientiam. ⁊. jͣ. de v̓. ſig. in his. C. plus ua. qd̓ agiſi quis. Itē ſimulatio ſiue dolus nō īpedit matrimoniū ſpirituale. xxvij. di.qd̓ interrogaſti. ergo nec carnale. Sed hec non ꝓcedunt: ꝗa ſimulate nuptie nō ſunt nuptie. ff. de ritu nup. ſimulate. ⁊ ꝓpter rōneꝫ que inferius redditur. Sed pone ꝙ aliquis ꝓteſtetur corā pluribus: ꝙ oīa que dicit uel facienō faciet aīo contrahēdi matrimoniū: ⁊ poſtea publice dicat: conſentio in tenunquid eſt hic matrimoniū uel non? In caſu iſto dico: ꝙ eccleſia iudicaredebet pro matrimonio: ꝗa recurrendū eſt ad cōmunē uerborū intelligentiāsͣ. e. ex litteris .i. talia enim uerba non poſſunt ſeruire ſue intentioni. p̄terea ſiprobꝫ: ꝙ illa uerba proteſtatus fuit primo: potuit poſtea recedere ab illa uoluntate ⁊ conſentire in illam: ⁊ hoc videtur per illud quod poſtea publice facit. ⁊ ſi dicat: ꝙ adhuc tēpore contractus erat in eadem uoluntate: nō creditur ei: quia contra eum debet fieri interpretatio: qui dolum adhibet: ut dictum eſt. sͣ. e. ex litteris .i.b ¶ Copula ſubſecuta. per hoc videt̉ conſenſiſſe. jͣ. e. is qui. ⁊. jͣ. de cōdi. apo. de illis. ⁊. c. per tuas.c ¶ Forte. quibuſdā non recte intelligentibus eſt dubium: ſed recte intelligē̓tibus non eſt dubium.d ¶ Qualiter ꝯſtiterit. īmo bene potuit conſtare: qꝛ vir ille hoc ei ꝯfitebatur:

quia hoc dicimur ſcire: quod ab alijs audiuimus. xxij. q. v. hoc viꝰdet̉. uel qꝛ ille hoc ei ꝯfeſſus fuit in pnīali iudicio: in quo cuilibet eſtcredendū. ut. jͣ. de homici. ſignificaſti. quia ſoli ſibi ſit p̄iudicium. vnde non eſt ueriſimile: ꝙ ſit īmemor ſue ſalutis .i. q. vij. ſancimus. ſedin iudicio pro tribunali non crederet̉ ei in p̄iudicium alterius.e ¶ Nec forma. noͣꝙ ad eē mr̄imonijduo ſūt neceſſaria:ſcilicet ſubſtantia ⁊forma. ſicut ad eſſehoīs pro ſubſtātiaeſt ibi conſenſus: ⁊ꝓ forma uerba adexprimenduꝫ conſenſum deputata.quā formaꝫ habesjͣ. e. ſi īter. jͣ. de ſpō.du. lꝫ pret̓. ⁊ qꝛ hicdefuit ſb̓a ⁊ formanullū fuit matrimonium. Idē eſſet: etſi alteꝝ deeſſet. sͣ. e.cū apd̓. ⁊. c tue. ⁊. jͣ.de fri. ⁊ male. qd̓ ſedē. ⁊ mr̄imoniū qͣꝫuis duo exigat restn̄ ſimplex ē ⁊ īdiuidua. xxvij. q. ij. §. i.⁊ in matrimonio p̄ſūpto ip̄m factū habetur ꝓ ſubſtantiaper quod p̄ſumit̉:ſufficiens ꝯſenſus.jͣ. e. is qui.f ¶ Sine quo. sͣ. e.cū locū. ⁊. xxvij. q.ij. ſufficiat.nunciationibus: ethodie conſuetudoiſta reducta eſt adius cōe. jͣ. d̓ clāde.deſpō. cū īhibitio.h ¶ Licꝫ priuatū. ⁊ſic eſt fama aliquidquod dr̄ occultū ſiue priuatū. sͣ. de coha. cle. ⁊ mu. tua. ⁊ iō dr̄ famapriuatū impedimētum: qꝛ per famā ſolam non conſtat de īpedimēto: niſi alia ꝓbatio adſit: ut in. c. tua. ſꝫ ſi fama hec erat de ꝯſanguinitate: quare non interdicit̉ matrimoniū. ut. jͣ. de ꝯſang. ⁊ affi. ſuꝑ eo.quod ſignat̉ pro ꝯtrario: ſed non eſt cōtrarium: ꝗa hic nō cōſtabatde fama: ut. jͣ. dicit̉: ſed denunciat̉ fama: uel priuatū impedimētumdeferebat: vnde primo dꝫ inquiri de fama.i ¶ Perſona grauis. īmo ⁊ turpis ꝑſona videtur admitti ad impediendū. sͣ. e. p̄terea. ſed illud obtinet: cū impedimētum oritur a ꝑſona denunciante ꝯſanguinitatē: que tenetur reuelare impedimētumꝯſanguineo. xxxv. q. iij. ſi aūt homo. Eſt ergo hic ar. ꝙ criminoſi n̄admittunt̉ ad denunciatiōeꝫ criminū. ar. xxxv. q. vi. ep̄s in ſynodo.⁊ sͣ. de teſti. cogē. p̄terea. §. i. de hoc no. ij. q. i. ſi peccauerit.k ¶ De fama. ergo fama ꝓbari pōt. sͣ. de teſti. tam lr̄is. ⁊. c. cum cāmi. Ar. ꝯͣ. jͣ. de accu. inquiſitionis. in fi. Itē ſola denunciatio non īpedit matrimoniū: niſi adſit fama: ⁊ ita ſola fama impedit mr̄imoniuꝫjͣ. de conſang. ⁊ affi. ſuꝑ eo. ⁊ vnus teſtis. sͣ. de teſti. ſuper eo. ij. ſꝫ iſtedenuncians non teſtificabatur.l ¶ Scandalo. Nota ꝙ ꝓpter ſcandalū impedit̉ matrimoniū. ut hicpatet: ſic. jͣ. de cog. ſpiri. ſuꝑ eo. in fi. ⁊ ita habes ꝙ ſcandalū ſiue conſuetudo reddit aliquos inhabiles ad contrahendū: ſecundū ꝙ no.in illa decre. ſuper eo.m ¶ De plano. ſummaria ꝯgnitio ſufficit hic. ſic. jͣ. de accu. ſicut oliꝫ.⁊. c. olī. ſic eodē mō videt̉: ꝙ iudex poſſit inquirere de fama alicuiuſde plano ⁊ ſine iudicioꝝ ſtrepitu. multiplex enī clamor famaꝫ inducit: ita ut p̄latū moueat ad inquirendū. jͣ. de accu. qualiter ⁊ qn̄. ij.