Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
228v
Einzelbild herunterladen
 

copulare. Dem abbatibus .ſ.idmundi ⁊ de mer.X parte. c. mulieris nobis intimatū eſt ꝙ andreaſ iuramentūpreſtitit: ꝙ eā ab eo temꝑe pro coniuge teneret: ⁊ ei ſicut vxori ſue fidēſeruaret. Ipſa quoqꝫ eideꝫ andreeiurauit ſe illum ꝓ marito habiturā⁊ fidem ei tanqͣꝫ viro proprio ſeruaturā: quo facto prenominatus. a. reliquit eandem. Quia igitur neminilicet vxorem ſuā ſine manifeſta cauſa fornicatōis dimittere: ⁊ tunc eaꝫſibi reconciliare debet: aut ipſa viuēte contine̓re: mādamus: qͣtenus eūdem ut ſuperinducta dimiſſa ad vxorē ſuam redeat: ⁊ eā maritali affectione ꝑtractet: monitiōe premiſſa ꝑeccleſiaſticā cenſuraꝫ cogatis. Dem pictauien̄ epiſcopo.X litteris ſiluani epiſcopi acceApimus ꝙ cum duo nobiles viri ſui ep̄atus gu .ſ. de monſtra. ⁊. b.filios ⁊ filias īpubeſcētes haberentinter ſe ꝯuenerunt: ꝙ eos adinuiceꝫmatrīonijs cōpularent: ⁊ hoc tāmpatres qͣꝫ filij ſub iuramento ſe promiſere facturos: inter quos ſi quidēg. filiā alterius ꝯſentiēte pr̄e ſe iurauit ducere in vxorē: quo volente adalia vota migrare: eū ep̄us ꝯpellerevoluit: ut quod iurauerat adimple̓t

⁊ infra. Quia igit̉ predicto. g. ꝑicl̓oſuꝫ eſt ꝯtra ſuū iuramentū venire .ſ.t. mandamus: qͣtenus ſi hoc tibi cōſtiterit: eū moneas: ⁊ ſi non acꝗeuerit monitis ec. cen. ꝯpellas ut ipſamniſi rōnabilis cauſa obſtiterit: in vxorē recipiat: ⁊ maritali affectione ꝑtractet. Dem archiep̄is ⁊ alijsprelatis per angliam conſtitutis.On eſt vobis: ſicut arbitramurincognitū: qualiter rex angloꝝper diſcordiā que inter ipſuꝫ ⁊ filios ſuos eſt ſuborta: vxores eoꝝ detineat: ⁊ infra. Nos itaqꝫ attēdētesiuſtum ⁊ honeſtū eſſe: ut viri ſuaspetant vxores: mandamus: qͣtenuseundem regeꝫ ad eas reſtituendasſolicite moneatis: ⁊ ſi iuxta cōmonitionē veſtram filijs ſuis vxores ſuas infra certum terminū nō reſtituerit: extunc in quacunqꝫ prouinciarū veſtrarum detinentur vel tranſferuntur donec ibi fuerint: nulla diuina officia preter baptiſmum paruuloꝝ ⁊ penitētias morientiū celebretis: nec permittatis aliquatenus celebrari. Dem ep̄o ſancte agathe.Reterea de muliere: que a viroimpetit̉: cuius ꝯſanguineꝰ cū eaſe deliquiſſe ꝓponit: ſed hoc publicē confiteri recuſat: propter mētū ⁊

Idem videtur ſi eſt proxima ſeptennio ⁊ doli capax. sͣ. e. iuuenis. Ber̄.E parte. pro coniuge teneret: ⁊ ſic contractū fuit matrimoniū inter eosSed nunquid per iſta verba tm̄ contrahit̉ matrimonium. Iuro ꝙ decetero habebo te ꝓ legitima ꝯiuge: ⁊ ecōuerſo ⁊cͣ. non vr̄: quia iſta verba tm̄futuꝝ tempus reſpicere vident̉. Hec queſtio ponit̉. xxx. q. v. §. ſi quis diuīs.Et dicit io. ꝙ eſt matrīoniūẜm ꝙ ex illa nouella ſatꝭ pꝫ⁊ h̓ vr̄ hug. aliter intelligereilla verba .ſ. ꝙ poſt matrīoniū ꝯtractū de pn̄ti accedāv̓ba. ut notauit ibi. ar. ꝯͣ. sͣ.e. de illis.k Eandem. ſupple ⁊ cumalia contraxit.l Manifeſta. ꝓbata .ſ. etſnīa ſubſecuta: qꝛ alias nonlicet dimittere. xxxiii. q. ii. ſeculares. ⁊. §. in hoc. ⁊. xxxv.q. vi. multorum. ⁊. jͣ. de diuor porro.m Continere. qꝛ non pōtcuꝫ alia ꝯͣhere. xxxii. q. i. d.xit. ⁊ ſi cū alia poſtea forncaret̉: ꝯpelleretur redire adipſam non obſtante ſnīa. jͣ.de diuor. ex lr̄is.n Cogatis. ⁊ ſuꝑinductaꝫſi nollet ab ea recedere vel ſiīpedimētū p̄ſtaret poſſꝫ exire. jͣ. e. veniens. in fi.e X lr̄is. tam patres. ſi.lxxxi. q. iii. ſi qui parentes. Sed vr̄ ꝙ iſtud iuram̄tū non valeat: ⁊ ſic ancepsꝑiuriū: cum ſit de facto alterius. ff. re. amo. marcellus.§. i. ⁊. ff. de in li. iuran. videamus. ⁊ ar. ad hoc. ff. de v̓b.obli. ſtipulatio iſta: quia utibi dicit: qui alienū factumpromittit non obligatur: tamen h̓ factum ſuuꝫ potius promiſerunt: ut procurarent bona fide: ꝙ filij cōtraherent. ut. e. l. ⁊ in. l. in illa ſtipulatione.p Sub iuramento. iſti erant impuberes: vn̄ non tenuit iuramentū. xxii. q.v. paruuli. ⁊. c. pueri. ⁊. iiii. q. iii. c. i. ſed illa intelligunt̉ cū ad teſtimoniū phibendū inducunt̉: ſed al̓s ſi ſint doli capaces: bn̄ tenet iuramentū. jͣ. de delic.pue. pueris. hic poſuit Lau. talē qōnem. Aliꝗs iurauit acciꝑe in vxorē vnāde filiabus titij: ⁊ poſtmodū dormiuit cū vna illaꝝ: querit̉ an preciſe debeatcōpelli eā ducere: cū aliam ducere non poſſet. ar. ꝙ ſic. ff. de ꝯͣhen. emp. ſi inemptōe. §. ſi emptio. ⁊. ff. de ſolū. ſtichū aūt pamphilū: ⁊ ipſe ſe ad hoc artauit. ff. ſi ꝗs cau. l. ii. §. vlti. xv. q. i. ſi quis inſaniēs. īmo vr̄ ꝙ ſtatim ſit matrīoniū. jͣ. de ꝯdi. ap. de illis. ⁊. jͣ. e. is qui. ar. ꝯͣ. ff. de ri. nup. generali. ⁊. ff. ſi quiscau. ſed ⁊ ſi. §. queſitū. ⁊. ff. de vſufruc. quotiēs. Quidā dixerūt eum non cōpellendū: qꝛ inuite nuptie ⁊cͣ. xxxi. q. ii. §. i. ⁊. c. i. ⁊ sͣ. e. preterea. ſed ꝯͣriuꝫ eſtverum ꝙ debeat ꝯpelli: ſed vr̄ ꝙ non ſit ꝯpellendus eā reciꝑe: qꝛ in veritatenec ſponſalia preceſſerūt nec matrimoniū: qꝛ cum dixit volo acciꝑe vnaꝫ defiliabus titij: nulla cū aliqua illaꝝ ſponſalia contracta ſunt: qꝛ in ꝑſonā certaꝯſentire debuit ⁊ incerta ſponſalia non ſunt ſpōſalia. ar. xxx. q. v. noſtrates.ar. ff. de teſta. tute. l. duo ſunt titij: ⁊ ſi dico exheredo vnū de filijs meis cumplures habeā: nullus eſt exheredatus. ff. de libe. ⁊ poſtu. noīatim. ⁊ certusdebꝫ eſſe heres alias non valet teſtamentū. ff. de here. inſti. in tēpus. §. quotiens. ⁊. ff. de manu. teſta. cū ex pluribus. Dic ꝙ non ꝯpellit̉ ex vi ſponſalioꝝ: ſed propter iuramētum forte debet cōpelli: licet ad illam recipiendā nōſe obligauit directe: niſi deterius inde contingeret. ut no. sͣ. e. preterea. ⁊. jͣ. inque incipit. ar. contrarium ber.q Eum. moneas. ⁊ ſi non acquieuerit. ar. ꝙ admonitio ſemꝑ debet p̄ceder̄ndictam. xii. q. ii. indigne. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſacro.r Compellas. ar. contra. jͣ. e. requiſiuit. hoc conſueuit intelligi pluribus modis: quod hic dicitur de rigore intelligitur: ibi de miſericordia: ne deteriusinde contingat. argu. sͣ. e. preterea. vel conditōnaliter ſunt cogendi: vt de nolentibus fiant volentes ſed non finaliter: xxiii. q. vi. vides. ſed neutra ſolutio videtur ſufficere: quia iſte mortaliter peccat veniendo contra iuramentū:

ergo poteſt compelli finaliter. xxiiii. q. iii. tam ſacerdotes. ⁊. c. eccecrimina. Sed quomodo poteſt iſte excōmunicari quia nondū venit contra iuramentū? poteſt dici: ꝙ ille qui iurauit de iure cōmunicompellidebet: ut iuramentum ſeruet: licet nondum ſit tranſgreſſus: quia poſt tranſgreſſionem contrahendo cum alia per verbade preſenti nō poſſet vlterius cōpellicuꝫ iam fortius vinculum ſuperuenerit⁊ eccleſia non ſolūpeccata ꝯmiſſa punire debet ut dicūtiura predicta: ſꝫ ētꝯmittenda ꝓhiber̄ut ſi videat aliqueꝫvicinū precipitio vl̓paratum ad peccādū. xciii. di. diacōi.xxiii. q. iiii. ipſa pietaſ. ⁊. xxii. q. v. hocvidetur: alioquī cōſentir̄ videt̉. lxxxiiidi. quaſi per totum⁊ ſic debet eccleſiaexcōicare ⁊ facerequod poteſt: quiaexcōmunicatio eſtmedicinalis. ii. q. i.multi. ⁊. xxiiii. q. iii.corripiātur. ⁊. c. nōtandum. ⁊ hoc ſolum bene agitur: utvita hominū corricatur. xxiii. q. v. pdeſt hoc quidē iuscōe eſt: caſus tamēpoteſt eſſe vbi noncompellit finaliter.ex cauſa: ut in. c. requiſiuit. jͣ. e. ⁊ cauſareddit̉ in lr̄a ipſiusc. requiſiuit. ⁊ sͣ. e. preterea. ex cauſa qn̄qꝫ detrahitur ſeueritati. ut. l.di. ut cōſtitueret̉. vel poteſt expōi lr̄a ipſius. c. requiſiuit. potius monenda qͣꝫ cogenda .i. prius monenda ⁊ poſtea cogenda: niſi acquieſcat: ⁊ ita non ꝯͣdicit iſto modo: immo ꝯcordat cū iſta tamē ſi contrahat cū alia tenet ꝯͣctus ⁊ abſoluet̉: nec ꝯpellit̉ finaliter.g Rationabilis cauſa. puta conſanguinitas vel affinitas uel aliquid aliud perpetuum impedimentum.n On eſt vobis. vxores. poſſūt .n. filij regis petere vxores ſuas per interdictū de libe. exhi. immo de vxore exhibenda.Aff. de lib̓. exhi. immo. ⁊. C. e. ti. ad inſtar. ⁊. C. de nup. ſi inuita. Et hͨhabet locū cum inuita detinet̉ vxor ſicut hic. Si v̓o volens detinet̉tunc per officiū iudicis vel ep̄i loci. Cum .n. volens detinet̉ filius n̄dat̉ interdictum de lib. exhi. niſi inter duos: qui dicunt ſe eſſe pr̄esvel dn̄os ⁊ controuerſia eſſet. ff. de lib. exhi. l. vlti.b Prouinciaꝝ. Sic ergo pro debito vnius tota prouincia interdicitur: ut. sͣ. de offi. dele. ſane.c Donec ipſi fuerūt. ergo vr̄ ꝙ poſtqͣꝫ inde receſſerint poſſint celebrare. ar. ff. de poſtu. imꝑator. C. ex ꝗ. ca. īfa. irro. ſi ſeuerior. ar. ꝯͣ.C. e. ti. ad tp̄s. Dico ꝙ h̓ eſt ſuſpēſio iuris ⁊ cū tēꝑis diffinitōe: ⁊ iōtꝑe elapſo nō indigꝫ abſolutōe: ⁊ ita illis recedētibꝰ celebrabūt. ſi. lxxxi. di. ſi ꝗ ſūt p̄ſbr̄i. vin. ſꝫ nūquid tūc pn̄t celebrar̄ ſb̓miſſa voce etianuis clauẜ? nō niſi eēt pͥuilegiati. jͣ. de pͥuil. qd̓ ꝗbuſdā. vl̓ niſi eētep̄s. jͣ. de pͥuil. qd̓ nōnulliſ. ⁊ ſingl̓r in ꝯuētualibꝰ eccl̓ijs bini ⁊ binipn̄t dice̓ horas ſuaſ ut lege̓ videāt̉ potiꝰ qͣꝫ cātar̄. jͣ. d̓ pe. ⁊ re. qd̓ ī te.d Baptiſma. ꝑuuloꝝ. iſta duo ſacr̄a ſemꝑ excipiunt̉ de quolibetinterdicto: qꝛ ſunt ſacr̄a neceſſitatꝭ .i. q. i. §. ſed noͣnduꝫ eſt. ⁊. §. ecce.ſi clericus: ⁊ melius. xxxii. di. §. veꝝ. vn̄ etiā in neceſſitate pn̄t recipiab heretico. xxiiii. q. i. ſi quē forte. ſecus de alijs. xxiiii. q. i. cepit. Morientiū. ⁊ pret̓ cōionē q̄ viaticū appellat̉. jͣ. de pe. ⁊ re. ꝙ ī te.⁊ ēt ſuſcipiētibꝰ ſignū crucꝭ ⁊ ꝑegrīſ pn̄ia ꝯcedit̉. ut ī. c. ꝙ ī te. b.Reterea. publiceblice ꝯfitet̉? duplici rōne