Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
160v
Einzelbild herunterladen
 

e confirmatione utili uel inutili.ILex. iij. exon̄. epiſcopo.Iquis rei litigiōſe cōfimationē impetrauit abap. ſe. nō minus poteſtiudex de cauſa cognoſcere: ⁊ eam fine debitoterminare. Sed ſi rē tūc pacifice poſſidebat: cū inde confirmationē obtinuerit: nō eſt licitū iudici de queſtiōepoſtea exortā decernere aūt eam diffinire abſqꝫ ſe. ap. mādato. ¶Demvigorien̄. epiſcopo.mani ponti. uolumꝰ te tenereEconfirmationibus autē roꝙ contra illas: niſi nouum ap. ſe. ꝓcedat mandatū: aut certum ſit ꝙ ſintper falſi ſuggeſtionem illicite: nō eſtaliquatenus iudicandum. Eleſtinus. iij.One me. a. canonicus ueſterpropoſuit ſententiam a delegatis iudicibus prolatā fuiſſe. infra.x. diem ille contra quem ſententiatum fuerat: ab illa ſententia appellauit: iudices tamen nihilominus ſententiam executioni mandarunt. Ceterum appellans itinere ſtatimad apoſto. ſe. arrepto litteras de retractando ſententiam impetrauit. aduerſarius autem ipſum caute preuenie̓ns confirmatōnis ꝓmulgate ſententie reſcriptum fuerat aſſecutus: in

quo nulla de facta appellatione mētio habebat̉. Ideoqꝫ requiſiſti: quequibus litteris preiudicium faciantReſpondemus igitur: ꝙ poſteriores debent prioribus preiudiciū generare. uerum ſi dicatur in illis litteris ueritati ⁊ iuſtitie preiudicātibusuel ſub alia forma uerborum: dumꝰmodo nil diceretur de litteris confirmationis expreſſe: dicimus ꝙ primetandio ſuum debent habere uigorem: donec de iniqua ſententia cōgnitio plenior habeatur.Nnocentius tertius decano padeburen̄.VUm dilecta in xp̄o filia abbatiſſa ⁊ ſorores eccl̓ie d̓ gardeuenen̄. ſua cuperent priuilegia innouari: propter uiarum diſcriminaquatuor ep̄is ⁊ abbatibus totidem:ut ea inſpicerent diligenter ⁊ tenoreꝫipſorum fideliter tranſcribentes ſubſigillis ſuis nobis remitterent: duxerimus iniungendum: ⁊ infra. Nosautem tam legato qui ſub ſigillo ꝓprio ea noſtro fecit cōſpectui preſentari qͣꝫ inquiſitoribꝰ ipſis fidem debitam adhibentes: licet non uideremꝰquare non deberent eadē priuilegiainnouari: qꝛ tamen. c. maioris eccleſie ⁊ .j. ſancte crucis canonici propoſuerūt hildeſem̄. eccl̓iā in poſſeſſioneſubiectōis ip̄ius monaſterij ꝑ centū

proximus colonus petere poſſunt: ut poſſeſſio reſtituatur: ut in. l. predicta. Cſi per vim uel alio modo. l. i.Iquis rei. litigioſe. res litigioſa eſt de cuius dn̄io cauſa mouetur interpetitorem ⁊ poſſeſſoreꝫ iudiciaria cōuentione: ut tradit̉. C. de litigi. aut̓.litigioſa res eſt. ⁊ ſic controuerſia ſuper poſſeſſione orta nō facit rem litigioſā:quod uerum eſt. ⁊ ſuper relitigioſa nouum priuilegiuꝫimpetrari nō poteſt. sͣ. de teſti. cauſam que. ⁊ sͣ. ut li. pē.c. i. ⁊. ulti. ⁊. jͣ. e. bone. nec adaliam poteſt tranſferri perſonam. xi. q. i. quia res. ⁊ sͣ. utli. penden. eccleſia ſancte. ⁊ īaut̓. ut in medio litis ſacrasiuſſiones non fieri. §. ſi ueronondum. coll̓. viij. ⁊ nō obſtante priuilegio tali ſiue indulgentia iudex procederelebet.u Confirmationem. notaꝙ cōfirmatio impetrata ſubforma cōmuni: ſiue etiam innouatio nihil noui iuris tribuit: ſꝫ ſolūmodo uetus cōſeruat. xij. di. preceptis. arg.xxx. q. iij. c. ul. ⁊. jͣ. e. cum dilecta. ⁊. c. ſequentibus. ⁊. jͣ. d̓priuile. quia intentionis. vnde per talem confirmationēuel innouationem non impeditur petitio alterius ul̓ iudicis cognitio. jͣ. de conceſſ.preben. quia diuerſitatem. jͣeo. bone. ar. ix. q. iij. conqueſtus nunc uero. ⁊ sͣ. de offi.ordina. licet. ⁊. ff. ne quid inloco publico. l. ij. §. ſi quisa principe. quia hoc facit papa ſine preiudicio alicuiusut patet per iura predicta.Quid ergo ualēt huiuſmodi confirmationes? parumualent: niſi quia ſolet plus timeri quod ſpecialiter ⁊cͣ. xxiij. di. qͣꝫqͣꝫx Exorta. quia dicit hoc nō eſſe licitum iudici cognoſcere de queſtione exorta ſine mandato pape. Dicit vincent. ꝙ ſi poſt confirmationem moueatur eiqueſtio: an licite obtineat beneficium an non: non eſt licitum iudici de hoc cognoſcere ſine mandato pape. ſed ſi ei obijcitur crimen: nō impeditur propterconfirmationem iudicis cognitio. Sed certe non eſt uerum ſi confirmatio ſitfacta in forma cōmuni ſine cauſe cognitione. Si autem cum cauſe cognitioneconfirmatio ſit facta: tunc uerum eſt quod dicit vincen. ⁊ idem dicit quod tan.Et lau. dicit ꝙ ſi moueatur queſtio: an talis cōfirmatio ualeat uel non. de hocnon poteſt cognoſcere iudex inferior. quod uerum eſt. T. diſtinxit ⁊ melius.aut enim confirmatio facta fuit ſine cauſe cognitione in forma cōmuni: ⁊ tuncnon impeditur petitio alicuius uel cognitio: in quo caſu loquuntur iura ſuperius aſſignata. Si uero ꝯfirmatio fiat de beneficio alicuius uel de aliqua ſententia cū cauſe cognitione. ⁊ hoc cognito papa ex certa ſcientia confirmat tibibeneficium tuum uel ſententiam latam. de queſtione illa ſi poſtmodum quſtio ſuboriatur: nullus poterit iudicare ſine ſpeciali mandato pape. ⁊ hoc intelligitur ex ipſa confirmatione: quia tunc ſimpliciter confirmat nulla conditione appoſita. De tali confirmatione habes. sͣ. de offi. delega. quoniam abbas. ⁊ sͣ. de tranſac. c. i. ⁊ sͣ. de pac. quotiens. ⁊ sͣ. de teſti. ueniens. ⁊ sͣ. de offi. delega. coram. in fi. ⁊. jͣ. de teſta. rainutius. ⁊. c. rainaldus. ⁊. jͣ. de inſti. ex frequentibus. ⁊. jͣ. e. c. penulti. ⁊ in alijs confirmationibus: cum dicitur: confirmamus ſicut iuſte poſſides: ſicut exponitur .i. ſi. jͣ. de conceſ. preben. quia diuerſitatem. ⁊ iſtas duas decre. intelligebat. t. de confirmatione que ſit cum cauſe cōgnitione ex certa ſcientia pape. tamen ſi certum eſſet ꝙ per falſi ſuggeſtionemconfirmatio ſit obtenta: non ualebit huiuſmodi confirmatio. jͣ. c. proxi. ⁊ ſicint intelligi iſte due decre.b One. mandarunt. quod facere non debuerunt. quia appellatione inIterpoſita nihil eſt innouandum. ij. q. vi. appellatione. ⁊. ff. nihil innouari appel. pen. l. vna. īmo reuocari debet executio anteqͣꝫ de appellatione cōgnoſcatur. sͣ. de iureiuran. ueniens. ⁊ sͣ. de appel. dilecti.

b Caute preueniens. quod facere premature non debet: ut app̄cltātem in cōmiſſione impetrata ſupplantet. sͣ. de ap. oblate. ſecus ſi nopreueniat diligentiam appellantis. jͣ. e. c. §. uerum. quia tūc ualent prime. ut ibi.c Mentio habebatur. ⁊ ideo non ualuerunt. sͣ. de reſcrip. ex parte.quia tacita ueritaſi. sͣ. de ap. ſepe. infi. Et ita patet ꝙ ſiquis non faciat mētionem de appellatione aduerſe partnon ualent littere.quod eſt notabileſi. sͣ. de reſcrip. ex ꝑte. ubi de hoc.d Generare. ī hoc.ſ. ꝙ non obſtantibus primis litterisconfirmationis iudices dati ad appl̓lationem cognoſcētde ea. sͣ. eo. c. i. ar. ⁊jͣ. eo. c. proxi. ad fi.ar. ſi. sͣ. de teſti. ex ꝑte ade. ⁊. c. ad cauſāque. ⁊ infra de priuilegi. dudum. b.e Si dicatur. in ſecūdis litteris impetratis ab appellante: ⁊ ꝙ dicit ſi dicat̉ſupple maxime. Nullis litteris. ꝑhanc generalitatemnihil reuocatur. sͣ.de dolo ⁊ cōtuma.ex litteris. ⁊. ff. ad. lcorne. de falſa. diuus. nec ualet legatum uel ſtipulatiofundi in genere facta nullo fundo demōſtrato. ff. de iure do. cum poſt diuortium. §. gener a ſocero. ⁊. ff. deiure fiſ. ita fidei. expreſſam .n. debent facere mentionē de primis: ad h̓ut prime reuocentur. sͣ. de offi. dele. ex litteris.g Tādiu. iſta lr̄a multū uidet̉ cōtradicere priori: que dicit ꝙ poſteriores debēt p̄iudicare pͥoribus. ⁊ h̓ innuit̉ ꝙ ualēt lr̄e cōfirmatōis prime. ergo nō eſt opus ut in prioribꝰ fiat mētio de appellatōe: ⁊ ita nonrefert utrū in ſecūdis fiat mētio de pͥmis uel nō. vn̄ dꝫ intelligi. §. iſte īeo caſu cū pͥme ualēt: cū appellatus nō p̄uenit diligētiā appellantꝭ: ſꝫexpectauit legitimo tp̄e ⁊ ſunt lr̄e ſine aliquo uicio. ⁊ ſic ꝓcedent pͥmiiudices ad cōfirmandā uel infirmandā ſnīam. ut. sͣ. de ap. oblate. acfi. qꝛ ꝑ talē generalitatē nō reuocant̉ pͥme legitime īpetrate. ut dr̄ in ꝓxima notula. In pͥmo caſu nō ualēt pͥme. qꝛ appellatus p̄uenit diligētiā appellātis. nec fecit mentionē de appellatōe: ut patet ex ipſa lr̄a. uldic ꝙ iudices dati ſuꝑ appellatōeꝫ: debēt cognoſcere de iniꝗͥtate ſnīe⁊ lr̄e ꝯfirmatōis tādiu ualebūt: quouſqꝫ ꝯſtet de iniqͣ ſnīa. ⁊ ſi ſnīa cōfirmet̉: remanebit ꝯfirmatio ī ſtatu ſuo. ſi uero caſſet̉ ꝯfirmatio: nō ualebit. ar. sͣ. de fi. inſtru. accepimꝰ. §. interim. ⁊ in. c. ꝓx. in fi. ar. ad huncſenſū lr̄a iſta cōpetētius adaptat̉: ⁊ ita fuit ſimplex ꝯfirmatio ſnīe quāfecit papa ī forma cōi cōmiſſa īpetrāti. al̓s qͣre fuiſſet poſita hec decre.in titulo iſto. potius debuiſſet poni ī titulo de appellationibꝰ: ſi deberet intelligi ẜm illā dec̄. oblate. ⁊ ex lr̄a utriuſqꝫ decre. pꝫ intellectꝰ iſte.in illa oblate dicit̉: ꝙ plebanꝰ de ſambro ſuꝑ obſeruatōe ſnīe lr̄as adiudices īpetrauit cōmiſſiōis: ſicut rōnabilit̓ lata erat. ⁊ h̓ dr̄ reſcriptuꝫcōfirmationis fuerat aſſecutus: qꝛ papa eā cōfirmauit in forma cōi: ⁊ſic non intelligitur iſta ẜm illā. ⁊ lr̄e cōfirmationis nō mittunt̉ hic iudicibus: ſed illis qui confirmationē impetrant. b.hc Um dilecta. non uideremꝰ. nec poterat uideri qd̓ nō erat: utlxxxv. q. v. ad ſedē. ultra vnā columnā. v̓. hic ergo euigilēt ⁊cͣ.h̓ ideo nō poterāt uidere. quia innouatio nihil noui iuris tribuit. jͣ. depriuil̓. ex parte. ⁊. c. qꝛ intētōis. ⁊ ſi originalis caſſat̉. ſimilit̓ ⁊ īnouatio