Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
160r
Einzelbild herunterladen
 

I

parate. Ille deniqꝫ qui uocē ap.emiſit: cuius nondum eſt alij cognitio d̓elegata: ad petitionem eiuſdemad eum a quo prouocauit: d̓ iure remittitur contradictione partis alterius non obſtante in legitimis expēſis aduerſario quas eū propter hocfeciſſe conſtiterit condemnandus.Sane parato aliquo probare grauamē propter quod duxerat appellandum: ⁊ parte aduerſa ſe cōtumaciter abſentante poteſt ſuper hoc lite non conteſtata procedi: licet nondum lite conteſtāta facta fuerit ī ipſoappella. articulo uel negocio principali: quia cum in hoc caſu iniquitasprincipaliter prioris iudicis arguit̉:non eſt rigor iuris ex quo ſequi poſſet cauſe perplexitas: requirendus. Dem. Nquiſitioni. t. t. reſpondemꝰ:ꝙ quotiens clauſula ꝑ quaꝫtollitur appellationis remedium: inmedio litteraruꝫ ponitur ſi ſunt plura negocia ſe minime contingentia:tantum prēmiſſa complectitur: niſiforte in fine litterarum predicta clauſula iteretur. ¶Dem.Na ſententia pluribus con dēnatis ſi vnus ſolus ad ap.

beneficium cōuolauerit: illius uictoria iure cōmuni ceteris ſuffragatur:ſi cōmuni iure iuuentur: idemqꝫ negocium ⁊ eadem cauſa defenſionisexiſtat. ¶Dem.I iuſtus metus quo minꝰ appellaueris te excuſat: ad apreputaris beneficium cōuolaſſe: dūmodo infra tempus quo licite prouocatur: coram iudice a quo appellaſſe uolueras: ul̓ ſi habere ipſius copiam nequiuiſti in preſentia bonoꝝuirorum conteſtatione ſuper hoc ꝓpoſita: cauſas appel. duxeris exprimendas.ē clericis peregrinantibu Eleſtinus. iij. abien̄. epiſcopo.Onquerentē. j. preſbytero intelleximus: ⁊ infra. Licet preſbyter idēres ſuas ⁊ eccleſie ſue īprotectione noſtra nonpoſue̓rit: quando ad nos acceſſit: tamen cū hī qui accedūt ad pre n. cuꝫrebus eorū debeant eſſe ſub apoſtolica protectione ſecuri: mandamus:quatenus quicquid eidem preſbytero poſt iter arreptum ad nos ueniēdi ſubtractuꝫ eſt uel ablatum: ſibi reſtitui faciātis.

ex cauſa probabili: ꝙ offerat eam ſe probaturum? quia in appellatione releuabit̉: quia non oportebit eū probare cauſam eſſe ueram. Iteꝫin alio: ꝙ cum recipitur appellatio a iudice uel ab aduerſario ſuo: ꝓſequatur cauſam ſuam per ſufficientem procuratorem ad totam cauam: ne condemnetur alteri parti eam proſequenti in expenſis.f Ad petitionem.eiuſdem. ſic. sͣ. e. accepta. al̓s enim nōdebet cauſa remittiad eum a quo eſtappellatū. C. de appella. eos. ⁊. ij. q. vi§. ab eo. ⁊. jͣ. de ſen.ex. per tuas.g Contradictionepartis alteriꝰ. parsappellata contradicere non poteſt: qꝛnon habet iudicemſuſpectum qui proea tulit ſententiam:cum ipſum per hoapprobauerit. vnd̓ipſuꝫ reprobare nōpoteſt. iiij. q. iij. §. ſiquis teſtibus. ⁊ infauorem tantum appellantis ſtatutumfuit: ꝙ ad eum nonremittat̉ a quo appellauit. huic fauori qui pro eo introducitur pōt renunciare: cum hoc licitum ſit cuicunqꝫ. C.de pac. ſi quis ī cōſcribēdo. jͣ. de regula. ad apoſtolicam.condēnat̉ tamē alteri parti in expenſis tanqͣꝫ cōtumax. quia malicioſe ipſum traxit in appellando ipſum ad papam: quia perinde eſt: ac ſi ipſe non fuiſſet proſecutus altero proſequente. sͣ. e. reprehenſibilis.h Lite nō conteſtata. hic habes nouū caſū in quo pōt ꝓcedi lite nōconteſtata. aliū habes. sͣ. de offi. iudi. c. ij. alij notant̉. sͣ. ut lit̓. nō cōte.qm̄ frequent̓. ratio reddit̉ in lr̄a: quia agit̉ de iniquitate iudicis: nō denegocio principali uel de facto aduerſarij. vnde equum fuit ut de hoccognoſcat̉ nō obſtante abſentia aduerſarij. ⁊ ita colligit̉ ex hac littera.a cōtrario ſenſu ſi eſſet p̄ſens: ꝙ ſuper exceptione deberet lis ꝯteſtari.qd̓ uerū credo: ut no. sͣ. de offi. dele. prudentiā. §. ſexta. Rigor iuris. rigor eſt: ut non procedatur lite non conteſtata. talisrigor in hoc caſu non eſt ſeruandus: cum principaliter agatur de iniquitate iudicis. ſed in alijs cauſis ubi agitur principaliter de iniquitate aduerſarij propter ipſius cōtumaciam ponendus eſt actor in poſſeſſione cauſa rei ſeruande uel excōmunicandus. hoc non debet fieriin hoc caſu. quia de iniquitate iudicis agit̉: ſed propter hoc pars puniri non debet: vnde ſi non poſſet cognoſci de hoc grauamine lit̓ nōconteſta. eſſet quaſi quedam perplexitas. quia cuꝫ nō conſtet adhucutrum appellatio ſit legitima: non poteſt ſe intromittere de principaliqueſtione. in quo caſu tm̄ ⁊ non ante habet iuriſdictionem ſuper principali. quare non poteſt procedere in principali: nec penam imponere aduerſario: cum ipſe non peccauerit: ⁊ ſi puniret illum: faceret ꝯtraconſcientiam: ſed propter contumaciam uidetur puniendus. Et ideout hec perplexitas euitetur: poteſt iudex cognoſcere de hoc grauamine lite non conteſtata .ſ. de iniquitate iudicis. probato uero grauamine reuocabitur grauamen. ⁊ poſtea iudex citabit abſenteꝫ: ⁊ ſi citatusnon uenerit: propter ipſius contumaciam procedetur contra ipſum.⁊ ſic nulla perplexitas eſt. Si uero appellatio non ualuit: remittiturad illum a quo appellauit.k Nquiſitioni. premiſſa. Ar. contra. sͣ. e. ſecundo requiris. .i. rn̄.¶ubi dicitur. ꝙ non refert: an ponatur in medio principio. uelſine remotōe appellationis. quia ad oīa refert̉. So. eſt ibi: quia h̓ ſūtdiuerſa negocia nō ſe tangentia: ibi vnū negociū: licet habeat plures

articulos. Item eſt ar. ꝙ determinationes reſpiciunt tantum precedentia ⁊ nōſequentia. Ar. contra. ff. dele. i. l. ſi ſeruus plurium. §. ulti. ⁊. xxxij. q. vij. apoſtolus. bernardus.u Nā ſententia. ſententiā huius decre. habes. ij. q. vi. §. ſunt quorum. ⁊. §. qn̄qꝫ. ⁊. C. ſi vnus ex pluribus app. l. i. ⁊. ij. Vnde ut intelligas qd̓ hicdicitur. nota ꝙ ſi res cōmunis ſit pluribus ⁊ corporal̓.nec diuerſitas facti ſeparatōneꝫ recipit: ut ī duobus correis debendi: ſi omnes condemnati ſint: ⁊ vnus appellauit: victoria vnius omnibꝰprodeſt: ut h̓ dicit. ⁊. ij. q. vi.§. qn̄qꝫ. ⁊. C. ſi vnus ex pluribus ap. l. ij. ⁊ ſint tales quinon iuuentur beneficio reſtitutionis. Si uero vnus fauore minoris etatis impetraret contra ſnīam beneficiumreſtitutionis: hoc non prodeſt alijs. ut in. l. predicta. Cſi vnus ex pluribus. l. ij. ⁊. iijq. vi. §. quod ⁊ ſi etatis. ⁊ iōdicit h̓ ſi iure cōi iuuent̉. Siuero res ſit incorporal̓ ⁊ cōmunis ⁊ indiuidua: tunc victoria minoris prodeſt maiori. ff. quēadmo. ſer. amitt̉.ſi cōeꝫ. i. rn̄. ut ſeruitus indiuidua ſit. tn̄ uſqꝫ fructus: licet ſeruitus ſit diuidi pōt. ff.ad. l. fal. l. i. §. ſi uſufructus.n Eadē cā. Pone exemꝰplum. tres erant tutores habentes adminiſtrationē indiuiſam gerentes: condemnati ſunt. vnus appellauit ⁊obtinuit: ceteris prodeſt: qꝛidem eſt negocium cōe ⁊ eadem cauſa defenſionis. Si aūt vnus etiā geſſit ⁊ alter non: ſi ille qui nō geſſitappellauit: iniquum eſſet: ut eius appellatio prodeſſet ei qui geſſit. ut. ff. de appel. ſi qui. §. pe. ex quo. §. ſumit̉ verſiculus iſte. ⁊. C. ſi vnus ex plu. ap. l. i. ⁊. ij.q. vij. § qn̄qꝫ. ⁊ idē eſt ſi habent diuerſas adminiſtrationes: tunc non prodeſtvnius appellatio alteri. ar. ad hoc. C. de diuer. reſcrip. l. i.¶I iuſtus. excuſat. ar. ꝙ ea que per metum fiunt non obligant. de hocdixi. sͣ. ꝙ me. cauſa. abbas. Et ita pro appellante habetur. ſed illud nōſufficit: niſi ⁊ illud proteſtetur. C. de his qui per metū iudicis non appellant.l. ij. ff. de appel. cum quidam. de quibus legibꝰ ſumpta eſt hec decre. ⁊ ita currit tempus ei qui agere non poteſt: niſi illud proteſtetur. ſi. sͣ. de offi. ordi. paſtoralis. in fi. ⁊. xvi. q. iij. §. penulti. v̓ſi. is autem. ⁊ sͣ. de elec. c. ulti. ſi. C. de anna. excep. ut perfectius. ⁊. C. de epiſco. audiē. l. ulti. ⁊ ita interrumpitur preſcriptio per proteſtationem.o Coram iudice a quo. Nota ꝙ ſi poteſt habere copiam iudicis a quo debet prouocare: non debet coram alio proteſtari. ſed tunc demuꝫ iudicem illūhabere non poteſt: ut hic dicit. ⁊ ſic ex ordine uerborum argumentandum eſtar. xliij. di. ſit rector. in fine.p Exprimendas. Sed quare cōpellit̉ exprimere cās appellationis: cū ſufficiat dicere appello. ij. q. vi. §. forma. Hoc intelligo quādo appellat̉ ante ſentētiam ab aliquo grauamine: quia tunc cā appellationis debet exprimi. sͣ. e. utdebitus. ⁊. c. cū cauſam. ubi dicit̉: qn̄ ſit exprimenda cā appellationis ⁊ qn̄ nōuel dic ꝙ idē eſt in diffinitiua. C. de his qui ꝑ me. iudi. nō appel. l. ij. ⁊ ſupplemaxime. quia nō eſt neceſſe cās appellatōis exprimere: niſi uelit. ff. de ap. ſcioqueſitū. uel ꝙ dicit cās: intellige in genere: ſic hoc mō iniqua ſnīa lata eſt ꝯtrame. nec audeo appellare: ⁊ hoc proteſtor coram uobis. bc Onquerente. non poſuerit. expreſſa uoce. ſed expreſſit ipſo facto: qd̓plus eſt. sͣ. ti. proxi. dilecti. ⁊. c. ut nr̄m. ⁊. c. ad audientiā. ſi.r Ad preſentiam noſtram. cauſa peregrinationis ſupple: ut faciat ad hunctitulum: qui iterum ſub apoſtolica protectione cōſiſtunt. xxiiij. q. iij. ſi quis rōmipetas paternarum. illi canones qui ad hunc titulum pertinēt. C. ſi per vimuel alio modo abſentis poſ. turbata eſt. l. i. ⁊. C. de emanci. liber. l. iubemus. ffde tuto. ⁊ cura. datis ah his. l. ulti.ſ Faciatis. in hoc caſu qn̄ poſſeſſio abſentis taliter turbatur: ſeruus amicus