Reterea adieciſti: ꝙ cuꝫ cāe tibi a ſe. ap. delegāt̉: ⁊ in lr̄is citatoriis reſcpͥtum apl̓icuꝫ inſeris: uteo viſo deliberare valeat ꝗ ab alt̓oꝯuenit̉: ⁊ infra. Quia igit̉ ꝗd agend̓ſit in hoc caſu deſideras edoceri. taliter tibi rn̄demꝰ: ꝙ reo ad iudiciuꝫlegittime ꝯuocato ſi ex reſcpͥto ſibitrāſmiſſo ple̓ne potuit inſtrui ſupereo: de qͦ in iudicio ꝯuenit̉: inducie d̓liberatorie nō ſūt vlterius indigēdeſꝫ ꝓcedend̓ potius ē ad examinatōnē cāe: ⁊ fine ei debitū imponendū.Qnō. iii. ferrentino ep̄o.Ittere tue ac petito archipbriſctōꝝ priſce ⁊ aquile de vrbenobis exhibite ꝯtinebāt: ⁊ īfra. Idēarchiphr̄ ꝯͣ nobiles viros. a. ⁊. g. libellū eccl̓ie ſue nōie obtulit ꝯtinētē:ꝙ penſio d̓ poſſeſſiōibus ſoluta nōfuerat ip̄i eccl̓ia elapſis iā tribꝰ anniſ⁊ ultra. Nobilibus v̓o ipſis petentibus vt explicaret ip̄is ſpaciū: qd̓ ꝑhāc adiectōeꝫ ⁊ vltra ſignificari uolebat: ⁊ ipſo archipbro expͥmēte: ꝙvij. ānis fuerit ī dicte pēſionis ceſſatū ſolutōe. ijdē dicētes libellū eē huiuſmōi expreſſiōe mutatū: lōgioresad deliberād̓ petierūt īducias: quaſqꝛ denegaſti eiſdē: ad nr̄aꝫ audientiam appellauer̄t. Nos igit̉ ap. huiuſmodi friuolā reputātes: mandamꝰ:quatenꝰ ea nequaqͣꝫ obſtāte ī negocio ipſo rōe p̄uia ꝓce̓das iuxta pͥoꝝꝯtinētiaꝫ lr̄aꝝ. ¶ RReg. ix. abbati aquę viue turon̄. dio. ⁊ ar̄dia. turon̄.Xpoſuit nobis bituricen̄. archiep̄ſ ⁊ īfra. Burdegalen̄. archiepo dedimꝰ ī mādatis: vt ſuꝑ iu-
re pͥmatie: quā ī eo ⁊ ī ꝓuīcia ſua dictus bituricen̄: ar̄ep̄s ſe hr̄e ꝓpoſuitad initiū ꝓxime p̄terite qͣdrageſimeꝙ ei t̓minū ꝑemptoriū aſſignauimꝰꝑ ſe aūt ꝑ ꝓcuratorē idoneū ſe ꝯſpectui nr̄o pn̄taret. Cūqꝫ poſtmoduꝫperſonalit̓ vocatꝰ ꝓ ec. ro. ſubſidioad noͣ. audi. accedēs bituricē. archiep̄s apud ſe. ap. ꝯſtitutꝰ: poſtulauitinſtant̓: vt in eod̓ negocio ꝓcede̓ d̓beremꝰ: idē v̓o burdegal̓. ar̄ep̄s adꝓpria rediēs ꝯſtituit ꝓſe ꝓcuratorēī ipſo negocio: ꝗ ſaluis exceptōibꝰſibi ꝯpetētibꝰ ī rn̄dēdo ⁊ defendēdoac alijs oīa faceret que ī ꝓpria eratꝑſona facturus. Petēte ergo archiep̄o ſupradicto bituricē. ut p̄fatus ꝓcurator rn̄deret eidē: ille excipiendoꝓpoſuit ſe ad hoc n̄ teneri: cū ꝓ aliamaiori cā pro publica vtilitate dictꝰburdegal̓. vocatꝰ pro abſēte reputari debuerat: ⁊ r̄uocādi domū pͥuilegiū hūiſſet. Nondū etiā ſuꝑ h̓ deliberauerat cū ſuffraganeis ſuis ⁊ aliis: qͦꝝ ꝯſiliū tā ardua cā reꝗͥrit: nectp̄s hūerat ī qͦ ad vtrunqꝫ negociuꝫvaluerit: ſic̄ expediret eē ꝑatus. Sꝫꝑs altera ecōtra rn̄dit: ꝙ cū ſuꝑ qōep̄dicta pͥus fuerat euocatꝰ nr̄e ītentionis n̄ fuerat pͥmū mādatū ꝑ poſterius reuocare: tp̄is qͦqꝫ ſpaciū hūerat tam prolixū vt potuiſſꝫ ſi noluiſſet ſuꝑ cā deliberare p̄dicta: ſic̄ fecerat cū ꝗbuſdā: ⁊ ꝯmode vtriqꝫ negocio īmine̓: ⁊ īfra. Noſ igit̉ d̓ ꝯſiliofratꝝ nr̄oꝝ uſqꝫ ad ꝓximū vētuꝝ feſtū natiuitatis dn̄ice dilatōem ad h̓ſibi duximus indulgendam.De ferijs. EX cō. apd̓ ꝯpendiuꝫ.
Ret̓ea delib̓are valeat. ſi. iii. q. iii. offerat̉. ⁊ ī aut̓. d̓ liti. §. oēꝫ. col̓. viii. b.¶ Plene potuit. qꝛ in lr̄is ꝯtinet̉ ꝗd velit petere ⁊ cā petēdi: ⁊ qͣlit̓ agerevelit ⁊ res aperte ſpecificant̉: qd̓ facere dꝫ ꝗ aliꝗd pctit. sͣ. d̓ lib. obl. c. ii. ⁊. iii.vbi de hoc. ⁊. ff. de rei ven. ſi ī rem: ſꝫ raro ꝯtingit: ꝙ per lr̄as pape oīa ſic ſpecificent̉. ſic ⁊ in crīali dꝫ apponi in lr̄is citatoriis ꝗcquid reo obicit̉: vt paratusveniat. v. q. i. ſi primates.Quidā v̓o ad cautelā in fine citationis apponūt libellum actoris: vt ſic plene deliberare poſſit. Et ſi tūc ꝑ litteras vel libellū plene īſtruipotuit: nō dꝫ alias induciaſdelib̓atorias hr̄e: qꝛ potuitplene eſſe inſtructꝰ. niſi fortead q̄rendū aduocatū ⁊ ꝯſilia amicoꝝ. iii. q. iii. de inducijs. ⁊. ff. q. ex cau. ma. l. abhoſtibꝰ. §. ſꝫ qd̓ ſimpl̓r. ſꝫ inhoc caſu cū ad libellū debeat rn̄dere: de ipſo facto nondabunt̉ īducie ad q̄rend̓ aduocatū. ar. sͣ. d̓ iudi. paſtoralis. qꝛ ꝑ factū ipſum d̓ quoagit̉ dꝫ ſcire vtꝝ veꝝ ſit: qd̓ab eo petit̉ vel nō. al̓s .n. dilatio ſꝑ danda eſt ei qui uocat̉ ad iudiciū. iii. q. iii. offeratur. ſꝫ actori dilatō ab initio dari non dꝫ: qꝛ īſtructusvenire potuit. iii. q. iii. ſpaciūv̓. ei aūt. Item dantur dilationes gr̄a teſtiū vel inſtrumētoꝝ: qn̄qꝫ ẜm diſtinctōeꝫillius. l. C. e. l. i. ⁊. iii. q. iii. §.ſpaciū. dilatōnes iſte hodievidētur arbitrarie. ut iudexconſiderata locoꝝ diſtantia⁊ tp̄is qualitate inducias cōcedat. ar. jͣ. de ap. cum ſit romana. ⁊. c. cū ſpāli vltra mediū. ⁊. jͣ. d̓ re iudi. quod adꝯſultationem. niſi forte illisde ꝗbus dr̄. iii. q iii. §. ſpaciū. ⁊. C. e. l. i. In illis induciis nō dꝫ iudex maiorē dilationeꝫ dare. ſꝫ illas bn̄ poteſt abbreuiare: vt ex illa lr̄apꝫ. In pecuniariis cāis tm̄vna dilatio dꝫ dari: ⁊ illa ſine cauſe ꝯgnitione. Scd̓a uel tertia danda non eſtniſi cauſa ꝯgnita. ff. e. l. ult. ⁊. l. or̄one. In crimīali dant̉ duo actori: tres reo. ff.e. l. vlt. ⁊ dilatio dari dꝫ iudice ſedente ꝓ tribunali: ⁊ utraqꝫ parte pn̄te: ⁊ cā cognita d̓ plano vel ſemiplene. iii. q. iii. §. ſpacium. v̓. a iudice. ⁊ data dilatōe iudicis officium ꝯquieſcit: donec tp̄s dilatōis effluxerit. C. e. ſiue ꝑs. ⁊. jͣ. d̓ ap.ſignificāte. Itꝭ iudex dꝫ dare dilationē qn̄qꝫ ad maliciā rei ꝯuincēdā. jͣ. d̓ do.⁊ ꝯtu. ꝓut. ⁊. c. cū olim. v̓. volentes. Itꝭ pōt facere gratiam etiā poſt peremptorium. sͣ. d̓ offi. dele. ꝯſuluit. vltra medium.Ittere tue tribus annis ⁊ vltra. Siꝗs nō ſoluit penſionē rei eccl̓iaſtice in emphiteoſim date ꝑ bienniū cadit a iure ſuo. x. q ii. §. h̓ ius porrectū. v. qͥ rem hmōi. ⁊. jͣ. de loca. c. pe. ⁊ vlt. Hodie v̓o pōt emphiteota purgare morā: ſi celeri reſtitutōne ſibi ꝓſpexerit ut in dictꝭ decre. In re pͥuati reqͥrit̉trienniū. C. de iure emphi. l. ii. Idem eſt ſi colonus ceſſauerit in ſolutōe penſionis per bienniū in re ſibi locata. ff. locati. q̄ro. §. int̓locatorē. ⁊ h̓ cū ad longūtp̄s fuit locatio facta. ꝓ re fiſci ſil̓r cadit a iure ſuo. ff. de pub. vecti. l. vectigalia§. non ſolutꝭ: tn̄ ſine auctoritate principis agri publici reuocari a curatore fiſcinō pn̄t: ꝗ perpetuo locati ſunt. ff. d̓ pub. ⁊ vecti. cotē ferro. §. agri. Hec autemadiectio ⁊ vltra: niſi aliter expͥmeret̉ ad modicū ip̄s refert̉. ff. de ver. ſig. h̓ adiecctio. ⁊ lꝫ per hanc adiectionem vltra nō ꝯſtet d̓ certa qͣꝫtitate tp̄is: nil nocet qͣꝫtū ad iudicē ⁊ reū: qꝛ certe ſunt per h̓ qd̓ dixit per triennium: qd̓ tp̄s ſufficit adꝯdemnationē: qd̓ pꝫ per iura p̄dicta. vn̄ ſuꝑflue additū fuit: ⁊ vltra: ⁊ ꝓ nihilopetebat̉ determinatio illius qͣꝫtū ad rei reſtitutōeꝫ. vn̄ nō debuit eis dare tp̄svlterius ad deliberandū: qꝛ plene potuit inſtrui ꝑ libellū pͥmū ſine vlla adiectione. sͣ. c. ꝓx. Si v̓o pēſio tm̄ ſb̓tracta peteret̉ q̄ diceret̉ n̄ ſoluta tribꝰ ānis ⁊ vl
tra: tūc bn̄ peteret̉ ut determinaret̉ illud ultra: qꝛ qͣꝫtū ad illd̓ tp̄s nonpotuit deliberare reꝰ per pͥmū libellū. Et iō facta exp̄ſſione illius tp̄isdꝫ hr̄e inducias ad deliberandū. ff. de teſta. heredes palam. §. quodvero quis: ſi per pͥmū libellū deliberare nō potuiſſet. ſꝫ h̓ ſatis potuideliberare. iii. q. iii. offerat̉. de hoc dixi. sͣ. de libel. ob. c. p̄c. Et ſic patetꝙ vbi ꝗs plene pōtinſtrui per pͥmuꝫ libellū: lꝫ aliꝗd addetur qd̓ n̄ mutet naturam negocii nō habebit nouas inducias. b.b ¶ Procedas. ⁊ita qn̄ appellatō fruſtratoria eſt remittitur ad eū a quo appellauit. jͣ. de ap. cūin eccl̓ia. ⁊. c. vt debitus. ⁊ ī expēẜ dꝫ cōdēnari: vt ibi dr̄.¶ Xpoſuie ꝑemptoriū.ſic .n. iudex ꝓpt̓ diſtātiā viaꝝ ex cā prima vice pōt ꝑemptorie citae̓. sͣ. d̓ ī īte.reſti. tū ex lr̄is. in fi.⁊ sͣ. e. c. i. b.d ¶ Perſonalit̓. cūꝗs perſonalit̓ vocat̉per papā: n̄ ſufficitmittere ꝓcuratoreꝫsͣ. de ma. ⁊ obe. ca.vlt. ⁊. jͣ. d̓ dol. ⁊ ꝯtu.cū dilecti. ar. ſic cumalicui aliqd̓ negocium perſonalit̓ ꝯmittit̉: alij ꝯmitte̓ n̄ pōtsͣ. d̓ offi. deleg. qm̄apl̓ica. ⁊ sͣ. d̓ reſcpͥ.c. cū dilecta. tn̄ delegatus nō pōt iubere partes coram ſeperſonalit̓ ꝯparere:niſi id ī reſcpͥto ꝯtineat̉: niſi in caſibusquos habes sͣ. deiudi. iuris eſſe ambium: que eſt Inno. iiii. in ꝯcilio lugdune ¶ Saluis exceptōibus. ⁊ ita ꝓteſtatio non vꝫ. sͣ. d̓ elec. cumana: vbide hoc. ⁊ sͣ. qd̓ me. cā perlatū. al̓s ſi hoc nō dixiſſet videret̉ ꝯſentire. vtrn̄deret aduerſario: nec haberet ius reuocandi domum: vt vr̄. Sꝫ certe ꝯͣrium credo. ſi .n. ſimpliciter ꝯſtituiſſet ꝓcuratorē illū: poſſet opponere exceptōes dn̄o ꝯpetētes: īmo ad h̓ tenet̉. exceptio .n. q̄ ꝯpetit reoꝯpetit fideiuſſori. ff. man. qꝛ de mutua. §. generalit̓. ⁊ ſi ſcient̓ illā omittat imputatur ei. ff. d̓ excep. oēs exceptōes. ⁊. ff. d̓ fideiuſ. ex ꝑſona. ⁊ ꝓcurator ad ea oīa intelligit̉ ꝯſtitutus q̄ ad cāꝫ ſpectare vident̉. ar. sͣ. deof. del̓. p̄terea. ⁊. c. cū oliꝫ. i. ⁊. ff. d̓ ꝓcu. ad legatū. ⁊. l. ad rē mobilē. ⁊ itaad cautelā qn̄ꝫ talia dicunt̉. vtilior tn̄ eſt ꝓteſtatio: ut cū aliꝗd ꝓponit̉ꝓteſtet̉ ſic: ſaluo iure meo: vl̓ ſaluis alijs exceptōibus mihi ꝯpetentibꝰf. q. mo. pig. vel hypo. ſol. ſi debitor. §. i.f ¶ Utilitate. cum .n. burdegal̓. ꝓ publica tm̄ vtilitate vocatus fuiſſꝫ adillū terminū non debebat tūc ꝯueniri: īmo ius reuocādi domum hēbat. in aut̓. d̓ ſanctiſ. epiſ. §. ſi v̓o ep̄i. col̓. ix. Itꝭ ꝓ alia cā iuſta ius hꝫ reuocandi domū. sͣ. d̓ fo. ꝯpe. c. vlt. vbi de hoc. ⁊ plures alie cāe ſunt exꝗbus ius reuocandi domū ꝗs hꝫ. ff. d̓ iudi. l. iii. §. legatꝭ ⁊. v. q. ii. c. i. ⁊ideo īducie ꝓrogant̉ huic: vt dic̄ in fi. alias officiū ſuū eſſet damnoſuei qd̓ eſſe non dꝫ. ff. d̓ furt. ſi ſeruus cōiſ. §. qd̓ v̓o. ⁊. ff. quēadmodumteſti. aꝑi. ſed ⁊ ſiꝗs. ⁊. ff. ex ꝗbus cāis ma. l. videlicet. ⁊. iiii. q. iii. §. venturis. nec dꝫ damnum ꝯſequi: vn̄ premiū meret̉. jͣ. de fideiuſ. ꝑuenit. ⁊de renun. ſane. b.g ¶ Cum ſuffragancis. cum ꝗbus ⁊ etiam cuꝫ capitulis cathedralium