I

uel aduerſario factum fuerit: iudicium quod idem quaſi procuratorpoſtmodū expertus eſt: ratum eſſedebebit.F Dem.On iniuſte iudex ꝓceſſit: quifiliumfamil̓. in procuratoremadmiſit quāuis ad futuras controuerſias conſtitutum: qui licet ſimulcum alijs datus fuerit: prius tamenꝓcurationis officiuꝫ occupanit: qd̓fieri nequiuiſſet in procuratoribusdiuerſis tempōribus ꝯſtitutis: quoniam dato poſteriori pͥoris eſſet ꝓcuratio reuocata: potuit quoqꝫ is ⁊debuit a ſentētia in eo ꝙ lata extitit

contra ipſum: nr̄aꝫ audientiam āppellare: uel ſi iuſta cauſa excuſabat.eundem: ſaltem dn̄o conteſtari: utad appellationis beneficium cōuolaret: licet appellationem proſequinon tenetur inuitus.¶ Dem.Atus ad impetrandum a cōitaOnſulti ſumus: an conſtitute aliqua ꝓcurator ab impetrandodebet excludi: pro eo ꝙ maiores ⁊iurati: per quos eadē cōitas regebatur: tempore quo iniunctum fuit ꝓcurationis officium: erant excommunicationis ſentētia innodati. T.

reuocatio perueniat ad iudicem uel ad aduerſarium: quicꝗd fit cū eotanqͣꝫ cum falſo procuratore non valet: ut h̓ a contrario ſenſu. sͣ. d̓ reſcrip. ex parte decani. poſtea nō ꝓcedat iudex cum illo ꝓcuratore. sͣ. eauditis: ⁊ ſic intelligitur qḋ dicit̉. sͣ. e. ex inſinuatione ⁊. c. in noſtra. quienim vult reuocare procuratorem: certificare debet aduerſarium vel iudicem vt hic dicit: ſicut littere de ratomittuntur iudici: ⁊aduerſario. ff. eo. ſiprocuratorem. ff. rēra. hab. ne ſatiſdatio: ſic multo fortiuſlittere reuocatorie:Sed quare dicit:poſt lit̓. conteſta. inuenitur a contrarioſenſu: ꝙ ante litemconteſt. poſſet reuocatio fieri etiā ignorante iudice vel aduerſario: ⁊ ꝙ neceſſe non ſit ſignificareiudici vel aduerſario. ſic videret̉ loquidecretalis. sͣ. e. ex inſinuatione in nr̄a. Ex littera illarum nunqͣꝫ colligitur: ꝙ reuocatio peruenerit ad iudicem vel ad aduerſarium: ⁊ tamenreuocatur quod factum fuit per illos procuratores. Sed ibi ſupplet̉:ꝙ reuocatio uenit ad aduerſarium. Sic ergo ſupple hic maxime: qꝛideꝫ ante litem conteſt. ⁊ poſt litem. ſic enim multi poſſent decipi: ſi ſola reuocatio ꝓcuratoris ſufficeret: ſi non denuncietur aduerſario vl iudici. quandocunqꝫ fiat reuocatio certificandus eſt aduerſarius: aliasimputet ſibi qui hoc tacuit. Ar. contra. ff. man. ſi mandaſſem. illud innegociis vbi non decipitur venditor: hic decipitur aduerſarius: ⁊ ideoſecus. Sed ſi reuocatio ſit miſſa procuratori ante litem conteſta. ⁊ ipſeoccultat hoc: videretur ꝙ procuratori ſit imputandum ꝙ eam nō oſtēdit. ⁊ ſententia quantum ad eum ualeat: ſed non quantuꝫ ad dominūquia ſe liti obtulit aliene. ff. rem ra. ha. l. iii. §. falſus. ⁊. ff. de iudi. d̓ quare. §. ii. ⁊. ff. de rei ven. is qui ſe obtulit ⁊. l. predicta ſiquis ſeruo in fin.ſed hoc forſitan poſſet habere locum cum procurator eſt ſoluēdo al̓snon arg predictarum decre. ex inſinuatione in noſtra. Uel dic: ꝙ tenet ſententia ⁊ imputet ſibi dominus qui hoc non inſinuauit iudici vl̓aduerſario ut probat hec littera. Item ex hac littera uidetur ꝙ etiampoſt litem conteſtatam indifferenter: ꝙ reuocari poſſit abſqꝫ cauſe ꝯgnitionē. Et ideo contra. ff. e. poſt litem conteſta. non eſt contra: quia h̓non habet locum quando procurator conſentit. Si uero procuratornollet debet hoc fieri cauſa cognita. tamen non procedetur in cauſapoſt reuocationem. niſi poſt cauſam cognitam: ⁊ tamen non debet audiri procurator qui ſibi aſſumpſit procurationem vel ſe aſſerit ꝓcuratorem: hocipſo ſuſpectus eſt: ⁊ ita ſemper remoueretur. ff. que omniaſecus. ſed hoc dicit procurator ut ſine nota ſuſpitionis remoueatur: utl. predicta que omnia.c ¶ Uel pro. ⁊ alias ſequeretur a contrario: ꝙ ſi reuocatio ad alteꝝ. perueniſſet: valeret qḋ cum eo factū eſſet qd̓ non eſt veꝝ.patre admittitur ad agendum ⁊ defendendum preſtita ſatiſOn iniuſte. filiūfamil̓. filiuſfamilias etiam ſine mandato prodatione. immo ⁊ ſi eſſet minor: quia iuſtius eſt talem admittere: qͣꝫ abſentem indefenſum ꝯdemnare. C. e. ti. exigendi. Item poteſt conſtituiprocurator ad agendum ⁊ defendenduꝫ: vt hic dicit. ⁊. ff. e. filiuſfamil̓.§. ipſe quoqꝫ. vnde iudex iuſte fecit qui illum admiſit: n ſi eſſet minorquem non debuit admittere. quia ſi decipiatur poteſt reſtitui ipſe ⁊ fideiuſſores eius. ff. e. minor. niſi forte pro patre ad defendendum exbenignitate ⁊ non de rigore. vt in. l. exigendi. in fi.e ¶ Ad futuras. ad pn̄tes ⁊ futuras lites bene datur ꝓcurator in dieꝫ⁊ ſub conditione ⁊ in perpetuum ⁊ ad tempus. ff. e. l. iii. ⁊. iiii. ad vncauſam ⁊ in plures ⁊ ad omnes: ut. ff. e. l. i. ⁊. l. mandato. ⁊ sͣ. e. dilectꝰ.⁊ preſens ⁊ abſens dari poteſt. ff. e. l. i. in fi. nec datur inuitus. C. e. inuitus. ⁊ debet expreſſe conſentire: alias inuitus uidetur. ff. e. filiuſfamilias. §. inuitus. ⁊ quilibet qui non prohibetur: dari poteſt: quia prohibitorum eſt hoc edictum. ff. e. inuitus. §. i. ⁊ certus debet eſſe procurator. ff. e. l. ii.f ¶ Cum alijs. Sic ergo patet: ꝙ plures procuratores ſimul dari pn̄tii. q. vi. §. forma. in fi. ⁊. jͣ. de teſti. inſuper. ⁊. ff. e. pluribus. ⁊. ff. d̓ admi.

tu. decreto. §. i. Sed nunquid ambo vel etiam ſi ſunt plures ſimul agere debent vel vnus ſine altero: Uidetur ꝙ vnus ſine altero agere non poſſit. arg.sͣ. d̓ off. dele. cauſam. ⁊. ff. d̓ re iudi. duo. Dicas ſi plures dati ſint ſimul inſolidum potior eſt conditio occupantis vt h̓: vn̄ ſupple h̓ inſolidum. ſi. ff. e. pluribus. ⁊. ff. de le. i. ſi pluribus in fi. ⁊. jͣ. d̓ ap. ut debitus. ⁊ sͣ. d̓ reſcpͥ. capituluꝫſancte crucis: ſic. ff. de adm.tuto. decreto. in fi. ⁊. ff. de v̓.ob. ſi ticius. arg. ff. de duobus reis. ex duobus. quandoqꝫ tantū ille dicitur occupare qui pͥmo ad ſententiaꝫuenit. ff. de pecul̓. ſi uero: ⁊ff. d̓ noxa. ſiquis. Sed ſi ſimul occurrerent ad litem cōteſta. iudex tūc poteſt eligeremagis idoneum: ne repugnantia inde ꝯtingat: ſi vnusnegaret ⁊ alter concederet.ff. de accuſa. ſi plures. ⁊. ff. d̓admi. tuto. decreto. in fi. Sivero nō ſint dati inſolidumſed ſimplciter tunc neuter agere pōt vl̓ defendere ſine reliquo: ⁊ ſūt ſil̓ admittēdi. ſicut iudices qui dantur ſine clauſula illa: ꝙ ſi non omnes ⁊cͣ. Sed ideꝫ vr̄ dicendum: ſiue addatur inſolidum ſiue non: cum ratio illius. l. ſi plures. §. qͣꝫuis. ⁊. l. decreto nihilominus remaneat. ⁊ ideo forte nō ponit̉ hic in textu inſolidum: quin aduerſarius ab initio ꝓuiderat ſibi: vt iudex magis idoneumadmitteret. b.g ¶ Temporibus. ponit tenorem illius. l. ff. d̓ ꝓcu. ſiquis cum procuratore.§. fi. in quo caſu non eſt melior occupantis conditio: qꝛ dando ſecunduꝫ priorem reuocare u detur: vt hic dicit ⁊. l. predicta ſiquis cum ꝓcuratore. §. vlt. niſi dando ſecundum exprimat: ꝙ pͥorem vult durare in procuratorem. ff. dele .i. ſi pluribus: ſicut eſt in iudicibus: quia ſecundum reſcriptum derogat primo. sͣ. d̓ reſcrip. ceterum. quandoqꝫ ſecundus priori adiungitur. sͣ. de off. dele. coram. Ad vnam autem litem plurium perſonarum ⁊ vnus ⁊ plures ꝓcuratores dari poſſunt. ff. e. ſiquis cum. §. vnus. Quandoqꝫ tamen plures perſone non pn̄t agere vel experiri: niſi pͦ vnum defenſorem ſeu defendere: vt vbiplures fideiuſſores ſunt ⁊ uolunt defendere eum: pro quo fideiuſſerunt iudicatum ſolui. ff. iudi. ſol. iam tamen. §. ſi tamen. Et plures heredes neceſſe habent dare procuratorem: ne actor incommodo afficiatur: ſi defenſo in pluresperſonas diuidatur: vt in. l. predicta iam tamen. §. ſi tamen. ⁊. ff. de exerci. nein plures. Idem eſt in redibitoria. ff. de edil̓. edic: qd̓ ſi nolit. §. ſi plures. Id̓eſt: vbi ille qui agebat iudicio famil̓. here. cōi diui. fini. re. deceſſit plurihus heredibus relictis: qꝛ omnes vnum ꝓcuratorem dare debent. ff. famil̓. her. ſi familie herciſ. ⁊. ff. de ꝓcu. licet in fi.h ¶ Contra ipſum. bn̄ dicit contra ip̄m: quia in perſona procuratoris ſemperformanda eſt ſententia alias non tenet. C. de ſen. ⁊ interlo. o. iudi. l. i. ſiue ab īitio ſiue poſt litem ꝯteſt. ꝓcurator interuenit. C. e. nihil. de hoc dixi. sͣ. d̓ elect.querelam. Et noͣ. ꝙ iſte. §. ponit tenorem illius. l. C. e. inuitus.i ¶ Appellare. ꝓcurator ergo appellare tenetur: ſed ꝓſequi non cogitur. C. e.inuitus. qd̓ ſi non fecerit: imputatur ei. ff. de neg. geſt. liberto. §. vlt. in fin. uelſaltem denunciare tenetur dn̄o ſententiam latam contra ipſum: ut dn̄s appellet ſi voluerit: quia culpa ipſius amiſit cauſam ip̄e non poterat damnare: vn̄imputatur ſibi. ſi. ff. man. ſi fideiuſſor. §. ſi cum debitor. Et hoc eſt verum cumdn̄s neſciuit. Si vero ſciuiſſet certiorari non debuit. ff. de acti. emp. ⁊ vendi.l. i. in fi. ⁊ sͣ. de reſcrip ab excōmunicato. vnde tunc ſibi imputet dn̄s: ꝙ nonappellauit. Uel pōt dici: ꝙ appellare tenetur ꝓcurator vel domino denūciare: qꝛ hic non diſtinguit: vtrum dn̄s hoc ſciat vel ignoret contra ſe iudicatumalias mandati tenebitur: niſi alterum faciat: niſi iuſta cauſa eum excuſet: vt dicit lr̄a ſequens: puta iuſtus metus tunc denunciet dn̄o. jͣ. de ap. c. vlt. vl̓ īopiaſicut dicitur de fideiuſſore ꝯdemnato vltra verum debitum. Qui nō pōt ꝓpt̓inopiam appellare: debet hoc denunciare principali perſone. ff. man. ſi ꝓcuratorem. §. ſi ignorantes.Onſulti. iurati. Per hoc videbatur ꝙ ꝓcuratio non valebat: qꝛ maior ⁊ iurati ꝑ quos ꝯmunitas regebatur: erant excōicati. ipſi quaſi caput vniuerſitatis cenſentur: ⁊ ipſi iurant pro cauſis vniuerſitatis. C. de iuramcal. l. ii. §. hoc etiam in fi. ff. de condi. ⁊ demon. minicipibus. ff. ad municip.municeps. Huiuſmodi maioribus cura totius reipublice ꝯmiſſa eſt. vt dicitlex illa municeps. vnde uidetur ꝙ inſtitutio ꝓcuratoris non valeat: ⁊ ſic illeꝓcurator debet repelli: cum auctores illius non reciperent̉. jͣ. de teſt. licet. Sꝫꝗd dices: imperator eſt excōmunicatus: īpetrauit lr̄as ꝓ non excōmunicatꝭ

k 2