citāto ꝓcurator ip̄ius gene̓ralis adoīa eius tractāda negocia: ꝓ eo ꝙꝯpetentē terminū infra quē rectoreꝫip̄m cōſuleret: utꝝ deberet cōtēdereuel cedere queſtioni ſibi concederedenegabant: pro eodem noſtramaudientiā appellauit. quocirca mādamus: quatenus ſi eſt ita: reuocato in irritum ⁊ cetera ¶ Demepiſcopo lexon̄.Onſtitutus in p̄ .n. hͦ. prioriſegien̄. ⁊. t. laico dilectum filium. o. ſubdiac. noſtrum ſuper cauſa que inter ipſos ſuper quadā ſumma pecunie vertitur: conceſſimusauditorem ⁊ infra: Quia prior ſuꝑipſa pecunia: in qua dictus. t. eum ſibi ſue u̓xoris nomine teneri dicebat

recepto libello illicenciātus receſſitquendam procuratorē dimittensſolūmodo ad agendum: quem cuꝫauditor ipſe per mandatum procuratorium ſibi datum ad defendēdūpriorem ſufficientem non uiderit:eum ex hoc reputans contumaceꝫipſum prefato. t. in vnam marchamſterliogorum condēnanit taxationeprehabita in expenſis ⁊ īfra. Nosautem finem litibus imponere cupientes: ⁊ ꝙ ab auditore prefato factum eſſe dinoſcitur approbantes:mandamus: quatenus ꝑtibus conlocatis ⁊ cetera¶ DemAndato procuratoris poſt litem conteſtatam a dominoreuocato: ſi hoc ignorante iudice

poſ. c. vlt.g ¶ Generalis. poteſt ergo quis conſtituere generalem ꝓcuratorem ad omīatam ad iudicia qͣꝫ ad negocia: vt hic dic̄. ⁊ sͣ. e. petitio. tamē talis ꝓcurator trāſigere non poteſt nec alienare. de hoc dixi. sͣ. e. petitio. immo quilibet teneturdimittere procuratorem: alias procederetur contra abſentem: ſi non defenderetur. ff. ꝗbus ex cau. maio.item ait. ⁊. l. ſe. de hoc dixi.j. d̓ of. del̓. ꝯſultationibus.h ¶ Cedere. ad hoc .n. dantur inducie deliberatorie vtinfra illas deliberet: an cedet vel contendat. iii. q. iii. §offeratur. ſed iſte ꝓcuratoper ſe deliberare non poterat. vtrum deberet cedere vl̓contendere ſuper facto alterius: vnde debebat conſulere dominum principalemergo inducie tales eſſe debebant: ꝙ poſſet illum reꝗrere: vnde cū hoc non faceret iuſta fuit appellatio: terminus enim ſemper conſtituendus eſt ſecundum diſtantiam locorum ⁊ negocii ⁊ perſonarum qualitateꝫjͣ. de app. cum ſit romana: ⁊ff. de iudi. nonnunqͣꝫ. Et ex hoc patet ꝙ huiuſmodi inducie deliberatorie arbitrarie ſunt: quia debent moderari ſecundum locoꝝ diſtantiam ⁊ ꝑſonaruꝫ⁊ negocii qualitatem: licet dicatur. xx. dierum gaudeat induciis: immo plusvel minus ſecundum ꝙ viſum fuerit iudici expedire. jͣ. vt li. non ꝯteſt. quoniāfrequenter. §. ſi vero. Alie vero inducie puta que dantur ad appellandum. n̄ſunt arbitrarie. ibi iudex nil habet officii. jͣ. d̓ re iudi. ꝙ ad conſultationem. ⁊ii. q. vi. biduum? que ſunt decem dierum: ut. e. cauſa. ⁊. q. e. §. anteriorum. ⁊ inducie que dantur ꝯdemnatis in cauſa pecuniaria: non ſunt arbitrarie. ff. d̓ reiudi. l. iiii. §. ſiquis: niſi cauſa ꝯgnita ⁊ iuſta d̓ cauſa. ff. e. l. ii. tamē quidā illasdant ad arbitrium ſecundū ꝯſuetudinem loci.Onſtitutis. nomine ſue vxoris. forte noīe vxoris ſue recepit iſte obliga¶Itionem a priori mutuando ei pecuniam vxoris nomine illis aūt ꝓ aliocontractu: pro qua etiam ſine mandato agere poſſet in rebus ipſius preſtitacautione de rato. C. e. ti. maritus. ſed ſi maritus habeat mandatum non pōtagere: niſi quatenus in mandato continetur: vt ibi dicitur in fi. l. prealleg/ ſicetiam nomine alterius quis recipit inſtitutionem ſiue inueſtituram. jͣ. de preben. accedens. ⁊ nomine alterius quis recipit uſuras quod eſſe non debet. xlvi. di. ſicut non ſuo: ſic ⁊ nomine vxoris ſibi potuit obligare priorem ꝑ ſtipulationem ſed vxori ſimpliciter non potuit: dicendo ꝓmittis vxori mee ſoluere tantam pecuniam: quia alteri per alterum ſtipulari vel paciſci nemo poteſtinſti. d̓ inuti. ſtipu. §. alteri. ff. de ver. oblig. ſtipulatio iſta. §. alteri. nec factumalterius poteſt quis promittere inſti. d̓ inuti. ſtipu. in. §. ſiquis alium ⁊ in predicta. l. ſtipulatio iſta in prin. Sed ſi vxor agere velit pro tali obligatione: nūquid eſt preferenda illa viro: ⁊ an vir poſſet agere inuita vxore: non qꝛ utilisactio acquiſita vxori prefertur directe acquiſite marito: nec poteſt agere ea inuita. ff. de ꝓcur. ſi ꝓcurator. vbi dicitur ꝙ ſi procurator meus ſtipulatus fuerit ſatiſdationem iudicatum ſolui: vtilis actio mihi datur: nec poteſt agere ꝓcurator me inuito.k ¶ Illicenciatus. xi. q. iii. certum ideo contumax reputatur: quia nullum reſponſalem ſufficientem dimiſit.l ¶ Ad agendum. ideo nō valuit mandatum: quia cum pͥmo eſſet reus: debuit dimittere ꝓcuratorem ad defendendū ⁊ non ad agendū: niſi vellet reconuenire actorē ⁊ ideo ꝯtumax reputatur: quia non dimiſit idoneum. Qualiterautem debet mittere quis ꝓcuratorem ⁊ ſufficientem: dictum eſt. sͣ. e. accedēs⁊ iſte ꝓcurator noluit eum defendere. quod ſi feciſſet: non fuiſſet ꝯdēnatusprior in expenſis ſicut credo.m ¶ Taxatione. que ſemꝑ debet premitti ante ꝯdemnationem. iii. q. iii. §. offeratur. ⁊ etiā iuramento p̄miſſo. ii. q. i. in pͥmis ⁊. jͣ. quod me. cauſa. c. fi. ꝙ debuit hic p̄mitti. Et ſic nota: ꝙ ſententia ſuper expenſis ꝓ contumacia poteſtferri in abſentem: ⁊ hoc eſt quod dixi. sͣ. e. querelā: d̓ expenſis ſcꝫ ꝗ non venitvel ſi venit ⁊ recedit ſine licentia: ꝯdemnat̉ in expenſis.n ¶ Litibus. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. finem. ⁊. c. venerabilis.Andato ꝓcuratoris. de mandato procuratoris actoris: dictum eſt. sͣ.¶ ¶ X. c.i. in mandato enim ꝓcuratorio debet contineri precipue nomeneius? qͣui conſtituit procuratorem ⁊ nomen ꝓcuratoris ⁊ in qua cauſa: ⁊ ꝙ ra

tum habebit: qd̓ cum eo actum erit ſicut in litteris d̓ rato: ⁊ corā ꝗbusiudicibus maxime ſi ſunt delegati: coram ordinario nō eſt neceſſe ml̓tum: ꝙ fiat de eo mentio. ff. d̓ ꝓcur. ſi procuratorem. ⁊ iſte littere mittidebent aduerſario: vt certus ſit quibus releuatur procurator a ſatiſdatione de rato: cum de mandato dubitatur: vt ibi dicitur de mandatoꝓcuratoris rei omīnō conſtare debet:⁊ ſi non oſtendaturmandatum repellitnec admittitur tanqͣꝫ procurator etiaꝫſi dubitaretur: niſivellet ſe offerre defēſioni: ⁊ ſiue ꝗs habeat mandatum ſiue non: ⁊ quantūcūqꝫ ſit idoneus ꝓcurator debet preſtare aliquam aliamcautionem .ſ. iudicatum ſolui. C. de ſatiſda. l. vna. ⁊. ff. e.qui proprio. §. quialium. ⁊. l. minor. infi. ⁊ inſti. d̓ ſatiſdat.§. ſi vero. que clauſula .ſ. iudicatum ſolui tria ꝯtinet ſcꝫ ꝙ defendat reum in cā: ⁊ ꝙ dolum non committat: ⁊ꝙ ſoluat iudicatum: ⁊ hocipſum quod verbum ſonat. ff. iudica. ſolui.l. iudicatum ſolui. ⁊ hec ſatiſdatio debet interponi ab ipſo domīo: qn̄preſens conſtituit ꝓcuratorem dum conuenitur: ⁊ ſi abſens extra iudicium ꝯſtituitur: cautionem interponat pro ſuo ꝓcuratore. per quaꝫfideiuſſor exiſtat ſub hypotheca rerum ſuarum inſti. d̓ ſatiſda. §. ſi v̓o.alias ip̄emet procurator exponere debet predictam cautionem quātūcunqꝫ locuplex ſit ⁊ idoneus. ut dictum eſt. Cautionem vero de ratonon preſtat procurator rei ſcꝫ rem ratam dn̄m habiturum: cum ⁊ ſi illeſcꝫ dn̄s ratum nō habeat: ip̄e ſoluat de burſa ſua: quia reuocare nonpoteſt dn̄s. Norro ubi reuocare poſſet vel retractare quod actum eſtdebet procurator preſtare cautionem rem ratam dn̄m habiturum: vtcum quaſi defenſor conuenitur rei vendicatione vel ꝯmuni diuidūdovel famil̓. herc. finium regundoꝝ. ⁊ eccleſia vel minor: ⁊ in reſtitutioneꝫin integrum poſtulando: ⁊ cauſa ſtatus cum ſeruus clamat in libertatem ꝯtra ꝓcuratorem domini duplicem cautionem preſtat procuratorei: iudicatum ſolui ⁊ rem ratam dn̄m habiturum. ff. e. pomponius. §ſed his. ⁊. l. ſi defunctus. §. vlt. quia in hoc iudicio utraqꝫ perſona ſuſtinet vicem duarum perſonarum. jͣ. de proba. ex litteris. ⁊. ff. e. non ſolum. §. ſi ſtatus ⁊. §. eſt ⁊ caſus: ⁊ cum tutor poſtulatur ſuſpectus: ⁊ ip̄eper procuratorem defendit. ff. e. non ſolum. §. vlt. ⁊ huiuſmodi cautiones ante li. conteſt. peti debent. ff. e. pomponius. §. ratihabitionis. ꝓcurator vniuerſitatis ſiue collegii cautionem de iudicato ſoluendo nōpreſtat: quia ſuſtinet vicem vniuerſitatis ⁊ iurat de calumnia in aīamꝓpriam. jͣ. d̓ iura. calū. in pertractandis. ⁊. c. ſe. ⁊. C. d̓ iura. calū. l. ii. §.ſin autem: quia quaſi dominus intelligitur: ſicut ⁊ tutor. ff. ꝓ emp. l. ꝗfundum. §. ſi tutor. ar. ff. rem ra. ha. actor. nec tutor cauet d̓ iudicato ſoluendo. C. de admi. tu. l. vlt. §. defenſionem. ſicut nec uerus dominusillam preſtaret inſti de ſatiſda. §. ſed hodie. ⁊ ideo d̓ neceſſitate eſt iſtd̓officium. sͣ. e. quia. ſed officium ꝓcuratoris eſt voluntariuꝫ: qꝛ nemoꝯpellitur conſtituere ꝓcuratorem. sͣ. e. querelam. alias nō eſſet differētia inter ꝓcuratorem pͥuate ꝑſone ⁊ ſindicū vniuerſitatis.b ¶ Reuocato. Circa huiuſmodi reuocationem notabis. Cum aliꝗsreuocat mandatum tactum procuratori ad agendum vel defendendūconſtituto: aut reuocatio peruenit ad ꝓcuratorem tantū: aut etiam adaduerſarium vel iudicem. Si tantum ad procuratoreꝫ: nō preiudicataduerſario: quia iudicium quod idem quaſi procurator poſtmodumeſt exꝑtus: ratum eſſe debet: vt hic. ⁊ sͣ. de reſcrip. ex parte. ⁊. ff. e. ſi ꝓcuratorem in fi. ⁊. C. de ſatiſda. l. vna. etiam ante iudicium ceptum. ff.iudi. ſol. ſi aūt. ad id. ff. d̓ ſolū. qui hominē. §. ſi ticiū. ⁊ l. ſiquis ſeruo. ⁊l. cum quis. §. i. ⁊ ſi pater iuſſit filio credi: poſtmodum ignorante creditore mutauerit voluntatem: ceſſat ſenatus conſultum: quoniā initiuꝫſpectandum eſt. ff. ad macedo. ſi tamen. Et ſi dicā: qui voluerit cumſeruo meo contrahere periculo meo contrahat: poſſuꝫ mutare voluntatem: ſi certificauero creditionem. ff. qd̓ iuſſo. l. i. rn̄ſo. i. in fi. Si vero