ſuper executione mandati pr̄o eo facti ad alias obtinuit ſcripta noſtraqui tulerunt ſuſpenſioniſ ⁊ excōmunicationis ſentētias in eoſdē. Quocirca mandamus: quatenus eo recepto in canonicum ⁊ in fratrē aſſignatoqꝫ ſibi beneficio prebendali ꝗad eos prius mandatum ap. reportauit prefatas ſētentias iuxta formāeccleſie relaxetis alteri ſuper prebendali beneficio in eadem eccleſia ſilētiuꝫ imponētes. ¶ Dem bituricen̄.archiep̄o. ap. ſe. leg.¶ Init ꝙ quidam clerici obtentisDaudientiam noſtram peruea ſe. ap. litteris ſuper prouiſione ſuain aliquibus eccleſijs tibi ſubiectisrecipientes ab eis annuas pēſionesſeu alia beneficia ab eorum impetitione deſiſtunt renunciantes beneficio litterarum: ⁊ infra. F. t. mādamꝰquatenus eos qui poſt litteras taliter venditas alias de illis mentionenon habita impetrabunt de cetero

uel hactenus impetrauerint: careredecernes cōmodo earundem: ⁊ eccleſias non permittas earum occaſione uexari reuocando in irritumſi quid earum pretextu inueneritiseſſe factum. ¶ Greg. ix. mediolanē.archiepiſcopo.N noſtra propoſuiſti preſentiaA ꝙ nonnulli clerici a ſe. ap. plures litteras non tamen alias de alijsmentionē facientes. impetrant fraudulenter ꝙ in pluribus eccleſijs admittantur: ſicqꝫ aliquando in alijsrecepti: licet nondum in eis eccleſiaſticuꝫ beneficiuꝫ ſint aſſecuti aliaseccleſias ſuper receptione ſua nihilominus impetunt ⁊ moleſtant: ⁊ īfra. Mandamus quatenus eos clericos eccleſijs: in quibus recepti ſūtfaciens eſſe ꝯtentos: non permittasalias ab eis occaſione litterarumhuiuſmodi moleſtari: niſi de receptione forte ſua expreſſaꝫ fecerīt mētionē. ¶ Dē ep̄o ſiluaneten̄. ⁊ abbati

excommunicatus poteſt excommunicari. iii. q. iii. engeltrudam. ⁊. xjq. iii. excellentiſſim. xii. q. ii. de viro. ⁊. jͣ. de iude. ⁊ ſarra. ita quorundam. in fi. ubi de hoc.l ¶ Sententias .ſ. excōicatōis ⁊ ſuſpenſionis latas.a ¶ Relaxetis. ex hoc pꝫ ꝙ ſnīa ſuſpēſiōis poſt ap. lata tēnuerit. Sꝫvr̄ ꝙ appell̓o tenuitex eo ꝙ ei tm̄: ꝗ litteras pͦ pn̄tauit prouide̓ deberet: ⁊ nōilli ꝗ ſcd̓o pn̄tauitlitteras ſuas: ꝯͣ quēfuit appellatū. Dicas ꝙ ideo tenuitſnīa nō ob. ap. ꝗanōdū ꝓuiderāt alicui prioroꝝ. ⁊ inlr̄is ꝯtinebat̉ ſi aliūad mandatuꝫ nr̄mnon recepiſtis: hecenī clauſula: niſi demādato nr̄o eadeꝫeccleſia in receptiōealterius fuerit grauata: erat in vtriſqꝫlr̄is inſerta: ut pꝫ īintegra: ſꝫ ipſi nonreceperant adhuc.vn̄ nō tenuit appelatio cū nondū cōpeteret eis exceptōvel dicas ſi vis: predictas ſnīas relaxetis ad cautelā: quatum ad illam ſnīam: que lata fuit poſt appellationem: que legitimafuit quantum ad alias latas pro calimaco: ubi appellatio nō ꝓceſſittenetur ꝓprie illud uerbum relaxetis: ⁊ ſic proprie ⁊ improprie ſiml̓illud tenetur. ſi. xxvii. di. p̄ſbyterū. ⁊. c. prioribus. lxiii. di. in ſinodo.Quid ſi pn̄tatione per aliquem illorum facta ipſi capitulo alij iudices poſt appellatiōem excōicauerūt? videtur ꝙ teneat appellatio: qꝛexquo alius preuenerat: ius habebat. vnde ſi capitulum appellauitcontra ſecundo preſentantem: bene videtur tenere appellatio: quiaei debent ꝓuidere qui primo preſentauit ut hic dicit: ⁊ ideo abſolutio ad cautelam fieri debet. Sed nō credo: quia quotiens aliꝗ abſoluunt̉: ad cautelam illud exprimitur. jͣ. de ap. ad preſentiā. jͣ. de teſti. veniens. in fi. vn̄ prima rō uerior videt̉: uel intelligit̉ tm̄ de ſententijs illorum a quibus non eſt appellatū: ⁊ ſic planum eſt.¶ Afiūt de ꝓuentibus eccleſiaꝝ ꝓhibite ſūt in ꝯcilio gnāli. jͣ. de p̄¶D audientiā. penſiōes. huiuſmodi penſiones: q̄ in fraudemben. extirpāde. in fi. jͣ. de colluſi. audiuimus.c ¶ Renunciātes. Sed nunꝗd ꝯtinet ſimonia huiuſmodi renunciatio? videt̉ ꝙ ſic: cum ex lr̄is hꝫ ius ad petendū beneiiciū ſpūale: ⁊ intalibus oīs pactio ⁊ ꝯditio ceſſare debeat. jͣ. de pac. c. ult. ⁊. i. q. ii. quāpio. Poſſet dici ꝙ nō eſt ſimonia: quia ea que p̄cipiunt̉ a iure: licitededucunt̉ in pactū etiā in ſpūalibꝰ. jͣ. de elec. ſignificaſti. ⁊. xviii. q. ii.eleutherius. ⁊ iſtud eſt de iure ꝙ renunciet lr̄is: ſi vult hr̄e bn̄ficiuꝫ: ⁊ſi hꝫ etiā beneficiū poſſet deduci in pactū: ꝙ ei renūciaret ſi uellet aliquod aliud beneficiū obtinere: qꝛ utrunqꝫ hr̄e ſil̓ nō pōt. jͣ. de p̄ben.cū nō ignores. ⁊ ẜm hoc expone: vēditas .i. cū tali pacto renūciatasuel pōt dici ꝙ ſimonia fuit: qd̓ hic nō negat̉. uel dic ꝙ nō fuit ſimonia ꝑꝑ hͦ ꝯmiſſa: qd̓ ē equi: cū nullū ius ſpāle habuerit ꝑ lr̄as illasd ¶ Nō hīta. ⁊ iō n̄ ualēt. jͣ. e. c. ꝓx. ⁊ sͣ. e. ti. ad aures. ⁊. c. cū adeo.e ¶ In irritū. Sꝫ querit̉ an̄ gnaͣliter ſit ueꝝ: ꝙ quicꝗd ſit ꝑ lr̄as talesſurrepticias debeat reuocari: hoc manifeſte ꝓbatur in ca̓ iſto: ⁊ ē ſisͣ. e. cum dilecta. ⁊. c. ꝯſtitutus. ⁊ hoc iō qꝛ per lrās tales iuriſditio n̄vr̄ dari. jͣ. de of. vica. ſua nobis. xxxv. q. ix. veniam. ⁊. c. ſententiametiam altera parte abſente. ⁊. jͣ. de re iudi. cum olim. ⁊. ff. de iudi. ſi p̄tor. §. marcellus. Nec ob. ſi dicas ꝙ poſt ſententiam nō admittaturexceptio. iii q. vi. §. exceptio. ⁊. jͣ. de re iudi. inter. Sed illud nō hꝫ locū in exceptōibꝰ in ꝗbꝰ agit̉ de falſo. jͣ. de ꝓcu. in nr̄a. ⁊. jͣ. de ꝓba. lꝫcū .n. ꝑ tales lr̄as nō receperīt iuriſditiōeꝫ: ꝗcꝗd ꝑ eas ſcm̄ eſt: nō tnet: ⁊ ē ſi. qꝛ replicatio omiſſa an̄ ſnīam ex cā ꝓbabili poſt ſnīam ꝓponit̉. ff. qn̄ ac. de pecu. annalis. §. queſitū. alias eſt. §. pͥme. l. multo

fortius exceptio. ad idem facit. jͣ. d̓e re iu. ad ꝓbandū. ar. jͣ. deſpon. impu. addiſſoluendū. in fi. ſꝫ illa decre. alit̓ intelligit̉. Econtra vr̄ ꝙ ꝑ tales lr̄as det̉ iuriſditio: lꝫ poſſint elidi ꝑ exceptionē: ut. sͣ. e. nōnulli dictum eſt. ar. ff. de bo.poſ. ẜm tabulas. l. penl̓. §. teſtamento. vn̄ nō pōt dici retro iudiciū nullū fuiſſe. vn̄ ſi aliquis ſciuit ſibi ꝯpete̓ exceptionē ⁊ nō excepit: ſibi imputet ſi neſciuit p̄textu exceptōis poſt reperte ſnīa non retractetur. jͣ.de re iudi. inter. ⁊. c. ſuborta. Iteꝫ libertas per falſoscodicillos data non reuocatur. ff. de manu. teſta. cumex falſis. ⁊ legata preſtant̉licet teſtamentū ſit falſuꝫ. ff.d̓ here. inſti. l. ul. Circa iſtāmaͣm dicebat io. ꝙ ſnīa lata ꝑ tales litteras tenet: niſireleuet̉ per appellationemuel ſupplicationem: ſed retractanda eſt ꝑ in integrumreſtitutionem. uel ſi vis dice̓ꝙ per illas litteraſ nulla datur iuriſditio: non eſt neceſſaria reſtitutio: qꝛ ipſo iurenll̓a ē ſnīa. jͣ. de of. vica. ſuanobis. tu dicas ꝙ tales lr̄enon ſunt irrite ipſo iure: ſꝫpoſſunt annulari per exceptiōem. vnde ſi a principiohuiuſmodi exceptio ꝓpōatur: ſi aliquid fiat contra: totum reuocatur: ⁊ ſic loquit̉sͣ. e. conſtitutus. ⁊. c. cū dilecta. Si aūt per conſenſump̄artium tacitum vel expreſſum ꝓcedat̉: detur ſententia tenet quidē ⁊ valet cūſit lata a iudice ſuo nec ꝯͣ ius conſtitutionis: vt. ij. q. vi. §. diffinitiua. ⁊. jͣ. dere iudi. cum inter v̓os: niſi fuit appellatū vel ſupplicatum. xxxv. q. ix. veniaꝫ⁊. c. ſententiam. ⁊. C. de preci. imꝑa. off. aut̓. que ſupplicatio ⁊ in cauſa ap. vl̓ſupplicationis poteſt opponere de ſurreptione: ⁊ ſi oſtēdit ſe ignoraſſe beneauditur ⁊ poterit hoc probare per iuramentum: quia hoc aliter de facili ꝓbare non poſſet. jͣ. de teſtibus p̄ſentium. ⁊. jͣ. de excep. paſtoralis. ⁊ hoc intelligo hic ſi eis ignorantibus de prioribus litteris receperunt iſtos per litteraſſecundas. ar. ad hoc. jͣ. de preben. dilecto. vel poteſt dici ꝙ aliud ſit in beneficijs. quia beneficium poteſt poſſideri: niſi canonice habeatur. jͣ. de inſtitu.ex frequētibus: ſed iſti per fraudem obtinuerunt: ⁊ ideo iniuſte. ⁊ ſi primameccleſiam habuiſſent quo ad titulum ſcd̓am habere nō poterāt: niſi diſpēſatiue. jͣ. d̓ elec. dudū decre. greg. ⁊ ideo neceſſaria fuit ſcientia pape in īpetration lr̄arum talium. jͣ. c. ꝓx. quia papa pro aliquo beneficiato non ſcribit excerta ſcientia quin faciat mentionē d̓ primo beneficio. sͣ. e. poſtulaſti. in alijsbene tenēt ea que fiunt per tales lr̄as: exquo tacite vel expreſſe approbāturlittere. jͣ. d̓ offi. dele. ex ꝑte. ij. nec eo p̄textu poſſet appellari.f i¶ N noſtra. mentionem. ⁊ ideo videtur ꝙ ſecūde valere nō debeāt. sͣc. ꝓxi. ⁊ sͣ. e. ceterū. ⁊. c. ex ꝑte. ⁊. jͣ. de of. dele. ex ꝑte. ii. ſꝫ īpendēti eſtque valeāt. ſi an̄ pn̄tationē pͥmarū ſcd̓e fuerint impetrate. tūc enim ualebuntq̄ pͥus fuerint pn̄tate: ut. sͣ. e. ti. capl̓m. ⁊. jͣ. de ap. ut debitus. poſtqͣꝫ vero receptus eſſet ꝑ pͥmas nō ualerēt ſcd̓e ut. jͣ. ſequit̉. p̄terea qꝛ papa nō intendit eiꝓuidere in pluribus bn̄ficijs: niſi in ſcd̓is litteris mentio fiat de pͥmis. jͣ. e. c.ſi ꝓponente. etiā ſi modicū eſſet beneficiū pͥmum. jͣ. de p̄ben. cum teneamūSed quid dices ſi pͥme lr̄e annullate ſint ꝑ exceptōem: nunꝗd ualent ſcd̓elicet d̓ pͥmis nō faciāt mentionē: dico ꝙ ualent ſcd̓e ſi nondum eſſent pn̄tate: quia potius ad cautelam impetrate videntur: ut ſi non poſſet beneficiumconſequi per primas uteret̉ ſcd̓is: ſicut ꝯſueuit dici in reſcriptis sͣ. e. ex tenore. ⁊ uerba cum effectu intelligunt̉. jͣ. de cle. non reſi. relatum. vnde cum nihilobtinuerit per pͥmas: ualent ſecunde: quia hec fuit intentio pape: ut per litteras ſuas beneficiū conſequeretur: ⁊ hoc ſatis innuitur ex eo qd̓ dicit: eos facias eſſe contentos eccleſijs in quibus recepti ſunt.g ¶ Beneficium aſſecuti. Si enim nondum ſunt eccleſiaſticum beneficiumaſſecuti: quare non ualent littere iſte ſecunde: quia qui beneficium eccleſiaſticum non eſt conſecutus poteſt pro beneficio litteras impetrare. sͣ. e. cū adeo⁊. jͣ. ſi ꝓponente? Reſpondeo licet beneficium nondum ſit aſſecutus: tamenius canonie per quod in breui bn̄ficium eſt habiturus. ex domini pape mādato eſt conſecutus: ⁊ ꝓ beneficiato iam reputatur. vnde de hoc in ſuis lr̄istenebatur facere mentionem: ſi iam erat receptus.

b 3