Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
11v
Einzelbild herunterladen
 

quas tibi aucͣte preſentiū diſtricte p̄cipimus exhibere: ſi ex ipſarū tenore deprehenderis euidenter ita ꝙ r̄ſit aliquatenus hēſitandū: ꝙ littereque ad illos a quibus ſecundū mādatū receperis impetrate noſcūturexpreſſe reuocēt lr̄as alioꝝ: tu illudintrepidus exequarꝭ: qd̓ tibi ſecūdoloco mandatur. Si uero ex litteraꝝinſpectione manifeſte tibi ꝯſtet: ꝙ litere obtēte ad illos qui primū debe̓mandatuꝫ ꝑ aliaſ minime reuocant̉ſecundū mādatum nullatenus exequaris. Qd̓ ſi ſuper hoc tibi meritofuerit dubitandum: ad exequendūſecundum mandatum te procederenon oportet: donec iuxta cuiuſdamnoſtre conſtitutionis tenorē int̓ eoshuiuſmodi concertatio ſopiatur: eͦtid face̓ debes ſi primo mandato recepto: ⁊ nondum executiōi mandato tibi forſan innotuerit ꝙ int̓ ſe ſuꝑiuriſditione demandata ceperint diſceptare. Ceterū in hiſ omnibus purā ⁊ ꝓuidam te ꝯuenit intentioneꝫhabere: ne uel ad declinandū mandatum dubitare te dicas ubi dubitandum non eſt: uel etiā ad exequēdum te aſſeras eſſe certum ubi certus eſſe non debes. Licet aūt ex hiscerta tibi detur doctrina: qualiter īhis te debeas habere: nulla tamentibi attribuitur ptās: ut inter delegatos aut partes de iuriſditione debeas iudicare. Dem magiſtro. g. etp. de firmiſca.Lim ex litteris ſancti nichaſijremen̄. ſarginen̄. ⁊ uallis regieabbatū fuit noſtris auribus intimatum: ꝙ cum ad eos ſemel ⁊ iteruꝫ anobis littere proceſſiſſent ſuper eoꝙ. p. clericus ſancti remigij parrochiā de ſalice: quā. r. decliuio ꝑ interpoſitā ꝑſonā ſibi collatā fuiſſe ꝓpoſuit: detinebat: ipſi partes ſemel ſecūdo ⁊ tertio citauerunt: ⁊ dictum. p.quia citatus pluries comparere nōluit per ſe uel per rn̄ſalem aliquemcoram eis excōmunicatōnis vincūlo innodantes fecerunt fructus ipſiuſ parrochie ſequeſtrari. Cūqꝫ poſtmodū idem. p. accedens ad eos ſe

uri promiſerit pariturū. ac obtinuerit ſe abſolui: ip̄i abſolutōis litterasconcedentes diem ei aſſignauerunt⁊ locū: ꝗbus coraꝫ eis qd̓ ꝓmiſeratadimple̓t: ꝗ diem ⁊ locū ex lr̄is illisradens in locum raſure reſcripſit ꝙipſi ei ſequeſtratos fructus aſſignari mandabant: ꝙ coraꝫ duobus eorum tandeꝫ tertio ſui abſentiam excuſante per litteras eſt ꝯfeſſus. Noſigitur cū tante temeritatis exceſſusfalſitatis ſcrupulo non careret: vob̓dedimus in mandatis: vt ſi eſſet ita:ip̄i p̄ſumptori ſuꝑ dicta parrochiaꝑpetuū ſilentiū imponētes p̄fato. r.de cliuo aſſignaretis eandē cū fructibꝰ ſequeſtratis. Verū ſicut vos ꝑueſtras nob̓ liiteras intimaſtis: cuꝫdictus. r. raſurā p̄fatā corā vobis ꝑteſtes idoneos ꝓbauiſſet: ⁊ ob hocpoſtulaſſet ſibi dictā eccleſiam aſſignari: vos utrum clauſula illa ſi eſſetita de oībus ſuperioribus: an de articulo tantū raſuri deberet intelligidubitaſtis. Nos igit̉ reſpondemusꝙ clauſula illa ad oīa dꝫ ſuperiorareferri. ad hoc vt ip̄i. r. p̄fata eccleſiaconferat̉: qꝛ licet viciuꝫ falſitatis adimponendū ei ꝑpetuū ſilentiuꝫ ſuꝑeccleſia ip̄a ſufficiat: qui falſitatemhuiuſmodi perpetrauit: non tamenꝓpter hoc eadē eccleſia eſt aduerſario aſſignanda: niſi ſuper alijs factafuerit plena fides. Deꝫ epiſcopoimolen̄.phani bonon̄. per ſuas nobisIlectus filius abbas ſancti ſtelitteras intimauit: ꝙ cum ip̄e cui viſitationis officiū in ciuitate ac dioc̄bonon̄. ꝯmiſimus. b. ⁊. a. p̄ſbr̄os abeccleſijs ſuis ꝓpter eorum graues⁊ manifeſtos exceſſus duxerit amouendos. ijdeꝫ ſuper reſtitutione ſuanoſtras ad te in ꝯmuni forma litteras impetrarunt: de amotionis ſuicauſa: ⁊ excōmunicatōis qua tenentur aſtricti nullaꝫ facientes penitusmentionem. Nos igitur. f. t. mandamus: quatenus ſi eſt ita: litteras ip̄aſtanqͣꝫ per veri ſuppreſſionem obtētas uiribus carere decernas. Dēepiſcopo ueratiſamen̄.

nullam habet iuriſditionem inter partes: ſed hoc̓ uerum eſt ſi ille qui habetpriores litteras: aliquid non obijciat contra ſecundas: alias iudex preſumeret primas eſſe reuocatas: exquo in ſecundis fit mentio expreſſa de primissͣ. e. ceterum. ſi autem aliquid obijcit. ſtatim executor debet ſuperſedere: qꝛ ꝑnegationem res fit dubia. C. qui ad li. ꝓcla. nō li. l. iii. ⁊ in hoc caſu intelligit̉quod legit̉. sͣ. e. paſtoralis.ut ibi dicitur .ſ. ꝙ tūc dubiūeſt de reuocatione litterarūquando fit mentio expreſſa: ⁊ iudicum ⁊ rerum: ſedab aduerſario obijcitur litteras impetratas eſſe per falſiſuggeſtioneꝫ per decre. predictas. Item licet executordubitet an debeat abſoluēre uel condemnare: non tamen ſecundum regulam arriani pronior erit ad ſoluendum qͣꝫ ad condemnandūRegulam illam habes. ff.de ac. ⁊ obli. arrianus. ⁊. jͣ.de proba. ex litteris. hoc iōdicit: qꝛ non ꝯſtat an ille iudex hēat iuriſditioneꝫ. ꝑ hͦtn̄ nō iudicat de iuriſditiōequoꝝ ſit iuriſditio: ſꝫ tm̄ dicit ſe debe̓ exequi mādatuꝫuel nō debe̓. jͣ. e. ex parte. Precipimus. Sed ꝗdſi nō exhibentur ſecunde? n̄exequetur ſecundum mandatum: ſi ad terminum prefixum non exhibeantur: utjͣ. de excep. paſtoralis. namlittere que non apparēt nōſunt. ff. de contrahen. emp.in lege. ⁊. l. rutilia polla deconſe. di. i. ſolennitates. nōpoteſt tn̄ cogere aduerſariūad exhibendum: quia nonhabet iuriſditionem inter ꝑtes: ut dicit in fi. nec etiaꝫ tenent̉ obedire mandatoſi videat reſcriptum. jͣ. de of.dele. cum in iure.r Heſitandū. videt̉ ꝙ executor non debeat petere copiam reſcripti: niſi ubi recipit contraria mandata: ſednō eſt uerum ut dictum eſtin ꝓxi. noͣ.s Secundo loco. Sed qͣre reuocatur quod legitimefactum eſt per primas litteras contra id quod legiturjͣ. de reſti. ſpō. audita. sͣ. eo.cauſam que. ſed per iſtū executorem nihil reuocatur:ſed denunciantur illi abſoluti: qui primo fuerant excōmunicati.t Conſtitutiones. sͣ. e. paſtoralis.v Et idipſum .i. ut non exeqͣris mandatū. ⁊ iſte. §. reſpicit ꝓximum. §.x Iudicare. hic fallit illa regula. ff. de iudi. de qua re.y Lim ex lr̄is. ꝑ interpoſitā ꝑſonā qd̓ pōt fieri. jͣ. de p̄ben. accedens.z Sequeſtrari. qd̓ de iure fieri nō debuit: niſi cā ſubeſſet. jͣ. de ſequeſt. adhoc. ⁊ duobus. c. ſequen. ubi de hoc. in quibus duobus dicitur: ꝙ quandofructus diſſipantur: dꝫ fieri ſequeſtratio. C. de ꝓhibita ſequeſt. l. vna. de hocnoͣ. ii. q. vi. quotiens. ii. ſed in caſu iſto .ſ. propter contumaciaꝫ bene fit ſequeſtratio: ut mitius agatur cum reo. jͣ. de do. ⁊ contu. ex litteris. ſed in caſu iſtonō dicitur ꝓprie ſequeſtratio ꝓut traditur. jͣ. de ſequeſt. per totum: quia ibꝰnon ſit ſequeſtratio propter contumaciam.

a Ad omnia. vr̄ ꝙ ꝑ hanc clauſulaꝫ ſi eſt ita: uel per hanc ſi premiſa uera ſunt: teneat̉ imꝑator ꝓbare oīa p̄miſſa eſſe vera: licet aliquodex premiſſis ſufficeret ad propoſitū probandū: ſic. sͣ. e. ex ꝑte ꝯuētrenen̄. ff. de excu. tu. qui teſtamēto. nā niſi quis plene probet ſuā intentionē ſuccūbit. C. de rei ven. l. ult. fines enim mandati diligenter ſūtobſeruandi. sͣ. e. cūdilecta. ⁊ imputet ſibi qui plura narrauit: quorum vnumſufficeret ꝑ ſe. Ar.contra ꝙ ſufficitvnum ꝓbare. ff. deꝯdi. ⁊ demō. falſa. īfi. ⁊. ff. de ꝯdi. inſti.l. ii. §. ult. ff. de manumiſ. teſta. ſi ita. jͣ.de p̄ben. cū iaꝫ dudum. dic ut dixi. sͣ.e. ex ꝑte. Itē ar. eſth̓ ꝙ ſequēs clauſula reſpicit om̄ia premiſſa. jͣ. de ap. ſcd̓oreꝗris. ⁊. c. inꝗſitiōiar. ꝯͣ. jͣ. de dona. cūdilectus. ubi nō reſpicit om̄ia ſuꝑioraclauſula illa de foreſta: ſꝫ ꝓximā donatōem ⁊ inferiorēiii. q. v. ꝯſtituimus.⁊ de con. di. ii. cumoē in pͥn. ſꝫ meliuseſt ꝙ ad oīa referat̉⁊ ſic facit ꝓ alia ꝑteff. de in reꝫ v̓ſo ſi ꝓꝑte. §. penl̓.cā. Nō ꝙ nōIlectus filiusſuffic̄ narrare ſerieꝫfacti ī lr̄is pape: niſi cā fcī adijciat̉. ar.xxiii. q. ult. occidit.jͣ. de teſti. cū cām: etcā ſcī potius q̄rēdaeſt qͣꝫ ip̄m ſcm̄. xv.q. vi. c. i. in fi. ⁊. ff. d̓fur. veꝝ. ⁊. jͣ. de acc.cuꝫ dilectus. C. deadop. l. iii. ⁊ ēt modus facti. C. de trāſut rn̄ſum.c Excōicationis.hͦ hēs ꝙ ſi excōicatuſ impetrat lr̄as vl̓reſcriptū tacens deſua excōicatōe: ꝙ n̄ualēt lr̄e: tū qꝛ tacuit ꝓceſſū iudicꝭ. jͣ. d̓re iud. int̓. tū qꝛ tacuit viciū ſuū: tuꝫ iōqꝛ ingeſſit ſe cōionihominū ꝓpter qḋ p̄uiniēdus ē. jͣ. de cle. ex. mi. illud. ⁊. xi. q. iii. placuit. vn̄ incōueniēs eēt: ꝙ ex eodē facto ꝯſequeret̉ penā ⁊ ꝯmodū. ff. d̓neg. geſ. l. ſine. xvi. q. i. legi. Eōtra. jͣ. de excep. ſignificauer̄t. ⁊. c. venerabilē. ubi dr̄ ꝙ excōicati nō repellunt̉ a ꝓſecutōe appellonis. ſꝫ iſtiphr̄i erāt rei: ergo n̄ deberēt repelli: de hͦ. dicemʳ. jͣ. de exce. venerabilē. ⁊. c. ſignificauerūt. So. nō erāt iſti rei. ſꝫ actores ꝗ petierūt reſtituinec appellauerāt: in quo caſu loquunt̉ ꝯͣria: ⁊ ſic ē ar. ꝙ q̄ſtio ſpoliatiōis nō ſit pͥuilegiata. An lr̄e ab excōicato īpetrate ualeāt eo abſoluto: dic ſuꝑ hoc ꝓut no. jͣ. de excep. pia. in glo. q̄ incipit: ſꝫ mirum.d Uiribus care̓. ut sͣ. e. cum dilecta. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ſi aliquid ſcm̄ ſitper lr̄as ſurrepticias: illud d̓beat reuocari. De hac materia plenius