inde mandatum receperas: ⁊ ſic eūa te infecto negocio remiſiſti: quodnullatenus feciſſe deberes ſi datamlitterarum diligentius attendiſſes:cum tempore quo littere ipſe datefuerunt: de capitulo ipſo eſſes: ſicutqui eras archid̓. ⁊ canonicuſ eiuſdeeccleſie: nec eſſes adhuc in epiſcopūconſecratus: ⁊ infra. Pro eo ueroꝙ iudeus extiterit: ipſum dedignarinon debes. ¶ Vcius. iii. linco. ep̄o¶ D aures noſtras peruenit: ꝙ¶ plerunqꝫ decani archidiaconi preceptores uel a ij eccleſiaſticisprediti dignitatibus ſuꝑ minoribusbeneficijs litteras impetrantes nomē ſupprimūt dignitatis ſue: ⁊ ſimplici noīe ſe appellāt: tanqͣꝫ non habeant aliquem perſonatum: ⁊ infraCon. t. t. r. ꝙ cum non ſit intentiōisnr̄e: ut perſone pluribuſ redditibusabundantes ꝑ litteras noſtras pauperes clericos ſuper minoribus beneficijs inquietent: lr̄as in quibus actor ſue nomē dignitatis ſupprimituires nolumus obtinere.¶ DDem noruicenſi epiſcopoIautem aliquis aucͣte poſte

riorum litterarum per aduerſarium in iudicium tractꝰ ſubiecerit litteras ſe priores habere: de quibusin poſterioribus mentio non habetur: ſi eis doͣlo uel negligentia utipoſtpoſuerit: exclſari nō debet. Siautem qꝛ delegati iudicis copiamnequiuerit habere: per poſterioreslitteras nō poterit ꝯueniri. Dem¶ Icatum eſt nobis quoſdā in pro¶D hec ſumus: ⁊ infra. Signifiuincie tue partibus tales: ut aſſerūtde cancellaria noſtra litteras recepiſſe per quas eorum oīa negociavnius iudicis uel plurium quos ſibi elegerint arbitrio commuttunturſicqꝫ fit ut ſi aliquem pulſare voluerint examen ordinarij iudicis nonrequirant: ſed ad vnum iudicem ulplures delegatos ſibi propicios etparti aduerſe ſuſpectos ſuper examinanda q̄ſtione decurrant: ⁊ infraNos igit̉ huic morbo celeri uolentes obuiare remedio: mandamuſ qͣtenus ſi litteras tales in ꝓuincia tuainueneris eas care̓ iuribꝰ nr̄a aucͣtedecernas. ¶Dem.D audientiā nr̄aꝫ te ſignificāte

g¶ Fidem chriſti. hic preſumit papa ex ſubſequenti honeſta conuerſatione:ut patet in antiqͣ ꝯpilatione. jͣ. de p̄ſūp. ex ſtudijs: ſicut ecōuerſo ex antecedēti p̄ſumit̉ ꝓ ſequenti. jͣ. de p̄ſump. mandata. ⁊. ii. q. i. in pͥmiſ: ut ſi vita eius vl̓opīo talis antea nō extitit. in fi. xvi. di. miramur. in fi. ff. de ſuſpec. tu. l. iii. §.ueri poteſt. ⁊. de ſuſce. ⁊ archi. aliiid. li. x.h ¶ Quia donatio. bene allegabāt qꝛ nō hēbant poteſtatē ꝯferēdi ſed ep̄s: ſi tam̄papa contuliſſet beneficiuꝫalicui: ⁊ mandaret ut ipſumrecipiant tunc bene valēt littere: ⁊ ip̄m recipere debent⁊ ecōuerſo: ſi collatio ꝑtinetad capl̓m: non debet ſcribiepiſcopo.c ¶ Infecto negocio. ꝑ litteras directas capitulo nō tonebatur epiſcopus iſtum recipere de neceſſitate: de honeſtate tamen ipſum recipere debebat: ſed de hoc rep̄henditur: quia dicebat ꝙnō receꝑat inde mandatuꝫnec etiam ꝑ lr̄as iſtas plenecolligit̉: ꝙ ei teneat̉ beneficium cōferre. vel dic ꝙ bn̄ tenent̉ eū recipere ⁊ ꝯferre p̄bendā: ut apparꝫ ex formamādati. sͣ. ubi dicit in canonicū reciperēt ⁊ p̄bendaꝫ cōferrēt. ⁊ ꝑ alia verba .ſ. mandatū dedimꝰ ⁊ preceptum.xiiii. q. i. qd̓ p̄cipitur. jͣ. de v̓.ſig. in his.d ¶ Deberes. ar. ꝙ ꝗs cumalijs facere debꝫ: ſi facultasſe obtulerit: ipſe ſolus facer̄debet: ſicut ſolus pōt emendare qd̓ cū alijs malefecit. jͣ. de iureiu. ſicut noſtrꝭubi ex hoc. ⁊. xxxv. q. ix. ꝙ quis ꝯmiſit. ar. ꝯͣ de cle. ꝯiu. diuerſis fallacijs. ⁊ ēar. ꝙ cauſa alicui delegata ip̄m ſequitur: nec tranſit ad ſucceſſores: ſed ꝯtrarium verum eſt. jͣ. de of. dele. quoniam abbas. ⁊. jͣ. de of. ordi. paſtoralis. §. p̄terea. Item ar. ꝙ ſi aliquid mandatur capitulo: cuilibet de capitulo ſigillatiꝫintelligitur eſſe mandatum: qui illud implere poſſit: ⁊ ſi tunc illud facere nōpoſſit: illud debet facere cum potuerit: ⁊ ita cum epiſcopus ſit de capitulo tāqͣꝫ caput. jͣ. de ꝯceſ. preben. ⁊ eccle. non va. poſt electionem in parte deciſa. etjͣ. de his que fi. a pre. nouit. non poterat dicere ꝙ non recepiſſet mandatumar. contra. xii. q. ii. qui manumittitur.e ¶ Datam litterarum. Ad hoc ſemper ꝯſueuit notari hec decre. ꝙ data litteraruꝫ ſemper ꝯſiderāda eſt: ut. jͣ. e. conſtitutus. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſi aliquādo. arcontra ꝙ p̄ſentatio litterarum ⁊ non data ꝯſideranda eſt. jͣ. e. c. capituluꝫ ſancte crucis. ⁊. jͣ. de cle. non reſi. qualiter. ⁊. jͣ. de preben. dilectus. ii. ⁊ ad ideꝫ. jͣ.de vſu. quia fruſtra. ⁊. jͣ. de ap. ut debitus. rationem iſtius ꝯtrarietati s dicemʸſuper illa decretali dilectus. ii. Item eſt hic argumentū ꝙ edēdus ſit dies etꝯſul aduerſario. ar. jͣ. e. ſi aūt. ⁊. c. plerunqꝫ. ⁊. C. de ꝯtrahē. ⁊ omit. ſti. optimāSꝫ ꝯͣ. ff. de eden. l. i. ⁊. ii. ⁊. ff. quēadmo. teſta. aꝑi. l. ii. §. diem aūt. So. in editione lr̄arum dn̄i pape faciēda aduerſario oīa ponēda ſūt: qm̄ lr̄e ſunt cōesar. jͣ. de dila. p̄terea. ⁊ ea q̄ cōia ſunt integralit̓ ſunt edēda. jͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ. etlr̄e tradende ſūt ad vidend̓. jͣ. d̓ fi. inſtru. ſi ſcripturā autenticā. ⁊. c. G. ꝑpetuꝰvicariꝰ decre. greg. ⁊ ibi dicemʸʳ de editōe īſtr̄oꝝ. ad idē ar. jͣ. de of. del̓. cū ī iur̄f ¶ Iudeꝰ. qm̄ d̓ iudeis ꝯuerẜ eccl̓ia fūdata fuit. xxi. di. in nouo. ⁊. xxii. q. iiii.Ite ad lites nō valent. jͣ. e. nōnulli. ⁊. jͣ. e. ex parte decani. ſec in hoc caſu¶ D aures. lr̄as impetrātes q̄ ſine ſpāli mādato dn̄i īpetra recurrath ¶ Intentō s. hic pꝫ dn̄m papā ſic vni ꝯcedere bn̄ficiū: ꝙ aliū non ledat velgrauet ſaltē grauiter ſeu enormiter. xxv. q. ii. de eccleſiaſticis. ⁊. xi. q. iii. ſiquisnon obediat. ⁊. ix. q. ulti. nunc v̓o. ⁊. ff. ne quid in lo. pub. l. ii. §. merito. ⁊. §. ſiquis a principe. ⁊. jͣ. de of. or. lꝫ. ⁊. jͣ. de conſue. cum olim.i ¶ Supprimit. puniri debet qui ſupprimit quod tenetur reuelare. l. di. ex penitentibus. ff. de act. emp. ⁊ ven. l. i. §. i.k ¶ Uires nolumꝰ obtine̓. ⁊ ita vr̄ ꝙ littere iſte non valeant. ꝗd ſi obtineant ꝑlitteras tales? dic ſuꝑ hoc ꝓut noͣ. jͣ. e. ad audientiā. ii. in glo. q̄ incipit: ſꝫ q̄rit̉I aūt. dolo uel negligētia. dolus ⁊ negligētia p̄ſumit̉: ſi ſteterit ꝑ ānūꝙ nō vat̉ lr̄is. jͣ. e. plerūqꝫ. ⁊. jͣ. e. ex ꝑte. ſi copiā iudicis habere potuit.

ſꝫ ꝯͣdicit lex. C. de diuer. reſcriptis falſo. que dicit ꝙ reſcripta ꝑpetusſunt ſꝫ nō eſt ꝯͣ: qꝛ hic qḋ dicit lex: intelligit̉ ſi aliud reſcriptū nō īpetraret̉ ꝯͣ primū: al̓s ſꝑ valēt reſcripta viuēte mandore: ⁊ eo mortuodummodo facta ſit citatio.m ¶ Excuſari nō dꝫ .i. nō poterit exciꝑe ꝓpter culpā ſuā: quo minꝰ teneat̉ rn̄der̄ ꝑ ſcd̓aslr̄as. Sꝫ ꝯͣ vr̄ qꝛ ſſcd̓e lr̄e nō faciantmentiōeꝫ de pͥmisvalēt pͥme. ergo poterit exciꝑe: ut. sͣ. e.ceteꝝ. p̄terea q̄ annua ſūt ad agendūꝑpetua ſūt ad excipiend̓. ff. de doli excep. pure. §. ulti. ergo ſꝑ potuit iſte exciꝑe per pͥmas: exquo nō faciūt mentionē ſcd̓e de pͥmisSo. exceptionū q̄dā ſūt ꝑpetue q̄dātꝑales. ꝑpetua dicitur illa q̄ ꝑpetuo cōpetit qn̄cūqꝫ actoragit: ut exceptio doli: qꝛ exceptio dolinō ꝯpetit: niſi quisagat. ff. de excep. l.exceptio. ⁊. l. exceptōes. Tꝑales ſūtille q̄ nō ſꝑ ꝯpetūt⁊ euitari pn̄t: ut ī p̄dicta. l. exceptiōes.§. tꝑales. ⁊ talis eſthec: qꝛ expirauit annō elapſo. jͣ. e. pleꝝqꝫ. ⁊. jͣ. d̓ of. or. paſtoral̓. ī fi. ar. p̄terea iſta mō n̄ hn̄t locū: ſꝫ ꝗ pͦ ſuaslr̄as pn̄tat iudici ⁊ ꝓcedit infra annū ille obtinet. jͣ. de ap. ut debitusde hoc notatū ē. sͣ. e. c. i. in fi. ⁊ in. c. ceteꝝ. qual̓r hic intelligenduꝫ ſit.n ¶ Nequerit. ⁊ ita eſt h̓ ar. ꝙ ſi ꝑ me nō ſtat: mihi nō ē īputand̓. ii. qͥvi. āterioꝝ. §. ad hec. in aut̓. ut ſpō. lar. §. hec quoqꝫ. vn̄ ſūptꝰ fuit. §. h̓⁊. ff. ex ꝗ. cau. ma. ſꝫ ⁊ ſi. i. ℟. qͣlit̓ intelligat̉ h̓ iſta īpotētia dr̄. sͣ. e. c. i.p ¶ Habere. repete poſtpoſuit eis vti.Dhec ſumº. oīa negocia. nimia gnaͣlitas h̓ reprobat̉. jͣ. de d̓o. ⁊Htu. ex lr̄is. ⁊. jͣ. de ap. c. ii. ⁊. c. ſignificātibꝰ. ⁊. jͣ. e. ſedes. ⁊. jͣ. e. ti. īdecre. innocē. iiii. c. cū in multꝭ. ⁊. ff. de iur̄ fiſ. ita fidei. ⁊. ff. de eden. l.i. §. edere. ⁊. ff. de int̓ro. ac. de etate. §. nihil. ar. ꝯͣ. ff. de rei ven. que detota. §. incerta. ⁊. ff. cōi. diuidun. ⁊ ſi nō oēs. §. ſi incertū. pͥma ꝑs v̓a ēq ¶ Elegerint. Tan. ⁊ Uin. ſic expoᵐ ⁊ ultīa in ſpālibꝰ caſibꝰ loꝗt̉.nūt h. v̓bū elegerīt .i. elegerūt in curia exn̄tes ut ſit p̄teriti tꝑis ꝯiūctiui mōi. ꝗdā tn̄ voluerūt dice̓ ꝙ lr̄e iſte ad incertos iudices dirigebāt̉quos īpetrator duce̓t expͥmēdos dicētes h̓ gnaͣlē ꝯmiſſionē cāꝝ poſſe fieri dūmō iudices certi eſſēt. jͣ. e. ſedes. ⁊. c. paſtoral̓. ſꝫ qꝛ iudiceserāt īcerti h̓ lr̄e n̄ valebāt. Sꝫ dic ꝙ iudices electi erāt certi ⁊ ꝯmiſſiognaͣl̓ erat oīum negocioꝝ qd̓ eē n̄ dꝫ: qꝛ ꝑ eā abſorberet̉ iuriſditio ordīarij qd̓ fieri n̄ dꝫ. ar. xi. q. i. ꝑuēit. ⁊. ix. q. iii. nūc v̓o. C. de p̄ imp. of.l. ii. ⁊. iii. jͣ. de of. le. c. i. ⁊. jͣ. de ma. ⁊ obe. ꝑ tuas. ſicut gnaͣl̓ appellation̄ admittit̉. jͣ. de ap. c. ii. Sꝫ ſuꝑ grauamīe ꝓbabili ⁊ exp̄ſſo ē appelland̓. jͣ. de ap. ut debitus. ⁊. c. cū cām. qͣre lr̄e tales nō valebāt. lau. dixit ⁊ melius cui ꝯſentio ꝙ hic iudices erāt incerti quos vellet elige̓ īpetrator: qd̓ eē nō dꝫ ſic̄ ꝓcurator incert̉ eē nō dꝫ. ff. de ꝓcu. l. ii. nectutor incertꝰ dari dꝫ. ff. de teſta. tu. tutor incertꝰ. ⁊ inſti. d̓ leg. §. tutor ⁊Arbit̓ ſil̓r incertꝰ eē nō d̓ꝫ. jͣ. de arb. īnotuit. ⁊ ꝯmiſſio gnaͣl̓ fuit oīuꝫnegocioꝝ: qd̓ eſt ꝯͣ ꝯſuetudinē romane curie cuius ſtilus dꝫ attendijͣ. de cri. fal. qͣꝫ graui. ꝙ oēs cāe vni cōmittant̉ niſi ſb̓ illa forma q̄ tradit̉. jͣ. c. paſtoral̓. ⁊ illa gnaͣlitas reſtringit̉ ut tradit̉. jͣ. e. ſedes. ⁊. ī. c. cūī multꝭ. ⁊ ē ī decre. Inno. iii. tn̄ vniuerſitas cāꝝ bn̄ ꝯmittit̉. ff. de iud.l cū p̄tor. ⁊. ff. ꝗs ⁊ a quo ap. l. i. §. i. ⁊ illa fuit potior cā qͣre lr̄e nō valebāt: qꝛ iudices erāt īcerti qḋ lr̄a vr̄ īnuere ꝙ ille eligeret quos vellet qͣꝫ commiſſio generalis omnium negociorum: ⁊ ſic intellexit lau⁊. cla. ſicut.