Liber

riª. ¶ Uerum qꝛ multotiens quisad tp̄sᵇ per appel. legitimaꝫ a iudicis ſui quo ad aliquem certum artiticulum eximatur poteſtate: conſuluiſti nos: utrum ſiquis excōmunicationis ſnīa īnodatus ante denūciationem ipſius ab ea tanquā minus rationabiliter promulgata ineo caſuᵉ in quo ante ſnīaꝫ appel. ui.res obtinuiſſet: curauerit ꝓuocar̄eo ꝙ per appel. interpo. excōmunicantis videtur iuriſditio dormitaſeᵇ: ipſe denunciare poſſit eundeꝫ:⁊ ad tempꝰ eccleſiaſticis beneficijsclericuꝫ ſpoliare. Nos itaqꝫ reſpondemus: ꝙ cum executionemᶠexcommunicatio ſecumᶠ trahat etexcommunicatus per denuntiationem amplius non ligetur: ipſumexcōmunicatum denunciare pōt:vt ab alijs euitetur: ⁊ illi prouentꝰeccleſiaſtici merito ſubtrahunturᵍcui eccleſie cōmunio denegatur.¶ Dem epiſcopo parifien̄.¶ Si appellans ad ſuperioreꝫ cōparet coram iudice inferiori ſuperconcernentibus ipſam appellationem: ipſi appellationi renunciarevidetur. Sinautem proteſteīpter hoc non intendit renun

appellationi: tanquaꝫ ꝯtraria allegans non eſt audiendus niſi notorium ſit actū illum eſſe iniuſtuꝫ ſuꝑcuius emēdatione adiuit inferiorē☞ Ollicitudinem paſtoralis: ⁊infra. Sane cum ſicut accepimus duobus coram epiſcopo litigantibus alter eorum ad ſedeꝫ ap.appellaſſet: epiſcopus appellanteꝫreputans continuacem: ipſum excommunicationis vinculo innodauit: qui coram metropolitano deepiſcopo ſibi petijt iuſtitiaꝫ exhiberi: aſſerens ꝙ poſt appel. legitimead nos interpoſitam ipſuꝫ excommunicauerat: ⁊ petens ſe ad eumſtatum in quo fuerat ap. tempore ametropol. reduci denunciari videlicet abſolutum: adijciens etiam ꝙap. non renunciabat obiecte: ſed ꝓſequi volebat eādē ⁊ īfra. ¶ Nosigitur inqui. t. t. reſpondemusᵍ ꝙſicut metropolitanus de appel. adnos interpoſita cognoſcereⁱ omninō n̄ valet: ſic nec de hisᵏ que poſtappellationē fuerant innouata: dūmodo de alijs cognoſci non poſſit niſi de appel. pariter cognoſcatur vel de his que appellationiscauſam contingere dignoſcuntur.

ꝓpter quā appellatur dūmodo ſit ꝓbabilis bene tenet appellatio. jͣ. eo. vt debitus. ⁊ ita ꝯſtitutio iſta addit huic decre. hoc .ſ. ꝙ ſi cauſa ꝓbabilis propter quamappellatur non ſit expreſſa valet appellatio. ẜm hanc decre. nō valebat: ꝗd operetur remotio appellationis hodie. dicetur. jͣ. e. vt debitus.a ¶ Emēdari. nō enim debuit appellanti obeſſe ꝙ non fuit ſue appellationi delatū cū appellatio eius iuſta fuerit. ij. q. vi. appellatore. ⁊ sͣ. e.ſepe. hodie v̓o nō ſtamꝰ huic ſꝫei qd̓ dr̄. jͣ. eo. vt debitus vt videlꝫ appellatio teneat ſiue grauamen in iure ſit expreſſum ſiue non: dū tamen ſit ꝓbabile.erum. Licꝫ excōicatꝰ abexcōicatiōe appellet nihilominus denūciari p̄t ac bn̄ficij redditibꝰ ſpoliari. prīo cōſultatio.Scd̓o rn̄ſio ibi: nos itaqꝫ. ab.b ¶ Ad tp̄s. ꝗ enim appellat aiudice ordinario ſuꝑ aliqͣ cā adtp̄s tm̄ exēptus ē ab ip̄o. quātiad illū articulū. ſed in alijs remanet iudex: ⁊ tn̄ pēdēte illa cāpōt illū ſi voluerit in alia cā tāquā ſuſpectum recuſare. sͣ. eo.hoc ſi in vna. ⁊. c. ꝓpoſuit. ⁊. c.cum teneamur. ⁊. jͣ. e. romana.§. cū v̓o. li. vi. ī d̓legatis ſecꝰ.c ¶ Caſu. hoc dicit ꝓpter crimina notoria ī ꝗbus nō admittit̉appellatio. sͣ. e. cum ſit romana: ⁊. c. conſuluit.q ¶ Dormitaſſe .ſ. ne vlteriꝰ ſitꝓcedēdū: qꝛ appellatione intepoſita extinguit̉ proiīciatū: vt.ff. ad turpil. l. i. ī fi.e ¶ Executionē. h̓ rō nō ē ſufficiēs. qꝛ n̄ appellat̉ a ſnīa excōicationis. nā cuꝫ ꝗs abſoluit̉ abīpetitiōe alicuius hmōi ſnīa ſecuꝫ trahit executionē ⁊ tn̄ ab eaappellat̉. sͣ. de excep. ſignificauerūt. ab executore appellat̉ ſimodū excedat. ij. q. vi. §. ab executore. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. qd̓ ad ꝯſultationē. Item ſnīa furti trahit ſecū ſuaꝫ infamiā. ff. de fer. nō pōt. ⁊. ff. de his ꝗ. no.infa. furti. Que eſt ergo cā. Pe. ꝗ dixit ꝙ deus ligat nō hō. xi. q. iij. nemo. vbide hoc. ⁊ a prīcipe nō appellat̉. Ill̓a vr v̓ior rō ut hō creſcat ꝑ meritū parendo ētinique ſnīe. ar. viij. q. i. ſciendū. ⁊ xi. q. iij. ꝗd ergo. ⁊ vt magis timeat̉ diſciplinaeccleſiaſtica lau. Io. dixit ꝙ cōſtō eccleſie hoc facit vt magis timeat̉. ſicut .n. ꝯſtōhoīum facit ꝙ ſnīa que cito ligat quo ad eius effectū tardius liget. ij. q. vi. anteriorū: ⁊ xi. q. iij. cū apud. Io. ſed vr̄ ꝙ nō ſit dr̄ia īter ſnīaꝫ excōicationis ⁊ aliasſnīas īmo idem. v̓bi gr̄a: cuꝫ dico excōmunico te ſtatim es excōicatus. ita ꝙ nihilaliud eſt neceſſe. Idē ē cū dico ꝯdēno te vt ſoluas illi. x. qꝛ ſtatī es cōdēnatus: ⁊ ſiappellet̉ ab iſta ſnīa ꝯdēnatio non remouetur ꝑ appellationē īmo remanes ꝯdēnatus ꝙͣtūcūqꝫ appelles: ſicut ille remanet excōicatus qui poſt excōicationeꝫ appellat: qd̓ pꝫ per ſnīam appellationis in qua dicitur. ꝯfirmo vel caſſo primā ſententiam: ⁊ ſic ſnīa ſemꝑ durat vtroqꝫ caſu. in alijs ſententijs appellatio retardatid qd̓ nōdum erat .ſ. ſolutionē vel rei de qua ꝯdēnatio facta ē traditionē: qꝛ verūeſt iſtū ꝯdēnatū ſed nō eſt verū iſtū adhuc ſoluiſſe. ⁊ ſi ſtatim ꝯdēnatus ſolueret ⁊poſtea appellaret nihil releuat talis appellatio niſi in euentu cauſe appellationis.ff. de appel. cum ex cauſa. In excōmunicatione nihil eſt qd̓ poſſit appellatio retardare. verus effectus ſnīe eſt vt ꝯdēnatus ſoluat qꝛ ad hoc agitur: ⁊ finis excōicationis ē vt ſit excōmunicatus. ⁊ in ipſa ꝓlatione ſnīe ſtatim ꝑuenitur ad iſtumfinem. ſed in alijs ſentētijs ꝯdēnationis non ſtatim per ſententiam cōſequitur finem .i. iudicatum ⁊ appellatio impedit ſolam erecutionē qꝛ ad hoc eſt opus factolicet condēnatio ſit facta. ſed in ſententia excōmunicationis nō eſt ita opus factoquo ad ſuū effectum niſi vt publicetur.f ¶ Secū trahat. ex quo patet ꝙ ſnīa excōmunicationis: vel ſtatim ligat: vel ſtatim nulla eſt. ſed ꝗd ſi aliꝗs excōmunicatur poſt appellationē ꝓbabilē: aut iſte ēexcōmunicatus aut non? probo quod non eſt excōmunicatꝰ qꝛ excōicatus eſt poſtappellationē ꝓbabilē que legitima ē. ergo nō eſt excōicatus. jͣ. de ſen. excom. pertuas. ⁊ .jͣ. e. dilectus. ſꝫ ꝯͣ videt̉ ſic ꝙ iudex appellatiōis ꝓnūciat appellationē nōtenere: ergo ꝑ ꝯn̄s ꝓnunciat excōicationē tenuiſſe. Rn̄deo ꝗs dubitat an talis excōicatio teneat vel nō. ex futuro pēdet an teneat ſicut ex futuro euētu pendet an teneat mr̄imoniū vel nō. jͣ. de frigi. ⁊ malefi. fraternitatis. in fi. vn̄ h̓ argumentatio nō valet: iſte ē excōicatꝰ poſt appellationē ꝓbabilem q̄ ſi probata eſſet ⁊c. ergoexcōicatio nulla eſt: īmo ē inferendū. ergo pro excōicato nō ē habēdus. ⁊ tn̄ reuera excōicatus ē qꝛ ſtatim ligat ſnīa excōicationis vel ſtatim nulla eſt. tamē ſi talis medio tꝑe adeptus eſſet eccleſiam nō videt̉ ꝙ eſſet ea pͥuandus qꝛ ipſum ꝓbabilis error excuſat. jͣ. de ſen. ex. ſacro. cum interim licite cōmunicet̉ ei in oībꝰ ſacramētis. jͣ. e. dilectis. ⁊ ꝗcꝗd nūc facit valet. iij. q. vij. §. tua. ver. verū. ⁊. C. de teſt..l. i. Item qꝛ medio tꝑe ſtatus eius integer eſt. ff. nihil inno. appel. pen. l. vna. §.

integer. nec dānatus dicitur ꝗ appellauit. ff. de pe. l. ij. §. ij.g ¶ Subtrahunt̉. qui enim extra eccleſiā eſt nihil noīe eccleſie pōt poſſidere. viij. diſtī. quo iure. ⁊. xxiij. q. vij. c. ij. ⁊. iij. ⁊. xxxij. di. eos. ⁊. c. pretehoc. ſi tn̄ non hꝫ aliud vnde viuat: dico ei interim ꝓuidendum de hopeccleſie: ⁊ qꝛ depoſito ꝓuidet̉. l. di. ſtudeat habenda ē enim ratio ne egeat.ff. de re iudi. inter eos.in fi. ne cogatur in cleriobprobriū mendicare. xciij. di. diaconi. lꝫ videatꝙ male meriti publicaegeſtate debeant laborare. ff. depo. bonafides.Item illud pōt ītelligi īeo caſu qn̄ in ſnīa hoc eprimitur ꝙ bona eccleſieſubtrahant̉ ei. cuꝫ enimexcōicatū ꝯꝑemꝰ relegato. ⁊ relegato ad tp̄s nonſubirahantur bonahoc ī ſnīa expͥmat̉. C. depe. l. deportatorum. ſicin excōicato idē vr̄ namꝙͣdiu. ꝗs alijs rōnibipōt cōſtringi n̄ ſūt ei ſubtrahēda ſtipendia. C. deexecu. rei iudi. ſtipendi..xvi. q. vi. illud. ꝗ autēexcōicatꝰ eſt in vna eccīeſia excōicatus eſt ꝙͣtū aalias. xi. q. iij. c. ij. ⁊. iij.⁊. .iiij. q. v. quiſꝗs. sͣ. deoffi. ordi. ad reprimendaſed nunquid eſt idē ī ſuſpēſo: vt ſi ſuſpenſus eſtab vno ep̄o ꝙ ſuſpēſuhabeat̉ ꝙͣtum ad alios.ſit ſi eſt ſuſpēſus ab officio qꝛ ſnīa facit ius ꝙͣtuꝫad oēs. xix. q. ij. due ſunt⁊. .vij. q. i. ſi ꝗs p̄ſbyter..ff. de īterdi. ⁊ rele. l. relegatoꝝ. §. interdicere. ⁊.§. ſeq. Poſſet forte qſtingui. vtrum ſuſpēeſſet pro crimine quod irrogat infamiam vt tūc vbiqꝫ ſuſpenſus ſit: ſinirrogat infamiam tunc non vbiqꝫ eſt habendus pro ſuſpenſo: argu. ff. depoſtul. ex ea. ſed prius dictum preualet quia ſuſpenſus ab officio nihil debet de officio eccleſiaſtico attractare. alias eſt deponēdus. ⁊ in hoc equipratur excōmunicato. jͣ. de cle. ex. vel ſuſpē. mi. ca. ij. ⁊. iij. ſed ſi ſuſpenſueſt a beneficio in vno loco: tunc dico ꝙ in alio loco poteſt habere beneficium: vt. xvi. diſtinctione placuit. lviij. diſtīctione. c. ij. Sed nunquid abſolutus poteſt recipere vel petere fructus medij temporis ſibi ſublatos? diſtingue vtrum iuſte an iniuſte ſit excommunicatus. ſi iniuſte poteſt. ij.queſtione. v. ſuper cauſis. ⁊. ff. de re mili. l. pe. ⁊ jͣ. de conceſ. preben. quiadiuerſitatem. ſi fuit iuſte excōicatus non poteſt. C. de re mili. cum allegatis libro. xij. ad hanc diſtinctionem facit op. jͣ. de ſentē. excom. ſacro. alioquin ſpe reſtitutionis facilius delinqueretur. l. di. c. i. qꝛ facilitas venie incentiuum tribuit delinquendi. xxiij. queſtione. iiij. eſt iniuſta. pene enimnon ſolent repeti. ff. de condi. inde. pene. ff. de procura. qui proprio. §. vtin certis. Io. Ego credo quicquid dixit. Io. licet depoſito prouideat ne incleri obprobrium mendicare cogatur ꝙ excommunicato in nullo ſit prouidendum qui cōtemnit claues ecleſie cui participandum non eſt niſi forte fame periret tūc debet ei ſubueniri: quia poterit adhuc ad eccleſiam redire. Ber.ludinem. Si excōmunicatꝰ ab ep̄o. poſtꝙͣ appellauit ad paOpa hāc cām defert ſimpliciter ad metropolitanū appellationi renunciat ⁊ archiep̄s nō cognoſcet. qd̓ ſi fecerit pōt epiſcopus appellare niſi notoriū ſit excōicationē nō tenere. vel ſumma ſic vt in rubro ⁊ eſt bonꝰ caſuscōis diuiſio. Secūda ibi nos igit̉. ab. ſi.h ¶ Taliter reſpondemus. Reſponſio prime qōnis: que fuit vtrū metropolitanus de hmōi qōne valeat cognoſcere.t ¶ Cognoſcere. dubitatiōis cā fuit hec. qꝛ fuit h̓ noua iniuria. vnde opuserat noua q̄rela. ff. de excep. rei iudi. ſi mater. §. eādem. ſed ſecus eſt: quia⁊ ſi fit noua iniuria tn̄ pēdet ex precedenti fcō nec poſſet de illa cognoſci ſuſi cognoſceret̉ de appellatione. ſi. sͣ. e. cū teneamur. ⁊ ſic patet ꝙ ſi ſuſpendit̉ iuriſditio alicuius in principali ⁊ in acceſſorio. jͣ. c. ꝓxi. §. preterea. ſicudelegato prīcipali delegatur acceſſorium. sͣ. de offi. delega. preterea. r. c.prudentiam. §. ſexta. Io. ar. ꝯͣ. sͣ. c. ꝓxi. §. i.k ¶ De his que. ſicut nec de priuilegijs domini pape. de iudi. cum venuſent. nec de cauſa ad papā delata. sͣ. de offi. dele. licet. nec de cauſa ſpētialiter alij commiſſa. sͣ. de offi. deleg. ſtuduiſti. ⁊. ff. de iudi. iudicium vini. ⁊eſt ar. ꝙ idem iuris eſt in acceſſorio quod in prīcipali. ſimile. jͣ. eo. c. proti.