beati anſemi ponātur verba ait em̄ in fine proſologion Excitute nunc gnima mea et erige totum tuūintellectum et cogitu ꝙͣtum potes Si em̄ ſingulabona et delectabilis ſunt cogito intēte ꝙͣ delectobi-le ſit illud bonum quule et quantum ſit illud qd̓ cōtinet iocunditatē omniū bonorū non quale increotis rebus ſumus experti ſed tāto differenter ꝙͣtodiffert creatura a creatore ſi em̄ bona eſt vitā cre-atrix ſi iocūda eſt ſalus facta ꝙͣ iocunda eſt ſaluoque fecit omnem ſalutem Si amabilis eſt ſapīoin cōgnicione rerum conditarū ꝙͣ amabilis eſt ſapiencia que omnia cōdidit ex nichilo. Deniqꝫ ſi etmulte mogne delectationes ſunt in rebus delecta-bilibus qualis et quāta eſt delccicō in illo qui fecitomnia delectabilia. qui hoc bono fruetur qͥd illi eītet qͥd illi non erit certe qͥdquid volet erit. et quodnolet non erit. Ibi quippe erūt bona corporis et aīequcilia nec oculus vidit nec auris audiuit nec corhomīs cogitauit Cur ergo per multa vagaris ho-mōcio querēdo bona onime tue ⁊ corꝑis tui amavnum bouum in quo ſunt omnia bona ⁊ ſufficitdeſideria ſimplex bonum quod eſt omne bonum ⁊ſaitis eſt. Quid eium amas coro mea. aut quid-quid deſideras anima meai. ibi eſt quid quid ama-tis quidquid deſideratis. Si delectat pulchritudofulgebunt iuſti vt ſol. ſi velocitus aut fortitudo.aut eciam libertus corporis vt nichil em̄ obſiſtere

iturſ